Gorączka doliny

Omówienie

Gorączka doliny to zakażenie grzybicze wywoływane przez organizmy coccidioides (kok-sid-e-OY-deze). Może powodować oznaki i objawy, takie jak gorączka, kaszel i zmęczenie.

Dwa gatunki grzybów coccidioides powodują gorączkę dolinną. Grzyby te są powszechnie spotykane w glebie w określonych regionach. Zarodniki grzybów mogą być wzbijane w powietrze przez wszystko, co zakłóca glebę, takie jak rolnictwo, budownictwo i wiatr.

Następnie ludzie mogą wdychać grzyby do płuc. Grzyby mogą powodować gorączkę dolinową, znaną również jako ostra kokcydioidomikoza (kok-sid-e-oy-doh-my-KOH-sis). Łagodne przypadki gorączki dolinowej zwykle ustępują samoistnie. W cięższych przypadkach lekarze leczą infekcję lekami przeciwgrzybiczymi.

Objawy

Pierwotną postacią zakażenia kokcydioidomikozą jest gorączka doliny. Ta początkowa, ostra choroba może przekształcić się w poważniejszą chorobę, w tym przewlekłą i rozsianą kokcydioidomikozę.

Ostra kokcydioidomikoza (gorączka doliny)

Początkowa lub ostra postać kokcydioidomikozy występuje często łagodne, z kilkoma objawami lub bez objawów. Oznaki i objawy pojawiają się od jednego do trzech tygodni po ekspozycji. Zwykle przypominają objawy grypy. Objawy mogą wahać się od niewielkich do ciężkich, w tym:

• Gorączka
• Kaszel
• Zmęczenie
• Duszność
• Ból głowy
• Dreszcze
• Nocne poty
• Bóle stawów i bóle mięśni
• Czerwona, plamista wysypka, głównie na podudziach ale czasami na klatce piersiowej, ramionach i plecach

Jeśli nie zachorujesz lub nie masz objawów gorączki dolinowej, możesz dowiedzieć się, że zostałeś zarażony dopiero później. Możesz się dowiedzieć, kiedy masz dodatni wynik badania skóry lub krwi lub gdy małe obszary resztkowej infekcji w płucach (guzki) pojawiają się na rutynowym zdjęciu rentgenowskim klatki piersiowej. Guzki zazwyczaj nie powodują problemów, ale na zdjęciu rentgenowskim mogą wyglądać jak rak.

Jeśli pojawią się objawy, szczególnie ciężkie, przebieg choroby jest bardzo zmienny. Pełne wyzdrowienie może zająć miesiące. Zmęczenie i bóle stawów mogą trwać jeszcze dłużej. Nasilenie choroby zależy od kilku czynników, w tym ogólnego stanu zdrowia i liczby zarodników grzybów, które wdychasz.

Przewlekła kokcydioidomikoza

Jeśli początkowa infekcja kokcydioidomikoza nie ustąpi całkowicie, może postęp do przewlekłej postaci zapalenia płuc. To powikłanie występuje najczęściej u osób z osłabionym układem odpornościowym.

Oznaki i objawy to:

• Niska gorączka
• Utrata masy ciała
• Ból w klatce piersiowej
• Plwocina zabarwiona krwią (wydzielina wydzielana podczas kaszlu)
• Guzki w płucach

Rozsiana kokcydioidomikoza

Najpoważniejsza postać choroby, rozsiana kokcydioidomikoza, występuje rzadko. Występuje, gdy infekcja rozprzestrzenia się (rozprzestrzenia) poza płuca do innych części ciała. Najczęściej te części obejmują skórę, kości, wątrobę, mózg, serce i błony chroniące mózg i rdzeń kręgowy (opony mózgowe).

