Rozerwana łąkotka

Omówienie

Rozerwana łąkotka to jeden z najczęstszych urazów kolana. Każda czynność, która powoduje gwałtowne skręcenie lub obrócenie kolana, zwłaszcza przy pełnym obciążeniu, może prowadzić do rozdarcia łąkotki.

Każde z twoich kolan ma dwa fragmenty chrząstki w kształcie litery C, które działają jak poduszka między kością piszczelową a udową (łąkotki). Rozerwana łąkotka powoduje ból, obrzęk i sztywność. Możesz także poczuć blokadę ruchu kolana i mieć problem z pełnym wyprostowaniem kolana.

Leczenie zachowawcze - takie jak odpoczynek, okłady z lodu i leki - czasami wystarcza, aby złagodzić ból rozdartej łąkotki i spowodować uraz czas, aby wyleczyć się sam. Jednak w innych przypadkach rozdarta łąkotka wymaga chirurgicznej naprawy.

Objawy

Jeśli masz naderwaną łąkotkę, możesz mieć następujące oznaki i objawy w kolanie:

• Uczucie trzaskania
• Obrzęk lub sztywność
• Ból, szczególnie podczas skręcania lub obracania kolana
• Trudność w całkowitym wyprostowaniu kolana
• Uczucie zablokowania kolana w miejscu podczas próby poruszenia nim
• Uczucie ugięcia kolana

Kiedy iść do lekarza

Skontaktuj się z lekarzem, jeśli kolano jest bolesne lub opuchnięte lub jeśli nie możesz poruszać kolanem w zwykły sposób.

Przyczyny

Rozerwana łąkotka może wynikać z jakiejkolwiek czynności, która powoduje gwałtowne skręcenie lub skręcenie kolana, na przykład agresywne obracanie lub nagłe zatrzymywanie się i skręcanie. Nawet klęczenie, głębokie przysiady lub podnoszenie czegoś ciężkiego może czasami prowadzić do zerwania łąkotki.

U osób starszych zmiany zwyrodnieniowe kolana mogą przyczynić się do rozdarcia łąkotki z niewielkim lub żadnym urazem.

Czynniki ryzyka

Wykonywanie czynności, które obejmują agresywne skręcanie i obracanie kolana, naraża Cię na ryzyko pęknięcia łąkotki. Ryzyko jest szczególnie wysokie w przypadku sportowców - zwłaszcza tych, którzy uprawiają sporty kontaktowe, takie jak piłka nożna, lub czynności związane z obrotem, takie jak tenis lub koszykówka.

Zużycie kolan w miarę starzenia się zwiększa ryzyko rozdarcia łąkotki. Tak samo jak otyłość.

Powikłania

Rozerwana łąkotka może prowadzić do uczucia, że ​​kolano się ugina, niemożności normalnego poruszania kolanem lub uporczywego bólu kolana. Bardziej prawdopodobne jest wystąpienie choroby zwyrodnieniowej stawów w kontuzjowanym kolanie.

Diagnoza

Rozerwana łąkotka często może być zidentyfikowane podczas fizycznego egzaminu. Lekarz może ustawić kolano i nogę w różnych pozycjach, obserwować, jak chodzisz i prosić o przysiad, aby pomóc określić przyczynę objawów.

Badania obrazowe

• Rentgenowskie. Ponieważ rozdarta łąkotka jest wykonana z chrząstki, nie pojawi się na zdjęciu rentgenowskim. Jednak zdjęcia rentgenowskie mogą pomóc wykluczyć inne problemy z kolanem, które powodują podobne objawy.
• MRI. Wykorzystuje fale radiowe i silne pole magnetyczne do tworzenia szczegółowych obrazów zarówno twardych, jak i miękkich tkanek w kolanie. To najlepsze badanie obrazowe, aby wykryć rozdarcie łąkotki.

Artroskopia

W niektórych przypadkach lekarz może użyć instrumentu zwanego artroskopem do zbadania wnętrza kolano. Artroskop wprowadza się przez małe nacięcie w pobliżu kolana.

