Zaburzenia zachowania podczas snu REM

Omówienie

Zaburzenia snu związane z szybkimi ruchami gałek ocznych (REM) to zaburzenie snu, w którym fizycznie odgrywasz żywe, często nieprzyjemne sny z głosami i nagłymi, często gwałtownymi ruchami rąk i nóg podczas fazy REM - czasami nazywane zachowaniem odgrywania snów.

Zwykle nie ruszasz się podczas snu REM, normalnego etapu snu, który występuje wiele razy w ciągu nocy. Około 20% snu spędzasz we śnie REM, który zwykle jest czasem snu, który występuje głównie w drugiej połowie nocy.

Początek zaburzenia zachowania podczas snu REM jest często stopniowy i może gorzej z czasem.

Zaburzenia snu REM mogą być związane z innymi schorzeniami neurologicznymi, takimi jak otępienie z ciałami Lewy'ego (zwane także otępieniem z ciałami Lewy'ego), choroba Parkinsona lub atrofia wielonarządowa.

Objawy

W przypadku zaburzenia zachowania podczas snu REM, zamiast doświadczać normalnego tymczasowego paraliżu rąk i nóg (atonii) podczas snu REM, fizycznie odegrasz swoje sny.

Początek może być stopniowe lub nagłe, a epizody mogą występować sporadycznie lub kilka razy w ciągu nocy. Zaburzenie często pogarsza się z czasem.

Objawy zaburzenia zachowania podczas snu REM mogą obejmować:

• Ruch, taki jak kopanie, uderzanie pięścią, wymachiwanie rękami lub skakanie z łóżka w odpowiedzi do snów pełnych akcji lub pełnych przemocy, takich jak ściganie lub obrona przed atakiem
• Hałasy, takie jak rozmowa, śmiech, krzyki, emocjonalne okrzyki, a nawet przekleństwa.
• Umiejętność przypomnij sobie sen, jeśli obudzisz się podczas odcinka

Kiedy iść do lekarza

Jeśli masz którykolwiek z powyższych objawów lub masz inne problemy ze snem, porozmawiaj ze swoim lekarza.

Przyczyny

Szlaki nerwowe w mózgu, które uniemożliwiają ruch mięśni, są aktywne podczas normalnej fazy REM lub snu śniącego, co powoduje tymczasowy paraliż ciała. W zaburzeniach zachowania podczas snu REM te ścieżki już nie działają i możesz fizycznie spełniać swoje sny.

Czynniki ryzyka

Czynniki związane z rozwojem zaburzeń zachowania podczas snu REM obejmują:

• Bycie mężczyzną i powyżej 50 lat - jednak obecnie choroba jest diagnozowana u większej liczby kobiet, zwłaszcza poniżej 50. roku życia, u młodych dorosłych i dzieci może rozwinąć się zaburzenie, zwykle w połączeniu z narkolepsją, lekami przeciwdepresyjnymi stosowanie lub guzy mózgu
• Posiadanie pewnego rodzaju zaburzeń neurodegeneracyjnych, takich jak choroba Parkinsona, atrofia wielonarządowa, udar mózgu lub demencja z ciałami Lewy'ego
• Narkolepsja, przewlekłe zaburzenie snu charakteryzujące się przytłaczająca senność w ciągu dnia
• Przyjmowanie niektórych leków, zwłaszcza nowszych leków przeciwdepresyjnych, zażywanie lub odstawianie narkotyków lub alkoholu

Najnowsze dowody sugerują, że może istnieć również kilka specyficznych środowiskowych lub osobiste czynniki ryzyka zaburzeń zachowania podczas snu REM, tj łącznie z narażeniem na pestycydy w miejscu pracy, uprawą roli, paleniem lub wcześniejszym urazem głowy.

