Dur brzuszny

Omówienie

dur brzuszny wywoływany jest przez bakterie Salmonella typhi. W krajach rozwiniętych dur brzuszny występuje rzadko. Nadal stanowi poważne zagrożenie dla zdrowia w krajach rozwijających się, zwłaszcza dla dzieci.

Skażona żywność i woda lub bliski kontakt z osobą zakażoną wywołują dur brzuszny. Oznaki i objawy zwykle obejmują:

• Wysoka gorączka
• Ból głowy
• Ból brzucha
• Zaparcia lub biegunka

Większość osób, które mają dur brzuszny, czuje się lepiej kilka dni po rozpoczęciu leczenia antybiotykami, ale niewielka liczba z nich może umrzeć z powodu powikłań. Szczepionki przeciwko durowi brzusznemu są tylko częściowo skuteczne. Szczepionki są zwykle zarezerwowane dla osób, które mogą być narażone na chorobę lub podróżujących do miejsc, gdzie często występuje dur brzuszny.

Objawy

Objawy mogą rozwijać się stopniowo - często pojawiające się od jednego do trzech tygodni po ekspozycji na chorobę.

Wczesna choroba

Oznaki i objawy obejmują:

• Gorączka, która zaczyna się niska i narasta codziennie, prawdopodobnie osiągając nawet 104,9 F (40,5 C)
• Osłabienie i zmęczenie
• Bóle mięśni
• Pocenie się
• Suchy kaszel
• Utrata apetytu i utrata masy ciała
• Biegunka lub zaparcie
• Wysypka
• Bardzo spuchnięty żołądek

Później choroba

Bez leczenia możesz:

• majaczyć
• Leżeć bez ruchu i wyczerpany z półprzymkniętymi oczami w tzw. stanie tyfusu

W tym czasie często pojawiają się komplikacje zagrażające życiu.

U niektórych osób s i objawy mogą powrócić do dwóch tygodni po ustąpieniu gorączki.

Kiedy iść do lekarza

Jeśli podejrzewasz, że masz dur brzuszny, natychmiast udaj się do lekarza. Jeśli mieszkasz w Stanach Zjednoczonych i zachorujesz podczas podróży do innego kraju, zadzwoń do konsulatu USA w celu uzyskania listy lekarzy.

Jeśli po powrocie do domu masz objawy przedmiotowe i podmiotowe, rozważ wizytę u lekarza, który koncentruje się na międzynarodowej medycynie podróży lub chorobach zakaźnych. Lekarz zaznajomiony z tymi obszarami może szybciej rozpoznać i leczyć Twoją chorobę.

Przyczyny

Tyfus jest wywoływany przez niebezpieczne bakterie zwane Salmonella typhi. Salmonella typhi jest spokrewniona z bakteriami wywołującymi salmonellozę, inną poważną infekcję jelitową, ale nie są one tym samym.

Droga przenoszenia fekalno-oralna

Większość ludzi w krajach rozwiniętych zaraża bakterie duru brzusznego podczas podróży. Po zakażeniu mogą przenosić ją na innych drogą fekalno-ustną.

Oznacza to, że Salmonella typhi jest wydalana z kałem, a czasem z moczem zakażonych osób. Jeśli jesz jedzenie, z którym miał kontakt osoba, która chorowała na tyfus i która nie umyła się dokładnie po skorzystaniu z toalety, możesz zarazić się.

W krajach rozwijających się, w których występuje tyfus, większość ludzi zarazić się piciem skażonej wody. Bakterie mogą również rozprzestrzeniać się poprzez skażoną żywność i przez bezpośredni kontakt z osobą zakażoną.

Nosiciele duru brzusznego

Nawet po leczeniu antybiotykami niewielka liczba osób, które wyzdrowiały z duru brzusznego, nadal do schronienia bakterii. Osoby te, zwane przewlekłymi nosicielami, same nie mają już oznak ani objawów choroby. Jednak nadal wydalają bakterie z kałem i są w stanie zarażać innych.

Czynniki ryzyka

Tyfus jest poważnym zagrożeniem na całym świecie i dotyka około 27 milionów lub więcej osób każdego roku . Choroba występuje w Indiach, Azji Południowo-Wschodniej, Afryce, Ameryce Południowej i wielu innych regionach.

