Odwarstwienie siatkówki

Omówienie

Odwarstwienie siatkówki to sytuacja awaryjna, w której cienka warstwa tkanki (siatkówka) z tyłu oka odrywa się od jej normalnej pozycji.

Odwarstwienie siatkówki oddziela komórki siatkówki od warstwy naczyń krwionośnych dostarczającej tlen i pożywienie. Im dłuższe odwarstwienie siatkówki nie jest leczone, tym większe jest ryzyko trwałej utraty wzroku w zajętym oku.

Objawy ostrzegawcze odwarstwienia siatkówki mogą obejmować jedno lub wszystkie z poniższych: nagłe pojawienie się mętów i błysków oraz zmniejszenie wizja. Natychmiastowy kontakt z okulistą (okulistą) może pomóc w zachowaniu wzroku.

Objawy

Samo odwarstwienie siatkówki jest bezbolesne. Ale znaki ostrzegawcze prawie zawsze pojawiają się, zanim się pojawią lub się rozwiną, takie jak:

Nagłe pojawienie się wielu mętów - drobnych plamek, które wydają się dryfować w polu widzenia
Przebłyski światła w jednym lub obu oczach (fotopsja)
Niewyraźne widzenie
Stopniowo zmniejszone widzenie boczne (peryferyjne)
Cień przypominający kurtynę nad twoim wzrokiem pole

Kiedy iść do lekarza

W przypadku wystąpienia objawów przedmiotowych lub podmiotowych odwarstwienia siatkówki należy natychmiast zgłosić się do lekarza. Odwarstwienie siatkówki to nagły przypadek medyczny, w którym można trwale utracić wzrok.

Przyczyny

Istnieją trzy różne typy odwarstwienia siatkówki:

Rhegmatogenous (reg-ma-TODGE-uh-nus). Te typy odwarstwień siatkówki są najczęstsze. Oderwania regmatogenne są spowodowane przez dziurę lub rozdarcie w siatkówce, która umożliwia przepływ płynu i gromadzenie się pod siatkówką, odciągając siatkówkę od leżących poniżej tkanek. Obszary, w których siatkówka oddziela się, tracą dopływ krwi i przestają działać, powodując utratę wzroku.
Najczęstszą przyczyną odwarstwienia regmatogennego jest starzenie się. Wraz z wiekiem żelowy materiał wypełniający wnętrze oka, zwany ciałem szklistym (VIT-ree-us), może zmieniać konsystencję i kurczyć się lub stać się bardziej płynny. Zwykle ciało szkliste oddziela się od powierzchni siatkówki bez żadnych komplikacji - jest to powszechny stan zwany tylnym odwarstwieniem ciała szklistego (PVD). Jedną z komplikacji tego oddzielenia jest łza.
Gdy ciało szkliste oddziela się lub złuszcza z siatkówki, może szarpać siatkówkę z siłą wystarczającą do spowodowania pęknięcia siatkówki. Nieleczona ciecz szklista może przedostać się przez łzę do przestrzeni za siatkówką, powodując odłączenie siatkówki.
Trakcyjne. Ten rodzaj oderwania może wystąpić, gdy na powierzchni siatkówki rośnie tkanka bliznowata, powodując oderwanie siatkówki od tylnej części oka. Odwarstwienie trakcyjne zwykle obserwuje się u osób ze słabo kontrolowaną cukrzycą lub innymi schorzeniami.
Wysięk. W tego rodzaju odwarstwieniu pod siatkówką gromadzi się płyn, ale w siatkówce nie ma dziur ani łez. Odwarstwienie wysiękowe może być spowodowane zwyrodnieniem plamki żółtej związanym z wiekiem, urazem oka, guzami lub chorobami zapalnymi.

Czynniki ryzyka

Następujące czynniki zwiększają ryzyko siatkówki odwarstwienie:

Starzenie się - odwarstwienie siatkówki występuje częściej u osób powyżej 50 roku życia
Wcześniejsze odwarstwienie siatkówki w jednym oku
Historia odwarstwienia siatkówki w rodzinie
Ekstremalna krótkowzroczność (krótkowzroczność)
Wcześniejsza operacja oka, taka jak usunięcie zaćmy
Przebyty poważny uraz oka
Przebyta inna choroba lub zaburzenie oka , w tym siatkówczyca, zapalenie błony naczyniowej oka lub ścieńczenie siatkówki obwodowej (zwyrodnienie kratownicowe)

treść:

Diagnoza

Twój lekarz może zastosować następujące testy, narzędzia i procedury do zdiagnozowania odwarstwienia siatkówki:

Badanie siatkówki. Lekarz może użyć instrumentu z jasnym światłem i specjalnymi soczewkami do zbadania tylnej części oka, w tym siatkówki. Ten typ urządzenia zapewnia bardzo szczegółowy obraz całego oka, umożliwiając lekarzowi zobaczenie wszelkich dziur, łez lub odwarstwień siatkówki.
Obrazowanie ultrasonograficzne. Twój lekarz może zastosować ten test, jeśli wystąpiło krwawienie w oku, utrudniające widzenie siatkówki.

