3 prawdziwe kobiety o tym, jak to jest stawić czoła bandytowi

W poniedziałek Taylor Swift wygrała sprawę sądową przeciwko byłemu prowadzącemu program radiowy Davidowi Muellerowi, kiedy jury orzekło, że obmacywał piosenkarkę podczas spotkania i powitania przed jednym z jej koncertów w 2013 roku. Mueller pozwał Swifta jako pierwszy, w 2015, mówiąc, że stracił pracę z powodu zarzutów Swifta. Nikt, którego można by zastraszyć, Swift pozwał, stwierdzając w dokumentach sądowych, że Mueller `` celowo sięgnął pod spódnicę i obmacywał ręką intymną część jej ciała w niewłaściwy sposób, wbrew jej woli i bez jej zgody ''. Zgłaszali się ludzie.

Według wszystkich relacji reporterów z sali sądowej w Denver, Swift był pewny swojego stanowiska. „Nie pozwolę tobie ani twojemu klientowi sprawić, że poczuję się, jakby to była moja wina” - powiedziała prawnikowi Mueller, według People. Zeznanie w sprawach o napaść na tle seksualnym może być niezwykle trudne, mówi Gail Saltz, lekarz psychiatra z Nowego Jorku, który specjalizuje się w zdrowiu, seksie i związkach. „Może być wiele obaw związanych z przywoływaniem wspomnień, które pozwolą się cofnąć” - mówi Health. `` Druga strona może cię przesłuchiwać, próbować rzucić w ciebie wątpliwości i do pewnego stopnia zawstydzić cię ''.

Z powodu tych obaw niektóre kobiety mogą nigdy nie mówić o obmacywaniu i innych formach seksualnych atak. Inni mogą czekać lata na to. Ale dr Saltz mówi, że wyrażanie tego, co naprawdę się wydarzyło, może przynieść korzyści. „Bycie autentycznym i szczerym może być zdrowsze niż noszenie ze sobą, wyglądanie dobrze, ale nie czuję się dobrze w środku” - mówi.

„Tylko jedna trzecia kobiet zgłasza jakikolwiek rodzaj napaści seksualnej - kontynuuje dr Saltz. Często dzieje się tak ze wstydu, poczucia winy, że w jakiś sposób sprowadzili to na siebie, zażenowania lub stresu. Polegamy na gwiazdach jako wzorach do naśladowania, a Taylor Swift usuwa piętno ze zgłaszania napaści na tle seksualnym ”.

Rzeczywiście, Swift ma nadzieję, że wykorzysta to kłopotliwe doświadczenie jako moment, którego można się nauczyć. Według dokumentów sądowych, jej celem jest „służyć jako przykład innym kobietom, które mogą opierać się publicznie ponownemu przeżywaniu podobnych skandalicznych i upokarzających czynów”, według dokumentów sądowych. Po otrzymaniu werdyktu podziękowała swoim prawnikom za „walkę o mnie i każdego, kto czuje się uciszony przez napaść na tle seksualnym” w oświadczeniu i przyznała, że ​​jej przypadek jest wyjątkowy, ponieważ ma dostępne środki, by walczyć w sądzie. „Uznaję przywilej, z którego czerpię korzyści w życiu, w społeczeństwie, oraz zdolność do poniesienia ogromnego kosztu obrony w takim procesie jak ten. Mam nadzieję, że pomogę tym, których głosy również powinny zostać wysłuchane. Dlatego w najbliższej przyszłości przekażę darowizny na rzecz wielu organizacji, które pomagają ofiarom napaści na tle seksualnym w samoobronie ”.

Oczywiście, codzienne kobiety prawdopodobnie jeszcze bardziej próbują walczyć z obmacywaniem, ponieważ większość kobiet nie mają przywilejów, które ma Swift. Oto historie trzech kobiet, które przeciwstawiły się obmacywaniu na swój własny, potężny sposób.

Couto regularnie wygłasza przemówienia na temat zgody, po tym jak została po omacku ​​przez koleżankę w wieku 22 lat. napastnik, ponieważ kiedy powiedziałem moim przyjaciołom i organizatorom wydarzenia, w którym uczestniczyliśmy, powiedzieli mi, że nie liczyło się to jako napaść, ponieważ był gejem ”- mówi Couto.

Jej współpracownik będący gejem podszedł do niej wyglądając, jakby zamierzał ją przytulić, podczas festiwalu sztuki uczestniczyli Couto i przyjaciele. Zamiast tego obmacywał moją pierś jedną ręką, a drugą wsunął pod sukienkę, żeby „sprawdzić, czy moje majtki są mokre od przebywania w pobliżu tylu kobiet”, bo jestem lesbijką. Natychmiast odskoczyłem i odepchnąłem go. Kiedy moi przyjaciele spojrzeli na mnie, ponieważ tak mocno go pchnąłem, powiedzieli mi, żebym się uspokoił, ponieważ jest gejem, więc „oczywiście nie miał tego na myśli”. Ale seksualność i orientacja płciowa nie mają znaczenia w przypadku napaści ”.

Couto natychmiast zgłosił napaść organizatorom festiwalu, ale, jak mówi Couto, przypadkiem mężczyzna był z nimi przyjacielem, więc wzruszyli ramionami napaść zamiast prosić go o odejście. Couto od razu wyszedł. „Zastanawiałem się, czy nie robię z tego zbyt wiele, ale zastanawiałem się też, czy zrobił to wcześniej. Nie wiedziałem wtedy, co innego robić, bo gdyby moi przyjaciele nie widzieli tego, co zrobił, jako napaść, nie sądziłem, że gliniarzy to obchodzi.