Na całym świecie dzieci są najbardziej narażone na zachorowanie, chociaż zwykle mają łagodniejsze objawy niż dorośli.

Jeśli mieszkasz w kraju, w którym dur brzuszny występuje rzadko, ryzyko jest zwiększone, jeśli:

• Pracujesz lub podróżujesz do obszarów, w których występuje dur brzuszny
• Pracuj jako mikrobiolog kliniczny zajmujący się bakteriami Salmonella typhi
• Miej bliski kontakt z osobą zarażoną lub niedawno zarażoną durem brzusznym
• Pij wodę zanieczyszczoną ściekami zawierającymi Salmonella typhi

Powikłania

Krwawienia lub dziury w jelitach

Krwawienie z jelit lub dziury w jelicie to najpoważniejsze powikłania duru brzusznego. Zwykle rozwijają się w trzecim tygodniu choroby. W tym stanie w jelicie cienkim lub jelicie grubym powstaje dziura. Treści z jelita przedostają się do żołądka i mogą powodować silny ból brzucha, nudności, wymioty i zakażenie krwi (posocznica). To zagrażające życiu powikłanie wymaga natychmiastowej pomocy medycznej.

Inne, mniej powszechne komplikacje

Inne możliwe powikłania to:

• Zapalenie mięśnia sercowego (zapalenie mięśnia sercowego)
• Zapalenie wyściółki serca i zastawek (zapalenie wsierdzia)
• Zakażenie głównych naczyń krwionośnych (tętniak grzybiczy)
• Zapalenie płuc
• Zapalenie trzustki (zapalenie trzustki)
• Infekcje nerek lub pęcherza
• Infekcja i zapalenie błon i płynu otaczającego mózg i rdzeń kręgowy (zapalenie opon mózgowych)
• Problemy psychiatryczne, takie jak majaczenie, halucynacje i psychoza paranoidalna

Szybka terapia , prawie wszyscy ludzie w krajach uprzemysłowionych wracają do zdrowia po tyfusie. Bez leczenia niektórzy ludzie mogą nie przeżyć komplikacji związanych z chorobą.

Zapobieganie

Bezpieczna woda pitna, lepsze warunki sanitarne i odpowiednia opieka medyczna mogą pomóc w zapobieganiu i kontrolowaniu duru brzusznego. Niestety w wielu krajach rozwijających się może to być trudne do osiągnięcia. Z tego powodu niektórzy eksperci uważają, że szczepionki są najlepszym sposobem kontrolowania duru brzusznego.

Szczepionka jest zalecana, jeśli mieszkasz lub podróżujesz do obszarów, w których ryzyko zachorowania na dur brzuszny jest wysokie.

Szczepionki

Dostępne są dwie szczepionki.

• Jedna jest podawana jako jednorazowe szczepienie co najmniej tydzień przed podróżą.
• Jedna podaje się doustnie w czterech kapsułkach, przy czym jedną kapsułkę należy przyjmować co drugi dzień.

Żadna szczepionka nie jest w 100% skuteczna. Obie wymagają powtórnych szczepień, ponieważ ich skuteczność z czasem słabnie.

Ponieważ szczepionka nie zapewni pełnej ochrony, podczas podróży do obszarów wysokiego ryzyka należy przestrzegać następujących wytycznych:

• Myć dłonie. Częste mycie rąk w gorącej wodzie z mydłem jest najlepszym sposobem zwalczania infekcji. Myć się przed jedzeniem lub przygotowywaniem posiłków i po skorzystaniu z toalety. Noś ze sobą środek do dezynfekcji rąk na bazie alkoholu, gdy woda jest niedostępna.

• Unikaj picia nieuzdatnionej wody. Zanieczyszczona woda pitna stanowi szczególny problem na obszarach, na których dur brzuszny występuje endemicznie. Z tego powodu pij tylko wodę butelkowaną lub napoje gazowane w puszkach lub butelkach, wino i piwo. Woda butelkowana gazowana jest bezpieczniejsza niż niegazowana woda butelkowana.

  Poproś o napoje bez lodu. Używaj wody butelkowanej do mycia zębów i staraj się nie połykać wody pod prysznicem.