Oznaki i objawy rozsianej choroby zależą od dotkniętych części ciała i mogą obejmować:

• Guzki, owrzodzenia i zmiany skórne, które są poważniejsze niż wysypka, która czasami występuje przy innych postaciach choroby
• Bolesne zmiany w czaszce, kręgosłupie lub inne kości
• Bolesne, opuchnięte stawy, szczególnie kolan lub kostek
• Zapalenie opon mózgowych - zakażenie błon i płynu otaczającego mózg i rdzeń kręgowy

Kiedy iść do lekarza

Poszukaj pomocy medycznej, jeśli masz ponad 60 lat, masz osłabiony układ odpornościowy, jesteś w ciąży lub jesteś pochodzenia filipińskiego lub afrykańskiego i rozwijasz oznaki i objawy doliny gorączka, zwłaszcza jeśli:

• Mieszkasz lub niedawno podróżowałeś do obszaru, w którym ta choroba występuje często
• Masz objawy, które nie ustępują

Pamiętaj, aby poinformować lekarza, jeśli podróżowałeś do miejsca, gdzie gorączka dolinowa jest powszechna i masz objawy.

Przyczyny

Gorączka doliny jest spowodowana przez osobę wdychającą zarodniki niektórych grzybów. Grzyby wywołujące gorączkę dolinową - Coccidioides immitis lub Coccidioides posadasii - żyją w glebie w częściach Arizony, Nevady, Utah, Nowego Meksyku, Kalifornii, Teksasu i Waszyngtonu. Nazwa pochodzi od doliny San Joaquin w Kalifornii. Grzyby te często można znaleźć również w północnym Meksyku oraz Ameryce Środkowej i Południowej.

Podobnie jak wiele innych grzybów, gatunki coccidioides mają złożony cykl życiowy. W glebie rosną jako pleśń z długimi włóknami, które po naruszeniu gleby rozpadają się w zarodniki w powietrzu. Osoba może wtedy wdychać zarodniki.

Zarodniki są bardzo małe i mogą być przenoszone daleko przez wiatr. W płucach zarodniki rozmnażają się, kontynuując cykl chorobowy.

Czynniki ryzyka

Czynniki ryzyka gorączki dolinowej obejmują:

• Narażenie środowiska. Każdy, kto wdycha zarodniki wywołujące gorączkę dolinową, jest narażony na ryzyko infekcji. Ludzie mieszkający na obszarach, gdzie grzyby są powszechne - szczególnie ci, którzy spędzają dużo czasu na świeżym powietrzu - są bardziej narażeni.

  Również osoby, które wykonują prace narażające je na pył, są najbardziej zagrożone - budownictwo , robotników drogowych i rolniczych, ranczerów, archeologów i personelu wojskowego na ćwiczeniach w terenie.

• Rasa. Z niezrozumiałych powodów ludzie pochodzenia filipińskiego i afrykańskiego są bardziej podatni na rozwój poważnych infekcji grzybiczych.
• Ciąża. Kobiety w ciąży są narażone na poważniejsze infekcje w trzecim trymestrze ciąży. Nowe matki są bezbronne zaraz po urodzeniu dziecka.
• Osłabiony układ odpornościowy. Każdy z osłabionym układem odpornościowym jest narażony na zwiększone ryzyko poważnych powikłań. Obejmuje to osoby żyjące z AIDS lub leczone sterydami, chemioterapią i lekami przeciw odrzuceniu przeszczepu. Osoby z niektórymi chorobami autoimmunologicznymi, takimi jak reumatoidalne zapalenie stawów lub choroba Leśniowskiego-Crohna, które są leczone lekami z czynnikiem martwicy nowotworu (TNF), również mają zwiększone ryzyko infekcji.
• Cukrzyca. Osoby z cukrzycą mogą być bardziej narażone na ciężkie infekcje płuc.
• Wiek. Starsze osoby są bardziej narażone na wystąpienie gorączki dolinowej. Może to być spowodowane tym, że ich układ odpornościowy jest słabszy lub mają inne schorzenia, które wpływają na ich ogólny stan zdrowia.

Powikłania

Niektórzy ludzie, zwłaszcza kobiety w ciąży, ludzie z osłabionym układem odpornościowym - na przykład osoby żyjące z HIV / AIDS - oraz osoby pochodzenia filipińskiego lub afrykańskiego są narażone na ryzyko wystąpienia cięższej postaci kokcydioidomikozy.