Po tygodniu wiedziała, że ​​musi coś zrobić. Skonfrontowała się ze swoim współpracownikiem poza ich biurem. Nie pamiętał, co zrobił, ale przeprosił i przyznał, że to nie pierwszy raz, kiedy był pijany. Kilka miesięcy później został zwolniony za wygłaszanie niewłaściwych uwag do mojego szefa w miejscu pracy, ponownie będąc pijanym. Około sześć miesięcy po incydencie poprosił o spotkanie i ponownie przeprosił; zgłosił się na odwyk i otrzymał potrzebną pomoc. Słyszenie, że był nie tylko trzeźwy, ale także przeszedł gruntowne szkolenie w zakresie wyrażania zgody w ramach swojej osobistej podróży do rehabilitacji, było uzdrawiające dla nas obojga. , zapisz się do biuletynu ZDROWIE

We wrześniu 2015 roku Worthen i jej mąż otworzyli swój dom, aby „uczcić przyjaciela z rakiem i jego odważną walkę”. To była cudowna noc, mówi Health, która zakończyła się całkowitym szokiem.

„Wieczór był wspaniały i bardziej niż kiedykolwiek planowaliśmy, biorąc pod uwagę okoliczności. Gdy noc dobiegała końca, stwierdziłem, że jestem wyczerpany i gotowy do spania. Mój mąż i sąsiedzi bawili się przy naszym ognisku, podczas gdy kilku, którzy planowali zostać na noc, przygotowywało łóżka. Nie było dla mnie większego poczucia spokoju, kiedy leżałem ”.

Pokój nie trwał długo. „Niedługo potem obudziłam się w szoku, strachu i niedowierzaniu” - mówi. Gość majaczył nad nią, ciężko dysząc w jej uchu, z jedną ręką na jej piersi, a drugą penetrującą pochwę. „Nie rozpoznałem go, jego oddechu ani dotyku” - mówi Worthen. „W pokoju było ciemno i cicho, a ja leżałem zmrożony. Próbowałem zrozumieć, co się dzieje. Miałem kłopoty i bałem się, co by mi zrobił, gdybym próbował przed nim uciec. Czułem się sparaliżowany i bezsilny. Myśli o ucieczce biegały mi przez głowę, ale fizycznie nie byłem w stanie się ruszyć ani krzyczeć.

Kiedy sprawca zaczął odpinać pasek, Worthen uwolnił się od sparaliżowanego uczucia i był w stanie uciekać. z pokoju. Mężczyzna wybiegł z domu i nikt go nie widział. Kiedy powiedziała mężowi, co się stało, zadzwonił do sprawcy i zażądał powrotu do ich domu, po czym wezwał policję. Funkcjonariusze przybyli i aresztowali sprawcę po powrocie. Worthen poszła na pogotowie.

Chociaż w tej chwili czuła się bezsilna, wiedziała, że ​​chce wnieść oskarżenie. „Występowanie przeciwko swojemu sprawcy to najpotężniejsza rzecz, jaką możesz zrobić” - mówi. „Milczenie ukrywa ich działania i przyjmuje stanowisko, że znęcanie się jest dopuszczalne. Mówię, aby inni wiedzieli, że to nie ich wina i nie powinni się wstydzić. Czuję, że to mój jedyny sposób na walkę. Używanie głosu jest uzdrawiające. Nigdy mi tego nie odbierze ”.

Prawie dwa lata później sprawa sądowa Worthena wciąż się toczy i nie była to łatwa droga. „Czuję się jak numer i kolejny plik w szufladzie” - mówi o systemie prawnym - „ale zajęcie stanowiska jest dla mnie ważniejsze”. Czuje, że jej sprawca żyje bez swoich czynów, podczas gdy ona i jej rodzina podejmują codzienne wyzwania związane z przetrwaniem napaści seksualnej. „Następstwa nigdy nie znikają. Z czasem uczymy się radzić sobie z nowym stylem życia, ale on zawsze istnieje ”.

Po opublikowaniu postu na popularnym forum internetowym w 2014 roku, użytkownik Reddit ManichestBreastiny trafiła na pierwsze strony gazet w Massachusetts, opowiadając o swojej pozycji aż do groper. Jej post spotkał się z setkami komentarzy, z których wiele pochodziło od innych kobiet, które również były obmacywane lub atakowane w inny sposób. Nie odpowiedziała na prośbę Health o komentarz, ale jej historia mówi sama za siebie:

„Wychodziłem z teatru AMC Loews na Boston Common około godziny 21:00. w piątek wieczorem. Mieszkam w Cambridge, a inni kinomani, z którymi byłem, zmierzali w innym kierunku, zostawiając mnie samego. Wejście do metra znajduje się po drugiej stronie ulicy i przecznicę od teatru, więc byłem na zewnątrz tylko przez około dwie minuty, zanim to się stało, wciąż dobrze widząc dziesiątki ludzi.

Mężczyzna, który wyglądał być co najmniej 15 lat starszym ode mnie, który szedł obok mnie w tym samym kierunku, zrobił dodatkowy krok, aby mnie dogonić, objął mnie ramieniem, złapał mnie za pierś i powiedział „Hej”.

Jestem mały. Jestem blondynką. Noszę t-shirty, dżinsy i stare tenisówki. W ramach hobby ćwiczę potworne głosy. Jedna z tych rzeczy wyszła na moją korzyść. Zepchnąłem go ze siebie i wrzasnąłem w swoim najbardziej groźnym ryku: - JAK ŚmIMASZ MNIE DOTYKAĆ?