Jąkanie

Omówienie

Jąkanie - zwane także jąkaniem lub zaburzeniem płynności pojawiającym się w dzieciństwie - jest zaburzeniem mowy, które obejmuje częste i znaczące problemy z prawidłową płynnością i przepływem mowy. Osoby jąkające się wiedzą, co chcą powiedzieć, ale mają trudności z wypowiedzeniem tego. Na przykład mogą powtarzać lub przedłużać słowo, sylabę, spółgłoskę lub samogłoskę. Mogą też przerywać mowę, ponieważ dotarły do ​​problematycznego słowa lub dźwięku.

Jąkanie jest powszechne wśród małych dzieci jako normalna część nauki mówienia. Małe dzieci mogą się jąkać, gdy ich zdolności mowy i języka nie są wystarczająco rozwinięte, aby nadążyć za tym, co chcą powiedzieć. Większość dzieci wyrasta z tego rozwojowego jąkania.

Jednak czasami jąkanie jest stanem przewlekłym, który utrzymuje się do dorosłości. Ten typ jąkania może mieć wpływ na samoocenę i interakcje z innymi ludźmi.

Dzieci i dorośli jąkający się mogą skorzystać z terapii, takich jak terapia mowy, używanie urządzeń elektronicznych w celu poprawy płynności mowy lub terapia poznawczo-behawioralna .

Objawy

Jąkające się oznaki i objawy mogą obejmować:

• Trudność w rozpoczęciu słowa, frazy lub zdania
• Przedłużanie słowo lub dźwięki w słowie
• Powtórzenie dźwięku, sylaby lub słowa
• Krótka cisza dla niektórych sylab lub słów albo przerwy w słowie (łamane słowo)
• Dodanie dodatkowych słów, takich jak um, jeśli przewiduje się trudności z przejściem do następnego słowa.
• Nadmierne napięcie, napięcie lub ruch twarzy lub górnej części ciała w celu wypowiedzenia słowa
• Niepokój o mówieniu
• Ograniczona zdolność skutecznego komunikowania się

Trudnościom z jąkaniem w mowie mogą towarzyszyć:

• Ra mruganie powiekami
• Drżenie warg lub żuchwy
• Tiki twarzy
• Szarpnięcia głową
• Zaciskanie pięści

Jąkanie może być gorsze, gdy osoba jest podekscytowana, zmęczona lub pod wpływem stresu, lub gdy czuje się skrępowana, śpieszy się lub jest pod presją. Sytuacje takie jak mówienie przed grupą lub rozmowa przez telefon mogą być szczególnie trudne dla osób jąkających się.

Jednak większość jąkających się może mówić bez jąkania, kiedy mówią do siebie i śpiewają lub rozmawiać z kimś w porozumieniu.

Kiedy iść do lekarza lub logopeda

Dzieci w wieku od 2 do 5 lat często przechodzą okresy, w których mogą jąkanie. Dla większości dzieci jest to część nauki mówienia i samo w sobie staje się lepsze. Jednak jąkanie, które się utrzymuje, może wymagać leczenia w celu poprawy płynności mowy.

Zadzwoń do swojego lekarza po skierowanie lub skontaktuj się bezpośrednio z logopedą, aby umówić się na wizytę w przypadku jąkania:

• Trwa ponad sześć miesięcy
• Występuje z innymi problemami z mową lub językiem
• Staje się częstsze lub nie ustępuje wraz z wiekiem dziecka
• Występuje z naprężeniem mięśni lub widocznymi trudnościami w mówieniu
• Wpływa na zdolność mówienia skutecznie komunikować się w szkole, w pracy lub w kontaktach towarzyskich
• Wywołuje niepokój lub problemy emocjonalne, takie jak strach lub unikanie sytuacji, w których mówienie jest wymagane
• Zaczyna jako dorosły

Przyczyny

Naukowcy kontynuują badanie przyczyn leżących u podstaw jąkania rozwojowego. W grę może wchodzić kombinacja czynników. Możliwe przyczyny jąkania rozwojowego obejmują:

• Nieprawidłowości w kontroli motorycznej mowy. Istnieją dowody wskazujące na to, że mogą występować nieprawidłowości w kontroli motorycznej mowy, takie jak synchronizacja, koordynacja sensoryczna i motoryczna.
• Genetyka. Jąkanie ma tendencję do występowania w rodzinach. Wydaje się, że jąkanie może wynikać z dziedzicznych (genetycznych) nieprawidłowości.

