Napad skroniowy

Omówienie

Napady płata skroniowego rozpoczynają się w płatach skroniowych mózgu, które przetwarzają emocje i są ważne dla pamięci krótkotrwałej. Niektóre objawy napadu skroniowego mogą być związane z tymi funkcjami, w tym dziwne odczucia - takie jak euforia, deja vu lub strach.

Napady płata skroniowego są czasami nazywane napadami ogniskowymi z zaburzeniami świadomości. Niektórzy ludzie są świadomi tego, co się dzieje, ale podczas bardziej intensywnych napadów możesz wyglądać na przytomnego, ale nie odpowiadać. Twoje usta i dłonie mogą wykonywać bezcelowe, powtarzalne ruchy.

Napady płata skroniowego mogą wynikać z wady anatomicznej lub blizny w płacie skroniowym, ale przyczyna jest często nieznana. Napady płata skroniowego są leczone lekami. Dla niektórych osób, które nie reagują na leki, operacja może być opcją.

Objawy

Nietypowe uczucie (aura) może poprzedzać napad skroniowy, działając jako ostrzeżenie. Nie każdy, kto ma napady skroniowe, ma aury i nie każdy, kto ma aury, pamięta je.

Aura jest w rzeczywistości pierwszą częścią napadu ogniskowego, zanim nastąpi utrata świadomości. Przykłady aur obejmują:

• Nagłe poczucie niesprowokowanego strachu lub radości
• Doświadczenie deja vu - uczucie, że to, co się dzieje, wydarzyło się wcześniej
• Nagły lub dziwny zapach lub smak
• Uczucie podnoszenia się w brzuchu, podobne do bycia na kolejce górskiej

Czasami napady skroniowe osłabiają zdolność reagowania na innych . Ten typ napadu skroniowego trwa zwykle od 30 sekund do dwóch minut. Charakterystyczne oznaki i objawy obejmują:

• Utrata świadomości otoczenia
• Wpatrywanie się
• mlaskanie wargami
• Powtarzające się połykanie lub żucie
• Nietypowe ruchy palcem, takie jak ruchy dłubania

Po napadzie płata skroniowego możesz mieć:

• Okres zamieszania i trudności z mówieniem
• niemożność przypomnienia sobie, co wydarzyło się podczas napadu,
• brak świadomości wystąpienia napadu
• skrajna senność

W skrajnych przypadkach to, co zaczyna się jako napad skroniowy, przekształca się w uogólniony napad toniczno-kloniczny (grand mal) - obejmujący drgawki i utratę przytomności.

Kiedy iść do lekarza

Zasięgnij natychmiastowej pomocy medycznej, jeśli wystąpi którakolwiek z poniższych sytuacji:

• Napad trwa dłużej niż pięć minut.
• Oddech lub przytomność nie powraca po ustąpieniu napadu.
• Natychmiast następuje drugi napad.
• Wyzdrowienie nie jest zakończona po zakończeniu napadu.
• Powrót do zdrowia jest wolniejszy niż zwykle po zakończeniu napadu.
• Masz wysoką gorączkę.
• Ty ' odczuwasz wyczerpanie cieplne.
• Jesteś w ciąży.
• Masz cukrzycę.
• Zraniłeś się podczas napadu.

Jeśli po raz pierwszy wystąpi napad, zasięgnij porady lekarza.

Zasięgnij porady lekarza w takich okolicznościach:

• Jeśli uważasz, że Ty lub Twoje dziecko ma napady drgawkowe
• Gdy liczba lub nasilenie napadów znacznie wzrasta bez wyjaśnienia
• Pojawiają się nowe oznaki lub objawy napadu

Przyczyny

Często przyczyna napadu skroniowego pozostaje nieznana. Jednak mogą być one wynikiem wielu czynników, w tym:

• Urazowe uszkodzenie mózgu
• Infekcje, takie jak zapalenie mózgu lub opon mózgowych, lub historia takich infekcji
• Proces powodujący blizny (gliozę) w części płata skroniowego zwanej hipokampem.
• Wady rozwojowe naczyń krwionośnych w mózgu
• Udar
• Guzy mózgu
• Zespoły genetyczne

Podczas normalnego budzenia się i snu komórki mózgowe wytwarzają różną aktywność elektryczną. Jeśli aktywność elektryczna w wielu komórkach mózgowych zostanie nieprawidłowo zsynchronizowana, mogą wystąpić drgawki lub napady padaczkowe.

