Zespół Sheehana

Omówienie

Zespół Sheehana to schorzenie, które dotyka kobiety, które utraciły podczas porodu ilość krwi zagrażającej życiu lub mają bardzo niskie ciśnienie krwi podczas porodu lub po nim, co może pozbawić organizm tlenu. Ten brak tlenu, który powoduje uszkodzenie przysadki mózgowej, jest znany jako zespół Sheehana.

Zespół Sheehana powoduje, że przysadka mózgowa nie wytwarza wystarczającej ilości hormonów przysadki (niedoczynność przysadki). Zespół Sheehana, zwany także niedoczynnością przysadki poporodowej, występuje rzadko w krajach uprzemysłowionych, głównie dlatego, że opieka podczas ciąży i porodu jest lepsza niż w krajach rozwijających się.

Leczenie zespołu Sheehana obejmuje trwającą całe życie hormonalną terapię zastępczą.

Objawy

Oznaki i objawy zespołu Sheehana zwykle pojawiają się powoli, po kilku miesiącach lub latach. Czasami jednak problemy pojawiają się od razu, takie jak niemożność karmienia piersią.

Oznaki i objawy zespołu Sheehana pojawiają się z powodu zbyt małej ilości hormonów wytwarzanych przez przysadkę mózgową. Oznaki i objawy obejmują:

Trudności w karmieniu piersią lub niemożność karmienia piersią
Brak miesiączki lub rzadkie miesiączki
Niemożność odrastania ogolona włosy łonowe
Spowolnione funkcjonowanie umysłowe, przyrost masy ciała i trudności z utrzymaniem ciepła w wyniku niedoczynności tarczycy (niedoczynność tarczycy)
Niskie ciśnienie krwi
Niskie stężenie cukru we krwi
Zmęczenie
Nieregularne bicie serca
Zmniejszenie piersi

W przypadku wielu kobiet objawy zespołu Sheehana są często uważane za inne rzeczy. Na przykład młode matki często doświadczają zmęczenia. Możesz nie zdawać sobie sprawy, że masz zespół Sheehana, dopóki nie będziesz potrzebować leczenia niedoczynności tarczycy lub nadnerczy.

Możliwe jest również utrzymanie względnego braku objawów, jeśli masz zespół Sheehana, w zależności od stopnia uszkodzenia przysadki mózgowej . Niektóre kobiety żyją latami, nie wiedząc, że przysadka mózgowa nie działa prawidłowo. Następnie ekstremalny stres fizyczny, taki jak ciężka infekcja lub operacja, wywołuje kryzys nadnerczy, poważny stan, w którym nadnercza wytwarzają zbyt mało hormonu kortyzolu.

Przyczyny

Sheehan's zespół jest spowodowany ciężką utratą krwi lub skrajnie niskim ciśnieniem krwi podczas porodu lub po porodzie. Czynniki te mogą być szczególnie szkodliwe dla przysadki mózgowej, która powiększa się w czasie ciąży, niszcząc tkankę wytwarzającą hormony, tak że gruczoł nie może normalnie funkcjonować.

Hormony przysadki regulują resztę układu hormonalnego, sygnalizując innym gruczoły w celu zwiększenia lub zmniejszenia produkcji hormonów kontrolujących metabolizm, płodność, ciśnienie krwi, produkcję mleka matki i wiele innych ważnych procesów. Brak któregokolwiek z tych hormonów może powodować problemy w całym ciele.

Hormony z przedniej części przysadki mózgowej obejmują:

Hormon wzrostu (GH). Ten hormon kontroluje wzrost kości i tkanek oraz utrzymuje właściwą równowagę mięśni i tkanki tłuszczowej.
Hormon stymulujący tarczycę (TSH). Ten hormon stymuluje tarczycę do produkcji kluczowych hormonów, które regulują metabolizm. Niedobór TSH powoduje niedoczynność tarczycy (niedoczynność tarczycy).
Hormon luteinizujący (LH). U kobiet LH reguluje poziom estrogenu.
Hormon folikulotropowy (FSH). Praca z LH, FSH pomaga stymulować rozwój jaja i owulację u kobiet.
Hormon adrenokortykotropowy (ACTH). Ten hormon stymuluje nadnercza do produkcji kortyzolu i innych hormonów. Kortyzol pomaga organizmowi radzić sobie ze stresem i wpływa na wiele funkcji organizmu, w tym ciśnienie krwi, czynność serca i układ odpornościowy.
Niski poziom hormonów nadnerczy spowodowany uszkodzeniem przysadki nazywany jest wtórną niewydolnością nadnerczy.
Prolaktyna. Ten hormon reguluje rozwój kobiecych piersi, a także produkcję mleka matki.

