2020 Healthline & amp; Zwycięzca silniejszego stypendium Feeding America: Czat z Aseel El Zein

Dorastanie w małym miasteczku Tyre w Libanie sprawiło, że Aseel El Zein doceniła kuchnię śródziemnomorską. Posiłki były wypełnione świeżymi owocami morza, grillowanymi kebabami i sałatką tabbouleh skropioną oliwą z oliwek z własnych drzew.

Jednak nie wszyscy w Libanie mieli tyle szczęścia. W kraju było ponad milion uchodźców z Syrii i Palestyny, z których wielu głodowało.

„Walka o brak niezawodnych zapasów pożywnej żywności może trwać lata od życia, a co ważniejsze, od lat” - wyjaśnia 27-latek.

El Zein wiedziała, że ​​musi coś zrobić w sprawie braku bezpieczeństwa żywnościowego, więc zaczęła studiować nauki o żywieniu. Program Fulbrighta przywiózł ją na Uniwersytet Florydy, gdzie już zajęła się usuwaniem stygmatyzacji w kampusowej spiżarni i zaspokajaniem potrzeb głodnych studentów.

Jesienią rozpoczyna ostatni rok studiów doktoranckich z nauk o żywieniu. Ma nadzieję, że później wykorzysta swoje umiejętności jako klinicystka i badaczka do zaspokojenia potrzeb żywieniowych i żywieniowych osób niepełnosprawnych, a także innych wrażliwych grup.

Zapytaliśmy El Zein o jej badania, cele i przeszkody . Oto, co miała do powiedzenia.

Co skłoniło cię do podjęcia studiów?

Chciałem dać ludziom dostęp do wystarczającej, zdrowej i akceptowalnej kulturowo żywności. Wierzę w moc medycyny zapobiegawczej nad przeznaczeniem medycznym.

Uważam również, że zanim będziemy mogli poprosić kogokolwiek o wzięcie odpowiedzialności za swoje zdrowie, musimy upewnić się, że jest on upoważniony.

Studiowanie odżywiania i dietetyki z naciskiem na bezpieczeństwo żywnościowe wyposaża mnie w narzędzia do kultywowania tej woli u jednostek i utorowania drogi, abyśmy przenieśli zdrowie z drogi niewykorzystanej na drogę mniejszego oporu.

Opowiedz nam o pracy, którą już wykonałeś, a także o swoich celach na przyszłość.

Podczas moich studiów podyplomowych przyjrzałem się problemom odżywiania zdrowia publicznego, które są częste mój kraj ojczysty, Liban i Stany Zjednoczone. Moje badania dotyczące braku bezpieczeństwa żywnościowego doprowadziły mnie do często pomijanej populacji: studentów.

Ograniczone środki finansowe, rosnące ceny czesnego i zwiększona zależność od pożyczek studenckich sprawiły, że studenci - nawet ci z jednego z najbogatszych krajów świata - są narażeni na zwiększone ryzyko braku bezpieczeństwa żywnościowego.

Wiele osób zostało uwarunkowanych, aby wierzyć, że „głodujący student” jest czymś normalnym, a nawet rytuałem przejścia.

Moja praca dotyczy również pomocy żywieniowej wśród studentów, szczególnie w Spiżarnia żywności Uniwersytetu Florydy. Moje badania w laboratorium mojej doradczyni dr Anne Mathews wykazały, że potrzebujemy alternatywnego modelu programu, aby zapewnić pomoc żywnościową w mniej stygmatyzujący sposób.

Planuję stworzenie kampanii komunikacyjnej obejmującej cały kampus, aby zareklamować spiżarnię żywności, znormalizować jej użytkowanie i zdestygmatyzować brak bezpieczeństwa żywnościowego.

Moim celem jest dalsze tworzenie sprzyjającego środowiska poprzez propagowanie zmian systemowych. Na przykład, mam nadzieję przyczynić się do zmiany programu pomocy żywieniowej dla studentów.

Ponadto mam nadzieję, że nadal będę rzucać światło na wrażliwość studentów zagranicznych, u których występuje większe ryzyko braku bezpieczeństwa żywnościowego w porównaniu ze studentami ze stanu i spoza niego.

