Posocznica

Omówienie

Sepsa jest stanem potencjalnie zagrażającym życiu, spowodowanym reakcją organizmu na infekcję. Organizm zwykle uwalnia substancje chemiczne do krwiobiegu, aby zwalczyć infekcję. Sepsa występuje, gdy reakcja organizmu na te chemikalia jest niezrównoważona, wywołując zmiany, które mogą uszkodzić wiele układów narządów.

Jeśli posocznica przechodzi w szok septyczny, ciśnienie krwi dramatycznie spada. Może to prowadzić do śmierci.

Sepsa jest wywoływana przez infekcję i może przydarzyć się każdemu. Sepsa występuje najczęściej i jest najbardziej niebezpieczna u:

• Starszych dorosłych
• Kobiety w ciąży
• Dzieci poniżej 1 roku życia
• Osoby, które cierpią na choroby przewlekłe, takie jak cukrzyca, choroba nerek lub płuc lub rak
• Osoby z osłabionym układem odpornościowym

Wczesne leczenie posocznicy, zwykle antybiotykami i dużymi ilościami płynów dożylnych zwiększa szanse na przeżycie.

Objawy

Oznaki i objawy posocznicy

Aby zdiagnozować posocznicę, musisz mieć prawdopodobną lub potwierdzoną infekcję i wszystkie z następujących objawów:

• Zmiana stanu psychicznego
• Pierwsza (górna) liczba w odczycie ciśnienia krwi - nazywana również ciśnieniem skurczowym - to mniej niż lub równa 100 milimetrom słupa rtęci (mm Hg)
• Częstość oddechów wyższa lub równa 22 oddechom na minutę

Oznaki i objawy wstrząsu septycznego

Sepsa może przekształcić się we wstrząs septyczny, jeśli jest to pewne zmiany w układzie krążenia, komórkach organizmu i sposobie wykorzystywania energii przez organizm stają się bardziej nienormalne. Szok septyczny z większym prawdopodobieństwem powoduje śmierć niż posocznica. Aby zdiagnozować wstrząs septyczny, musisz mieć prawdopodobną lub potwierdzoną infekcję i obydwa z poniższych:

• Potrzeba stosowania leków utrzymujących ciśnienie krwi większe lub równe 65 milimetrom słupa rtęci (mm Hg).
• Wysoki poziom kwasu mlekowego we krwi (mleczanu w surowicy) po odpowiednim uzupełnieniu płynów. Zbyt dużo kwasu mlekowego we krwi oznacza, że ​​komórki nie zużywają prawidłowo tlenu.

Kiedy iść do lekarza

Najczęściej posocznica występuje u osób, które są hospitalizowani lub niedawno byli hospitalizowani. Osoby przebywające na oddziale intensywnej terapii są szczególnie narażone na rozwój infekcji, które mogą następnie prowadzić do posocznicy. Jeśli po operacji lub hospitalizacji wystąpią u Ciebie objawy przedmiotowe i podmiotowe posocznicy, natychmiast zgłoś się do lekarza.

Przyczyny

Chociaż każdy rodzaj infekcji - bakteryjnej, wirusowej lub grzybiczej - może prowadzić do sepsa, najbardziej prawdopodobne odmiany to:

• Zapalenie płuc
• Infekcja układu pokarmowego (obejmująca narządy takie jak żołądek i okrężnica)
• Infekcja nerek, pęcherza i innych części układu moczowego
• Infekcja krwi (bakteriemia)

Czynniki ryzyka

Sepsa i wstrząs septyczny są bardziej często, jeśli:

• Jesteś bardzo młody lub bardzo stary
• Masz osłabiony układ odpornościowy
• Masz cukrzycę lub marskość wątroby
• Są już bardzo chorzy, często przebywają na oddziale intensywnej terapii w szpitalu
• Masz rany lub urazy, np. Oparzenia
• Masz inwazyjne urządzenia, takie jak cewniki dożylne lub rurki do oddychania
• Wcześniej otrzymywałeś antybiotyki lub kortykoster oids

Powikłania

Sepsa waha się od łagodnej do cięższej. Gdy posocznica się pogarsza, dochodzi do upośledzenia przepływu krwi do ważnych narządów, takich jak mózg, serce i nerki. Sepsa może również powodować tworzenie się skrzepów krwi w narządach oraz w ramionach, nogach, palcach rąk i nóg - prowadząc do różnego stopnia niewydolności narządów i śmierci tkanek (gangrena).

