15 prawdziwych (normalnych) myśli, które możesz mieć podczas porodu

Mogą one teraz zabrzmieć trochę dziwnie, ale istnieje duża szansa, że ​​niektóre z tych myśli również będą Twoje , tuż przed porodem.

Lubię kontrolę. Mogłem wybrać datę, OB w mojej praktyce i rozkoszować się pakowaniem i przygotowywaniem. Tak, to byłoby w porządku.

Niestety, najlepiej opracowane plany pracy często się psują; w ten sposób spieszyłem do szpitala tydzień wcześniej, niż się spodziewałem - mój umysł pędził milę na minutę. Oczywiście moje spanikowane tempo nie było konieczne.

Podczas gdy moje membrany rzeczywiście pękły, nie byłem jeszcze w trakcie aktywnego porodu i nie będę go miał przez jakiś czas. W rzeczywistości miałbym całe 36 godzin, żeby leżeć w tym szpitalnym łóżku i myśleć - tak naprawdę to ma obsesję - o wszystkim, co mogłoby, mogłoby i mogłoby pójść nie tak.

Miałbym wiele okazji, by marzyć o byciu mamą po raz pierwszy, zakwestionować wybór imienia i pozwolić mojej nadaktywnej wyobraźni we wszystkich hipotetycznych. Powiedzieć, że mój chaotyczny wewnętrzny monolog został rozproszony, to za mało.

Czy jestem w ogóle gotowa na dziecko?

Mój mąż i ja byliśmy małżeństwem zaledwie przez 1 miesiąc, kiedy celowo zaszliśmy w ciążę, i martwiłam się, że okradamy się ze spontaniczności, którą rozkoszowany podczas naszych randek. Co jeszcze bardziej onieśmielające, zakwestionowałam moją zdolność opiekowania się malutkim bezbronnym człowiekiem.

Kiedy chodziłem po szpitalnych korytarzach, ciągnąc mój wózek do wlewów, wiedziałem, że było trochę za późno, aby rozważyć zalety i wady życia z noworodkiem. Mimo to nie mogłam pozbyć się wrażenia, że ​​moja typowa niepewność dnia gry była dowodem na to, że byłam samolubna i niewystarczająco dojrzała emocjonalnie, by być odpowiedzialną mamą.

Panika w dniu dostawy może zepsuć Ci umysł. Nie panikuj, jeśli poczujesz niepokój w chwili, gdy stanie się prawdziwy. Przejście jest trudne, niezależnie od tego, jak pożądana i pożądana może być zmiana.

Nudzę się

To dziwne zestawienie, a mimo to czuję się całkowicie skamieniały i całkowicie normalny znudzony dokładnie w tym samym czasie. Aha, i podekscytowany, pełen obaw i irracjonalnie podekscytowany - jest cała gama emocji, które możesz odczuwać, i jest dużo do żonglowania.

Wystarczy powiedzieć, że może być trudno - tak jak ja - skupić się na czytaniu, medytacji, oglądaniu telewizji lub słuchaniu muzyki. (Wiara, nie waż się mówić mi „Po prostu oddychaj”; sapię z maską tlenową i dziękuję za przypomnienie, ale próbuję tutaj.)

Tak, to Trudno jest zrobić cokolwiek innego, niż czekać i zastanawiać się, a od czasu do czasu wrzeszczeć na dobrze przygotowanych bliskich lub gwiazdy muzyki country.

Jedna banalna wskazówka: spróbuj chłonąć spokojniejsze chwile wczesnego porodu, opanować nudę i powitać ciszę. Życie stanie się naprawdę głośne - po prostu oddychaj. (Przepraszam, musiałem.)

Dlaczego wciąż wydobywa się ze mnie tyle wody?

Leżałem w łóżku, planując dzień, kiedy trochę płynu niespodziewanie ” wysunął się ”z mojej pochwy. Zachichotałam i powiedziałam mężowi, że chyba sikałam w spodnie. Ale kiedy poszedłem do łazienki, byłem zdumiony kroplówką, której nie mogłem stłumić chusteczką toaletową.

Wróciłam do sypialni, aby zapytać męża, czy uważa, że ​​powinnam zadzwonić do lekarza, kiedy - spójrzcie poniżej - między moimi nogami wylał się prawdziwy monsun.

Ten agresywny wodospad nie ustał, kiedy spakowałem torbę, wyszedłem z domu, wsiadłem do samochodu i wszedłem do szpitala. Przybyłem do oddziału położniczego z nasyconymi butami i charakterystyczną smugą płynu owodniowego prowadzącą do mojej sali porodowej. Co więcej, jakoś udało mi się zmoczyć pielęgniarkę w fartuchu tak mocno, że ona też musiała się przebrać.