Czynniki ryzyka

Każdy stan, który zwiększa ryzyko poważnej utraty krwi (krwotok ) lub niskie ciśnienie krwi podczas porodu, takie jak ciąża z mnogością lub problemy z łożyskiem, może zwiększać ryzyko zespołu Sheehana.

Krwotok jest jednak rzadkim powikłaniem porodowym, a zespół Sheehana jest jeszcze bardziej niezwykłe. Oba zagrożenia są znacznie zmniejszone dzięki odpowiedniej opiece i monitorowaniu podczas porodu.

Powikłania

Ponieważ hormony przysadki kontrolują wiele aspektów metabolizmu, zespół Sheehana może powodować wiele problemów, w tym:

Przełom nadnerczy, poważny stan, w którym nadnercza wytwarzają zbyt mało hormonu kortyzolu
Niezamierzona utrata masy ciała
Nieregularne miesiączki

Kryzys nadnerczy: sytuacja zagrażająca życiu

Najpoważniejszym powikłaniem jest przełom nadnerczy, nagły, zagrażający życiu stan, który może prowadzić do skrajnie niskiego ciśnienia krwi, wstrząsu, śpiączki i śmierci.

Kryzys nadnerczy występuje zwykle, gdy twoje ciało jest zbyt słabe stres - na przykład podczas operacji lub poważnej choroby - a nadnercza wytwarzają zbyt mało silnego hormonu stresu (kortyzolu).

Ze względu na potencjalnie poważne konsekwencje niewydolności nadnerczy lekarz prawdopodobnie zaleci że nosisz medyczną bransoletkę ostrzegawczą.

treść:

Diagnoza

Rozpoznanie zespołu Sheehana może być trudne. Wiele objawów pokrywa się z innymi schorzeniami. Aby zdiagnozować chorobę Sheehana, Twój lekarz prawdopodobnie:

Zebra dokładną historię medyczną. Ważne jest, aby wspomnieć o wszelkich komplikacjach przy porodzie, bez względu na to, jak dawno urodziłaś. Pamiętaj też, aby poinformować lekarza, jeśli nie produkowałaś mleka matki lub nie zaczęłaś miesiączkować po porodzie - dwa kluczowe objawy zespołu Sheehana.
Wykonaj badania krwi. Badania krwi sprawdzą poziom hormonów przysadki.
Poproś o test stymulacji hormonów przysadki. Możesz potrzebować badania stymulacyjnego hormonów przysadki, które obejmuje wstrzykiwanie hormonów i powtarzane badania krwi, aby zobaczyć, jak reaguje przysadka. Ten test jest zwykle wykonywany po konsultacji z lekarzem specjalizującym się w zaburzeniach hormonalnych (endokrynolog).
Poproś o wykonanie badań obrazowych. Możesz również potrzebować badań obrazowych, takich jak rezonans magnetyczny lub tomografia komputerowa, aby sprawdzić rozmiar przysadki mózgowej i poszukać innych możliwych przyczyn objawów, takich jak guz przysadki.

Leczenie

Leczenie zespołu Sheehana to trwająca całe życie hormonalna terapia zastępcza brakujących hormonów. Twój lekarz może zalecić jeden lub więcej z następujących leków:

Kortykosteroidy. Hydrokortyzon (Cortef) lub prednizon (Rayos), zastąp hormony nadnerczy, które nie są wytwarzane z powodu niedoboru hormonu adrenokortykotropowego (ACTH).

Będziesz musiał dostosować leki, jeśli zachorujesz lub doświadczać dużego stresu fizycznego. W takich przypadkach organizm zwykle produkuje dodatkowy kortyzol - hormon stresu. Takie samo dostosowanie dawkowania może być konieczne w przypadku grypy, biegunki lub wymiotów, operacji lub zabiegów dentystycznych.