• Unikaj surowych owoców i warzyw. Ponieważ surowe produkty mogły być myte w zanieczyszczonej wodzie, unikaj owoców i warzyw, których nie możesz obrać, zwłaszcza sałaty. Aby być całkowicie bezpiecznym, możesz całkowicie unikać surowej żywności.
• Wybieraj gorące potrawy. Unikaj żywności przechowywanej lub podawanej w temperaturze pokojowej. Najlepsze są gorące potrawy na parze. I chociaż nie ma gwarancji, że posiłki serwowane w najlepszych restauracjach są bezpieczne, najlepiej unikać jedzenia od ulicznych sprzedawców - bardziej prawdopodobne jest, że zostanie ono zarażone.
• Dowiedz się, gdzie są lekarze. Dowiedz się z wyprzedzeniem o opiece medycznej w miejscach, które odwiedzasz, i miej przy sobie listę nazwisk, adresów i numerów telefonów polecanych lekarzy.

Zapobiegaj infekowaniu innych

Jeśli dochodzisz do siebie po tyfusie, te środki mogą pomóc chronić innych:

• Weź antybiotyki. Postępuj zgodnie z zaleceniami lekarza dotyczącymi przyjmowania antybiotyków i zrealizuj całą receptę.
• Często myj ręce. To najważniejsza rzecz, jaką możesz zrobić, aby nie przenosić infekcji na innych. Użyj gorącej wody z mydłem i dokładnie szoruj przez co najmniej 30 sekund, szczególnie przed jedzeniem i po skorzystaniu z toalety.
• Unikaj dotykania jedzenia. Unikaj przygotowywania jedzenia dla innych, dopóki lekarz nie powie, że nie jesteś już zaraźliwy. Jeśli pracujesz w branży gastronomicznej lub placówce służby zdrowia, nie będziesz mógł wrócić do pracy, dopóki testy nie wykażą, że nie wydalasz już bakterii duru brzusznego.
treść:

Diagnoza

Medycyna i historia podróży

Twój lekarz może podejrzewać dur brzuszny na podstawie twoich objawów, stanu zdrowia i podróży historia. Diagnoza jest zwykle potwierdzana poprzez wykrycie Salmonella typhi w posiewie krwi lub innych płynów ustrojowych lub tkankach.

Posiew płynów ustrojowych lub tkanek

W przypadku posiewu niewielka próbka krew, stolec, mocz lub szpik kostny umieszcza się na specjalnej pożywce, która sprzyja rozwojowi bakterii. Hodowlę sprawdza się pod mikroskopem na obecność bakterii duru brzusznego. Posiew szpiku kostnego jest często najbardziej czułym testem na Salmonella typhi.

Chociaż wykonanie posiewu jest najczęstszym testem diagnostycznym, można zastosować inne testy, aby potwierdzić podejrzenie zakażenia durem brzusznym, takie jak test w celu wykrycia przeciwciał przeciw bakterii duru brzusznego we krwi lub testu, który sprawdza DNA duru brzusznego we krwi.

Leczenie

Antybiotykoterapia jest jedynym skutecznym sposobem leczenia duru brzusznego.

Powszechnie przepisywane antybiotyki

Powszechnie przepisywane antybiotyki obejmują:

• Ciprofloksacyna (Cipro) . W Stanach Zjednoczonych lekarze często przepisują to dorosłym, którzy nie są w ciąży. Można również zastosować inny podobny lek zwany ofloksacyną. Niestety, wiele bakterii Salmonella typhi nie jest już wrażliwych na antybiotyki tego typu, szczególnie szczepy zebrane w Azji Południowo-Wschodniej.
• Azytromycyna (Zithromax). Można to zastosować, jeśli dana osoba nie może przyjmować cyprofloksacyny lub bakterie są oporne na cyprofloksacynę.
• Ceftriakson. Ten wstrzykiwany antybiotyk jest alternatywą w przypadku bardziej skomplikowanych lub poważnych infekcji oraz dla osób, które mogą nie być kandydatami na cyprofloksacynę, takich jak dzieci.

Leki te mogą powodować skutki uboczne i długotrwałe stosowanie może prowadzić do rozwoju bakterii opornych na antybiotyki.