Jeśli uważasz, że coś jest nie tak, nie wahaj się zapytać lekarza, ale serdeczna rozmowa z jedną mamą do drugiej: Jeśli woda pęknie spontanicznie, weź ręczniki i sprawdź swoje ubezpieczenie powodziowe.

Czy moja pochwa kiedykolwiek będzie taka sama?

Niemniej jednak bałem się łzawienia, a jeszcze bardziej martwiłem się, że będę potrzebować nacięcia krocza. Ostrzegano mnie, że moje dziecko będzie po większej stronie i miałam koszmary o spodziewanym bólu i wyzdrowieniu.

To zupełnie normalne, że martwisz się o los swojej pochwy. Można się zastanawiać, czy seks będzie boleć, czy odczuwać to samo, lub być równie przyjemny dla Ciebie i Twojego partnera, i nie ma problemu, jeśli Twoje pierwsze pytanie do lekarza po porodzie przez pochwę brzmi „jakie są szkody?” - nawet jeśli jest to zanim sprawdzisz płeć swojego nowo przybyłego. (Winny!)

Szwy, żadnych szwów, duże dziecko, malutkie dziecko, niezależnie od wyniku, Twoja pochwa będzie w porządku. W samą porę.

Nie mogę się doczekać, żeby zjeść włoskiego hoagie

Tak więc, że „dieta klarownych płynów”, którą może przepisać lekarz podczas szczególnie długiej preambuły, jest totalnym żartem. Przezroczysty rosół z kurczaka, wirująca galaretka i puszka letniego piwa imbirowego - po co? Pamiętam, jak pomyślałem: „po prostu przenieś to do mojego IV”.

A jeśli zdarzy ci się poród przed poranną kawą - przepraszam i powodzenia. Prawdopodobnie będziesz musiał dokonać tego okrutnego wyczynu bez zastrzyku kofeiny.

Jakby odmawiano pysznego asortymentu zwykłego jedzenia - sushi, wędlin i wędlin - przez 9 miesięcy nie było wystarczającą torturą, fakt, że nie wolno ci jeść stałych pokarmów podczas Ponowna śmierć z głodu podczas porodu stanowi zniewagę do obrażeń.

Jeśli leżysz w szpitalnym łóżku, marząc o przytulaniu pięknej 12-calowej włoskiej dziwki, skubaniu jej prażonych brzegów i wyznaniu bezwarunkowej miłości do mortadeli, wiedz, że jesteś w dobrym, wygłodniałym firma. Zaplanowanie pierwszego posiłku poporodowego w najdrobniejszych szczegółach jest normą. Cieszyć się.

DLACZEGO KOBIETA KOLEJNA TAK KRYJE?

Szybko zdałem sobie sprawę, że narodziny dziecka zmieniają kobietę w wojownika. Moja sąsiadka, siostra-dusza, nowa mama łączyła się ze swoim ciałem i przepychała się przez niesamowity moment, całkiem dosłownie.

Wyciągnięta lekcja: jeśli chodzi o poród, powiedz „ty robisz”. Chrząkać, wzdychać, krzyczeć, śpiewać - cokolwiek, by coś się stało.

Powinienem się ogolić

Wyjaśnię - nie musisz golić się, przycinać ani woskować. Możesz też chcieć. Jeśli jesteś przyzwyczajony do utrzymywania porządku i porządku, to zupełnie normalne jest to, że czujesz się lekko zawstydzony jakąkolwiek dziką „sytuacją”, która mogła się rozwinąć.

Przeprosiłem każdą osobę, która weszła, aby „zerknąć”. Musiałem powtórzyć moją pojednawczą mantrę 20 razy i już miałem to powtórzyć, kiedy zdałem sobie sprawę, że nowa osoba, która weszła, była tam tylko po to, aby opróżnić moje śmieci.

Słuchaj, poród i poród to piękny i naturalny proces, ale jest to również doświadczenie, które może sprawić, że poczujesz się nieswojo i bezbronnie - jesteś dosłownie rozpostartym orłem, który jest szturchany i szturchany. W porządku jest czuć się niezręcznie, ale pamiętaj, że nie masz za co przepraszać i że ci lekarze i pielęgniarki widzieli to wszystko.

Czy wyczyszczą dziecko, zanim mi je podadzą?

Nie mogłem się doczekać, aby spojrzeć na małą amebę, która nieustannie uderzała, kopała, podskakiwała i wiła się wokół mnie, i była chętna, aby położyć usta na cherubinowych policzkach, które zauważyłem podczas tych wczesnych ultradźwięków . Po prostu zastanawiałem się - okej, miałem nadzieję - że te magiczne pierwsze chwile zdarzyłyby się bez warstwy zbrylonej białej mazi między nami.

