Depresja nastolatków

Omówienie

Depresja nastolatków to poważny problem ze zdrowiem psychicznym, który powoduje utrzymujące się uczucie smutku i utratę zainteresowania aktywnością. Wpływa na to, jak myśli, czuje i zachowuje się nastolatek, i może powodować problemy emocjonalne, funkcjonalne i fizyczne. Chociaż depresja może wystąpić w dowolnym momencie życia, objawy mogą być różne u nastolatków i dorosłych.

Problemy takie jak presja rówieśników, oczekiwania akademickie i zmiana ciała mogą przynosić nastolatkom wiele wzlotów i upadków. Ale dla niektórych nastolatków dołki są czymś więcej niż tylko przejściowymi uczuciami - są objawem depresji.

Nastoletnia depresja nie jest słabością ani czymś, co można pokonać siłą woli - może mieć poważne konsekwencje i wymaga długotrwałego leczenia. U większości nastolatków objawy depresji są łatwiejsze dzięki leczeniu, na przykład lekom i poradom psychologicznym.

Objawy

Oznaki i objawy depresji u nastolatków obejmują zmianę w stosunku do poprzedniego nastawienia i zachowania nastolatka, które mogą powodować znaczące cierpienie i problemy w szkole lub w domu, podczas zajęć towarzyskich lub w innych dziedzinach życia.

Objawy depresji mogą mieć różny stopień nasilenia, ale zmiany w emocjach i zachowaniu nastolatka mogą obejmować poniższe przykłady.

Zmiany emocjonalne

Uważaj na zmiany emocjonalne, takie jak:

• Uczucie smutku, które może obejmować zaklęcia płaczu bez wyraźnego powodu
• Frustracja lub złość, nawet z powodu drobnych spraw
• Poczucie beznadziejności lub pustki
• Nastrój poirytowany lub poirytowany
• Utrata zainteresowania lub przyjemności podczas zwykłych czynności
• Utrata zainteresowania rodziną i przyjaciółmi lub konflikt z nimi.
• Niskie poczucie własnej wartości
• Poczucie własnej wartości istota lub poczucie winy
• Fiksacja na temat przeszłych niepowodzeń lub przesadnego obwiniania siebie lub samokrytyki
• Ekstremalna wrażliwość na odrzucenie lub porażkę oraz potrzeba nadmiernej pewności
• Kłopoty z myśleniem, koncentracją, podejmowaniem decyzji i zapamiętywaniem rzeczy
• Ciągłe poczucie, że życie i przyszłość są ponure i ponure
• Częste myśli o śmierci, umieraniu lub samobójstwie

Zmiany behawioralne

Obserwuj zmiany w zachowaniu, takie jak:

• Zmęczenie i utrata energii
• Bezsenność lub zbyt długi sen
• Zmiany apetytu - zmniejszenie apetytu i utrata masy ciała lub zwiększone pragnienie jedzenia i zwiększenie masy ciała
• Używanie alkoholu lub narkotyków
• Pobudzenie lub niepokój - na przykład chodzenie, załamywanie rąk lub niemożność spokojnego siedzenia
• Spowolnione myślenie, mówienie lub ruchy ciała
• Częste skargi na niewyjaśnione bóle ciała i głowy, które mogą obejmować częste vi siedzi przy szkolnej pielęgniarce
• Izolacja społeczna
• Słabe wyniki w szkole lub częste nieobecności w szkole
• Mniejsza dbałość o higienę osobistą lub wygląd
• Wybuchy gniewu, destrukcyjne lub ryzykowne zachowanie lub inne zachowania polegające na odgrywaniu roli.
• Samookaleczenie - na przykład cięcie, pieczenie, nadmierne przekłuwanie lub tatuowanie
• Planowanie samobójstwa lub próba samobójcza

Co jest normalne, a co nie

Może być trudno odróżnić wzloty i upadki, które są tylko częścią bycia nastolatkiem a depresją nastolatków. Porozmawiaj ze swoim nastolatkiem. Spróbuj ustalić, czy on lub ona wydaje się być w stanie poradzić sobie z trudnymi uczuciami, czy też życie wydaje się przytłaczające.

