19-latek dobrze się rozwija po operacji ciężkiej skoliozy, która spowodowała, że jego kręgosłup „zginał się o godzinę”

John Sarcona, 19-latek, który kiedyś borykał się z ciężką formą skoliozy, dzięki operacji ratującej życie czuje się teraz lepiej niż kiedykolwiek.

Nowojorski mieszkaniec przeszedł 18 operacji, odkąd skończył sześć lat, aby skorygować jego kifoskoliozę - deformację kręgosłupa charakteryzującą się nieprawidłową skrzywieniem kręgosłupa.

Co sześć miesięcy miał chirurgicznie dostosowywane pręty wydłużające kręgosłup - a decyzja podjęta po rozmowie z kilkoma specjalistami.

Po operacji kręgosłupa, gdy miał 16 lat, „miał problemy z oddychaniem i ledwo mógł przejść przez pokój”, ponieważ kręgosłup szybko miażdżył narządy wewnętrzne.

Natychmiast zabrano go do dr Lawrence'a Lenke, światowej sławy chirurga kręgosłupa w New York-Presbyterian, który powiedział, że „kręgosłup Johna zgina się z godziny na godzinę” i potrzebował operacji resekcji kręgosłupa (VCR).

„Kifoza Johna była mocno skrzywiona - w końcu ponad 140 stopni krzywizny” - mówi dr Lenke. „Jego sytuacja tylko się pogorszyła. Spojrzałem na jego mamę i tatę i powiedziałem tylko: „Musisz mi zaufać. To moja specjalizacja i jestem optymistą, że możemy mu pomóc, ale niestety twój syn nie ma wielu innych opcji. ”

Szpital Nowojorsko-Prezbiteriański

Przygotowując się do poważnej operacji, John spotkał się z terapeutami oddechowymi, pielęgniarkami, fizjoterapeutami i dietetykami, co pomogło mu przytyć prawie 10 funtów, wyleczyć poprzednie nacięcia oraz wydłużyć szyję i kręgosłup.

Operacja, która odbyła się 8 grudnia i trwała 13 godzin, wymagała podzielenia kręgosłupa na dwie części, ponownego ułożenia, a następnie ponownego złożenia.

Następne kilka dni spędził na intensywnej terapii, ale był jest w stanie wstać i chodzić trzeciego dnia.

„Bardzo dobrze wyzdrowiał. Ale miał też świetne nastawienie, co z pewnością pomaga ”- mówi dr Lenke.

Szpital Nowojorski-Presbyterian

Teraz, dwa lata później, John jest o siedem cali wyższy i gra sport, taki jak golf i koszykówka, i uczy się jeździć.

„Pamiętam, jak patrzyłem w lustro i myślałem:„ Wow, czy to naprawdę ja? ”- mówi. „Dobrze było widzieć, jak stoję prosto.”

Ten artykuł pierwotnie ukazał się na People.com