Syncytialny wirus oddechowy (RSV)

Omówienie

Syncytialny wirus oddechowy (RSV) powoduje infekcje płuc i dróg oddechowych. Jest tak powszechne, że większość dzieci została zarażona wirusem w wieku 2 lat. Wirus syncytialny układu oddechowego (sin-SISH-ul) może również zakażać dorosłych.

U dorosłych i starszych, zdrowych dzieci objawy RSV są łagodne i zazwyczaj naśladują przeziębienie. Zwykle wystarczy samoopieka, aby złagodzić dyskomfort.

RSV może powodować poważne infekcje u niektórych osób, zwłaszcza wcześniaków, starszych dorosłych, niemowląt i dorosłych z chorobami serca i płuc lub u każdego z bardzo słaby układ odpornościowy (obniżona odporność).

Objawy

Oznaki i objawy infekcji wirusem syncytialnym układu oddechowego najczęściej pojawiają się około czterech do sześciu dni po ekspozycji na wirusa. U dorosłych i starszych dzieci RSV zwykle powoduje łagodne objawy przypominające przeziębienie. Należą do nich:

• Zatkany nos lub katar
• Suchy kaszel
• Niska gorączka
• Ból gardła
• Łagodny ból głowy

W ciężkich przypadkach

Infekcja syncytialnym wirusem oddechowym może rozprzestrzenić się na dolne drogi oddechowe, powodując zapalenie płuc lub zapalenie oskrzelików - zapalenie małych dróg oddechowych dostających się do płuc. Oznaki i objawy mogą obejmować:

• Gorączka
• Silny kaszel
• Świszczący oddech - wysoki dźwięk, który zwykle słychać podczas wydechu (wydech)
• Przyspieszony oddech lub trudności w oddychaniu - dziecko woli raczej siadać niż leżeć
• Niebieskawe zabarwienie skóry z powodu braku tlenu (sinica)

Wirus RSV najbardziej dotyka niemowlęta. Możesz zauważyć, że mięśnie klatki piersiowej i skóra Twojego dziecka wciągają się do wewnątrz przy każdym oddechu. To znak, że on lub ona ma problemy z oddychaniem. Inne oznaki i objawy ciężkiej infekcji RSV u niemowląt to:

• Krótki, płytki i szybki oddech
• Kaszel
• Słabe karmienie
• Nietypowe zmęczenie (letarg)
• Drażliwość

Większość dzieci i dorosłych dochodzi do siebie w ciągu jednego do dwóch tygodni, chociaż niektórzy mogą powtarzać świszczący oddech. Ciężka lub zagrażająca życiu infekcja wymagająca pobytu w szpitalu może wystąpić u wcześniaków, niemowląt i dorosłych z przewlekłymi problemami z sercem lub płucami.

Kiedy iść do lekarza

Natychmiast zgłoś się do lekarza, jeśli Twoje dziecko - lub ktokolwiek w ryzyko ciężkiej infekcji RSV - ma trudności w oddychaniu, wysoką gorączkę lub niebieski kolor skóry, szczególnie na ustach i paznokciach.

Przyczyny

Syncytialny wirus oddechowy przedostaje się do organizmu przez oczy, nos lub usta. Łatwo rozprzestrzenia się w powietrzu na zainfekowanych kropelkach dróg oddechowych. Ty lub Twoje dziecko możecie zostać zarażeni, jeśli ktoś z RSV kaszle lub kicha w pobliżu. Wirus przenosi się również na inne osoby poprzez bezpośredni kontakt, taki jak uścisk dłoni.

Wirus może żyć godzinami na twardych przedmiotach, takich jak blaty, poręcze łóżeczka i zabawki. Dotknij ust, nosa lub oczu po dotknięciu skażonego przedmiotu, a prawdopodobnie zarazisz się wirusem.

Zarażona osoba jest najbardziej zaraźliwa w ciągu pierwszych kilku dni po zakażeniu. Jednak wirus może się rozprzestrzeniać nawet przez kilka tygodni.

Czynniki ryzyka

W wieku 2 lat większość dzieci zostanie zarażona syncytialnym wirusem oddechowym. Dzieci, które uczęszczają do ośrodków opieki nad dziećmi lub których rodzeństwo uczęszczają do szkoły, są bardziej narażone. Sezon RSV - kiedy epidemie mają tendencję do występowania - to jesień do końca wiosny.

