Częstoskurcz

Omówienie

Tachykardia to medyczny termin określający tętno powyżej 100 uderzeń na minutę. Istnieje wiele zaburzeń rytmu serca (arytmii), które mogą powodować tachykardię.

Czasami szybkie bicie serca jest normalne. Na przykład normalne jest, że tętno wzrasta podczas ćwiczeń lub w odpowiedzi na stres, uraz lub chorobę. Ale w tachykardii (tak-ih-KAHR-dee-uh) serce bije szybciej niż zwykle z powodu stanów niezwiązanych z normalnym stresem fizjologicznym.

W niektórych przypadkach tachykardia może nie powodować żadnych objawów ani komplikacji. Nieleczona tachykardia może jednak zakłócić normalną czynność serca i prowadzić do poważnych powikłań, w tym:

• niewydolność serca
• udar mózgu
• nagłe zatrzymanie krążenia lub śmierć

Zabiegi, takie jak leki, procedury medyczne lub chirurgia, mogą pomóc kontrolować szybkie bicie serca lub radzić sobie z innymi stanami przyczyniającymi się do tachykardii.

Rodzaje tachykardii

Istnieje wiele różnych typów tachykardii. Są pogrupowane według części serca odpowiedzialnej za szybkie tętno i przyczynę nienormalnie szybkiego bicia serca. Typowe typy tachykardii to:

• Migotanie przedsionków. Migotanie przedsionków to szybkie bicie serca spowodowane chaotycznymi, nieregularnymi impulsami elektrycznymi w górnych komorach serca (przedsionkach). Sygnały te powodują szybkie, nieskoordynowane, słabe skurcze przedsionków.

  Migotanie przedsionków może być przejściowe, ale niektóre epizody nie zakończą się bez leczenia. Migotanie przedsionków jest najczęstszym rodzajem tachykardii.

Trzepotanie przedsionków. W trzepotaniu przedsionków przedsionki serca biją bardzo szybko, ale w regularnym tempie. Duża szybkość powoduje słabe skurcze przedsionków. Trzepotanie przedsionków jest spowodowane nieregularnymi obwodami w przedsionkach.

Epizody trzepotania przedsionków mogą same ustąpić lub mogą wymagać leczenia. Osoby z trzepotaniem przedsionków często mają również migotanie przedsionków w innych przypadkach.

• Tachykardia nadkomorowa (SVT). Tachykardia nadkomorowa to nienormalnie szybkie bicie serca, które zaczyna się gdzieś powyżej dolnych komór serca (komór). Jest to spowodowane nieprawidłowym obwodem w sercu, który jest zwykle obecny przy urodzeniu i tworzy pętlę nakładających się sygnałów.

Tachykardia komorowa. Tachykardia komorowa to szybkie bicie serca, które zaczyna się od nieprawidłowych sygnałów elektrycznych w dolnych komorach serca (komorach). Szybkie tętno nie pozwala komorom na skuteczne napełnianie i kurczenie się, aby pompować wystarczającą ilość krwi do organizmu.

Epizody częstoskurczu komorowego mogą być krótkie i trwać tylko kilka sekund, nie powodując szkód. Ale epizody trwające dłużej niż kilka sekund mogą stać się stanem zagrożenia życia.

Migotanie komór. Migotanie komór występuje, gdy gwałtowne, chaotyczne impulsy elektryczne powodują drżenie dolnych komór serca (komór) zamiast pompowania niezbędnej krwi do organizmu. Może to być śmiertelne, jeśli serce nie zostanie przywrócone do normalnego rytmu w ciągu kilku minut w wyniku porażenia prądem serca (defibrylacja).

Migotanie komór może wystąpić podczas lub po zawale serca. Większość osób, u których występuje migotanie komór, ma chorobę serca lub doświadczyło poważnych urazów, takich jak uderzenie pioruna.