Problemy z opornością na antybiotyki

W przeszłości lekiem z wyboru był chloramfenikol. Lekarze nie używają go już powszechnie z powodu skutków ubocznych, wysokiego wskaźnika pogorszenia stanu zdrowia po okresie poprawy (nawrotu) i powszechnej oporności bakterii.

W rzeczywistości bakterie oporne na antybiotyki stają się coraz bardziej powszechne, zwłaszcza w krajach rozwijających się. W ostatnich latach Salmonella typhi okazała się również odporna na trimetoprim-sulfametoksazol, ampicylinę i ciprofloksacynę.

Inne metody leczenia

Inne metody leczenia obejmują:

• Picie płyny. Pomaga to zapobiegać odwodnieniu wynikającemu z przedłużającej się gorączki i biegunki. Jeśli jesteś poważnie odwodniony, może być konieczne podanie płynów przez żyłę (dożylnie).
• Zabieg chirurgiczny. Jeśli twoje jelita zostaną rozdarte, będziesz potrzebować operacji, aby naprawić dziurę.

Przygotowanie do wizyty

Zadzwoń do lekarza, jeśli niedawno wróciłeś z podróży za granicę i rozwijają się łagodne objawy podobne do tych, które występują w przypadku duru brzusznego. Jeśli objawy są ciężkie, udaj się na pogotowie lub zadzwoń pod numer 911 lub lokalny numer alarmowy.

Oto kilka informacji, które pomogą Ci się przygotować i dowiedzieć się, czego możesz się spodziewać od lekarza.

Informacje do zebrania z wyprzedzeniem

• Ograniczenia przed spotkaniami. W momencie umawiania się na wizytę zapytaj, czy są jakieś ograniczenia, których musisz przestrzegać w czasie poprzedzającym wizytę. Twój lekarz nie będzie w stanie potwierdzić duru brzusznego bez badania krwi i może zalecić podjęcie kroków w celu zmniejszenia ryzyka przeniesienia możliwej choroby zakaźnej na innych.
• Historia objawów. Zapisz wszelkie występujące objawy i czas trwania.
• Niedawne narażenie na możliwe źródła infekcji. Przygotuj się na szczegółowy opis podróży międzynarodowych, w tym odwiedzone kraje i daty podróży.
• Historia medyczna. Sporządź listę swoich kluczowych informacji medycznych, w tym innych schorzeń, na które jesteś leczony oraz wszelkich przyjmowanych leków, witamin i suplementów. Twój lekarz będzie również musiał znać Twoją historię szczepień.
• Pytania, które należy zadać lekarzowi. Zapisz swoje pytania z wyprzedzeniem, aby jak najlepiej wykorzystać swój czas z lekarzem.

W przypadku duru brzusznego możliwe pytania, które należy zadać lekarzowi, obejmują:

• Jakie są możliwe przyczyny moich objawów?
• Jakich testów potrzebuję?
• Czy są dostępne metody leczenia, które pomogą mi wyzdrowieć?
• Ja mają inne problemy zdrowotne. Jak najlepiej radzić sobie z tymi schorzeniami razem?
• Jak długo spodziewasz się pełnego wyzdrowienia?
• Kiedy mogę wrócić do pracy lub szkoły?
• Czy jestem narażony na jakiekolwiek długoterminowe powikłania związane z tyfusem brzusznym?

Nie wahaj się zadawać innych powiązanych pytań.

Czego możesz się spodziewać po swoim lekarz

Twój lekarz prawdopodobnie zada Ci kilka pytań. Gotowość do udzielenia na nie odpowiedzi może zarezerwować czas na szczegółowe omówienie wszelkich kwestii, o których chcesz porozmawiać. Twój lekarz może zapytać:

• Jakie są Twoje objawy i kiedy się zaczęły?
• Czy objawy uległy poprawie lub pogorszeniu?
• Czy objawy na chwilę wyzdrowieć, a potem wrócić?
• Czy ostatnio podróżowałeś za granicę? Gdzie?
• Czy zaktualizowałeś swoje szczepienia przed podróżą?
• Czy jesteś leczony z powodu innych schorzeń?
• Czy bierzesz obecnie jakieś leki?