Jakie przeszkody napotkałeś na drodze do swoich celów?

Zmniejszenie braku bezpieczeństwa żywnościowego wśród studentów jest niezwykle trudnym problemem. W większości społeczeństw banki żywności i spiżarnie są uważane za formy opieki społecznej i dlatego niosą ze sobą piętno społeczne, które narusza ideały samowystarczalności.

Osoby borykające się z brakiem bezpieczeństwa żywnościowego nie chcą być postrzegane jako osoby, które nie są w stanie zapewnić sobie ani swoim rodzinom. Moje badania wykazały, że uczniowie czuli się zawstydzeni brakiem bezpieczeństwa żywnościowego i nie chcieli, aby ich koledzy z klasy wiedzieli, że muszą skorzystać ze spiżarni.

Niektórzy uczniowie mają nawet wrażenie, że przeżycie na kluskach ramen i kiepskie odżywianie jest częścią studiów. Przełamanie tych stygmatów jest wyzwaniem, ponieważ pierwotna przyczyna tkwi w społeczeństwie.

Jedzenie było główną inspiracją dla twojej pracy i ambicji. Czy możesz nam opowiedzieć o swoim ulubionym wspomnieniu dotyczącym jedzenia?

Moje najmilsze wspomnienia związane z jedzeniem dotyczą mojej rodziny.

Wszyscy zbieraliśmy się wokół ogromnej, świeżo złowionej ryby nadziewanej kolendrą, czosnkiem, oliwą z oliwek, ziołami i wyciśniętą cytryną w mieszkaniu moich rodziców z widokiem na Morze Śródziemne. Za kilka dolarów można było zdobyć wystarczającą ilość owoców i warzyw dla całej rodziny.

Widząc, jak uchodźcy z sąsiednich krajów są wypychani z domów, zdałem sobie sprawę, że nie było to dla nich dostępne doświadczenie. lub ich dzieci.

Ta świadomość stała się jedną z sił napędowych mojej pracy. Chociaż nie mogłem przywrócić ich domów, wiedziałem, że nikt nie powinien być pozbawiony prawa do jedzenia.

Dlaczego bezpieczeństwo żywnościowe jest dla Ciebie ważne?

W świecie bogactwa i zasobów niedopuszczalne jest, aby setki milionów ludzi cierpiało głód. Dostęp do żywności potrzebnej do zdrowego i aktywnego życia jest podstawowym i powszechnym prawem człowieka.

Teorie rozwoju człowieka podkreślają, że podstawowe potrzeby jednostki muszą być najpierw zaspokojone, aby osiągnąć wyższe umiejętności. W piramidzie ludzkich potrzeb Maslowa jedzenie jest przedstawiane jako konieczność przetrwania, osiągnięć i samorealizacji.

Pomimo tych poglądów i faktu, że „Zero głodu” jest jednym z celów zrównoważonego rozwoju na rok 2030, statystyki Organizacji ds. Wyżywienia i Rolnictwa pokazują, że znaczna liczba ludzi jest pozbawiona prawa do pożywienia . Od 2019 roku prawie 820 milionów ludzi na świecie jest głodnych.

Same statystyki dotyczące głodu nie oddają jednak całej historii. Wiele osób ma wystarczającą ilość energii z pożywienia, ale brakuje im stałego dostępu do bezpiecznej i pożywnej żywności, którą można uzyskać w społecznie akceptowalny sposób, co prowadzi do niższej jakości diety i niedoborów składników odżywczych.

Ta kwestia ma ogromne znaczenie dla mnie, ponieważ utrata bezpieczeństwa żywnościowego jest utratą wolności i godności.

Jaką wiadomość chciałbyś przekazać uczniom, którzy nie mają dość jedzenia?

Chciałbym podkreślić, że brak bezpieczeństwa żywnościowego nie jest oznaką wady charakteru lub wysiłku . W trudnych sytuacjach mogą znaleźć się ludzie z różnych środowisk.

Dobra wiadomość jest taka, że ​​są troskliwi ludzie, którzy przyjęli do wiadomości ten problem i poświęcili się jego zminimalizowaniu. Wiedz, że nie jesteś sam i możesz szukać pomocy. Bez względu na swoją sytuację finansową jesteś ważny.