Dostosowanie dawki może być również konieczne w czasie ciąży lub przy znacznym przyroście masy ciała. utrata. Przyjmowanie odpowiedniej ilości może pomóc uniknąć skutków ubocznych związanych z dużymi dawkami kortykosteroidów.

Lewotyroksyna (Levoxyl, Synthroid, inne). Ten lek zwiększa niedobór hormonów tarczycy spowodowany niską lub niewystarczającą produkcją hormonu tyreotropowego (TSH).

Jeśli zmienisz markę, poinformuj swojego lekarza, aby upewnić się, że nadal otrzymujesz odpowiednią dawkę. Nie pomijaj dawek ani nie przerywaj przyjmowania leku, ponieważ czujesz się lepiej. Jeśli to zrobisz, oznaki i objawy stopniowo powrócą.

Estrogen. Dotyczy to samego estrogenu, jeśli usunięto macicę (histerektomia) lub kombinacji estrogenu i progesteronu, jeśli nadal masz macicę.

Stosowanie estrogenu wiąże się ze zwiększonym ryzykiem zakrzepów krwi i udaru u kobiet, które nadal wytwarzają własny estrogen. Ryzyko powinno być mniejsze u kobiet, które uzupełniają brakujący estrogen.

Preparaty zawierające hormon luteinizujący (LH) i hormon folikulotropowy (FSH), zwany także gonadotropinami, mogą umożliwić przyszłe ciąże. Można je podawać we wstrzyknięciach w celu stymulacji owulacji.

Po 50 roku życia, mniej więcej w okresie naturalnej menopauzy, omów z lekarzem ryzyko i korzyści wynikające z dalszego przyjmowania estrogenu lub estrogenu i progesteronu.

Hormon wzrostu. Hormon wzrostu może poprawić stosunek mięśni do tłuszczu w organizmie, utrzymać masę kostną i obniżyć poziom cholesterolu. Hormon wzrostu jest drogi, a skutki uboczne mogą obejmować sztywność stawów i zatrzymywanie płynów.

Twój endokrynolog prawdopodobnie będzie regularnie badał Twoją krew, aby upewnić się, że otrzymujesz odpowiednią - ale nie nadmierną - ilości hormonów.

Przygotowanie do wizyty

Jeśli Twój lekarz pierwszego kontaktu podejrzewa zespół Sheehana, prawdopodobnie zostaniesz skierowany do lekarza specjalizującego się w zaburzeniach hormonalnych (endokrynolog).

Oto informacje, które pomogą Ci przygotować się na spotkanie:

Co możesz zrobić

Kiedy umawiasz się na wizytę, zapytaj, czy jest coś, co musisz zrobić z wyprzedzeniem, na przykład pości przed wykonaniem konkretnego testu. Zrób listę:

Twoje objawy, nawet jeśli wydają się ze sobą niezwiązane, i kiedy się zaczęły
Kluczowe dane osobowe, w tym ostatnie zabiegi chirurgiczne i inne poważne stresy i historię medyczną Twojej rodziny
Wszystkie przyjmowane leki, witaminy i inne suplementy, w tym dawki
Pytania do lekarza

Przynieś medyczne zapisy z poprzednich ciąż, zwłaszcza porodowych i porodowych. Jeśli to możliwe, weź członka rodziny lub przyjaciela, aby pomógł Ci zapamiętać podane informacje.

W przypadku zespołu Sheehana podstawowe pytania, które należy zadać lekarzowi, obejmują:

Co najbardziej prawdopodobna przyczyna moich objawów?
Jakich testów potrzebuję?
Czy zespół Sheehana jest przejściowy, czy zawsze będę go mieć?
Czy będę możesz mieć kolejne dziecko?
Jakie zabiegi są dostępne i co Pan poleca?
Mam inne schorzenia. Jak najlepiej zarządzać nimi razem?
Czy istnieją ograniczenia dotyczące diety lub aktywności, których muszę przestrzegać?
Czy są broszury lub inne materiały drukowane, które mogę mieć? Jakie strony internetowe polecasz?

Nie wahaj się zadawać innych pytań.