Urządzenie zawiera światło i małą kamerę, która przesyła powiększony obraz wnętrza kolana na monitor. W razie potrzeby narzędzia chirurgiczne można wprowadzić przez artroskop lub przez dodatkowe małe nacięcia w kolanie, aby przyciąć lub naprawić łzę.

Leczenie

Leczenie wstępne

Leczenie rozdartej łąkotki często rozpoczyna się zachowawczo, w zależności od rodzaju, wielkości i umiejscowienia łzy.

Łzy związane z zapaleniem stawów często ustępują wraz z leczeniem zapalenia stawów, więc operacja zwykle nie jest wskazana. Wiele innych łez, które nie są związane z blokowaniem lub blokowaniem ruchu kolana, z czasem stanie się mniej bolesnych, więc nie wymagają one operacji.

Twój lekarz może zalecić:

• Odpocznij. Unikaj czynności, które pogarszają ból kolana, zwłaszcza czynności, które powodują skręcanie, obracanie lub obracanie kolana. Jeśli ból jest silny, użycie kul może odciążyć kolano i przyspieszyć gojenie.
• Lód. Lód może zmniejszyć ból i obrzęk kolana. Użyj zimnego opakowania, torebki mrożonych warzyw lub ręcznika wypełnionego kostkami lodu na około 15 minut, trzymając kolano uniesione. Rób to co cztery do sześciu godzin pierwszego lub drugiego dnia, a następnie tak często, jak potrzeba.
• Leki. Dostępne bez recepty leki przeciwbólowe mogą również złagodzić ból kolana.

Terapia

Fizjoterapia może pomóc wzmocnić mięśnie wokół kolana i nóg, aby pomóc ustabilizować i podeprzeć staw kolanowy.

Chirurgia

Jeśli kolano nadal boli pomimo terapii rehabilitacyjnej lub jeśli kolano blokuje się, lekarz może zalecić operację. Czasami możliwe jest naprawienie rozdartej łąkotki, szczególnie u dzieci i młodych dorosłych.

Jeśli nie można naprawić łezki, łąkotkę można przyciąć chirurgicznie, prawdopodobnie poprzez małe nacięcia przy użyciu artroskopu. Po zabiegu będziesz musiał wykonywać ćwiczenia, aby zwiększyć i utrzymać siłę i stabilność kolana.

Jeśli masz zaawansowane, zwyrodnieniowe zapalenie stawów, lekarz może zalecić wymianę kolana. W przypadku młodszych osób, które mają objawy przedmiotowe i podmiotowe po operacji, ale nie mają zaawansowanego zapalenia stawów, odpowiedni może być przeszczep łąkotki. Operacja polega na przeszczepieniu łąkotki ze zwłok.

Styl życia i domowe sposoby

Unikaj czynności, które pogarszają ból kolana - zwłaszcza sportów, które obejmują obracanie lub skręcanie kolana - dopóki ból nie zniknie . Pomocne mogą być lód i dostępne bez recepty leki przeciwbólowe.

Przygotowanie do wizyty

Ból i niepełnosprawność związane z rozdarciem łąkotki skłaniają wiele osób do szukania pomocy doraźnej. Inni umawiają się na wizytę u lekarza rodzinnego. W zależności od ciężkości urazu możesz zostać skierowany do lekarza specjalizującego się w medycynie sportowej lub specjalisty w zakresie chirurgii kości i stawów (chirurg ortopeda).

Co możesz zrobić

Przed wizytą przygotuj się na odpowiedź na następujące pytania:

• Kiedy doszło do urazu?
• Co wtedy robiłeś?
• Czy słyszałeś głośny trzask lub poczułeś trzask?
• Czy później wystąpił duży obrzęk?
• Czy wcześniej zraniłeś kolano?
• Czy objawy były ciągłe lub sporadyczne?
• Czy wydaje się, że określone ruchy poprawiają lub pogarszają objawy?
• Czy kolano kiedykolwiek blokuje się lub jest zablokowane, gdy próbujesz je poruszyć?
• Czy kiedykolwiek czułeś, że Twoje kolano jest niestabilne lub nie jest w stanie utrzymać wagi?