Jeśli dzieje się to tylko w jednym obszarze mózgu, wynikiem jest napad ogniskowy. Napad skroniowy to ogniskowy napad, który pochodzi z jednego z płatów skroniowych.

Powikłania

Z biegiem czasu powtarzające się napady skroniowe mogą spowodować, że część mózgu odpowiedzialna za uczenie się i pamięć (hipokamp) się kurczy. Utrata komórek mózgowych w tym obszarze może powodować problemy z pamięcią.

Diagnoza

Po napadzie lekarz dokładnie przejrzyj swoje objawy i historię medyczną. Twój lekarz może zlecić kilka testów, aby określić przyczynę napadu i ocenić, jakie jest prawdopodobieństwo, że będziesz mieć kolejny.

Testy mogą obejmować:

• Badanie neurologiczne. Twój lekarz może zbadać Twoje zachowanie, zdolności motoryczne i funkcje umysłowe, aby określić, czy masz problem z mózgiem i układem nerwowym.
• Badania krwi. Twój lekarz może pobrać próbkę krwi w celu sprawdzenia objawów infekcji, chorób genetycznych, poziomu cukru we krwi lub zaburzeń równowagi elektrolitowej.
• Elektroencefalogram (EEG). Elektrody przymocowane do skóry głowy rejestrują aktywność elektryczną mózgu, która ukazuje się jako faliste linie na zapisie EEG. EEG może ujawnić wzór, który mówi lekarzom, czy napad prawdopodobnie wystąpi ponownie, lub może pomóc wykluczyć inne stany naśladujące padaczkę.
• Tomografia komputerowa (CT). Skan CT wykorzystuje promieniowanie rentgenowskie, aby uzyskać przekrojowe obrazy mózgu. Skany CT mogą ujawnić nieprawidłowości w mózgu, które mogą powodować napady, takie jak guzy, krwawienia i cysty.
• Obrazowanie metodą rezonansu magnetycznego (MRI). MRI wykorzystuje silne magnesy i fale radiowe, aby stworzyć szczegółowy obraz mózgu. Twój lekarz może być w stanie wykryć zmiany lub nieprawidłowości w twoim mózgu, które mogą prowadzić do drgawek.
• Pozytonowa tomografia emisyjna (PET). Skany PET wykorzystują niewielką ilość materiału radioaktywnego o niskiej dawce, który jest wstrzykiwany do żyły, aby pomóc w wizualizacji aktywnych obszarów mózgu i wykryciu nieprawidłowości.
• Komputerowa tomografia emisyjna pojedynczych fotonów (SPECT). Test SPECT wykorzystuje niewielką ilość materiału radioaktywnego o niskiej dawce, który jest wstrzykiwany do żyły, aby stworzyć szczegółową, trójwymiarową mapę aktywności przepływu krwi w mózgu, która ma miejsce podczas napadu. Lekarze mogą również przeprowadzić formę testu SPECT zwanego odejmowaniem ictal SPECT zarejestrowanego w obrazowaniu metodą rezonansu magnetycznego (SISCOM), co może zapewnić jeszcze bardziej szczegółowe wyniki.

Leczenie

Nie każdy, kto ma jeden napad, będzie miał inny. Ponieważ napad może być odosobnionym przypadkiem, lekarz może nie zdecydować się na rozpoczęcie leczenia, dopóki nie wystąpi więcej niż jeden.

Optymalnym celem leczenia napadów jest znalezienie najlepszej możliwej terapii, która zatrzyma napady, z najmniejszą liczbą skutków ubocznych.

Leki

Dostępnych jest wiele leków do leczenia napadów skroniowych. Jednak wiele osób nie osiąga kontroli napadów za pomocą samych leków, a skutki uboczne, w tym zmęczenie, przyrost masy ciała i zawroty głowy, są częste.

Przed podjęciem decyzji o możliwości leczenia omów z lekarzem możliwe skutki uboczne. Zapytaj także, jaki wpływ mogą mieć na siebie leki przeciwpadaczkowe i inne leki, takie jak doustne środki antykoncepcyjne.