Kiedy iść do lekarza

Jeśli objawy depresji nie ustąpią, zacznij przeszkadzać życie nastolatka lub obawy o samobójstwo lub bezpieczeństwo nastolatka, porozmawiaj z lekarzem lub specjalistą zdrowia psychicznego przeszkolonym do pracy z nastolatkami. Twój nastoletni lekarz rodzinny lub pediatra to dobre miejsce na rozpoczęcie. Albo szkoła twojego nastolatka może kogoś polecić.

Objawy depresji prawdopodobnie nie ustąpią same - i mogą się pogorszyć lub prowadzić do innych problemów, jeśli nie są leczone. Nastolatki z depresją mogą być narażone na samobójstwo, nawet jeśli oznaki i objawy nie wydają się być ciężkie.

Jeśli jesteś nastolatkiem i myślisz, że możesz mieć depresję - lub masz przyjaciela, który może mieć depresję - nie czekaj na pomoc. Porozmawiaj z lekarzem lub pielęgniarką szkolną. Podziel się swoimi obawami z rodzicem, bliskim przyjacielem, duchowym przywódcą, nauczycielem lub kimś innym, komu ufasz.

Kiedy wezwać pomoc w nagłych wypadkach

Samobójstwo często wiąże się z depresją. Jeśli uważasz, że możesz zrobić sobie krzywdę lub próbować popełnić samobójstwo, natychmiast zadzwoń pod numer 911 lub lokalny numer alarmowy.

Rozważ również te opcje, jeśli masz myśli samobójcze:

• Zadzwoń do swojego specjalisty zdrowia psychicznego.
• Zadzwoń na infolinię dla samobójców. W Stanach Zjednoczonych zadzwoń do National Suicide Prevention Lifeline pod numer 1-800-273-TALK (1-800-273-8255) lub skorzystaj z czatu internetowego na suicidepreventionlifeline.org/chat.
• Poproś o pomoc swoją główną lekarz lub inny pracownik służby zdrowia.
• Skontaktuj się z bliskim przyjacielem lub ukochaną osobą.
• Skontaktuj się z duchownym, przywódcą duchowym lub kimś innym ze swojej społeczności wyznaniowej.

Jeśli bliskiej osobie lub przyjacielowi grozi niebezpieczeństwo popełnienia samobójstwa lub podjął próbę:

• Upewnij się, że ktoś pozostaje z tą osobą.
• Zadzwoń natychmiast pod numer 911 lub lokalny numer alarmowy.
• Lub, jeśli możesz to zrobić bezpiecznie, zabierz osobę na najbliższą szpitalną izbę przyjęć.

Nigdy nie ignoruj ​​komentarzy ani obawy dotyczące samobójstwa. Zawsze podejmuj działania, aby uzyskać pomoc.

Przyczyny

Nie wiadomo dokładnie, co powoduje depresję, ale może mieć to związek z różnymi problemami. Należą do nich:

• Chemia mózgu. Neuroprzekaźniki to naturalnie występujące w mózgu substancje chemiczne, które przenoszą sygnały do ​​innych części mózgu i ciała. Kiedy te chemikalia są nieprawidłowe lub upośledzone, funkcja receptorów nerwowych i układów nerwowych zmienia się, co prowadzi do depresji.
• Hormony. Zmiany w równowadze hormonalnej w organizmie mogą powodować lub wywoływać depresję.
• Cechy dziedziczne. Depresja występuje częściej u osób, których krewni - na przykład rodzice lub dziadkowie - również cierpią na tę chorobę.
• Trauma z wczesnego dzieciństwa. Traumatyczne wydarzenia w dzieciństwie, takie jak przemoc fizyczna lub emocjonalna albo utrata rodzica, mogą powodować zmiany w mózgu, które zwiększają podatność osoby na depresję.
• Wyuczone wzorce negatywnego myślenia. Depresja nastolatków może być powiązana z uczeniem się poczucia bezradności - zamiast uczeniem się, że jesteśmy w stanie znaleźć rozwiązania życiowych wyzwań.