Ten znieczulenie zewnątrzoponowe nie działa - och, tak, tak jest

Epidurals może być niesamowity. W jednej sekundzie jesteś zgięty, potrząsasz poręczami łóżka w absolutnej agonii, a w następnej chichoczesz z czegoś głupiego, co powiedział twój anestezjolog. Ale czasami znieczulenie zewnątrzoponowe wymaga poprawienia - tak jak moje.

Byłem sceptyczny co do jego skuteczności po tym, jak lekarz przyszedł, aby mnie trochę poprawić, a potem włączył się mikser fentanylu.

Natychmiast mój umysł przeniósł się na inny samolot, senny stan półsenności, w którym przekonałem się, że jestem po części syreną, a następnie wyobraziłem sobie cały odcinek przeboju medycznego z lat 90-tych „Chicago Hope”. Co za podróż.

Efekty ostatecznie ustąpiły i zdałem sobie sprawę, że jestem w 100% człowiekiem, ale to była szalona jazda, dopóki to trwało.

Nie mogę się doczekać karmienia piersią

Wywierałam na siebie ogromną presję i martwiłam się, że karmienie piersią nie przydarzy się mnie - nam. Pomimo mojego pesymistycznego wewnętrznego monologu, przeżywałem chwile przytłaczającego podniecenia. Nie mogłam się doczekać, aby potrzymać moje dziecko i doświadczyć tego, co miałam nadzieję, że będzie całkowicie naturalne, wrodzone i piękne. Aż trudno było uwierzyć, że po 9 długich miesiącach pierwsze przystawki były nieuchronne.

Czy on naprawdę wychodzi na kolejną przekąskę?

Mój mąż musiał co godzinę chodzić do stołówki na kawę, kanapkę, bajgiel, smoothie, baton energetyczny. Nazwij to, on to zjadł. Do dziś nie jestem pewien, czy naprawdę denerwowała mnie jego okresowa nieobecność, czy była to zazdrość zamaskowana jako irytacja - podaj mi te węglowodany.

Nasi partnerzy trzymają się za ręce i oddychają razem z nami, głaszcząc nasze włosy i opowiadając się za naszymi potrzebami. Ale poza okazjonalnym wsparciem i opieką mogą czuć się bezradni. Muszą znaleźć sposób, aby sobie z tym poradzić, niezależnie od tego, czy oznacza to granie w gry na telefonie, czy chodzenie po wąskiej sali szpitalnej. Mój mąż? Zjadł swoje uczucia.

Jestem superbohaterem

Zdecydowanie zrobię kupę w stole

Uwaga - czy raczej powinienem powiedzieć głową w dół - może się wydawać, że masz tyłek zaraz wybuchnie wraz ze zbliżającym się nadejściem wielkiego łopatki twojego dziecka. Możesz czuć potrzebę, aby powiedzieć każdemu i wszystkim, że zdecydowanie robisz kupę.

Nigdy więcej tego nie zrobię

Fizyczny i emocjonalny ból związany z wydaniem dziecka na świat zbiera żniwo. W ciągu 24 godzin pracy chciałem „rzucić” nie mniej niż kilkanaście razy. Nie mogłam pojąć, jak kobiety robią to w kółko - że mamy kilkoro dzieci chętnie przechodzą przez skurcze, dezorientację i całkowity chaos porodowy więcej niż raz.

W ferworze chwili zdecydowałem, że nie nadaję się na powtórkę. Ty także możesz podjąć decyzję dotyczącą dnia gry: jedną i gotowe. Nie martw się - nikt cię do tego nie zatrzyma.

Zrobiłem to

A potem, po ostatnim naciśnięciu, urodziło się moje dziecko. Czas się zatrzymał, a świat na zawsze się zmienił. Pocałowałem tę pokrytą maźliną łopatkową głowę (wcale się tym nie przejmowałem) i posłusznie zignorowałem OB w pracy, naprawiając, pielęgnując i zszywając.

Wiedziałem bez cienia wątpliwości, że jestem gotowa zostać mamą. A ta włoska dziwka, za którą tęskniłem? Cóż, może poczekać. Nic innego się nie liczyło. Właśnie przeżyłem najdłuższe, najszybsze, najtrudniejsze i najbardziej niesamowite 24 godziny mojego życia - i zrobiłbym to wszystko od nowa w mgnieniu oka.

• Rodzicielstwo
• Ciąża
• Trzeci trymestr

powiązane historie

• Do wszystkich mam noworodków: nie zapomnij, że też się urodziłaś
• Wyjaśnienie wielu faz ciała po urodzeniu dziecka
• Seks po dziecku: trochę przerażający , Może niezręczne, ale na pewno możliwe
• Spędziłam ciążę martwiąc się, że nie pokocham swojego dziecka
• 12 sposobów, w jakie nowi rodzice mogą (i powinni) prosić o pomoc