Zabiegi chirurgiczne lub inne

Kiedy leki przeciwpadaczkowe nie są skuteczne, inne metody mogą być opcją:

• Chirurgia. Celem operacji jest powstrzymanie napadów. Często odbywa się to poprzez tradycyjną operację, podczas której chirurdzy operują w celu usunięcia obszaru mózgu, w którym zaczynają się napady. U niektórych osób chirurdzy mogą być w stanie zastosować laseroterapię pod kontrolą MRI jako mniej inwazyjny sposób zniszczenia uszkodzonej tkanki powodującej drgawki.

  Operacja działa najlepiej w przypadku osób, które mają napady, które zawsze mają swój początek w to samo miejsce w ich mózgach. Operacja generalnie nie jest opcją, jeśli napady pochodzą z więcej niż jednego obszaru mózgu, nie można zidentyfikować ogniska napadu lub napady pochodzą z obszaru mózgu, który pełni funkcje życiowe.

• Stymulacja nerwu błędnego. Urządzenie wszczepione pod skórę klatki piersiowej stymuluje nerw błędny w szyi, wysyłając do mózgu sygnały hamujące napady. W przypadku stymulacji nerwu błędnego może być konieczne przyjmowanie leków, ale można zmniejszyć dawkę.
• Reagująca neurostymulacja. Podczas neurostymulacji reagującej urządzenie wszczepione na powierzchnię mózgu lub w tkankę mózgową może wykryć aktywność napadu i dostarczyć elektryczną stymulację do wykrytego obszaru, aby zatrzymać napad.
• Terapia dietetyczna. Przestrzeganie diety bogatej w tłuszcze i ubogiej w węglowodany, zwanej dietą ketogenną, może poprawić kontrolę napadów. Wariacje na temat diety wysokotłuszczowej i niskowęglowodanowej, takie jak niski indeks glikemiczny i zmodyfikowana dieta Atkinsa, mogą być mniej skuteczne. Jednak nie są one tak restrykcyjne jak dieta ketogeniczna i mogą przynosić pewne korzyści.

Ciąża i napady drgawkowe

Kobiety, które miały wcześniej napady drgawek, zazwyczaj są w stanie mieć zdrowe ciąże. Czasami mogą wystąpić wady wrodzone związane z niektórymi lekami.

W szczególności kwas walproinowy (Depakene) - jeden z możliwych leków na napady uogólnione - jest powiązany z deficytami poznawczymi i wadami cewy nerwowej, takimi jak rozszczep kręgosłupa. American Academy of Neurology zaleca kobietom unikanie stosowania kwasu walproinowego w czasie ciąży ze względu na ryzyko dla dziecka.

Omów te zagrożenia ze swoim lekarzem. Ze względu na ryzyko wad wrodzonych i ponieważ ciąża może zmieniać poziom leków, planowanie przed zajściem w ciążę jest szczególnie ważne w przypadku kobiet, które miały napady.

W niektórych przypadkach konieczna może być zmiana dawki napadu. leki przed ciążą lub w czasie ciąży. W rzadkich przypadkach można zmienić leki.

Antykoncepcja i leki przeciwdrgawkowe

Ważne jest również, aby wiedzieć, że niektóre leki przeciwdrgawkowe mogą zmienić skuteczność doustnych środków antykoncepcyjnych - kontrola urodzeń - a niektóre doustne środki antykoncepcyjne mogą przyspieszyć wchłanianie leków przeciwpadaczkowych. Jeśli antykoncepcja ma wysoki priorytet, skonsultuj się z lekarzem, aby ocenić, czy lek wchodzi w interakcję z doustnymi środkami antykoncepcyjnymi i czy należy rozważyć inne formy antykoncepcji.