Czynniki ryzyka

Wiele czynników zwiększa ryzyko rozwijanie lub wywoływanie depresji u nastolatków, w tym:

• Problemy, które negatywnie wpływają na samoocenę, takie jak otyłość, problemy z rówieśnikami, długotrwałe nękanie lub problemy w nauce
• Ofiara lub świadek przemocy, takiej jak wykorzystywanie fizyczne lub seksualne.
• Posiadanie innych chorób psychicznych, takich jak choroba afektywna dwubiegunowa, zaburzenia lękowe, zaburzenia osobowości, anoreksja lub bulimia.
• Posiadanie trudności w uczeniu się lub zaburzenia koncentracji / nadpobudliwości (ADHD)
• Ciągły ból lub przewlekła choroba fizyczna, taka jak rak, cukrzyca lub astma
• Posiadanie pewnych cech osobowości, takich jak niski poczucie własnej wartości lub nadmierne uzależnienie, samokrytyczność lub pesymizm
• Nadużywanie alkoholu, nikotyny lub innych jej narkotyki
• Bycie gejem, lesbijką, osobą biseksualną lub transpłciową w niekorzystnym środowisku

Historia rodziny i problemy z rodziną lub innymi osobami również mogą zwiększać ryzyko depresji u nastolatka, np. jako:

• Posiadanie rodzica, dziadka lub innego krewnego z depresją, chorobą afektywną dwubiegunową lub problemami z alkoholem
• Posiadanie członka rodziny, który zmarł w wyniku samobójstwa
• Posiadanie dysfunkcyjnej rodziny i konflikt rodzinny
• Doświadczenie niedawnych stresujących wydarzeń życiowych, takich jak rozwód rodziców, służba wojskowa rodziców lub śmierć ukochanej osoby

Komplikacje

Nieleczona depresja może powodować problemy emocjonalne, behawioralne i zdrowotne, które wpływają na każdą dziedzinę życia nastolatka. Powikłania związane z depresją nastolatków mogą obejmować na przykład:

• Nadużywanie alkoholu i narkotyków
• Problemy w nauce
• Konflikty rodzinne i trudności w związkach
• Zaangażowanie w wymiar sprawiedliwości dla nieletnich
• Próby samobójcze lub samobójstwo

Zapobieganie

Nie ma pewnego sposobu na zapobieganie depresji. Jednak te strategie mogą pomóc. Zachęcaj swojego nastolatka do:

• Podejmuj kroki w celu kontrolowania stresu, zwiększania odporności i zwiększania poczucia własnej wartości, aby pomagać w rozwiązywaniu problemów, gdy się pojawią
• Sięgnij po przyjaźń i wsparcie społeczne, szczególnie w czasach kryzysu
• Poddaj się leczeniu przy najwcześniejszych oznakach problemu, aby zapobiec pogorszeniu się depresji
• Kontynuuj leczenie, jeśli jest to zalecane, nawet po ustąpieniu objawów, aby zapobiec nawrót objawów depresji

Diagnoza

Kiedy podejrzewa się depresję u nastolatków, lekarz zazwyczaj przeprowadza te badania i testy.

• Badanie fizyczne. Lekarz może wykonać badanie fizykalne i zadać szczegółowe pytania dotyczące stanu zdrowia nastolatka, aby ustalić, co może powodować depresję. W niektórych przypadkach depresja może mieć związek z podstawowym problemem zdrowotnym.
• Testy laboratoryjne. Na przykład, nastoletni lekarz może wykonać badanie krwi zwane pełną morfologią krwi lub zbadać tarczycę nastolatka, aby upewnić się, że działa ona prawidłowo.
• Ocena psychologiczna. Lekarz lub specjalista zdrowia psychicznego może porozmawiać z nastolatkiem o myślach, uczuciach i zachowaniu i może załączyć kwestionariusz. Pomogą one ustalić diagnozę i sprawdzić, czy nie występują powikłania.

