Zaburzenia TMJ

Omówienie

Staw skroniowo-żuchwowy (tem-puh-roe-man-DIB-u-lur) działa jak przesuwny zawias, łączący kość żuchwy z czaszką. Masz po jednym stawie po każdej stronie szczęki. Zaburzenia TMJ - rodzaj zaburzenia skroniowo-żuchwowego lub TMD - mogą powodować ból w stawie szczękowym i mięśniach, które kontrolują ruchy szczęki.

Dokładna przyczyna zaburzeń TMJ u danej osoby jest często trudna do ustalenia. Twój ból może być spowodowany kombinacją czynników, takich jak genetyka, zapalenie stawów lub uraz szczęki. Niektóre osoby z bólem szczęki mają również tendencję do zaciskania lub zgrzytania zębami (bruksizm), chociaż wiele osób zwykle zaciska lub zgrzyta zębami i nigdy nie rozwija się u nich zaburzenia TMJ.

W większości przypadków ból i dyskomfort związany z Zaburzenia TMJ są tymczasowe i można je złagodzić za pomocą samodzielnej opieki lub leczenia niechirurgicznego. Operacja jest zazwyczaj ostatecznością po niepowodzeniu środków zachowawczych, ale niektóre osoby z zaburzeniami TMJ mogą odnieść korzyści z leczenia chirurgicznego.

Objawy

Oznaki i objawy zaburzeń TMJ mogą obejmować:

• Ból lub tkliwość szczęki
• Ból w jednym lub obu stawach skroniowo-żuchwowych
• Bolący ból w uchu i wokół niego
• Trudność w przeżuwaniu lub ból podczas żucia
• Bolący ból twarzy
• Blokowanie stawu utrudniające otwieranie lub zamykanie ust

TMJ zaburzenia mogą również powodować klikanie lub uczucie zgrzytania podczas otwierania ust lub żucia. Ale jeśli nie ma bólu ani ograniczenia ruchu związanego z klikaniem szczęki, prawdopodobnie nie potrzebujesz leczenia zaburzenia TMJ.

Kiedy iść do lekarza

Zasięgnij pomocy medycznej, jeśli masz uporczywy ból lub tkliwość szczęki, lub jeśli nie możesz całkowicie otworzyć lub zamknąć szczęki. Twój lekarz, dentysta lub specjalista TMJ mogą omówić możliwe przyczyny i sposoby leczenia twojego problemu.

Przyczyny

Staw skroniowo-żuchwowy łączy ruch zawiasowy z ruchami ślizgowymi. Części kości, które oddziałują w stawie, są pokryte chrząstką i są oddzielone małym dyskiem amortyzującym, który normalnie zapewnia płynność ruchu.

Bolesne zaburzenia TMJ mogą wystąpić, jeśli:

• Krążek ulega erozji lub przemieszcza się z właściwego ustawienia
• Chrząstka stawu jest uszkodzona przez zapalenie stawów
• Staw jest uszkodzony przez uderzenie lub inne uderzenie

Jednak w wielu przypadkach przyczyna zaburzeń TMJ nie jest jasna.

Czynniki ryzyka

Czynniki, które mogą zwiększać ryzyko rozwoju zaburzeń TMJ obejmują:

• Różne typy zapalenia stawów, takie jak reumatoidalne zapalenie stawów i choroba zwyrodnieniowa stawów
• Uraz szczęki
• Długotrwałe (przewlekłe) zgrzytanie lub zaciskanie zębów
• Niektóre choroby tkanki łącznej powodujące problemy, które mogą wpływać na staw skroniowo-żuchwowy

Diagnoza

Twój lekarz lub dentysta omówi twoje objawy i zbada cię twoja szczęka. On lub ona prawdopodobnie:

• Słuchaj i czuj swoją szczękę, kiedy otwierasz i zamykasz usta
• Obserwuj zakres ruchu swojej szczęki
• Naciśnij obszary wokół szczęki, aby zidentyfikować miejsca bólu lub dyskomfortu

Jeśli Twój lekarz lub dentysta podejrzewa problem, możesz potrzebować:

• Dental X -rays do badania zębów i szczęki
• TK w celu uzyskania szczegółowych obrazów kości zaangażowanych w staw
• MRI w celu ujawnienia problemów z dyskiem stawu lub otaczającą tkanką miękką

Artroskopia stawu skroniowo-żuchwowego jest czasami stosowana w diagnostyce zaburzeń TMJ. Podczas artroskopii stawu skroniowo-żuchwowego lekarz wprowadza małą cienką rurkę (kaniulę) do przestrzeni stawowej, a następnie wprowadza małą kamerę (artroskop), aby zobaczyć ten obszar i pomóc w ustaleniu diagnozy.

Leczenie

W niektórych przypadkach objawy zaburzeń TMJ mogą ustąpić bez leczenia. Jeśli objawy nie ustąpią, lekarz może zalecić różne opcje leczenia, często więcej niż jedną w tym samym czasie.

Leki

Wraz z innymi metodami leczenia niechirurgicznego te leki opcje mogą pomóc złagodzić ból związany z zaburzeniami TMJ:

• Leki przeciwbólowe i przeciwzapalne. Jeśli dostępne bez recepty leki przeciwbólowe nie wystarczą, aby złagodzić ból TMJ, lekarz lub dentysta może przepisać silniejsze leki przeciwbólowe na ograniczony czas, takie jak ibuprofen o mocy na receptę.
• Trójpierścieniowe leki przeciwdepresyjne. Leki te, takie jak amitryptylina, są stosowane głównie w leczeniu depresji, ale w małych dawkach są czasami stosowane w celu złagodzenia bólu, kontroli bruksizmu i bezsenności.
• Środki zwiotczające mięśnie. Tego typu leki są czasami stosowane przez kilka dni lub tygodni, aby złagodzić ból spowodowany zaburzeniami TMJ wywołanymi skurczami mięśni.

Terapie

Nielekowe terapie zaburzeń TMJ obejmują:

• Szyny ustne lub ochraniacze jamy ustnej (aparaty okluzyjne). Często osoby z bólem szczęki skorzystają na noszeniu miękkiego lub twardego urządzenia założonego na zęby, ale powody, dla których te urządzenia są korzystne, nie są dobrze znane.
• Fizjoterapia. Oprócz ćwiczeń rozciągających i wzmacniających mięśnie szczęki, zabiegi mogą obejmować ultradźwięki, wilgotne ciepło i lód.
• Poradnictwo. Edukacja i doradztwo mogą pomóc ci zrozumieć czynniki i zachowania, które mogą nasilać twój ból, abyś mógł ich uniknąć. Przykłady obejmują zaciskanie lub zgrzytanie zębami, opieranie się na brodzie lub obgryzanie paznokci.

Zabiegi chirurgiczne lub inne zabiegi

Jeśli inne metody nie pomagają, lekarz może zasugerować procedury takie jak:

• Arthrocentesis. Artrocenteza (ahr-throe-sen-TEE-sis) to minimalnie inwazyjna procedura, która polega na wprowadzeniu małych igieł do stawu, aby umożliwić irygację płynu przez staw w celu usunięcia resztek i produktów ubocznych stanu zapalnego.
• Zastrzyki. U niektórych osób pomocne mogą być wstrzyknięcia kortykosteroidów do stawu. Rzadko wstrzyknięcie toksyny botulinowej typu A (botoks, inne) do mięśni szczęki używanych do żucia może złagodzić ból związany z zaburzeniami TMJ.
• Artroskopia stawu skroniowo-żuchwowego. W niektórych przypadkach chirurgia artroskopowa może być równie skuteczna w leczeniu różnych typów zaburzeń TMJ, jak operacja na otwartym stawie. Do przestrzeni stawowej wprowadza się małą cienką rurkę (kaniulę), następnie wprowadza się artroskop, a do operacji wykorzystuje się małe narzędzia chirurgiczne. Artroskopia stawu skroniowo-żuchwowego wiąże się z mniejszym ryzykiem i powikłaniami niż operacja na otwartym stawie, ale ma też pewne ograniczenia.
• Zmodyfikowana kłylotomia. Zmodyfikowana kłylotomia (kon-dih-LOT-uh-mee) dotyczy stawu skroniowo-żuchwowego pośrednio, z operacją żuchwy, ale nie samego stawu. Może być pomocna w leczeniu bólu oraz w przypadku wystąpienia blokady.
• Chirurgia na otwartym stawie. Jeśli ból szczęki nie ustąpi po bardziej zachowawczym leczeniu i wydaje się, że jest on spowodowany problemem strukturalnym stawu, lekarz lub dentysta może zasugerować operację otwartego stawu (artrotomię) w celu naprawy lub wymiany stawu. Jednak chirurgia na otwartym stawie wiąże się z większym ryzykiem niż inne procedury i należy ją rozważyć bardzo dokładnie, po omówieniu zalet i wad.