Badania kliniczne

Styl życia i domowe środki zaradcze

Oto kilka kroków, które możesz podjąć, aby pomóc w opanowaniu napadów:

• Prawidłowo przyjmuj leki. Nie zmieniaj dawki przed rozmową z lekarzem. Jeśli uważasz, że lek powinien zostać zmieniony, porozmawiaj o tym z lekarzem.
• Wyśpij się. Brak snu może wywołać drgawki. Pamiętaj, aby co noc odpoczywać.
• Noś medyczną bransoletkę ostrzegawczą. Dzięki temu personel ratunkowy będzie wiedział, jak prawidłowo leczyć Cię w przypadku kolejnego napadu.
• Zapytaj lekarza o ograniczenia w prowadzeniu pojazdów. Ktoś z napadami padaczkowymi będzie musiał być wolny od napadów przez rozsądny czas (odstępy czasu różnią się w zależności od stanu), zanim będzie mógł prowadzić.

Bezpieczeństwo osobiste

Napady zwykle nie prowadzą do poważnych obrażeń, ale jeśli masz napady nawracające, kontuzja jest możliwa. Poniższe kroki mogą pomóc uniknąć obrażeń podczas napadu:

• Uważaj w pobliżu wody. Nie pływaj samotnie ani nie relaksuj się w łodzi bez kogoś w pobliżu.
• Noś kask, aby chronić się podczas czynności, takich jak jazda na rowerze lub uprawianie sportu.
• Bierz prysznic zamiast kąpieli, chyba że ktoś jest blisko ciebie.
• Zmodyfikuj swoje umeblowanie. Wybij ostre rogi, kupuj meble z zaokrąglonymi krawędziami i wybieraj krzesła z podłokietnikami, które chronią Cię przed upadkiem z krzesła. Weź pod uwagę dywan z grubą wyściółką, który ochroni Cię w razie upadku.
• Wyświetlaj porady dotyczące pierwszej pomocy w przypadku napadów padaczkowych w miejscu, gdzie ludzie będą mogli je łatwo zobaczyć. Dołącz tam również wszystkie ważne numery telefonów.

Pierwsza pomoc przy napadach

Warto wiedzieć, co zrobić, jeśli jesteś świadkiem, jak ktoś ma napad. Jeśli jesteś narażony na ataki w przyszłości, przekaż te informacje rodzinie, przyjaciołom i współpracownikom, aby wiedzieli, co zrobić, jeśli masz napad.

Aby pomóc komuś podczas napad:

• Ostrożnie przewróć osobę na bok
• Umieść coś miękkiego pod jego głową
• Rozluźnij ciasny dekolt
• Unikaj wkładania palców lub innych przedmiotów do ust osoby
• Nie próbuj powstrzymywać kogoś, kto ma napad.
• Odsuń niebezpieczne przedmioty, jeśli osoba się porusza.
• Pozostań z tą osobą do przybycia personelu medycznego
• Obserwuj uważnie osobę, aby móc podać szczegółowe informacje o tym, co się stało
• Czas napadu
• Zachowaj spokój

Radzenie sobie i wsparcie

Napady mogą mieć wpływ na Twoje życie nawet po ich opanowaniu. Napady płata skroniowego mogą stanowić jeszcze większe wyzwanie, ponieważ ludzie mogą nie rozpoznawać tego niezwykłego zachowania jako napadu. Dzieci mogą się dokuczać lub być zawstydzone swoim stanem, a życie z ciągłą groźbą kolejnego ataku może frustrować dzieci i dorosłych.

W domu

Twoja rodzina może zapewnić bardzo potrzebne wsparcie . Powiedz im, co wiesz o swoim napadzie padaczkowym. Poinformuj ich, że mogą zadawać Ci pytania i bądź otwarty na rozmowy o ich zmartwieniach. Pomóż im zrozumieć swój stan, dzieląc się wszelkimi materiałami edukacyjnymi lub innymi zasobami, które przekazał Ci lekarz.

W pracy

Spotkaj się ze swoim przełożonym i porozmawiaj o napadach padaczkowych i ich wpływie ty. Przedyskutuj, czego potrzebujesz od swojego przełożonego lub współpracowników, jeśli napad wystąpi w pracy. Rozważ rozmowę ze współpracownikami na temat zaburzeń napadowych - możesz poszerzyć swój system wsparcia i zapewnić akceptację i zrozumienie.

Nie jesteś sam

Pamiętaj, że nie masz iść sam. Skontaktuj się z rodziną i przyjaciółmi. Zapytaj swojego lekarza o lokalne grupy wsparcia lub dołącz do społeczności wsparcia online. Nie bój się prosić o pomoc. Posiadanie silnego systemu wsparcia jest ważne dla życia z jakimkolwiek schorzeniem.