Powikłania

Powikłania spowodowane zaburzeniami zachowania podczas snu REM mogą obejmować:

• Stres do swojego śpiącego partnera lub innych osób mieszkających w Twoim domu
• Izolacja społeczna z obawy, że inni mogą zdać sobie sprawę z zakłóceń snu.
• Zranienie siebie lub śpiącego partnera
treść:

Diagnoza

Aby zdiagnozować zaburzenia zachowania podczas snu REM, lekarz analizuje historię choroby i objawy. Twoja ocena może obejmować:

• Badanie fizyczne i neurologiczne. Twój lekarz przeprowadzi badanie fizykalne i neurologiczne i oceni Cię pod kątem zaburzeń zachowania podczas snu REM i innych zaburzeń snu. Zaburzenia snu REM mogą mieć objawy podobne do innych zaburzeń snu lub mogą współistnieć z innymi zaburzeniami snu, takimi jak obturacyjny bezdech senny lub narkolepsja.
• Rozmowa ze śpiącym partnerem. Twój lekarz może zapytać śpiącego partnera, czy kiedykolwiek widział, jak zdawałeś się odgrywać swoje sny podczas snu, takie jak uderzanie pięścią, wymachiwanie rękami w powietrzu, krzyki lub krzyki. Twój lekarz może również poprosić partnera o wypełnienie kwestionariusza dotyczącego twoich zachowań związanych ze snem.
• Badanie snu nocnego (polisomnogram). Lekarze mogą zalecić całonocne badanie w laboratorium snu. Podczas tego testu czujniki monitorują aktywność serca, płuc i mózgu, wzorce oddychania, ruchy ramion i nóg, wokalizacje oraz poziom tlenu we krwi podczas snu. Zwykle zostaniesz nagrany na wideo, aby udokumentować swoje zachowanie podczas cykli snu REM.

Kryteria diagnostyczne

Aby zdiagnozować zaburzenia zachowania snu REM, lekarze medycyny snu zwykle używają objawu kryteria w Międzynarodowej Klasyfikacji Zaburzeń Snu, wydanie trzecie (ICSD-3).

Aby zdiagnozować zaburzenia zachowania podczas snu REM, kryteria obejmują następujące elementy:

• Powtarzasz okresy pobudzenia podczas snu, podczas których mówisz, wydajesz dźwięki lub wykonujesz złożone zachowania motoryczne, takie jak uderzenia pięścią , ruchy kopania lub biegania, które często odnoszą się do treści twoich snów
• Przypominasz sobie sny związane z tymi ruchami lub dźwiękami
• Jeśli obudzisz się podczas odcinka, jesteś czujny i nie zdezorientowany lub zdezorientowany
• Badanie snu (polisomnogram) pokazuje, że masz zwiększoną aktywność mięśni podczas snu REM
• Twoje zaburzenia snu nie są spowodowane innymi zaburzeniami snu, zaburzeniami zdrowia psychicznego, lekami lub substancjami nadużycia

Zaburzenia snu REM mogą być pierwszym objawem rozwoju choroby neurodegeneracyjnej, takiej jak choroba Parkinsona, atrofia wielonarządowa lub demencja z ciałami Lewy'ego. Jeśli więc rozwiniesz zaburzenie zachowania snu REM, ważne jest, aby skonsultować się z lekarzem.

Leczenie

Leczenie zaburzeń zachowania podczas snu REM może obejmować fizyczne zabezpieczenia i leki.

Fizyczne zabezpieczenia

Twój lekarz może zalecić zmianę środowiska snu, aby uczynić go bezpieczniejszym dla Ciebie i Twojego partnera, w tym:

• Wyściełanie podłogi blisko łóżka
• Usuwanie niebezpiecznych przedmiotów z sypialni, takich jak ostre przedmioty i broń
• Umieszczanie barier z boku łóżka
• Przenoszenie mebli i porządkowanie z łóżka
• Ochrona okien sypialni
• Prawdopodobnie spanie w oddzielnym łóżku lub pokoju od partnera do czasu opanowania objawów

Leki

Przykłady opcji leczenia zaburzeń zachowania podczas snu REM:

• Melatonina. Twój lekarz może przepisać suplement diety zwany melatoniną, który może pomóc zmniejszyć lub wyeliminować objawy. Melatonina może być tak samo skuteczna jak klonazepam i zwykle jest dobrze tolerowana z kilkoma skutkami ubocznymi.
• Clonazepam (Klonopin). Ten lek na receptę, często stosowany w leczeniu lęku, jest również tradycyjnym wyborem w leczeniu zaburzeń zachowania podczas snu REM, który wydaje się skutecznie zmniejszać objawy. Clonazepam może powodować działania niepożądane, takie jak senność w ciągu dnia, osłabienie równowagi i pogorszenie bezdechu sennego.