Jeśli lekarz zaleci operację lub inne procedury, pamiętaj, aby omówić potencjalne korzyści i zagrożenia oraz zapytać, jakie są wszystkie dostępne opcje.

Styl życia i domowe sposoby

Uświadomienie sobie nawyków związanych z napięciem - zaciskanie szczęki, zgrzytanie zębami lub ołówki do żucia - pomogą zmniejszyć ich częstotliwość. Poniższe wskazówki mogą pomóc w zmniejszeniu objawów zaburzeń TMJ:

• Unikaj przeciążenia mięśni szczęki. Jedz miękkie jedzenie. Pokrój jedzenie na małe kawałki. Unikaj lepkiego lub ciągliwego jedzenia. Unikaj żucia gumy.
• Rozciąganie i masaż. Twój lekarz, dentysta lub fizjoterapeuta może pokazać, jak wykonywać ćwiczenia rozciągające i wzmacniające mięśnie szczęki oraz jak samodzielnie masować mięśnie.
• Ciepło lub zimno. Przyłożenie ciepłego, wilgotnego ciepła lub lodu na bok twarzy może pomóc złagodzić ból.

Medycyna alternatywna

Techniki medycyny niekonwencjonalnej i alternatywnej mogą często pomóc w radzeniu sobie z przewlekłym bólem związane z zaburzeniami TMJ. Przykłady obejmują:

• Akupunktura. Specjalista wyszkolony w akupunkturze leczy przewlekły ból, wprowadzając cienkie jak włos igły w określone miejsca na ciele.
• Techniki relaksacyjne. Świadome spowolnienie oddechu i głębokie, regularne wdechy mogą pomóc rozluźnić napięte mięśnie, co może zmniejszyć ból.
• Biofeedback. Urządzenia elektroniczne, które monitorują napięcie określonych mięśni, mogą pomóc w ćwiczeniu skutecznych technik relaksacyjnych.

Przygotowanie do wizyty

Prawdopodobnie najpierw porozmawiasz o objawach TMJ z Twój lekarz rodzinny lub dentysta. Jeśli sugerowane metody leczenia nie przynoszą wystarczającej ulgi, możesz zostać skierowany do lekarza specjalizującego się w zaburzeniach TMJ.

Co możesz zrobić

Możesz przygotować listę, która zawiera odpowiedzi następujące pytania:

• Kiedy zaczęły się Twoje objawy?
• Czy zdarzyło Ci się to kiedyś w przeszłości?
• Czy poziom stresu wzrósł ostatnio?
• Czy często odczuwasz bóle głowy, szyi lub zębów?
• Jakie leki i suplementy bierzesz regularnie?

Czego możesz się spodziewać od lekarza lub dentysty

Twój lekarz może zadać następujące pytania:

• Czy Twój ból jest stały, czy objawy pojawiają się i znikają?
• Czy wydaje się, że jakaś aktywność wywołuje ból?
• Czy Twoja szczęka trzaska lub wyskakuje, gdy ją poruszasz? Czy to klikanie jest bolesne?
• Czy trudno jest normalnie otworzyć usta?

Twój lekarz lub dentysta zada dodatkowe pytania w oparciu o Twoje odpowiedzi, objawy i potrzeby. Przygotowanie i przewidywanie pytań pomoże Ci maksymalnie wykorzystać czas.