Przygotowanie do wizyty

W niektórych przypadkach napady wymagają natychmiastowej pomocy lekarskiej i nie zawsze jest czas na przygotowanie się do spotkanie.

W innych przypadkach Twoja pierwsza wizyta w celu oceny napadu może odbyć się z lekarzem rodzinnym lub lekarzem rodzinnym. Możesz też zostać skierowany do specjalisty, takiego jak lekarz przeszkolony w zakresie chorób mózgu i układu nerwowego (neurolog) lub neurolog przeszkolony w zakresie padaczki (epileptolog).

Aby przygotować się do wizyty, zastanów się, co możesz zrobić, aby przygotować się i zrozumieć, czego można oczekiwać od lekarza.

Co możesz zrobić

• Zapisz informacje o napadzie. Uwzględnij czas, lokalizację, objawy, których doświadczyłeś i jak długo to trwało, jeśli znasz te szczegóły. Poproś o pomoc każdego, kto mógł widzieć napad, np. Członka rodziny, przyjaciela lub współpracownika, abyś mógł zapisać informacje, których możesz nie znać.
• Pamiętaj o wszelkich ograniczeniach przed spotkaniem. Podczas umawiania się na wizytę zapytaj, czy jest coś, co musisz zrobić z wyprzedzeniem, aby być przygotowanym na jakiekolwiek badania medyczne lub egzaminy.
• Zapisz kluczowe dane osobowe, w tym wszelkie poważne stresy lub ostatnie zmiany w życiu.
• Sporządź listę wszystkich przyjmowanych leków, witamin lub suplementów, w tym ich dawki.
• Weź ze sobą członka rodziny lub przyjaciela, aby pomóc Ci zapamiętać wszystkie informacje podane podczas spotkanie. Ponadto, ponieważ możesz nie być świadomy wszystkiego, co dzieje się podczas napadu, lekarz może chcieć zadać pytania osobie, która była świadkiem.
• Zapisz pytania, które chcesz zadać lekarzowi. Przygotowanie listy pytań pomoże Ci maksymalnie wykorzystać czas spędzony z lekarzem.

W przypadku napadów, kilka podstawowych pytań, które należy zadać lekarzowi, obejmuje:

• Jak myślisz, co spowodowało mój napad?
• Czy muszę mieć zrobione jakieś testy?
• Jakie metody leczenia Pan poleca?
• Jakie są alternatywy do podstawowego podejścia, które sugerujesz?
• Jakie jest prawdopodobieństwo, że będę miał kolejny napad?
• Jak mogę się upewnić, że nie zrobię sobie krzywdy, jeśli kolejny napad?
• Mam te inne schorzenia. Jak najlepiej zarządzać nimi razem?
• Czy są jakieś ograniczenia, których muszę przestrzegać?
• Czy powinienem udać się do specjalisty? Ile to będzie kosztować i czy moje ubezpieczenie to pokryje?
• Czy istnieje ogólna alternatywa dla przepisywanego leku?
• Czy są jakieś broszury lub inne materiały drukowane, które mogę zabrać ze sobą do domu? Jakie strony internetowe polecasz?

Oprócz pytań, które przygotowałeś do zadania lekarzowi, nie wahaj się zadawać pytań podczas wizyty w dowolnym momencie coś zrozumieć.

Czego możesz oczekiwać od swojego lekarza

Twój lekarz prawdopodobnie zada Ci kilka pytań:

• Czy możesz opisać swój napad ?
• Gdzie byłeś i co się stało tuż przed rozpoczęciem?
• Czy był ktoś, kto był świadkiem tego, co się stało?
• Co pamiętasz, kiedy czułeś się tuż przed napad? A co zaraz po napadzie?
• Jakie objawy wystąpiły?
• Jak długo trwał napad?
• Czy kiedykolwiek miałeś napad lub inny neurologiczny problem w przeszłości?
• Czy masz członków rodziny, u których zdiagnozowano napad padaczkowy lub padaczkę?
• Czy ostatnio podróżowałeś poza granice kraju?