Twój lekarz prawdopodobnie zbada oba oczy, nawet jeśli masz objawy tylko w jednym. Jeśli na tej wizycie nie zostanie stwierdzona łza, lekarz może poprosić o powrót w ciągu kilku tygodni, aby potwierdzić, że w wyniku tej samej separacji ciała szklistego nie wystąpiła opóźniona łza. Ponadto, jeśli wystąpią nowe objawy, ważne jest, aby natychmiast wrócić do lekarza.

Leczenie

Chirurgia jest prawie zawsze stosowana w celu naprawy pęknięcia, dziury lub odwarstwienia siatkówki. Dostępne są różne techniki. Zapytaj swojego okulistę o ryzyko i korzyści wynikające z opcji leczenia. Wspólnie możecie określić, która procedura lub kombinacja procedur jest dla Ciebie najlepsza.

Łzy siatkówki

Kiedy rozdarcie lub dziura siatkówki nie rozwinęły się jeszcze, chirurg okulista może zasugerować jedną z poniższych procedur, aby zapobiec odwarstwieniu siatkówki i zachować wzrok.

Chirurgia laserowa (fotokoagulacja) . Chirurg kieruje wiązkę lasera do oka przez źrenicę. Laser powoduje oparzenia wokół łez siatkówki, tworząc blizny, które zwykle zespalają siatkówkę z tkanką leżącą pod spodem.
Zamrażanie (kriopeksja). Po podaniu środka znieczulającego miejscowo w celu znieczulenia oka, chirurg przykłada sondę zamrażającą do zewnętrznej powierzchni oka bezpośrednio nad łzą. Zamrożenie powoduje powstanie blizny, która pomaga przymocować siatkówkę do ściany oka.

Obie te procedury są wykonywane w warunkach ambulatoryjnych. Po zabiegu prawdopodobnie zalecono unikanie czynności, które mogą powodować wstrząs dla oczu - takich jak bieganie - przez około kilka tygodni.

Odwarstwienie siatkówki

Jeśli siatkówka odłączył się, będziesz potrzebować operacji, aby go naprawić, najlepiej w ciągu kilku dni od diagnozy. Rodzaj operacji zalecanej przez chirurga będzie zależał od kilku czynników, w tym od stopnia oderwania.

Wstrzyknięcie powietrza lub gazu do oka. W tej procedurze, zwanej pneumatyczną retinopeksją (RET-ih-no-pek-see), chirurg wstrzykuje pęcherzyk powietrza lub gazu do środkowej części oka (jamy ciała szklistego). Prawidłowo umiejscowiony pęcherzyk dociska obszar siatkówki zawierający otwór lub otwory do ściany oka, zatrzymując przepływ płynu do przestrzeni za siatkówką. Twój lekarz stosuje również kriopeksję podczas zabiegu, aby naprawić pęknięcie siatkówki.

Płyn, który zebrał się pod siatkówką, jest wchłaniany samodzielnie, a siatkówka może następnie przylegać do ściany oka. Może zajść potrzeba trzymania głowy w określonej pozycji nawet przez kilka dni, aby utrzymać bańkę we właściwej pozycji. Bąbelek w końcu sam się ponownie wchłonie.

Wcięcie powierzchni oka. Procedura ta, zwana wyboczeniem twardówki (SKLAIR-ul), polega na przyszywaniu (zszyciu) przez chirurga kawałka materiału silikonowego do białka oka (twardówki) na dotkniętym obszarze. Ta procedura wrzyna się w ścianę oka i zmniejsza część siły spowodowanej szarpnięciem ciała szklistego na siatkówce.

Jeśli masz kilka łez lub dziur lub rozległe oderwanie, chirurg może utworzyć klamrę twardówkową, która otacza całe oko jak pas. Sprzączka jest umieszczona w taki sposób, aby nie zasłaniać wzroku i zwykle pozostaje na swoim miejscu.