Jąkanie wynikające z innych przyczyn

Płynność mowy może być zakłócona z przyczyn innych niż jąkanie rozwojowe. Udar, urazowe uszkodzenie mózgu lub inne zaburzenia mózgu mogą powodować powolną mowę, przerwy lub powtarzające się dźwięki (jąkanie neurogenne).

Płynność mowy może być również zaburzona w kontekście emocjonalnego niepokoju. Mówcy, którzy się nie jąkają, mogą odczuwać brak płynności, gdy są zdenerwowani lub pod presją. Sytuacje te mogą również powodować, że osoby jąkające się będą mniej płynne.

Problemy z mową, które pojawiają się po traumie emocjonalnej (jąkanie psychogenne), są rzadkie i nie są tym samym, co jąkanie rozwojowe.

Ryzyko czynniki

Mężczyźni jąkają się znacznie częściej niż kobiety. Czynniki zwiększające ryzyko jąkania obejmują:

• Opóźniony rozwój w dzieciństwie. Dzieci, które mają opóźnienia w rozwoju lub inne problemy z mową, mogą częściej się jąkać.
• Posiadanie jąkających się krewnych. Jąkanie zwykle występuje w rodzinach.
• Stres. Stres w rodzinie, wysokie oczekiwania rodziców lub inne rodzaje presji mogą pogorszyć istniejące jąkanie.

Komplikacje

Jąkanie może prowadzić do:

• Problemy z komunikowaniem się z innymi osobami
• Obawa przed mówieniem
• Brak mówienia lub unikanie sytuacji wymagających mówienia
• Utrata uczestnictwa w życiu społecznym, szkolnym lub zawodowym oraz sukces
• Prześladowanie lub dokuczanie
• Niska samoocena

Diagnoza

Diagnoza jest przeprowadzana przez pracownika służby zdrowia przeszkolonego do oceny i leczenia dzieci i dorosłych z zaburzeniami mowy i języka (logopeda). Logopeda obserwuje, jak dorosły lub dziecko mówi w różnych sytuacjach.

Jeśli jesteś rodzicem

Jeśli jesteś rodzicem jąkającego się dziecka, lekarz lub logopeda może:

• Zadawać pytania dotyczące historii zdrowia Twojego dziecka, w tym kiedy zaczęło się jąkać i kiedy jąkanie jest najczęściej.
• Zadawaj pytania o to, jak jąkanie wpływa na życie Twojego dziecka, takie jak relacje z innymi osobami i wyniki w szkole
• Porozmawiaj z dzieckiem i może poprosić je o przeczytanie na głos w celu zwrócenia uwagi na subtelne różnice w mowie.
• między powtarzaniem sylab i błędną wymową słów, które są normalne u małych dzieci, a jąkaniem, które może być stanem długotrwałym
• Wyklucz podstawowy stan, który może powodować nieregularną mowę, taki jak zespół Tourette'a / li>

Jeśli jesteś osobą dorosłą, która się jąka

Jeśli jesteś osobą dorosłą, która się jąka, Lekarz lub logopeda może:

• Zadawać pytania dotyczące historii Twojego zdrowia, w tym tego, kiedy zacząłeś się jąkać i kiedy jąkanie występuje najczęściej
• Wykluczyć podstawowy stan zdrowia, który może powodować jąkanie
• Chcesz wiedzieć, jakie terapie próbowałeś w przeszłości, co może pomóc określić, jaki rodzaj leczenia może być najlepszy
• Zadawaj pytania, aby lepiej zrozumieć, jak jąkanie wpływa Ty
• Chcesz wiedzieć, jak jąkanie wpłynęło na Twoje relacje, wyniki w szkole, karierę i inne obszary Twojego życia oraz jaki stres powoduje

Leczenie

Po kompleksowej ocenie przez logopedę można podjąć decyzję o najlepszym podejściu terapeutycznym. Dostępnych jest kilka różnych podejść do leczenia jąkających się dzieci i dorosłych. Z powodu różnych indywidualnych problemów i potrzeb metoda - lub kombinacja metod - pomocna dla jednej osoby może nie być tak skuteczna dla innej.