Objawy

Gdy serce bije zbyt szybko , może nie pompować wystarczającej ilości krwi do reszty ciała. Może to pozbawić narządy i tkanki tlenu i spowodować następujące oznaki i objawy związane z tachykardią:

• Zadyszka
• Zawroty głowy
• Szybki tętno
• Kołatanie serca - przyspieszone, niewygodne lub nieregularne bicie serca lub uczucie trzepotania w klatce piersiowej
• Ból w klatce piersiowej
• Omdlenie (omdlenie)

Niektóre osoby z tachykardią nie mają żadnych objawów, a stan ten jest wykrywany tylko podczas badania fizykalnego lub badania serca zwanego elektrokardiogramem.

A wiele stanów może powodować szybkie bicie serca i objawy tachykardii. Ważne jest, aby uzyskać szybką, dokładną diagnozę i odpowiednią opiekę. Skontaktuj się z lekarzem, jeśli Ty lub Twoje dziecko macie objawy tachykardii.

W przypadku omdlenia, trudności w oddychaniu lub bólu w klatce piersiowej trwającego dłużej niż kilka minut, wezwij pomoc doraźną lub zadzwoń pod numer 911 lub lokalny numer alarmowy . Szukaj pomocy doraźnej dla każdego, kto doświadcza tych objawów.

Przyczyny

Tachykardia jest spowodowana przez coś, co zakłóca normalne impulsy elektryczne, które kontrolują tempo pracy serca. Wiele rzeczy może powodować lub przyczyniać się do przyspieszenia tętna. Należą do nich:

• Anemia
• Picie zbyt wielu napojów z kofeiną
• Picie zbyt dużej ilości alkoholu
• Ćwiczenia
• Gorączka
• Wysokie lub niskie ciśnienie krwi
• Brak równowagi elektrolitów, substancje pochodzenia mineralnego niezbędne do przewodzenia impulsów elektrycznych
• Działania niepożądane leków
• Nadczynność tarczycy (nadczynność tarczycy)
• Palenie
• Nagły stres, taki jak strach
• Używanie narkotyków pobudzających, takich jak kokaina lub metamfetamina

W niektórych przypadkach nie można określić dokładnej przyczyny tachykardii.

Układ elektryczny serca

Aby zrozumieć przyczyny problemów z tętnem lub rytmem, takich jak podobnie jak tachykardia, pomaga zrozumieć, jak działa układ elektryczny serca.

Twoje serce składa się z czterech komór - dwóch górnych (przedsionków) i dwóch dolnych (komór). Twoje bicie serca jest normalnie kontrolowane przez naturalny rozrusznik zwany węzłem zatokowym, który znajduje się w prawym przedsionku. Węzeł zatokowy wytwarza impulsy elektryczne, które normalnie rozpoczynają każde uderzenie serca.

Z węzła zatokowego impulsy elektryczne przemieszczają się przez przedsionki, powodując kurczenie się mięśni przedsionkowych i pompowanie krwi do dolnych komór serca (komór) .

Impulsy elektryczne docierają następnie do skupiska komórek zwanych węzłem przedsionkowo-komorowym (AV) - zwykle jedynym szlakiem dla sygnałów, które przemieszczają się z przedsionków do komór.

AV węzeł spowalnia sygnał elektryczny przed wysłaniem go do komór. To niewielkie opóźnienie umożliwia wypełnienie komór krwią. Kiedy impulsy elektryczne docierają do mięśni komór, kurczą się, powodując pompowanie krwi do płuc lub do reszty ciała.

Kiedy cokolwiek zakłóca ten złożony system, może spowodować, że serce bicie zbyt szybkie (tachykardia), zbyt wolne (bradykardia) lub z nieregularnym rytmem.

Czynniki ryzyka

Starzenie się lub posiadanie w rodzinie tachykardii lub innych zaburzeń rytmu serca powoduje, że bardziej prawdopodobne jest wystąpienie tachykardii.