Opróżnianie i uzupełnianie płynu w oku. W tej procedurze, zwanej witrektomią (vih-TREK-tuh-me), chirurg usuwa ciało szkliste wraz z wszelką tkanką, która szarpie siatkówkę. Następnie do ciała szklistego wstrzykuje się powietrze, gaz lub olej silikonowy, aby pomóc spłaszczyć siatkówkę.
Ostatecznie powietrze, gaz lub ciecz zostaną wchłonięte, a przestrzeń szklista napełni się płynem ustrojowym. Jeśli został użyty olej silikonowy, można go chirurgicznie usunąć kilka miesięcy później.
Witrektomię można połączyć z procedurą wyboczenia twardówki.

Po operacji wzrok poprawa może zająć kilka miesięcy. Skuteczne leczenie może wymagać drugiej operacji. Niektórzy ludzie nigdy nie odzyskują całego utraconego wzroku.

Radzenie sobie i wsparcie

Odwarstwienie siatkówki może spowodować utratę wzroku. W zależności od stopnia utraty wzroku, Twój styl życia może się znacznie zmienić.

Poniższe pomysły mogą się przydać podczas nauki życia z wadą wzroku:

Załóż okulary. Zoptymalizuj swój wzrok za pomocą okularów specjalnie dostosowanych do Twoich oczu. Poproś o soczewki ochronne, aby chronić swoje lepiej widzące oko.
Rozjaśnij swój dom. Zadbaj o odpowiednie oświetlenie w domu do czytania i wykonywania innych czynności.
Zadbaj o bezpieczeństwo w domu. Wyeliminuj rzucane dywaniki i umieść kolorową taśmę na krawędziach stopni. Rozważ zainstalowanie świateł aktywowanych ruchem.
Poproś o pomoc innych. Powiedz znajomym i członkom rodziny o swoich problemach ze wzrokiem, aby mogli Ci pomóc.
Uzyskaj pomoc od technologii. Cyfrowe książki mówione i czytniki ekranu komputera mogą pomóc w czytaniu, a inne nowe technologie są nadal rozwijane.
Sprawdź transport. Zbadaj samochody dostawcze i wahadłowe, sieci wolontariuszy jazdy lub pojazdy terenowe dostępne w Twojej okolicy dla osób niedowidzących.
Porozmawiaj z innymi osobami z wadami wzroku. Skorzystaj z sieci online, grup wsparcia i zasobów dla osób z dysfunkcją wzroku.

Przygotowanie do wizyty

Oto kilka informacji, które pomogą Ci przygotować się na wizytę.

Co możesz zrobić

Pamiętaj o wszelkich ograniczeniach dotyczących wcześniejszej wizyty. Podczas umawiania się na wizytę zapytaj, czy musisz coś zrobić z wyprzedzeniem.
Wypisz wszelkie objawy, których doświadczasz, w tym te, które wydają się niezwiązane z przyczyną, dla której zaplanowałeś wizytę.
Wypisz najważniejsze dane osobowe, w tym główne stresy i ostatnie zmiany w życiu.
Wypisz wszystkie przyjmowane leki, witaminy i suplementy, w tym dawki.
Zapytaj członek rodziny lub przyjaciel, który przyjechał z tobą. Możesz zapytać kogoś, kto może odwieźć Cię do domu, czy Twoje oczy są rozszerzone w ramach egzaminu. Ta osoba może też zapisać informacje od twojego lekarza lub innego personelu kliniki podczas wizyty.
Wypisz pytania, które możesz zadać swojemu lekarzowi.

W przypadku odwarstwienia siatkówki, kilka podstawowych pytań obejmują:

Jaka jest najbardziej prawdopodobna przyczyna moich objawów?
Jakie są inne możliwe przyczyny moich objawów?
Jakich testów potrzebuję? Czy wymagają specjalnego przygotowania?
Czy mój stan jest przejściowy lub trwały?
Jakie mam opcje leczenia i które Pan poleca?
Jakie są alternatywy dla pierwszego podejścia, które proponujesz?
Mam inny stan chorobowy. Jak najlepiej zarządzać nimi razem?
Czy muszę w jakikolwiek sposób ograniczać moje działania?
Czy muszę zobaczyć się z innym specjalistą?
Czy muszę czy masz broszury lub inne materiały drukowane, które mogę zabrać ze sobą? Jakie witryny polecasz?
Co zadecyduje, czy powinienem zaplanować wizytę kontrolną?
Jeśli będę wymagał operacji, jak długo potrwa rekonwalescencja?
Czy będę mógł podróżować po operacji? Czy podróż samolotem będzie bezpieczna?