Palce chodzące u dzieci

Omówienie

Chodzenie na palcach lub palcach stóp, nazywane również chodzeniem palcami, jest dość powszechne u dzieci, które dopiero zaczynają chodzić. Większość dzieci wyrasta z tego.

Dzieci, które nadal chodzą na palcach po ukończeniu wieku malucha, często robią to z przyzwyczajenia. Dopóki Twoje dziecko rośnie i rozwija się normalnie, chodzenie na palcach nie powinno być powodem do niepokoju.

Chodzenie na palcach może czasami wynikać z pewnych schorzeń, w tym porażenia mózgowego, dystrofii mięśniowej i zaburzeń ze spektrum autyzmu.

Objawy

Chodzenie na palcach to chodzenie po palcach lub śródstopiu.

Kiedy iść do lekarza

Jeśli Twoje dziecko nadal chodzi po 2 latach, porozmawiaj o tym z lekarzem. Umów się na wizytę wcześniej, jeśli Twoje dziecko ma również napięte mięśnie nóg, sztywność ścięgna Achillesa lub brak koordynacji mięśni.

Przyczyny

Zazwyczaj chodzenie na palcach to nawyk, który rozwija się, gdy dziecko uczy się chodzić. W kilku przypadkach chodzenie na palcach jest spowodowane schorzeniem, na przykład:

• Krótkie ścięgno Achillesa. To ścięgno łączy mięśnie dolnej części nogi z tylną częścią kości piętowej. Jeśli jest za krótki, może uniemożliwić dotykanie pięty do ziemi.
• Porażenie mózgowe. Chodzenie na palcach może być spowodowane zaburzeniem ruchu, napięciem mięśni lub postawą spowodowanym urazem lub nieprawidłowym rozwojem części niedojrzałego mózgu, które kontrolują pracę mięśni.
• Dystrofia mięśniowa. Chodzenie na palcach czasami występuje w tej chorobie genetycznej, w której włókna mięśniowe są niezwykle podatne na uszkodzenia i osłabiają się z czasem. Ta diagnoza może być bardziej prawdopodobna, jeśli dziecko początkowo chodziło normalnie, zanim zaczęło chodzić na palcach.
• Autyzm. Chodzenie na palcach zostało powiązane z zaburzeniami ze spektrum autyzmu, które wpływają na zdolność dziecka do komunikowania się i interakcji z innymi.

Czynniki ryzyka

Odruchowe chodzenie z palcami, znane również jako idiopatyczne chodzenie na palcach, czasami biegnie w rodzinach.

Powikłania

Trwałe chodzenie na palcach może zwiększyć ryzyko upadku dziecka. Może to również skutkować stygmatyzacją społeczną.

Diagnoza

Chodzenie na palcach można zaobserwować podczas badania lekarskiego. W niektórych przypadkach lekarz może przeprowadzić analizę chodu lub badanie zwane elektromiografią (EMG).

Podczas EMG cienka igła z elektrodą jest wprowadzana do mięśnia nogi. Elektroda mierzy aktywność elektryczną w dotkniętym nerwie lub mięśniu.

Jeśli lekarz podejrzewa chorobę, taką jak porażenie mózgowe lub autyzm, może zalecić badanie neurologiczne lub testy opóźniające rozwój.

Leczenie

Jeśli Twoje dziecko odchodzi od przyzwyczajenia, leczenie nie jest potrzebne. Prawdopodobnie wyrośnie z nałogu. Twój lekarz może po prostu monitorować chód dziecka podczas wizyt w gabinecie.

Jeśli problem fizyczny przyczynia się do chodzenia na palcach, opcje leczenia mogą obejmować:

• Fizjoterapia. Delikatne rozciąganie mięśni nóg i stóp może poprawić chód dziecka.
• Ortezy nóg lub szyny. Czasami pomagają one promować normalny chód.
• Przesyłanie seryjne. Jeśli fizjoterapia lub orteza nóg nie są pomocne, lekarz może zasugerować wykonanie serii odlewów pod kolanem, aby stopniowo poprawić zdolność przybliżania palców stóp do goleni.
• OnabotulinumtoxinA. Wstrzyknięcia w mięśnie łydek są czasami stosowane, aby wspomóc normalny chód.
• Chirurgia. Jeśli leczenie zachowawcze zawodzi, lekarz może zalecić operację wydłużenia mięśni lub ścięgien z tyłu podudzia.

Jeśli chodzenie na palcach wiąże się z porażeniem mózgowym, autyzmem lub innymi problemami, leczenie koncentruje się na podstawowej chorobie.

Przygotowanie do wizyty

Prawdopodobnie najpierw zgłosisz swoje obawy lekarzowi pierwszego kontaktu - lekarzowi rodzinnemu, pielęgniarce, asystentowi lekarza lub pediatra. Może skierować Cię do lekarza specjalizującego się w czynnościach nerwów (neurolog) lub chirurgii ortopedycznej.

Co możesz zrobić

Przed wizytą możesz sporządzić listę pytania do lekarza, w tym:

• Co może powodować chodzenie palcami u mojego dziecka?
• Jakie badania są potrzebne, jeśli w ogóle?
• Co polecane zabiegi?

Czego można oczekiwać od lekarza

Twój lekarz prawdopodobnie zada niektóre z następujących pytań:

• Czy Twoje dziecko ma inne problemy zdrowotne?
• Czy masz rodzinną historię dystrofii mięśniowej lub autyzm?
• Czy Twoje dziecko urodziło się przedwcześnie?
• Czy wystąpiły komplikacje przy porodzie lub podczas pobytu w żłobku w szpitalu?
• Czy Twoje dziecko najpierw chodziło po płaskim stąpać, a potem zacząć chodzić na palcach?
• Czy Twoje dziecko może chodzić na piętach, jeśli o to poprosisz?
• Czy Twoje dziecko unika kontaktu wzrokowego lub przejawia powtarzające się zachowania, takie jak kołysanie lub kręcenie się?