Powikłania kokcydioidomikozy mogą obejmować:

• Ciężkie zapalenie płuc. Większość ludzi dochodzi do zdrowia po zapaleniu płuc związanym z kokcydioidomikozą bez powikłań. Inni, głównie ludzie pochodzenia filipińskiego i afrykańskiego oraz osoby z osłabionym układem odpornościowym, mogą poważnie zachorować.
• Pęknięte guzki w płucach. Niewielki procent ludzi rozwija cienkościenne guzki (ubytki) w płucach. Wiele z nich ostatecznie znika bez powodowania żadnych problemów, ale niektóre mogą pęknąć, powodując ból w klatce piersiowej i trudności w oddychaniu. Pęknięty guzek w płucach może wymagać umieszczenia rurki w przestrzeni wokół płuc w celu usunięcia powietrza lub zabiegu chirurgicznego w celu naprawienia uszkodzenia.
• Choroba rozsiana. Jest to najpoważniejsze powikłanie kokcydioidomikozy, ale występuje rzadko. Jeśli grzyb rozprzestrzenia się (rozprzestrzenia) po całym organizmie, może powodować problemy, w tym owrzodzenia skóry, ropnie, uszkodzenia kości, silny ból stawów, zapalenie serca, problemy z drogami moczowymi i zapalenie opon mózgowych - potencjalnie śmiertelne zakażenie błon i płynu pokrywającego mózg i rdzeń kręgowy.

Zapobieganie

Nie ma szczepionki zapobiegającej gorączce dolinnej.

Jeśli mieszkasz lub odwiedzasz obszary, na których często występuje gorączka dolinowa , zachowaj zdroworozsądkowe środki ostrożności, szczególnie w miesiącach letnich, kiedy ryzyko infekcji jest największe.

Weź pod uwagę następujące wskazówki:

• Noś maskę.
• Unikaj miejsc bardzo zapylonych, takich jak place budowy.
• Pozostań w środku podczas burz pyłowych.
• Zwilż glebę przed kopaniem lub unikaj gleby, jeśli jesteś w grupie podwyższonego ryzyka zakażenia.
• Trzymaj drzwi i okna szczelnie zamknięte.
• Oczyść zranienia skóry wodą z mydłem.

Diagnosis

To di gorączka doliny agnozowej, lekarz może ocenić historię choroby i przejrzeć objawy przedmiotowe i podmiotowe. Gorączka doliny jest trudna do zdiagnozowania na podstawie objawów przedmiotowych i podmiotowych, ponieważ objawy są zwykle niejasne i podobne do tych, które występują w innych chorobach. Nawet prześwietlenie klatki piersiowej nie pomoże lekarzom dostrzec różnicy między gorączką dolinową a innymi chorobami płuc.

Aby zdiagnozować gorączkę dolinową, lekarze mogą zlecić jeden lub więcej z następujących badań:

• Rozmaz lub posiew plwociny. Testy te sprawdzają próbkę materii, która jest wydzielana podczas kaszlu (plwocina) na obecność organizmów kokcydioidów.
• Badania krwi. Za pomocą badania krwi lekarz może sprawdzić przeciwciała przeciwko grzybowi wywołującemu gorączkę dolinową.

Jeśli lekarze sądzą, że możesz mieć zapalenie płuc związane z gorączką dolinową, mogą również zlecić badania obrazowe, takie jak jako tomografia komputerowa, rezonans magnetyczny lub prześwietlenie klatki piersiowej.

W razie potrzeby lekarze mogą pobrać próbkę tkanki z płuc do badania.

W niektórych przypadkach lekarze mogą test skórny, aby dowiedzieć się, czy w przeszłości miałeś gorączkę dolinową i rozwinąłeś odporność.

Leczenie

Gorączka doliny zwykle obejmuje leczenie wspomagające, a czasem leki.

Odpocznij

Większość osób z ostrą gorączką dolinową nie wymaga leczenia. Nawet jeśli objawy są poważne, najlepszą terapią dla zdrowych dorosłych jest często odpoczynek w łóżku i przyjmowanie płynów. Mimo to lekarze uważnie monitorują osoby z gorączką dolinową.

Leki przeciwgrzybicze

Jeśli objawy nie ulegną poprawie lub nasilą się lub jesteś w grupie zwiększonego ryzyka powikłań, lekarz może przepisać lek przeciwgrzybiczy, taki jak flukonazol. Leki przeciwgrzybicze są również stosowane u osób z chorobami przewlekłymi lub rozsianymi.