Rodzaje depresji

Objawy spowodowane poważną depresją mogą się różnić w zależności od osoby. Aby wyjaśnić rodzaj depresji, którą ma twój nastolatek, lekarz może użyć jednego lub więcej specyfikatorów, co oznacza depresję o określonych cechach. Oto kilka przykładów:

• Stres lękowy - depresja z niezwykłym niepokojem lub niepokojem o możliwe zdarzenia lub utrata kontroli
• Cechy melancholijne - ciężka depresja z brakiem reakcji na coś przynoszące przyjemność i związane z porannym budzeniem się, pogorszeniem nastroju o poranku, dużymi zmianami apetytu oraz poczuciem winy, pobudzenia lub ospałości
• Nietypowe cechy - depresja obejmująca możliwość chwilowego dopingowania przez szczęśliwe wydarzenia, zwiększony apetyt, nadmierną potrzebę snu, wrażliwość na odrzucenie i uczucie ciężkości w rękach lub nogach

Inne zaburzenia, które powodują objawy depresji

Kilka innych zaburzenia obejmują depresję jako objaw. Trafna diagnoza jest kluczem do uzyskania odpowiedniego leczenia. Ocena lekarza lub specjalisty ds. Zdrowia psychicznego pomoże ustalić, czy objawy depresji są spowodowane jedną z następujących chorób:

• Zaburzenia afektywne dwubiegunowe typu I i II. Te zaburzenia nastroju obejmują wahania nastroju, od dużych wzlotów do dużych dołków. Czasami trudno jest odróżnić chorobę afektywną dwubiegunową od depresji.
• Cyklotymia. Cyklotymia (sy-kloe-THIE-mik) obejmuje wzloty i upadki, które są łagodniejsze niż zaburzenia afektywne dwubiegunowe.
• Zaburzenie zaburzające regulację nastroju. To zaburzenie nastroju u dzieci obejmuje przewlekłą i silną drażliwość oraz złość z częstymi skrajnymi wybuchami gniewu. To zaburzenie zwykle rozwija się w depresję lub zaburzenie lękowe w wieku nastoletnim lub w wieku dorosłym.
• Trwała depresja. Czasami nazywana dystymią (dis-THIE-me-uh), jest to mniej dotkliwa, ale bardziej przewlekła forma depresji. Chociaż zwykle nie powoduje niepełnosprawności, uporczywe zaburzenie depresyjne może uniemożliwić normalne funkcjonowanie w codziennych czynnościach i prowadzenie pełniejszego życia.
• Przedmiesiączkowe zaburzenie dysforyczne. Obejmuje to objawy depresji związane ze zmianami hormonalnymi, które rozpoczynają się tydzień wcześniej i ustępują w ciągu kilku dni po rozpoczęciu miesiączki. Objawy są minimalne lub ustąpiły po zakończeniu okresu.
• Inne przyczyny depresji. Obejmuje to depresję spowodowaną zażywaniem narkotyków rekreacyjnych lub nielegalnych, niektórymi przepisanymi lekami lub stanem chorobowym.

Leczenie

Leczenie zależy od rodzaju i ciężkości objawy depresji u nastolatka. Połączenie psychoterapii (psychoterapii) i leków może być bardzo skuteczne w przypadku większości nastolatków z depresją.

Jeśli nastolatek ma ciężką depresję lub jest zagrożony samookaleczeniem, może potrzebować pobytu w szpitalu lub może być konieczne uczestnictwo w programie leczenia ambulatoryjnego do czasu poprawy objawów.

Oto bliższe spojrzenie na opcje leczenia depresji.

Leki

Food and Drug Administration (FDA) zatwierdziła dwa leki na depresję nastolatków - fluoksetynę (Prozac) i escitalopram (Lexapro). Porozmawiaj ze swoim nastoletnim lekarzem o opcjach leczenia i możliwych skutkach ubocznych, rozważ korzyści i ryzyko.