Każdy stan, który obciąża serce lub uszkadza tkankę serca, może zwiększyć ryzyko tachykardii. Takie stany obejmują:

• Cukrzycę
• Choroby serca
• Nadużywanie alkoholu
• Nadmierne spożywanie kofeiny
• Wysokie ciśnienie krwi
• Nadczynność lub niedoczynność tarczycy
• Stres psychiczny lub niepokój
• Bezdech senny
• Stosowanie leków pobudzających

Zmiany stylu życia lub leczenie związane z chorobami mogą zmniejszyć ryzyko tachykardii.

Powikłania

Powikłania tachykardii zależą od rodzaju tachykardii, jak szybko serce bije, jak długo trwa szybkie tętno i czy masz inne choroby serca.

Możliwe powikłania to:

• Zakrzepy krwi, które mogą spowodować udar lub zawał serca
• Niezdolność serca do pompowania wystarczającej ilości krwi (niewydolność serca)
• Częste omdlenia lub utrata przytomności
• Nagła śmierć, zwykle związana tylko z częstoskurczem komorowym lub migotanie komór

Zapobieganie

Najskuteczniejszym sposobem zapobiegania tachykardii jest utrzymanie zdrowego serca i zmniejszenie ryzyka rozwoju chorób serca. Jeśli masz już chorobę serca, monitoruj ją i postępuj zgodnie z planem leczenia, aby zapobiec tachykardii.

Zapobiegaj chorobom serca

Wylecz lub wyeliminuj czynniki ryzyka, które mogą prowadzić do chorób serca. Podejmij następujące kroki:

• Ćwicz i przestrzegaj zdrowej diety. Prowadź zdrowy tryb życia, regularnie ćwicząc i jedząc zdrową, niskotłuszczową dietę bogatą w owoce, warzywa i produkty pełnoziarniste.
• Utrzymuj zdrową wagę. Nadwaga zwiększa ryzyko rozwoju chorób serca.
• Kontroluj ciśnienie krwi i poziom cholesterolu. Zmieniaj styl życia i przyjmuj leki zgodnie z zaleceniami, aby skorygować wysokie ciśnienie krwi (nadciśnienie) lub wysoki poziom cholesterolu.
• Rzucić palenie. Jeśli palisz i nie możesz sam rzucić palenia, porozmawiaj ze swoim lekarzem o strategiach lub programach, które pomogą Ci zerwać z nałogiem.
• Pij z umiarem. Jeśli zdecydujesz się pić alkohol, rób to z umiarem. Jeśli zdecydujesz się pić alkohol, rób to z umiarem. Dla zdrowych dorosłych oznacza to do jednego drinka dziennie dla kobiet i do dwóch drinków dziennie dla mężczyzn. W niektórych przypadkach zaleca się całkowite unikanie alkoholu. Poproś lekarza o poradę dotyczącą Twojego stanu.
• Nie używaj narkotyków rekreacyjnie. Nie używaj środków pobudzających, takich jak kokaina. Porozmawiaj ze swoim lekarzem o odpowiednim programie dla siebie, jeśli potrzebujesz pomocy w przerwaniu rekreacyjnego zażywania narkotyków.
• Ostrożnie używaj leków dostępnych bez recepty. Niektóre leki na przeziębienie i kaszel zawierają stymulanty, które mogą wywoływać szybkie bicie serca. Zapytaj lekarza, jakich leków należy unikać.
• Ogranicz kofeinę. Jeśli pijesz napoje zawierające kofeinę, rób to z umiarem (nie więcej niż jeden do dwóch napojów dziennie).
• Kontroluj stres. Unikaj niepotrzebnego stresu i naucz się technik radzenia sobie ze stresem w zdrowy sposób.
• Przejdź na zaplanowane kontrole. Poddaj się regularnym badaniom fizycznym i zgłaszaj lekarzowi wszelkie oznaki i objawy.
Monitoruj i leczyj istniejącą chorobę serca

