Tachykardia nadkomorowa

Tachykardia przedsionkowa

Tachykardia przedsionkowa jest najrzadziej występującym typem częstoskurczu nadkomorowego. Zwykle występuje u dzieci z podstawowymi zaburzeniami serca, takimi jak wrodzona wada serca, szczególnie u tych, które przeszły operację serca.

Tachykardia przedsionkowa może być również wywoływana przez czynniki, takie jak infekcja, narkotyki lub alkohol. U niektórych osób częstoskurcz przedsionkowy nasila się podczas ciąży lub ćwiczeń.

Epizody częstoskurczu przedsionkowego zwykle rozpoczynają się powoli, stopniowo zwiększając się do ponad 100 uderzeń na minutę, po czym powracają do normalnego tętna wynoszącego około 60 do 80 uderzeń na minutę . W niektórych przypadkach epizody te pojawiają się gwałtownie lub występują w sposób ciągły.

Diagnoza

Testy i procedury stosowane do diagnozowania tachykardii przedsionkowej mogą obejmować:

• Krew testy sprawdzające czynność tarczycy, choroby serca lub inne stany, które mogą wywołać tachykardię przedsionkową.
• Elektrokardiogram (EKG) do pomiaru aktywności elektrycznej serca oraz pomiaru czasu i czasu trwania każdego uderzenia serca.
• Holter, który jest przenośnym urządzeniem EKG zaprojektowanym do rejestrowania czynności serca podczas wykonywania rutynowych czynności
• Echokardiogram, który wykorzystuje fale dźwiękowe do tworzenia obrazów rozmiaru, struktury i ruchu serca

Twój lekarz może również spróbować wywołać epizod innymi testami, które mogą obejmować:

• Test wysiłkowy, który zwykle wykonuje się na bieżni lub rowerze stacjonarnym, gdy serce aktywność jest monitorowana
• Testy elektrofizjologiczne i mapowanie, które pozwalają lekarzowi zobaczyć dokładność Umiejscowienie arytmii

Leczenie

Leczenie częstoskurczu przedsionkowego zależy od ciężkości choroby i czynników ją wyzwalających. Oprócz leczenia wszelkich chorób podstawowych, które mogą wywołać częstoskurcz przedsionkowy, lekarz może zalecić lub spróbować:

• Manewry nerwu błędnego. Możesz tymczasowo spowolnić tętno, wykonując określone manewry, które obejmują wstrzymywanie oddechu i wysiłek fizyczny, zanurzanie twarzy w lodowatej wodzie lub kaszel.
• Leki. Twój lekarz może zasugerować dożylne lub doustne leki kontrolujące tętno lub przywracające normalny rytm serca.
• Kardiowersja. Jeśli twoja arytmia (nieregularne bicie serca) nie reaguje na manewry nerwu błędnego lub leki - i jeśli nie ma identyfikowalnego, uleczalnego stanu, który ją wywołuje - lekarz może zastosować kardiowersję elektryczną. Podczas zabiegu wstrząs jest dostarczany do serca przez łyżki lub plastry na klatce piersiowej. Prąd wpływa na impulsy elektryczne w sercu i może przywrócić normalny rytm.
• Ablacja cewnikiem. W niektórych przypadkach lekarz może zalecić ablację cewnika. W przypadku tej procedury lekarz wprowadza jeden lub więcej cewników przez naczynia krwionośne do serca. Elektrody na końcówkach cewnika mogą wykorzystywać ciepło, ekstremalnie niskie temperatury lub energię o częstotliwości radiowej do uszkodzenia (ablacji) małej plamki tkanki serca i utworzenia blokady elektrycznej wzdłuż ścieżki, która powoduje arytmię.
• Rozrusznik serca. Jeśli doświadczasz częstych epizodów częstoskurczu przedsionkowego, a wszystkie inne opcje leczenia są nieskuteczne, lekarz może zasugerować wszczepienie małego urządzenia zwanego rozrusznikiem serca, aby emitować impulsy elektryczne, które pobudzają serce do bicia w normalnym tempie. W przypadku osób z tachykardią przedsionkową po tej procedurze zwykle następuje ablacja węzła AV.