Ostrzeżenie FDA

Większość leków przeciwdepresyjnych jest ogólnie bezpieczna, ale FDA wymaga, aby wszystkie leki przeciwdepresyjne miały przy sobie ostrzeżenie o czarnej skrzynce, najsurowsze ostrzeżenie dla recept. W niektórych przypadkach u dzieci, nastolatków i młodych dorosłych w wieku poniżej 25 lat może wystąpić nasilenie myśli lub zachowań samobójczych podczas przyjmowania leków przeciwdepresyjnych, zwłaszcza w ciągu pierwszych kilku tygodni po rozpoczęciu lub po zmianie dawki.

Każdy, kto przyjmuje lek przeciwdepresyjny należy uważnie obserwować lek przeciwdepresyjny pod kątem nasilenia się depresji lub nietypowych zachowań, zwłaszcza podczas rozpoczynania stosowania nowego leku lub zmiany dawkowania. Jeśli nastolatek ma myśli samobójcze podczas przyjmowania leku przeciwdepresyjnego, natychmiast skontaktuj się z lekarzem lub wezwij pomoc w nagłych wypadkach.

W przypadku większości nastolatków korzyści wynikające z przyjmowania leku przeciwdepresyjnego prawdopodobnie przewyższają ryzyko. Pamiętaj, że leki przeciwdepresyjne z większym prawdopodobieństwem zmniejszają ryzyko samobójstwa na dłuższą metę, poprawiając nastrój.

Znalezienie odpowiedniego leku

Każdy jest inny, więc znalezienie odpowiedniego leku lub dawki dla twojego nastolatek może podjąć próbę i błąd. Wymaga to cierpliwości, ponieważ niektóre leki potrzebują kilku tygodni lub dłużej, aby uzyskać pełne działanie, a skutki uboczne złagodzić w miarę dostosowywania się organizmu. Zachęcaj nastolatka, aby się nie poddawał.

Odziedziczone cechy odgrywają rolę w tym, jak leki przeciwdepresyjne wpływają na różnych ludzi. W niektórych przypadkach, jeśli są dostępne, wyniki testów genetycznych (wykonanych na podstawie badania krwi lub wymazu z policzka) mogą dostarczyć wskazówek dotyczących reakcji organizmu na określony lek przeciwdepresyjny. Jednak inne zmienne oprócz genetyki mogą wpływać na odpowiedź na leki.

Zarządzanie lekami

Uważnie monitoruj spożycie leków przez nastolatka. Aby działać prawidłowo, leki przeciwdepresyjne należy przyjmować konsekwentnie w przepisanej dawce. Ponieważ przedawkowanie może stanowić zagrożenie dla nastolatków z depresją, lekarz może przepisać tylko niewielkie ilości tabletek na raz lub zalecić wydawanie leków, aby nastolatek nie miał dużej ilości tabletek dostępnych na raz.

Jeśli nastolatek ma uciążliwe skutki uboczne, nie powinien przerywać przyjmowania leków przeciwdepresyjnych bez uprzedniej konsultacji z lekarzem. Niektóre leki przeciwdepresyjne mogą powodować objawy odstawienne, chyba że ich dawka jest powoli zmniejszana - nagłe rzucenie palenia może spowodować nagłe pogorszenie depresji.

Leki przeciwdepresyjne a ciąża

Jeśli Twoja nastolatka jest w ciąży lub karmi piersią , niektóre leki przeciwdepresyjne mogą stwarzać zwiększone zagrożenie dla zdrowia nienarodzonego lub karmiącego dziecka. Jeśli twoja nastolatka zajdzie w ciążę lub planuje zajść w ciążę, upewnij się, że rozmawia z lekarzem o lekach przeciwdepresyjnych i radzeniu sobie z depresją podczas ciąży.

Psychoterapia

Psychoterapia, zwana także poradnictwem psychologicznym lub terapia rozmowa to ogólny termin określający leczenie depresji poprzez rozmowę o depresji i pokrewnych problemach z lekarzem psychiatrycznym. W leczeniu depresji skuteczne mogą być różne rodzaje psychoterapii, takie jak terapia poznawczo-behawioralna lub terapia interpersonalna.