Leki przeciwgrzybicze flukonazol (Diflucan) lub itrakonazol (Sporanox, Onmel, Tolsura) są ogólnie stosowane w przypadku wszystkich, z wyjątkiem najpoważniejszych postaci kokcydioidomikozy.

Wszystkie leki przeciwgrzybicze mogą mieć poważne skutki uboczne. Ale te działania niepożądane zwykle ustępują po odstawieniu leku. Możliwe działania niepożądane flukonazolu i itrakonazolu to nudności, wymioty, ból brzucha i biegunka.

Poważniejsze zakażenie można najpierw leczyć dożylnym lekiem przeciwgrzybiczym, takim jak amfoterycyna B (Abelcet, Ambisome, inne).

Trzy nowsze leki - worykonazol (Vfend), posakonazol (Noxafil) siarczan izawukonazonium (Cresemba) - mogą być również stosowane w leczeniu poważniejszych zakażeń.

Leki przeciwgrzybicze zwalczają grzyby, ale czasami nie nie zniszczą go i mogą wystąpić nawroty. U wielu osób pojedynczy atak gorączki dolinowej powoduje utratę odporności na całe życie. Ale chorobę można reaktywować lub możesz zostać ponownie zakażony, jeśli twój układ odpornościowy jest znacznie osłabiony.

Badania kliniczne

Przygotowanie do wizyty

Umów się na wizytę zgłosić się do lekarza, jeśli wystąpią u Ciebie objawy przedmiotowe lub podmiotowe gorączki dolinowej i jesteś w regionie, w którym ten stan występuje często lub niedawno wróciłeś.

Oto kilka informacji, które pomogą Ci się przygotować i dowiedzieć się, czego możesz się spodziewać po lekarza.

Informacje do zebrania z wyprzedzeniem

• Ograniczenia przed wizytą. Podczas umawiania się na wizytę zapytaj, czy są jakieś ograniczenia, których musisz przestrzegać w czasie poprzedzającym wizytę.
• Historia objawów. Zapisz wszelkie występujące objawy i czas trwania.
• Niedawne narażenie na możliwe źródła infekcji. Twój lekarz będzie szczególnie zainteresowany tym, czy ostatnio podróżowałeś i dokąd.
• Historia medyczna. Sporządź listę swoich kluczowych informacji medycznych, w tym innych schorzeń, na które jesteś leczony oraz wszelkich leków, witamin lub suplementów, które obecnie przyjmujesz.
• Pytania, które należy zadać lekarzowi. Zapisz swoje pytania z wyprzedzeniem, aby jak najlepiej wykorzystać czas spędzony z lekarzem.

Poniższa lista sugeruje pytania, które należy zadać lekarzowi na temat gorączki dolinowej. Nie wahaj się zadać więcej pytań podczas wizyty.

• Jaka jest najbardziej prawdopodobna przyczyna moich objawów?
• Jakiego rodzaju testów potrzebuję?
• Jakie podejście do leczenia Pan poleca?
• Mam te inne schorzenia. Jak najlepiej radzić sobie z tymi schorzeniami razem?
• Jeśli zalecasz leki, czy są jakieś skutki uboczne?
• Jak długo spodziewasz się pełnego wyzdrowienia i czy Potrzebuję wizyty kontrolnej?
• Czy grozi mi jakiekolwiek długoterminowe powikłania związane z tą chorobą?

Czego mogę oczekiwać od swojego lekarza

Twój lekarz prawdopodobnie zada Ci kilka pytań. Gotowość do udzielenia na nie odpowiedzi może zarezerwować czas na szczegółowe omówienie wszelkich kwestii, o których chcesz porozmawiać. Twój lekarz może zapytać:

• Jakie są Twoje objawy?
• Kiedy zaczęły pojawiać się objawy?
• Czy objawy nasilały się z czasem?
• Czy ostatnio podróżowałeś? Gdzie i kiedy?
• Czy Twoja praca lub zajęcia rekreacyjne wymagają spędzania czasu w zakurzonym środowisku zewnętrznym?
• Czy jesteś w ciąży?
• Czy zdiagnozowano u Ciebie inne schorzenia?
• Czy obecnie zażywasz jakieś leki, w tym leki dostępne bez recepty i na receptę, a także witaminy i suplementy?