Osoby o zwiększonym ryzyku poważnych lub czasami zagrażających życiu zakażeń RSV to:

• Wcześniaki
• Małe dzieci z wrodzoną wadą serca lub płuc
• Dzieci z osłabionym układem odpornościowym, np. Przechodzące chemioterapię lub przeszczepy
• Niemowlęta przebywające w zatłoczonej opiece nad dziećmi ustawienia
• Starsi dorośli
• Dorośli z astmą, zastoinową niewydolnością serca lub przewlekłą obturacyjną chorobą płuc
• Osoby z niedoborem odporności, w tym osoby z przeszczepionymi narządami, białaczką lub wirusem HIV / AIDS

Komplikacje

Powikłania związane z syncytialnym wirusem oddechowym obejmują:

• Hospitalizacja. Poważne zakażenie RSV może wymagać pobytu w szpitalu, aby lekarze mogli monitorować i leczyć problemy z oddychaniem oraz podawać dożylnie (IV) płyny.
• Zapalenie płuc. RSV jest najczęstszą przyczyną zapalenia płuc (zapalenie płuc) lub dróg oddechowych płuc (zapalenie oskrzelików) u niemowląt. Te powikłania mogą wystąpić, gdy wirus rozprzestrzeni się na dolne drogi oddechowe. Zapalenie płuc może być dość poważne u niemowląt, małych dzieci, osób z obniżoną odpornością lub osób z przewlekłą chorobą serca lub płuc.
• Infekcja ucha środkowego. Jeśli zarazki dostaną się do przestrzeni za błoną bębenkową, możesz dostać infekcję ucha środkowego (zapalenie ucha środkowego). Dzieje się tak najczęściej u niemowląt i małych dzieci.
• Astma. Może istnieć związek między ciężkim syncytialnym wirusem układu oddechowego u dzieci a ryzykiem rozwoju astmy w późniejszym życiu.
• Powtarzające się infekcje. Po zakażeniu RSV często dochodzi do nawrotu infekcji. Możliwe, że stanie się to nawet w tym samym sezonie RSV. Jednak objawy zwykle nie są tak poważne - zazwyczaj ma to postać przeziębienia. Ale mogą być groźne dla osób starszych lub osób z przewlekłą chorobą serca lub płuc.

Zapobieganie

Nie ma szczepionki przeciwko syncytialnemu wirusowi układu oddechowego. Jednak zdroworozsądkowe środki ostrożności mogą zapobiec rozprzestrzenianiu się tej infekcji:

• Często myj ręce. Naucz swoje dzieci, jak ważne jest mycie rąk.
• Unikaj narażenia. Ogranicz kontakt dziecka z osobami, które mają gorączkę lub przeziębienie. Jest to szczególnie ważne, jeśli Twoje dziecko jest wcześniakiem i podczas pierwszych dwóch miesięcy życia dziecka.
• Utrzymuj rzeczy w czystości. Upewnij się, że blaty kuchenne i łazienkowe są czyste. Natychmiast wyrzuć zużyte chusteczki.
• Nie udostępniaj szklanek innym osobom. Używaj własnych szklanek lub jednorazowych kubków, gdy ty lub ktoś inny jest chory. Oznacz filiżankę każdej osoby.
• Nie pal. Niemowlęta narażone na dym tytoniowy są bardziej narażone na zakażenie wirusem RSV i potencjalnie cięższymi objawami. Jeśli palisz, nigdy nie rób tego w domu ani w samochodzie.
• Regularnie myj zabawki. Rób to szczególnie, gdy twoje dziecko lub towarzysz zabaw jest chore.

Leki ochronne

Lek paliwizumab (Synagis) może pomóc chronić niektóre dzieci, które są narażone na duże ryzyko poważnych powikłań RSV. Lek jest zalecany dla niemowląt poniżej 1 roku życia, które urodziły się przedwcześnie (przed 29 tygodniem ciąży). Nie jest zalecany dla zdrowych wcześniaków urodzonych po 29 tygodniach.