Jeśli masz już chorobę serca, możesz podjąć kroki, aby zapobiec tachykardii lub innej arytmii:

• Postępuj zgodnie z planem. Upewnij się, że rozumiesz swój plan leczenia i zażywaj wszystkie leki zgodnie z zaleceniami.
• Natychmiast zgłaszaj zmiany. Jeśli objawy ulegną zmianie lub nasilą się lub pojawią się nowe objawy, należy natychmiast powiadomić lekarza.
treść:

Diagnoza

Aby zdiagnozować stan i określić konkretny typ tachykardii, lekarz oceni objawy, przeprowadzi badanie fizykalne i zapyta o nawyki zdrowotne i historię choroby.

Do rozpoznania tachykardii może być również konieczne wykonanie kilku badań serca.

Elektrokardiogram (EKG)

Elektrokardiogram, zwany także EKG lub EKG, jest najczęściej narzędzie służące do diagnozowania tachykardii. To bezbolesny test, który wykrywa i rejestruje aktywność elektryczną serca za pomocą małych czujników (elektrod) przymocowanych do klatki piersiowej i ramion.

EKG rejestruje czas i siłę sygnałów elektrycznych przemieszczających się przez serce. Twój lekarz może poszukać wzorców sygnałów, aby określić, jaki rodzaj tachykardii masz i jakie problemy z sercem mogą powodować szybkie tętno.

Twój lekarz może poprosić Cię o użycie przenośnego urządzenia EKG w domu, aby podaj więcej informacji o swoim tętnie. Przenośne lub zdalne urządzenia EKG obejmują:

Monitor Holtera. To przenośne urządzenie EKG jest noszone w kieszeni lub noszone na pasku lub pasku na ramię. Rejestruje aktywność serca przez całą dobę, co zapewnia lekarzowi długotrwałe spojrzenie na rytm serca.

Twój lekarz prawdopodobnie poprosi Cię o prowadzenie dziennika przez te same 24 godziny. Opiszesz wszelkie objawy, których doświadczasz, i zapiszesz czas ich wystąpienia.

Monitor zdarzeń. To przenośne urządzenie EKG jest przeznaczone do monitorowania aktywności serca przez tydzień do kilku miesięcy. Nosisz go przez cały dzień, ale nagrywa tylko w określonych porach, przez kilka minut. W przypadku wielu monitorów zdarzeń aktywujesz je, naciskając przycisk, gdy masz objawy szybkiego tętna.

Inne monitory automatycznie wykrywają nieprawidłowy rytm serca, a następnie rozpoczynają nagrywanie. Te monitory umożliwiają lekarzowi sprawdzenie rytmu serca w czasie wystąpienia objawów.

• Inne monitory przenośne. Niektóre urządzenia osobiste, takie jak smartwatche, oferują monitorowanie elektrokardiogramu. Zapytaj swojego lekarza, czy jest to dla Ciebie opcja.

Test elektrofizjologiczny

Twój lekarz może zalecić badanie elektrofizjologiczne w celu potwierdzenia diagnozy lub określenia lokalizacji problemów w obwody twojego serca.

Podczas tego testu lekarz wprowadza cienkie, elastyczne rurki (cewniki) zakończone elektrodami do pachwiny, ramienia lub szyi i prowadzi je przez naczynia krwionośne do różnych miejsc w sercu. Umieszczone na miejscu elektrody mogą precyzyjnie mapować rozprzestrzenianie się impulsów elektrycznych podczas każdego uderzenia i identyfikować nieprawidłowości w obwodach.

Obrazowanie serca

Można wykonać obrazowanie serca w celu ustalenia, czy nieprawidłowości strukturalne wpływają na przepływ krwi i przyczyniają się do tachykardii.