Psychoterapię można prowadzić indywidualnie, z członkami rodziny lub w grupie. Poprzez regularne sesje Twoje dziecko może:

• Uczyć się o przyczynach depresji
• Naucz się rozpoznawać i wprowadzać zmiany w niezdrowych zachowaniach lub myślach
• Zbadaj relacje i doświadczenia
• Znajdź lepsze sposoby radzenia sobie i rozwiązywania problemów
• Ustal realistyczne cele
• Odzyskaj poczucie szczęścia i kontroli
• Pomóż złagodzić objawy depresji, takie jak beznadziejność i złość
• Dostosuj się do kryzysu lub innych bieżących trudności

Hospitalizacja i inne programy terapeutyczne

U niektórych nastolatków depresja jest tak poważna, że ​​konieczny jest pobyt w szpitalu, zwłaszcza jeśli nastolatek jest zagrożony samookaleczeniem lub zranieniem kogoś innego. Leczenie psychiatryczne w szpitalu może pomóc zachować spokój i bezpieczeństwo nastolatka do czasu lepszego opanowania objawów.

Pomocne mogą być również dzienne programy leczenia. Programy te zapewniają wsparcie i porady potrzebne, gdy nastolatek ma objawy depresji pod kontrolą.

Badania kliniczne

Styl życia i domowe sposoby

Jesteś najlepszym adwokatem swojego nastolatka, który pomaga mu odnieść sukces. Oprócz profesjonalnego leczenia, oto kilka kroków, które Ty i Twój nastolatek możecie podjąć, a które mogą pomóc:

• Przestrzegaj planu leczenia. Upewnij się, że Twoje dziecko przychodzi na wizyty, nawet jeśli nie ma na to ochoty. Nawet jeśli nastolatek czuje się dobrze, upewnij się, że nadal przyjmuje leki zgodnie z zaleceniami. Jeśli nastolatek przestanie przyjmować leki, objawy depresji mogą powrócić. A nagle rzucenie palenia może wywołać objawy podobne do odstawienia.
• Dowiedz się więcej o depresji. Edukacja może wzmocnić pozycję Twojego nastolatka i zmotywować go do trzymania się planu leczenia. Poznanie depresji i zrozumienie, że jest to stan uleczalny, może również przynieść korzyści tobie i innym bliskim. Zachęcaj do komunikowania się z nastolatkiem. Porozmawiaj ze swoim nastolatkiem o obserwowanych zmianach i podkreśl swoje bezwarunkowe wsparcie. Stwórz środowisko, w którym Twoje dziecko będzie mogło dzielić się obawami podczas słuchania.
• Zwróć uwagę na znaki ostrzegawcze. Współpracuj z nastoletnim lekarzem lub terapeutą, aby dowiedzieć się, co może wywołać objawy depresji. Zrób plan, abyś Ty i Twój nastolatek wiedzieli, co zrobić, jeśli objawy się nasilą. Poproś członków rodziny lub przyjaciół, aby pomogli uważać na znaki ostrzegawcze.
• Upewnij się, że Twoje dziecko ma zdrowe nawyki. Regularne ćwiczenia, nawet lekka aktywność fizyczna, mogą pomóc zmniejszyć objawy depresji. Zapewnienie zdrowej ilości snu każdego dnia jest ważne dla wszystkich nastolatków, zwłaszcza tych z depresją. Jeśli Twoje nastoletnie dziecko ma problemy ze snem, poproś lekarza o poradę.
• Pomóż swojemu dziecku unikać alkoholu i innych narkotyków. Twoje dziecko może czuć się tak, jakby alkohol, marihuana lub inne narkotyki łagodziły objawy depresji, ale na dłuższą metę pogarszają one objawy i utrudniają leczenie. Porozmawiaj z lekarzem lub terapeutą, jeśli Twoje dziecko potrzebuje pomocy w radzeniu sobie z alkoholem lub narkotykami.
• Wyeliminuj lub ogranicz dostęp do przedmiotów, które nastolatek mógłby wykorzystać do samookaleczenia. Może to obejmować zdejmowanie lub zabezpieczanie broni oraz usuwanie ostrych przedmiotów, alkoholu lub ryzykownych leków w domu, jeśli mieszkasz z nastolatkiem cierpiącym na depresję.