Lekarze nadal badają kilka innych leków, które mogą leczyć zaburzenia snu REM. Porozmawiaj ze swoim lekarzem, aby określić najbardziej odpowiednią dla siebie opcję leczenia.

Badania kliniczne

Przygotowanie do wizyty

Możesz zacząć od wizyty u lekarza pierwszego kontaktu lekarz. Twój lekarz może skierować Cię do specjalisty snu. Jeśli to możliwe, rozważ zabranie ze sobą śpiącego partnera, członka rodziny lub przyjaciela. Ktoś, kto Ci towarzyszy, pomoże Ci zapamiętać, co mówi lekarz, lub udzieli dodatkowych informacji.

Oto kilka informacji, które pomogą Ci przygotować się do wizyty.

Co możesz zrobić

Prowadzenie dzienniczka snu przez dwa tygodnie przed wizytą może pomóc lekarzowi zrozumieć, co się dzieje. Rano zapisz tyle, ile wiesz o problemach ze snem, które wystąpiły poprzedniej nocy.

Przed spotkaniem zrób listę:

• Wszystkie przyjmowane leki, witaminy, zioła lub inne suplementy, a także dawki i wszelkie niedawne zmiany
• Wszelkie objawy, których doświadczasz, w tym wszelkie, które mogą wydawać się niezwiązane z przyczyną wizyty
• Kluczowe dane osobowe, w tym wszelkie poważne stresy lub ostatnie zmiany w życiu
• Pytania, które należy zadać lekarzowi, aby maksymalnie wykorzystać czas spędzony razem

Niektóre pytania, które należy zadać lekarzowi, mogą obejmować:

• Co prawdopodobnie powoduje moje objawy lub stan?
• Jakie są inne możliwe przyczyny?
• Jakie rodzaje testów czego potrzebuję?
• Czy mój stan jest prawdopodobnie przejściowy czy długotrwały?
• Jaki jest najlepszy sposób postępowania?
• Jakie są alternatywy dla podstawowego podejścia, sugerujesz?
• Czy powinienem odwiedzić specjalistę?
• Czy jest jakieś broszury lub inne materiały drukowane, które mogę mieć? Jakie strony internetowe polecasz?

Nie wahaj się zadawać innych pytań podczas wizyty.

Czego możesz oczekiwać od swojego lekarza

Twój lekarz prawdopodobnie zada Ci kilka pytań. Przygotuj się, aby na nie odpowiedzieć, aby zarezerwować czas na omówienie punktów, na które chcesz poświęcić więcej czasu. Twój lekarz może zapytać:

• Kiedy zacząłeś odczuwać objawy?
• Jeśli masz śpiącego partnera, jakie zachowanie podczas snu zaobserwował?
• Czy Ty lub Twój śpiący partner kiedykolwiek zostaliście zranieni przez swoje zachowania związane ze snem?
• Czy oprócz zachowań związanych ze snami doświadczyłeś kiedyś lunatykowania?
• Czy masz jakiś motor objawy, takie jak problemy z pisaniem ręcznym, drżenie, niestabilność podczas chodzenia lub zawroty głowy podczas wstawania?
• Czy masz problemy z pamięcią?
• Czy w przeszłości miałeś problemy ze snem?
• Czy ktoś z Twojej rodziny ma problemy ze snem?
• Jakie leki bierzesz?
• Czy masz problemy z oddychaniem podczas snu, takie jak głośne, uciążliwe chrapanie lub byłeś świadkiem przerw w oddychaniu?