Ospa

Omówienie

Ospa to zaraźliwa, oszpecająca i często śmiertelna choroba, która dotyka ludzi od tysięcy lat. Naturalnie występująca ospa została zniszczona na całym świecie do 1980 roku - w wyniku bezprecedensowej globalnej kampanii szczepień.

Próbki wirusa ospy zostały przetrzymywane do celów badawczych. Postępy w biologii syntetycznej umożliwiły stworzenie ospy prawdziwej z opublikowanych sekwencji aminokwasów. Doprowadziło to do obaw, że ospa może kiedyś zostać wykorzystana jako biologiczny czynnik bojowy.

Nie ma lekarstwa ani leczenia na ospę. Szczepionka może zapobiec ospie prawdziwej, ale ryzyko jej skutków ubocznych jest zbyt wysokie, aby uzasadniać rutynowe szczepienia osób z niskim ryzykiem narażenia na wirusa ospy.

Objawy

Pierwsza objawy ospy prawdziwej pojawiają się zwykle 10 do 14 dni po zakażeniu. W okresie inkubacji trwającym od 7 do 17 dni wyglądasz i czujesz się zdrowo i nie możesz zarażać innych.

Po okresie inkubacji pojawia się nagły początek objawów przypominających grypę. Należą do nich:

• Gorączka
• Ogólny dyskomfort
• Ból głowy
• Silne zmęczenie
• Silny ból pleców
• Możliwe wymioty

Kilka dni później płaskie, czerwone plamy pojawiają się najpierw na twarzy, dłoniach i przedramionach, a później na tułowiu. W ciągu jednego lub dwóch dni wiele z tych zmian zmienia się w małe pęcherze wypełnione przezroczystym płynem, który następnie zamienia się w ropę. Strupy zaczynają tworzyć się od ośmiu do dziewięciu dni później i ostatecznie odpadają, pozostawiając głębokie, wżery.

Zmiany rozwijają się również w błonach śluzowych nosa i ust i szybko zmieniają się w rany, które otwierają się.

Przyczyny

Ospa jest spowodowana zakażeniem wirusem ospy. Wirus może być przenoszony:

• Bezpośrednio między ludźmi. Bezpośrednia transmisja wirusa wymaga dość długotrwałego kontaktu twarzą w twarz. Wirus może być przenoszony drogą powietrzną przez kropelki, które uciekają, gdy zarażona osoba kaszle, kicha lub mówi.
• Pośrednio od osoby zakażonej. W rzadkich przypadkach wirus przenoszony w powietrzu może rozprzestrzeniać się dalej, prawdopodobnie przez system wentylacyjny w budynku, infekując ludzi w innych pomieszczeniach lub na innych piętrach.
• Poprzez zanieczyszczone przedmioty. Ospa może również rozprzestrzeniać się przez kontakt z zanieczyszczoną odzieżą i pościelą, chociaż ryzyko zakażenia z tych źródeł jest mniej powszechne.
• Potencjalnie jako broń terrorystów. Celowe uwolnienie ospy prawdziwej jest odległym zagrożeniem. Jednak z uwagi na to, że każde uwolnienie wirusa może szybko rozprzestrzenić chorobę, urzędnicy rządowi podjęli liczne środki ostrożności w celu ochrony przed taką możliwością, takie jak gromadzenie zapasów szczepionki przeciw ospie.

Powikłania

Większość osób zarażonych ospą przeżywa. Jednak kilka rzadkich odmian ospy jest prawie zawsze śmiertelne. Te cięższe postacie najczęściej dotykają kobiety w ciąży i osoby z osłabionym układem odpornościowym.

Osoby, które wracają do zdrowia po ospie, zwykle mają poważne blizny, szczególnie na twarzy, rękach i nogach. W niektórych przypadkach ospa może powodować ślepotę.

Zapobieganie

W przypadku epidemii osoby, które chorowały na ospę, były trzymane w izolacji, aby kontrolować rozprzestrzenianie się wirusa . Każdy, kto miał kontakt z osobą, u której rozwinęła się infekcja, potrzebowałby szczepionki przeciw ospie, która może zapobiec lub zmniejszyć nasilenie choroby, jeśli zostanie podana w ciągu czterech dni po kontakcie z wirusem ospy.

Dostępne są dwie szczepionki. Jedna szczepionka (ACAM2000) wykorzystuje żywy wirus powiązany z ospą prawdziwą i czasami może powodować poważne komplikacje, takie jak infekcje serca lub mózgu. Dlatego nie zaleca się szczepienia wszystkich w tym czasie. Potencjalne ryzyko związane ze szczepionką przeważa nad korzyściami, w przypadku braku rzeczywistej epidemii ospy prawdziwej.

Stwierdzono, że druga szczepionka, zmodyfikowana szczepionka przeciw krowiance Ankara (Jynneos), jest bezpieczna i może być stosowany u osób, które nie mogą przyjmować ACAM2000, które mają osłabiony układ odpornościowy lub mają choroby skóry.

Jeśli byłeś zaszczepiony jako dziecko

Odporność lub odporność częściowa po Szczepionka przeciw ospie może trwać do 10 lat, a przy ponownym szczepieniu do 20 lat. Gdyby wybuchła epidemia, osoby zaszczepione jako dzieci prawdopodobnie otrzymałyby nowe szczepienie po bezpośrednim kontakcie z osobą zakażoną wirusem.

Diagnoza

Gdyby wybuch ospy prawdziwej miał miejsce dzisiaj, jest prawdopodobne, że większość lekarzy nie zdawałaby sobie sprawy z tego, co to było na wczesnym etapie, co pozwoliłoby na rozprzestrzenianie się choroby.

Nawet jeden potwierdzony przypadek ospy prawdziwej zostałby uznany za międzynarodowy stan zagrożenia zdrowia. Centra Kontroli i Prewencji Chorób mogą przeprowadzić ostateczne testy przy użyciu próbki tkanki pobranej z jednej ze zmian chorobowych na skórze osoby zakażonej.

Leczenie

Nie ma lekarstwa na ospę prawdziwą. W przypadku infekcji leczenie koncentrowałoby się na łagodzeniu objawów i zapobieganiu odwodnieniu pacjenta. Antybiotyki mogą zostać przepisane, jeśli dana osoba również rozwinie infekcję bakteryjną w płucach lub na skórze.

Tecovirimat (Tpoxx), lek przeciwwirusowy, został zatwierdzony do stosowania w USA w 2018 roku. Jednak nie był Nie testowano go na osobach chorych na ospę, więc nie wiadomo, czy jest to skuteczna opcja lekowa. W badaniu przetestowano jego bezpieczeństwo na ludziach i stwierdzono, że jest tak samo bezpieczny jak placebo. Nadal bada się inne leki przeciwwirusowe.