Medycyna alternatywna

Upewnij się, że wraz z nastolatkiem rozumiecie ryzyko, a także możliwe korzyści wynikające z zastosowania terapii alternatywnej lub uzupełniającej. Nie zastępuj konwencjonalnego leczenia lub psychoterapii medycyną alternatywną. Jeśli chodzi o depresję, alternatywne metody leczenia nie zastępują opieki medycznej.

Przykłady technik, które mogą pomóc w radzeniu sobie z depresją:

• Akupunktura
• Techniki relaksacyjne, takie jak głębokie oddychanie
• Joga lub tai chi
• Medytacja
• Zdjęcia z przewodnikiem
• Terapia masażu
• Terapia muzyczna lub plastyczna
• Duchowość

Poleganie wyłącznie na tych metodach nie wystarcza do leczenia depresji. Ale mogą być pomocne, gdy są stosowane jako dodatek do leków i psychoterapii.

Radzenie sobie i wsparcie

Okazywanie zainteresowania i chęć zrozumienia uczuć nastolatka pozwala mu wiedzieć, że Ci zależy. Możesz nie rozumieć, dlaczego twoje dziecko czuje się beznadziejne lub ma poczucie straty lub porażki. Ale słuchaj bez oceniania i spróbuj ustawić się w sytuacji nastolatka. Pomóż budować poczucie własnej wartości nastolatka, uznając małe sukcesy i chwaląc kompetencje.

Zachęcaj nastolatka do:

• Nawiązywania i utrzymywania zdrowych przyjaźni. Pozytywne relacje mogą pomóc zwiększyć pewność siebie nastolatka i pomóc mu pozostać w kontakcie z innymi. Zachęcaj nastolatka do unikania relacji z ludźmi, których postawy lub zachowania mogą pogorszyć depresję.
• Pozostań aktywny. Udział w zajęciach sportowych, zajęciach szkolnych lub pracy może pomóc dziecku skupić się na pozytywnych rzeczach, a nie na negatywnych uczuciach lub zachowaniach.
• Poproś o pomoc. Nastolatki mogą niechętnie szukać wsparcia, gdy życie wydaje się przytłaczające. Zachęcaj nastolatka, aby w razie potrzeby rozmawiał z członkiem rodziny lub inną zaufaną osobą dorosłą.
• Miej realistyczne oczekiwania. Wiele nastolatków ocenia siebie, kiedy nie są w stanie sprostać nierealistycznym standardom - na przykład w nauce, atletyce lub wyglądzie. Poinformuj nastolatka, że ​​nie jest w porządku, gdy nie jesteś doskonały.
• Uprość życie. Zachęcaj nastolatka do starannego wybierania obowiązków i zobowiązań oraz wyznaczania rozsądnych celów. Poinformuj swoje dziecko, że można robić mniej, gdy czuje się źle.
• Strukturyzuj czas. Pomóż swojemu nastolatkowi w planowaniu zajęć, tworząc listy lub korzystając z planera, aby zachować porządek. Regularne rutyny mogą poprawić nastrój.
• Prowadź prywatny dziennik. Dzienniki mogą pomóc poprawić nastrój nastolatka, umożliwiając mu wyrażanie bólu, złości, strachu i innych emocji oraz radzenie sobie z nimi.
• Nawiąż kontakt z innymi nastolatkami, którzy zmagają się z depresją. Zapytaj lekarza lub terapeutę, czy istnieją lokalne grupy wsparcia dla depresji nastolatków. Grupy wsparcia dla depresji są oferowane online, ale sprawdź je, aby upewnić się, że są godnymi zaufania witrynami - takimi jak National Alliance on Mental Illness lub Depression and Bipolar Support Alliance.
• Dbaj o zdrowie. Rób swoje, aby upewnić się, że twoja nastolatka regularnie spożywa zdrowe posiłki, regularnie ćwiczy i dobrze się wysypia. Przynieś zdrową żywność do domu i trzymaj niezdrową żywność na zewnątrz i ustal porę na zgaszenie światła przed snem.