Większość ludzi wraca do zdrowia po łagodnej sepsie, ale średni wskaźnik śmiertelności z powodu wstrząsu septycznego wynosi około 40 procent. Ponadto epizod ciężkiej sepsy może narazić Cię na większe ryzyko przyszłych infekcji.

Diagnoza

Lekarze często zamów kilka testów, aby określić, jaka jest podstawowa infekcja.

Badania krwi

Próbka krwi pobrana z dwóch różnych miejsc jest badana pod kątem:

• Dowody na infekcja
• Problemy z krzepnięciem
• Nieprawidłowa czynność wątroby lub nerek
• Upośledzona dostępność tlenu
• Zaburzenia równowagi elektrolitowej

Inne testy laboratoryjne

W zależności od objawów lekarz może również chcieć wykonać testy jednego lub kilku z następujących płynów ustrojowych:

• Mocz. Jeśli Twój lekarz podejrzewa, że ​​masz infekcję dróg moczowych, może chcieć zbadać mocz pod kątem oznak obecności bakterii.
• Wydzieliny z rany. Jeśli masz ranę, która wygląda na zakażoną, badanie próbki wydzieliny z rany może pomóc w wykazaniu, jaki rodzaj antybiotyku może działać najlepiej.
• Wydzielina dróg oddechowych. Jeśli kaszlesz śluzem (plwociną), można go przetestować, aby określić, jaki rodzaj zarazka powoduje infekcję.

Badania obrazowe

Jeśli miejsce zakażenia nie jest oczywiste, lekarz może zlecić jedno lub więcej z następujących badań obrazowych:

• RTG. Promienie rentgenowskie są dobre do wizualizacji problemów w płucach.
• Tomografia komputerowa (CT). Infekcje wyrostka robaczkowego lub trzustki są łatwiejsze do zauważenia na skanach CT. Technologia ta pobiera promieniowanie rentgenowskie pod różnymi kątami i łączy je, aby zobrazować przekroje poprzeczne wewnętrznych struktur ciała.
• Ultradźwięki. Ta technologia wykorzystuje fale dźwiękowe do tworzenia obrazów w czasie rzeczywistym na monitorze wideo. Ultradźwięki mogą być szczególnie przydatne do wykrywania infekcji w pęcherzyku żółciowym lub jajnikach.
• Rezonans magnetyczny (MRI). MRI mogą być pomocne w identyfikacji infekcji tkanek miękkich. Ta technologia wykorzystuje fale radiowe i silny magnes do tworzenia przekrojowych obrazów wewnętrznych struktur ciała.

Leczenie

Wczesne, agresywne leczenie zwiększa szanse na przeżycie sepsy. Osoby z sepsą wymagają ścisłego monitorowania i leczenia na szpitalnym oddziale intensywnej terapii. Jeśli masz posocznicę lub wstrząs septyczny, mogą być potrzebne środki ratujące życie, aby ustabilizować oddychanie i pracę serca.

Leki

W leczeniu posocznicy i wstrząsu septycznego stosuje się wiele leków. Należą do nich:

• Antybiotyki. Leczenie antybiotykami należy rozpocząć natychmiast. Na początku otrzymasz antybiotyki o szerokim spektrum działania, które są skuteczne przeciwko różnym bakteriom. Antybiotyki podaje się dożylnie (IV).

  Po zapoznaniu się z wynikami badań krwi lekarz może przełączyć się na inny antybiotyk, którego celem jest zwalczanie konkretnej bakterii powodującej infekcję.

• Płyny dożylne. Osoby z posocznicą często otrzymują płyny dożylne od razu, zwykle w ciągu trzech godzin.
• Środki wazopresyjne. Jeśli ciśnienie krwi pozostaje zbyt niskie nawet po podaniu dożylnych płynów, możesz otrzymać lek wazopresyjny, który zwęża naczynia krwionośne i pomaga podnieść ciśnienie krwi.

Inne leki, które możesz otrzymywać, obejmują dawki kortykosteroidów, insuliny pomagającej utrzymać stabilny poziom cukru we krwi, leki modyfikujące odpowiedź układu odpornościowego oraz środki przeciwbólowe lub uspokajające.

Opieka wspomagająca

Osoby z posocznicą często otrzymują pomoc podtrzymującą w tym tlen. W zależności od twojego stanu może być konieczne posiadanie maszyny, która pomoże ci oddychać. Jeśli twoje nerki zostały dotknięte, możesz potrzebować dializy.

Chirurgia

Operacja może być potrzebna w celu usunięcia źródeł infekcji, takich jak nagromadzenie ropy (ropnie), zakażone tkanki lub zgorzel.

Badania kliniczne