Badania obrazowe serca stosowane do diagnozowania tachykardii obejmują:

• Echokardiogram. Echokardiogram tworzy ruchomy obraz twojego serca za pomocą fal dźwiękowych. Może zidentyfikować obszary o słabym przepływie krwi, nieprawidłowych zastawkach serca i mięśniu sercowym, które nie pracują normalnie.
• Rezonans magnetyczny (MRI). MRI serca może zapewnić nieruchome lub ruchome obrazy przepływu krwi przez serce i wykryć nieprawidłowości.
• Tomografia komputerowa (CT). Skany CT łączą kilka zdjęć rentgenowskich, aby zapewnić bardziej szczegółowy przekrój poprzeczny serca.
• Angiogram wieńcowy. Aby zbadać przepływ krwi przez serce i naczynia krwionośne, lekarz może zastosować angiogram wieńcowy w celu wykrycia potencjalnych blokad lub nieprawidłowości. Używa barwnika i specjalnych promieni rentgenowskich, aby pokazać wnętrze tętnic wieńcowych.
• Prześwietlenie klatki piersiowej. Ten test jest używany do robienia zdjęć serca i płuc i może wykryć, czy twoje serce jest powiększone.

Test wysiłkowy

Twój lekarz może zalecić wykonanie testu wysiłkowego zobacz, jak działa twoje serce, gdy ciężko pracuje podczas ćwiczeń lub gdy podaje się leki przyspieszające bicie.

W teście wysiłkowym elektrody są umieszczane na klatce piersiowej, aby monitorować czynność serca podczas ćwiczeń, zwykle chodząc po bieżni. Inne testy serca można wykonać za pomocą testu wysiłkowego.

Test z tabelą pochylenia

Ten test jest czasami używany, aby pomóc lekarzowi lepiej zrozumieć, w jaki sposób tachykardia przyczynia się do omdleń. Pod uważnym monitorowaniem otrzymasz lek, który wywołuje epizod tachykardii. Leżysz płasko na specjalnym stole, a następnie stół jest przechylony, jakbyś wstał. Twój lekarz odnotuje, jak Twoje serce i układ nerwowy reagują na te zmiany pozycji.

Dodatkowe testy

Twój lekarz może zlecić dodatkowe badania, jeśli to konieczne, aby zdiagnozować podstawowy stan, który przyczynia się do tachykardii i ocenić stan swojego serca.

Leczenie

Celem leczenia tachykardii jest:

• Spowolnienie szybkiego tętna, gdy wystąpi
• Zapobiegaj przyszłym epizodom
• Zmniejsz liczbę powikłań
• Leczenie choroby podstawowej, która może przyczyniać się do tachykardii

Spowolnienie szybkiego tętna

Szybkie tętno może się skorygować. Możesz także spowolnić tętno za pomocą prostych ruchów fizycznych. Jednak mogą być potrzebne leki lub inne zabiegi medyczne, aby spowolnić bicie serca.

Sposoby spowolnienia bicia serca obejmują:

• Manewry Vagala. Twój lekarz może poprosić Cię o wykonanie czynności zwanej manewrem błędnym podczas epizodu szybkiego bicia serca. Manewry obejmują kaszel, opadanie tak, jakbyś wypróżniał się i nakładanie okładu z lodu na twarz. Manewry błędne wpływają na nerw błędny, który pomaga kontrolować bicie serca.
• Leki. Jeśli manewry nerwu błędnego nie zatrzymają szybkiego bicia serca, może być konieczne wstrzyknięcie leku przeciwarytmicznego, aby przywrócić normalne tętno. Wstrzyknięcie tego leku jest podawane w szpitalu. Leki przeciwarytmiczne są również dostępne w postaci tabletek.
• Kardiowersja. W tej procedurze wyładowanie jest dostarczane do serca za pomocą łyżek, automatycznego defibrylatora zewnętrznego (AED) lub plastrów na klatce piersiowej. Prąd wpływa na impulsy elektryczne w twoim sercu i przywraca normalne bicie serca. Zwykle jest używany, gdy potrzebna jest pomoc w nagłych wypadkach lub gdy manewry i leki nie działają.