Przygotowanie do wizyty

Dobrze jest być dobrze przygotowany na spotkanie. Oto kilka informacji, które pomogą Tobie i Twojemu nastolatkowi w przygotowaniu się oraz czego można oczekiwać od lekarza.

Co możesz zrobić

W miarę możliwości zaangażuj nastolatka w przygotowanie się do spotkanie. Następnie zrób listę:

• Wszelkie objawy występujące u Twojego nastolatka, w tym te, które mogą wydawać się niezwiązane z powodem wizyty
• Kluczowe dane osobowe, w tym wszelkie główne stresy lub ostatnie zmiany w życiu, których doświadczył nastolatek.
• Wszystkie leki, witaminy, preparaty ziołowe lub inne suplementy, które przyjmuje nastolatek.
• Pytania, które Ty i Twój nastolatek chcecie zadać lekarzowi

Podstawowe pytania, które należy zadać lekarzowi, mogą obejmować:

• Czy depresja jest najbardziej prawdopodobną przyczyną objawów u nastolatka?
• Jakie są inne możliwe przyczyny objawów?
• Jakich testów będzie potrzebować moje dziecko?
• Jakie leczenie będzie najskuteczniejsze?
• Czy są możliwe skutki uboczne leki, które zalecasz?
• Czy istnieje ogólna alternatywa dla przepisywanego leku?
• W jaki sposób będziemy monitorować postępy i skuteczność leczenia?
• Co to są alternatywy dla podstawowego podejścia, które proponujesz?
• Moje dziecko ma inne schorzenia. Czy mogą mieć związek z depresją?
• Czy są jakieś ograniczenia, których moje nastoletnie dziecko musi przestrzegać?
• Czy moje dziecko powinno iść do psychiatry lub innego specjalisty zajmującego się zdrowiem psychicznym?
• Czy zmiana diety, ćwiczeń lub innych obszarów pomoże złagodzić depresję?
• Czy są jakieś drukowane materiały, które możemy mieć? Jakie witryny polecasz?

Nie wahaj się zadawać innych pytań podczas wizyty.

Czego można oczekiwać od nastoletniego lekarza

Twój nastoletni lekarz lub specjalista zdrowia psychicznego prawdopodobnie zada mu kilka pytań, w tym:

• Kiedy członkowie rodziny lub znajomi po raz pierwszy zauważyli objawy depresji?
• Jak długo czułeś się przygnębiony? Czy na ogół zawsze czujesz się przygnębiony, czy też zmienia się Twój nastrój?
• Czy Twój nastrój zmienia się od złego do skrajnie szczęśliwego i pełnego energii?
• Czy kiedykolwiek miałeś myśli samobójcze? kiedy czujesz się przygnębiony?
• Jak poważne są twoje objawy? Czy przeszkadzają w szkole, związkach lub innych codziennych czynnościach?
• Czy masz krewnych - takich jak rodzic lub dziadek - z depresją lub innym zaburzeniem nastroju?
• Jakie masz inne dolegliwości psychiczne lub fizyczne?
• Czy używasz substancji zmieniających nastrój, takich jak alkohol, marihuana lub narkotyki rekreacyjne? Czy używasz nikotyny?
• Ile śpisz w nocy? Czy ilość zmienia się w czasie?
• Co wydaje się złagodzić objawy? Co wydaje się je pogarszać?
• Jaka jest Twoja dieta? Czy masz historię znacznego przyrostu lub utraty wagi?

Lekarz lub specjalista zdrowia psychicznego zada dodatkowe pytania w oparciu o reakcje, objawy i potrzeby Twojego nastolatka. Przygotowanie i przewidywanie pytań pomoże maksymalnie wykorzystać czas spotkania.