Makroglobulinemia Waldenstroma

Omówienie

Makroglobulinemia Waldenstroma (mak-roe-glob-u-lih-NEE-me-uh) to rzadki rodzaj raka, który zaczyna się w białych krwinkach.

Jeśli masz makroglobulinemię Waldenstroma, twój szpik kostny wytwarza zbyt wiele nieprawidłowych białych krwinek, które wypierają zdrowe krwinki. Nieprawidłowe białe krwinki wytwarzają białko, które gromadzi się we krwi, upośledza krążenie i powoduje komplikacje.

Makroglobulinemia Waldenstroma jest uważana za rodzaj chłoniaka nieziarniczego. Czasami nazywa się to chłoniakiem limfoplazmacytycznym.

Objawy

Makroglobulinemia Waldenstroma rozwija się powoli i może nie powodować objawów przez wiele lat.

Kiedy się pojawią, objawy a objawy mogą obejmować:

Łatwe siniaczenie
Krwawienie z nosa lub dziąseł
Zmęczenie
Spadek wagi
Drętwienie dłoni lub stóp
Gorączka
Ból głowy
Duszność
Zmiany widzenia
Zamieszanie

Kiedy udać się do lekarza

Umów się na wizytę u lekarza, jeśli masz uporczywe oznaki i objawy, które Cię niepokoją.

Przyczyny

Nie jest jasne, co powoduje makroglobulinemię Waldenstroma.

Lekarze wiedzą, że choroba zaczyna się od nieprawidłowego krwinki białej, w której powstają błędy (mutacje) w kodzie genetycznym. Błędy mówią komórce, aby szybko się rozmnażała.

Ponieważ komórki rakowe nie dojrzewają, a następnie umierają jak normalne komórki, gromadzą się, ostatecznie przytłaczając produkcję zdrowych komórek. W szpiku kostnym - miękkiej, wytwarzającej krew tkance, która wypełnia środek większości kości - komórki makroglobulinemii Waldenstroma wypierają zdrowe komórki krwi.

Makroglobulinemia Waldenstroma nadal próbuje produkować przeciwciała, jako zdrowe białe krwinki tak, ale zamiast tego wytwarzają nieprawidłowe białka, których organizm nie może wykorzystać. Immunoglobulina białkowa M (IgM) gromadzi się we krwi, upośledza krążenie i powoduje komplikacje.

Czynniki ryzyka

Czynniki, które mogą zwiększać ryzyko makroglobulinemii Waldenstroma obejmują:

Starzenie się. Makroglobulinemia Waldenstroma może wystąpić w każdym wieku, ale najczęściej rozpoznaje się ją u dorosłych w wieku 65 lat i starszych.
Bycie mężczyzną. U mężczyzn występuje większe prawdopodobieństwo rozpoznania makroglobulinemii Waldenstroma.
Bycie białym. Biali ludzie są bardziej narażeni na rozwój choroby w porównaniu z ludźmi innych ras.
Posiadanie chłoniaka w rodzinie. Jeśli masz krewnego, u którego zdiagnozowano makroglobulinemię Waldenstroma lub inny typ chłoniaka z komórek B, możesz mieć zwiększone ryzyko.

treść:

Diagnoza

Testy i procedury stosowane do diagnozowania makroglobulinemii Waldenstroma obejmują:

Badania krwi. Badania krwi mogą ujawnić małą liczbę zdrowych krwinek. Ponadto badania krwi służą do wykrywania białek IgM wytwarzanych przez komórki nowotworowe.
Badania krwi mogą również mierzyć czynność narządu, co może powiedzieć lekarzowi, czy białka IgM wpływają na narządy, takie jak nerki i wątroba.
Pobranie próbki szpiku kostnego do badań. Podczas biopsji szpiku kostnego lekarz używa igły, aby pobrać część szpiku kostnego z kości biodrowej. Próbka jest badana w poszukiwaniu komórek rakowych. Jeśli jakiekolwiek zostaną wykryte, zaawansowana analiza laboratoryjna może pomóc lekarzowi zrozumieć cechy komórek rakowych, w tym ich mutacje genetyczne.
Testy obrazowe. Badania obrazowe mogą pomóc lekarzowi określić, czy rak rozprzestrzenił się na inne obszary ciała. Badania obrazowe mogą obejmować skany tomografii komputerowej (CT) lub skany pozytonowej tomografii emisyjnej (PET).

Badania kliniczne

Leczenie

Opcje leczenia dla Makroglobulinemia Waldenstroma może obejmować:

Obserwację. Jeśli we krwi wykryto białka IgM, ale nie masz żadnych objawów przedmiotowych lub podmiotowych, możesz zaczekać przed rozpoczęciem leczenia. Lekarz może zalecić badania krwi co kilka miesięcy, aby monitorować stan pacjenta. Możesz minąć lata bez konieczności dalszego leczenia.
Wymiana osocza. Jeśli wystąpią oznaki i objawy związane ze zbyt dużą ilością białek IgM we krwi, lekarz może zalecić wymianę osocza (plazmafereza) w celu usunięcia białek i zastąpienia ich zdrowym osoczem krwi.