Zapobieganie epizodom szybkiego tętna

W przypadku poniższych metod leczenia może można zapobiegać epizodom tachykardii lub zarządzać nimi.

Ablacja cewnikowa. Ta procedura jest często stosowana, gdy dodatkowa ścieżka elektryczna jest odpowiedzialna za przyspieszenie akcji serca.

W tej procedurze lekarz wprowadza cewniki do pachwiny, ramienia lub szyi i prowadzi je przez naczynia krwionośne do serca . Elektrody na końcówkach cewnika mogą wykorzystywać ekstremalnie niskie temperatury lub energię o częstotliwości radiowej, aby uszkodzić (ablować) dodatkową ścieżkę elektryczną i zapobiec wysyłaniu przez nią sygnałów elektrycznych.

Ablacja cewnika nie wymaga operacji dostępu do serca, ale być również wykonywane w połączeniu z innymi operacjami naprawczymi zastawki serca lub tętnicy.

Leki. Leki przeciwarytmiczne przyjmowane doustnie mogą zapobiegać przyspieszeniu akcji serca, jeśli są regularnie przyjmowane.

Zamiast tego lub w połączeniu z lekami przeciwarytmicznymi można przepisać inne leki nasercowe, takie jak blokery kanału wapniowego i beta-blokery.

• Rozrusznik serca. Niektóre rodzaje tachykardii można leczyć za pomocą rozrusznika serca. Rozrusznik serca to małe urządzenie wszczepiane chirurgicznie pod skórę. Gdy urządzenie wykryje nieprawidłowe bicie serca, wysyła impuls elektryczny, który pomaga mu wznowić normalne bicie.
• Wszczepialny kardiowerter. Jeśli jesteś narażony na zagrażający życiu epizod tachykardii, lekarz może zalecić wszczepialny kardiowerter-defibrylator (ICD). Urządzenie wielkości pagera jest chirurgicznie wszczepiane w klatkę piersiową. ICD w sposób ciągły monitoruje bicie serca, wykrywa wzrost tętna iw razie potrzeby dostarcza precyzyjnie skalibrowane wstrząsy elektryczne, aby przywrócić normalny rytm serca.

Operacja. W niektórych przypadkach może być konieczna operacja na otwartym sercu, aby zniszczyć dodatkowy szlak elektryczny powodujący tachykardię.

Tachykardię można również leczyć za pomocą procedury labiryntu. Podczas tej procedury chirurg wykonuje małe nacięcia w tkance serca, aby utworzyć wzór lub labirynt tkanki bliznowatej. Ponieważ tkanka blizny nie przewodzi elektryczności, zakłóca ona błędne impulsy elektryczne, które powodują niektóre rodzaje tachykardii.

Chirurgia jest zwykle stosowana tylko wtedy, gdy inne opcje leczenia nie działają lub gdy konieczna jest operacja w celu wyleczenia innej osoby. choroby serca.

Zapobieganie zakrzepom krwi

Niektóre osoby z tachykardią mają zwiększone ryzyko powstania zakrzepów krwi, które mogą spowodować udar lub zawał serca. Twój lekarz może przepisać leki rozrzedzające krew, aby zmniejszyć ryzyko.

Leczenie choroby podstawowej

Jeśli do tachykardii przyczynia się inny stan chorobowy, taki jak choroba serca lub nadczynność tarczycy, leczenie podstawowego problemu może zapobiec epizodom tachykardii lub je zminimalizować.

Badania kliniczne

Styl życia i domowe sposoby

Ćwiczenia i utrata masy ciała mogą pomóc ograniczyć niektóre z zagrożenia dla zdrowia związane z tachykardią poprzez zmniejszenie negatywnych skutków wysokiego ciśnienia krwi i bezdechu sennego.