Leczenie może nie wyeliminować całego jąkania, ale może nauczyć umiejętności, które pomagają aby:

• Poprawić płynność mowy
• Rozwijać skuteczną komunikację
• W pełni uczestniczyć w zajęciach szkolnych, zawodowych i towarzyskich

Kilka przykładów podejść terapeutycznych - bez określonej kolejności skuteczności - to:

• Logopedia. Terapia mowy może nauczyć Cię spowolnienia mowy i nauczenia się zauważania jąkania. Na początku terapii mowy możesz mówić bardzo powoli i celowo, ale z czasem możesz wypracować bardziej naturalny wzorzec mowy.
• Urządzenia elektroniczne. Dostępnych jest kilka urządzeń elektronicznych poprawiających płynność. Opóźnione sprzężenie dźwiękowe wymaga spowolnienia mowy lub dźwięk mowy będzie zniekształcony w urządzeniu. Inna metoda naśladuje twoją mowę, tak że brzmi to tak, jakbyś mówił unisono z kimś innym. Niektóre małe urządzenia elektroniczne są noszone podczas codziennych czynności. Poproś logopedę o wskazówki dotyczące wyboru urządzenia.
• Terapia poznawczo-behawioralna. Ten rodzaj psychoterapii może pomóc ci nauczyć się rozpoznawać i zmieniać sposoby myślenia, które mogą pogorszyć jąkanie. Może również pomóc w rozwiązaniu problemów związanych ze stresem, lękiem lub poczuciem własnej wartości związanych z jąkaniem.
• Interakcja rodzic-dziecko. Zaangażowanie rodziców w ćwiczenie technik w domu jest kluczowym elementem pomagania dziecku w radzeniu sobie z jąkaniem, zwłaszcza za pomocą niektórych metod. Postępuj zgodnie ze wskazówkami logopeda, aby określić najlepsze podejście do dziecka.

Leki

Chociaż wypróbowano niektóre leki na jąkanie, nie stosowano żadnych leków. okazały się jeszcze pomóc w rozwiązaniu problemu.

Radzenie sobie i wsparcie

Jeśli jesteś rodzicem jąkającego się dziecka, pomocne mogą być poniższe wskazówki:

• Uważnie słuchaj swojego dziecka. Utrzymuj naturalny kontakt wzrokowy, gdy mówi.
• Poczekaj, aż Twoje dziecko wypowie słowo, które próbuje wypowiedzieć. Nie wskakuj, aby dokończyć zdanie lub myśl.
• Zarezerwuj czas, w którym możesz rozmawiać z dzieckiem bez rozpraszania uwagi. Pory posiłków mogą być dobrą okazją do rozmowy.
• Mów powoli, w niespieszny sposób. Jeśli będziesz mówić w ten sposób, Twoje dziecko będzie często robić to samo, co może pomóc zmniejszyć jąkanie.
• Mów na zmianę. Zachęcaj wszystkich członków rodziny, aby byli dobrymi słuchaczami i mówili na zmianę.
• Staraj się zachować spokój. Postaraj się stworzyć w domu odprężającą, spokojną atmosferę, w której Twoje dziecko będzie się czuć swobodnie, mówiąc swobodnie.
• Nie skupiaj się na jąkaniu dziecka. Staraj się nie zwracać uwagi na jąkanie podczas codziennych interakcji. Nie narażaj swojego dziecka na sytuacje, które wywołują poczucie pośpiechu, presji, pośpiechu lub które wymagają od dziecka przemawiania w obecności innych.
• Oferuj raczej pochwały niż krytykę. Lepiej chwalić dziecko za wyraźne mówienie, niż zwracać uwagę na jąkanie. Jeśli poprawisz mowę dziecka, zrób to w delikatny, pozytywny sposób.
• Akceptuj swoje dziecko takim, jakim jest. Nie reaguj negatywnie, nie krytykuj ani nie karaj swojego dziecka za jąkanie. Może to zwiększyć poczucie niepewności i samoświadomości. Wsparcie i zachęta mogą mieć duże znaczenie.