Lek jest również zalecany dla następujących dzieci:

• Wcześniaki z przewlekłą chorobą płuc
• Niektóre niemowlęta w wieku poniżej 12 miesięcy z wrodzonymi wadami serca
• Niemowlęta i małe dzieci w wieku poniżej 2 lat, które potrzebowały co najmniej miesiąca dodatkowego tlenu po urodzeniu i nadal wymagają leczenia związanego z płucami
• Dzieci w wieku 2 lat i młodsze, które mogą mieć obniżoną odporność podczas sezonu RSV

Lek podaje się co miesiąc przez pięć miesięcy w szczycie sezonu RSV. Pomaga tylko w zapobieganiu infekcji RSV. Nie pomaga w leczeniu, gdy pojawią się objawy.

Naukowcy pracują nad znalezieniem szczepionki w aerozolu do nosa, która chroniłaby przed syncytialnym wirusem układu oddechowego.

treść:

Diagnoza

Twój lekarz może podejrzewać wirusa syncytialnego układu oddechowego na podstawie wyników badania przedmiotowego i pory roku, w której występują objawy. Podczas badania lekarz będzie słuchał płuc stetoskopem, aby sprawdzić świszczący oddech lub inne nietypowe dźwięki.

Zazwyczaj badania laboratoryjne i obrazowe nie są potrzebne. Mogą jednak pomóc zdiagnozować powikłania RSV lub wykluczyć inne stany, które mogą powodować podobne objawy. Testy mogą obejmować:

• Badania krwi w celu sprawdzenia liczby białych krwinek lub w celu wykrycia wirusów, bakterii i innych zarazków
• Prześwietlenie klatki piersiowej w celu sprawdzenia zapalenia płuc
• Wymaz wydzieliny z jamy ustnej lub nosa w celu wykrycia objawów wirusa
• Czasami bezbolesne monitorowanie skóry (pulsoksymetria) w celu wykrycia niższego niż normalnie poziomu tlenu we krwi

Leczenie

Leczenie syncytialnego wirusa układu oddechowego zwykle obejmuje środki samoopieki, aby zapewnić dziecku większy komfort (opieka wspomagająca). Ale opieka szpitalna może być potrzebna, jeśli wystąpią poważne objawy.

Opieka wspomagająca

Twój lekarz może zalecić leki dostępne bez recepty, takie jak paracetamol (tylenol, inne) w celu zmniejszenia gorączki. Częste stosowanie kropli soli fizjologicznej do nosa i odsysanie może pomóc oczyścić zatkany nos. Twój lekarz może przepisać antybiotyki, jeśli występuje powikłanie bakteryjne, takie jak bakteryjne zapalenie płuc.

Zapewnij dziecku jak największy komfort. Podawaj dużo płynów i uważaj na oznaki odwodnienia, takie jak suchość w ustach, niewielki lub brak wydalania moczu, zapadnięte oczy i skrajne rozdrażnienie lub senność.

Opieka szpitalna

infekcja jest ciężka, może być konieczna hospitalizacja. Leczenie w szpitalu może obejmować:

• Płyny dożylne (IV)
• Nawilżony tlen
• Wentylacja mechaniczna (aparat do oddychania)

Lekarz może zalecić wziewną postać leku przeciwwirusowego o nazwie rybawiryna (Virazol) dla osób z bardzo osłabionym układem odpornościowym (z obniżoną odpornością).

Nie udowodniono, że inhalator (lek rozszerzający oskrzela) lub steroidy nie działają być pomocnym w leczeniu zakażenia RSV.

Badania kliniczne

Styl życia i domowe sposoby

Możesz nie być w stanie skrócić czasu trwania infekcji syncytialnym wirusem oddechowym, ale możesz spróbować złagodzić niektóre oznaki i objawy.

Jeśli Twoje dziecko ma RSV, postaraj się je pocieszyć lub rozproszyć - przytulaj, poczytaj książkę lub zagraj w cichą grę. Inne wskazówki dotyczące łagodzenia objawów:

• Przygotuj wilgotne powietrze do oddychania. Utrzymuj pomieszczenie w cieple, ale nie przegrzewaj. Jeśli powietrze jest suche, nawilżacz lub parownik z chłodną mgiełką mogą nawilżyć powietrze i pomóc złagodzić zatory i kaszel. Pamiętaj, aby utrzymywać nawilżacz w czystości, aby zapobiec rozwojowi bakterii i pleśni. Idealna wilgotność w pomieszczeniu to około 50 procent.
• Pij płyny. Miej stały dopływ zimnej wody przy łóżku. Podawaj ciepłe płyny, takie jak zupa, które mogą pomóc rozluźnić zagęszczoną wydzielinę. Pęknięcia lodu mogą również działać kojąco. Kontynuuj karmienie piersią lub butelką w normalny sposób.
• Wypróbuj krople do nosa z solą fizjologiczną. Krople dostępne bez recepty (OTC) to bezpieczny i skuteczny sposób na złagodzenie zatorów, nawet u małych dzieci. Wlać kilka kropli do jednego nozdrza, aby rozluźnić stwardniały lub gęsty śluz, a następnie natychmiast zassać to nozdrze za pomocą gruszki. Powtórz ten proces w drugim nozdrzu. Zrób to przed karmieniem i przed położeniem dziecka do snu.
• Używaj dostępnych bez recepty leków przeciwbólowych. Leki przeciwbólowe OTC, takie jak paracetamol (tylenol, inne), mogą pomóc obniżyć gorączkę i złagodzić ból gardła. Zapytaj lekarza o odpowiednią dawkę dla wieku Twojego dziecka.
• Trzymaj się z dala od dymu papierosowego. Bierne palenie może pogorszyć objawy.

Przygotowanie do wizyty

O ile poważne objawy nie doprowadzą do wizyty na ostrym dyżurze, prawdopodobnie zaczniesz od wizyty u lekarza. lekarz rodzinny lub lekarz Twojego dziecka. Oto kilka informacji, które pomogą Ci przygotować się do wizyty i dowiedzieć się, czego możesz się spodziewać od lekarza.

Co możesz zrobić

• Zapisz wszystkie zauważone objawy i kiedy zaczęli, nawet jeśli wydają się niezwiązane z infekcją górnych dróg oddechowych.
• Zapisz kluczowe informacje medyczne, na przykład czy Twoje dziecko urodziło się przedwcześnie lub czy ma problemy z sercem lub płucami.
• Zapisz szczegóły dotyczące opieki nad dzieckiem, biorąc pod uwagę inne miejsca, w których Twoja rodzina mogła być narażona na infekcje dróg oddechowych.
• Zapisz pytania, które należy zadać lekarzowi. Twój czas spędzony z lekarzem jest ograniczony. Przygotowanie listy pytań pomoże Ci maksymalnie wykorzystać wspólny czas. Wypisz swoje pytania od najważniejszych do najmniej ważnych w przypadku upływu czasu.

W przypadku wirusa syncytialnego układu oddechowego kilka podstawowych pytań, które należy zadać lekarzowi, obejmuje:

• Co prawdopodobnie powoduje te objawy? Czy istnieją inne możliwe przyczyny?
• Jakie badania mogą być potrzebne?
• Jak długo zwykle utrzymują się objawy?
• Jakie jest najlepsze leczenie?
• Czy potrzebne są leki? Jeśli przepisujesz markowy lek, czy istnieje ogólna alternatywa?
• Co mogę zrobić, aby moje dziecko poczuło się lepiej?
• Czy są jakieś broszury lub inne materiały drukowane że mogę zabrać ze sobą do domu? Jakie witryny polecasz?
• W jakim stopniu powinienem izolować swoje dziecko od zarażenia?

Oprócz pytań, które przygotowałeś do zadania lekarzowi, nie wahaj się zapytać o dodatkowe pytania, o których pomyślisz podczas wizyty.

Czego możesz oczekiwać od swojego lekarza

Twój lekarz prawdopodobnie zada Ci kilka pytań. Gotowość do udzielenia odpowiedzi może dać ci więcej czasu na bardziej szczegółowe omówienie informacji. Twój lekarz może zapytać:

• Kiedy po raz pierwszy zauważyłeś objawy?
• Czy objawy pojawiają się i ustępują?
• Jak poważne są objawy? ?
• Co, jeśli w ogóle, wydaje się złagodzić objawy?
• Co, jeśli w ogóle, wydaje się nasilać objawy?
• Czy ktoś inny w rodzinie jest chory? Jakie ma objawy?

Co możesz zrobić w międzyczasie

Jeśli Twoje dziecko ma gorączkę, możesz podać mu paracetamol (Tylenol, inne). Niech twoje dziecko pije dużo płynów, aby zapobiec odwodnieniu. Utrzymanie dziecka w pozycji pionowej i nawilżenie powietrza za pomocą nawilżacza również może pomóc złagodzić zatory.