Radzenie sobie i wsparcie

Jeśli masz plan radzenia sobie z epizodem postu bicie serca, możesz czuć się spokojniejszy i mieć większą kontrolę, gdy się pojawi. Porozmawiaj ze swoim lekarzem o:

• Jak mierzyć tętno i jakie jest dla Ciebie normalne tętno
• Kiedy i jak stosować manewry nerwu błędnego, jeśli są one odpowiednie dla Ciebie
• Kiedy dzwonić do lekarza
• Kiedy szukać pomocy w nagłych wypadkach

Poszukiwanie wsparcia rodziny i przyjaciół może również pomóc zmniejszyć stres i lepiej radzić sobie tachykardia.

Przygotowanie do wizyty

Niezależnie od tego, czy po raz pierwszy zobaczysz swojego lekarza rodzinnego, czy skorzystasz z pomocy w nagłych wypadkach, prawdopodobnie zostaniesz skierowany do lekarza przeszkolonego w zakresie chorób serca (kardiologa) na jedna lub więcej wizyt w celu pełnej oceny.

Jeśli to możliwe, zabierz ze sobą członka rodziny lub przyjaciela, który może udzielić moralnego wsparcia i pomoże Ci śledzić nowe informacje. Ponieważ może być wiele do omówienia, warto przygotować jak najwięcej.

Co możesz zrobić

Zrób wcześniej listę, którą możesz udostępnić lekarz. Twoja lista powinna zawierać:

• Objawy, których doświadczyłeś, w tym te, które mogą wydawać się niezwiązane z twoim sercem
• Kluczowe dane osobowe, w tym wszelkie poważne stresy lub ostatnie zmiany w życiu
• Leki, w tym witaminy lub suplementy
• Pytania, które należy zadać lekarzowi

Wypisz swoje pytania od najważniejszych do najmniej ważnych na wypadek, gdyby upłynął czas. Podstawowe pytania, które należy zadać lekarzowi, to:

• Co prawdopodobnie powoduje moje szybkie tętno?
• Jakich testów potrzebuję?
• Czego najbardziej odpowiednie leczenie?
• Jakie ryzyko stwarza moja choroba serca?
• W jaki sposób będziemy monitorować moje serce?
• Jak często będę potrzebować obserwacji- umówić się na wizyty?
• W jaki sposób inne dolegliwości lub przyjmowane przeze mnie leki wpłyną na mój problem z sercem?
• Czy muszę ograniczać moje działania?
• Czy są jakieś broszury lub inne materiały drukowane, które mogę zabrać ze sobą do domu? Jakie strony internetowe polecasz odwiedzić?

Oprócz pytań, które przygotowałeś do zadania lekarzowi, nie wahaj się zadawać dodatkowych pytań.

Co oczekiwać od swojego lekarza

Twój lekarz prawdopodobnie zada Ci kilka pytań. Gotowość do udzielenia odpowiedzi może zarezerwować czas na omówienie punktów, nad którymi chcesz poświęcić więcej czasu. Twój lekarz może zapytać:

• Kiedy zacząłeś odczuwać objawy?
• Jak często miałeś epizody szybkiego bicia serca?
• Jak długo czy epizody trwały?
• Czy coś, na przykład ćwiczenia, stres lub kofeina, wydaje się wywoływać lub pogarszać epizody?
• Czy ktoś w Twojej rodzinie ma choroby serca lub historię arytmii? ?
• Czy ktoś z Twojej rodziny doświadczył zatrzymania akcji serca lub nagle zmarł?
• Czy palisz?
• Ile alkoholu lub kofeiny używasz?
• Czy zażywasz narkotyki rekreacyjnie?
• Czy jesteś leczony z powodu nadciśnienia, wysokiego cholesterolu lub innych chorób, które mogą wpływać na układ krążenia?
• Jakie leki bierzesz dla tych warunków i czy przyjmujesz je zgodnie z zaleceniami?