Łączenie się z innymi ludźmi

Może być pomocne dla jąkających się dzieci, rodziców i dorosłych, aby nawiązać kontakt z innymi jąkającymi się osobami lub którzy mają dzieci, które się jąkają. Kilka organizacji oferuje grupy wsparcia. Oprócz zapewniania zachęty, członkowie grupy wsparcia mogą oferować porady i wskazówki, jak radzić sobie z problemami, których mogłeś nie wziąć pod uwagę.

Aby uzyskać więcej informacji, odwiedź strony internetowe organizacji, takich jak National Stuttering Association lub The Stuttering Foundation.

Przygotowanie do wizyty

Prawdopodobnie najpierw omówisz jąkanie z pediatrą dziecka lub lekarzem rodzinnym. Lekarz może następnie skierować Cię do specjalisty od zaburzeń mowy i języka (patologa mowy i języka).

Jeśli jesteś osobą dorosłą, która się jąka, możesz poszukać programu przeznaczonego do leczenia jąkania dorosłych.

Oto kilka informacji, które pomogą Ci przygotować się do wizyty i dowiedzieć się, czego możesz się spodziewać od lekarza lub logopeda.

Co możesz zrobić

Przed wizytą zrób listę zawierającą:

• Przykłady problematycznych słów lub dźwięków, takich jak słowa zaczynające się od określonych spółgłosek lub samogłosek. Jeśli to możliwe, pomocne może być nagranie epizodu jąkania, aby pobawić się podczas wizyty.
• Kiedy zaczęło się jąkanie, na przykład gdy dziecko wypowiedziało swoje pierwsze słowo i zaczęło mówić zdaniami . Spróbuj też przypomnieć sobie, kiedy po raz pierwszy zauważyłeś jąkanie swojego dziecka i czy coś sprawia, że ​​jest to lepsze lub gorsze. Jeśli jesteś osobą dorosłą, która się jąka, przygotuj się na dyskusję, jakie terapie przeszedłeś, aktualne problemy i jak jąkanie wpłynęło na Twoje życie.
• Informacje medyczne, w tym inne schorzenia fizyczne lub psychiczne.
• Wszelkie regularnie przyjmowane leki, witaminy, zioła lub inne suplementy, w tym ich dawkowanie.
• Pytania, które chciałbyś zadać lekarzowi lub logopedzie.

Niektóre podstawowe pytania, które należy zadać lekarzowi lub logopedzie, mogą obejmować:

• Co powoduje jąkanie?
• Jakie rodzaje testów są potrzebne?
• Czy ten stan jest przejściowy czy długotrwały?
• Jakie terapie są dostępne i które polecasz?
• Czy są jakieś alternatywy dla podstawowej metody leczenia, sugerujesz?
• Czy są jakieś broszury lub inne materiały drukowane, które mogę mieć? Jakie strony internetowe polecasz?

Nie wahaj się zadawać innych pytań podczas wizyty.

Czego możesz oczekiwać od swojego lekarza lub logopeda

Twój lekarz lub logopeda zada Ci kilka pytań. Przygotuj się, aby na nie odpowiedzieć, aby zarezerwować czas na omówienie punktów, na które chcesz poświęcić więcej czasu. Możesz zostać poproszony o takie pytania, jak:

• Kiedy po raz pierwszy zauważyłeś jąkanie?
• Czy jąkanie jest zawsze obecne, czy przychodzi i odchodzi?
• Czy wydaje się, że coś poprawia jąkanie?
• Czy wydaje się, że coś go pogarsza?
• Czy ktoś w Twojej rodzinie miał historię jąkania?
• Jaki efekt Czy jąkanie wpłynęło na Twoje życie lub życie dziecka, na przykład na wyniki w szkole, w pracy lub kontakty społeczne?