Chemioterapia. Chemioterapia to lek, który zabija szybko rosnące komórki, takie jak nieprawidłowe krwinki wytwarzane przez makroglobulinemię Waldenstroma.

Chemioterapia może być stosowana samodzielnie lub w połączeniu z innymi lekami jako początkowe leczenie osób, u których występują objawy przedmiotowe i podmiotowe makroglobulinemii Waldenstroma. Chemioterapia w dużych dawkach może być również stosowana do hamowania produkcji szpiku kostnego w ramach przygotowań do przeszczepu szpiku kostnego.

Terapia celowana. Ukierunkowane leki terapeutyczne zabijają komórki rakowe, koncentrując się na specyficznych nieprawidłowościach obecnych w komórkach rakowych, które pozwalają im przetrwać. Leki do terapii celowanej mogą być stosowane samodzielnie lub w połączeniu z innymi lekami, takimi jak chemioterapia lub terapia biologiczna, jako początkowe leczenie makroglobulinemii Waldenstroma lub w przypadkach, gdy rak powraca pomimo leczenia.
Terapia biologiczna. Leki do terapii biologicznej wykorzystują twój układ odpornościowy do zabijania komórek rakowych. Leki do terapii biologicznej mogą być stosowane samodzielnie lub w połączeniu z innymi lekami jako leczenie początkowe lub jako leczenie nawrotowej makroglobulinemii Waldenstroma.
Przeszczep szpiku kostnego. W pewnych wysoce wybranych sytuacjach przeszczep szpiku kostnego, znany również jako przeszczep komórek macierzystych, może być stosowany w leczeniu makroglobulinemii Waldenstroma. Podczas tej procedury stosuje się wysokie dawki chemioterapii w celu usunięcia chorego szpiku kostnego. Zdrowe komórki macierzyste krwi są wprowadzane do organizmu, gdzie mogą odbudować zdrowy szpik kostny.
Badania kliniczne. Badania kliniczne dają szansę wypróbowania najnowszego leczenia makroglobulinemii Waldenstroma.

Przygotowanie do wizyty

Jeśli masz jakiekolwiek niepokojące Cię oznaki lub objawy, zrób spotkanie z lekarzem.

Jeśli zdiagnozowano makroglobulinemię Waldenstroma, prawdopodobnie zostaniesz skierowany do lekarza specjalizującego się w leczeniu zaburzeń krwi i szpiku kostnego (hematolog) lub lekarza specjalizującego się w leczeniu raka (onkolog).

Ponieważ spotkania mogą być krótkie i często jest wiele spraw do omówienia, warto być dobrze przygotowanym. Oto kilka informacji, które pomogą Ci się przygotować i dowiedzieć się, czego możesz się spodziewać od swojego lekarza.

Co możesz zrobić

Zwróć uwagę na objawy, których doświadczasz. Jeśli masz objawy choroby lub po prostu nie czujesz się dobrze, zapisz te szczegóły przed wizytą. Twój lekarz będzie również chciał wiedzieć, kiedy po raz pierwszy zauważyłeś te objawy i czy zmieniły się one w czasie.
Sporządź listę swoich leków. Dołącz wszelkie leki na receptę lub dostępne bez recepty, które przyjmujesz, a także wszystkie witaminy, suplementy i preparaty ziołowe.
Weź ze sobą członka rodziny lub przyjaciela. Czasami zapamiętanie wszystkich informacji podanych podczas wizyty może być trudne. Ktoś, kto ci towarzyszy, może pamiętać o czymś, co przeoczyłeś lub o czym zapomniałeś.
Zapisz pytania do lekarza.

Pytania, które należy zadać lekarzowi podczas pierwszej wizyty, obejmują:

Co może być przyczyną moich objawów lub stanu?
Czy są jakieś inne możliwe przyczyny?
Jakich testów potrzebuję?
Jakie są zalecenia dotyczące następnych kroków w określaniu mojej diagnozy i leczenia?
Czy są jakieś ograniczenia, których muszę w międzyczasie przestrzegać?

Pytania, które należy rozważyć, jeśli lekarz kieruje Cię do specjalisty, obejmują:

Czy mam makroglobulinemię Waldenstroma?
Jakie są cele leczenia w moim przypadku?
Jakie leczenie Pan poleca?
Czy konieczne jest natychmiastowe rozpoczęcie leczenia?
Mam inne problemy zdrowotne. Jak najlepiej je leczyć razem?
Jakie są możliwe skutki uboczne leczenia?
Jeśli pierwsze leczenie się nie powiedzie, czego spróbujemy dalej?
Czy jestem kandydatem do przeszczepu szpiku kostnego?
Jakie są prognozy dotyczące mojego stanu?

Oprócz pytań, które przygotowałeś się zadać lekarza, nie wahaj się zadawać pytań podczas wizyty w dowolnym momencie, gdy czegoś nie rozumiesz.

Czego możesz oczekiwać od swojego lekarza

Twój lekarz prawdopodobnie zapyta masz kilka pytań. Przemyślenie swoich odpowiedzi z wyprzedzeniem może pomóc Ci w pełni wykorzystać spotkanie. Twój lekarz może zapytać: