Rzekomobłoniaste zapalenie jelita grubego

Omówienie

Rzekomobłoniaste zapalenie okrężnicy (SOO-doe-mem-bruh-nus), zwane również zapaleniem okrężnicy związanym z antybiotykami lub zapaleniem okrężnicy wywołanym przez C. difficile, jest zapaleniem okrężnicy związanym z przerostem bakterii Clostridioides difficile (dawniej Clostridium difficile) - często nazywana C. diff.

Ten przerost C. difficile jest często związany z niedawnym pobytem w szpitalu lub leczeniem antybiotykami. Infekcje C. difficile są częstsze u osób w wieku powyżej 65 lat.

Objawy

Objawy rzekomobłoniastego zapalenia jelita grubego mogą obejmować:

• Wodnista biegunka
• Skurcze brzucha, ból lub tkliwość
• Gorączka
• Ropa lub śluz w stolcu
• Nudności
• Odwodnienie

Objawy rzekomobłoniastego zapalenia jelita grubego mogą rozpocząć się już od jednego do dwóch dni po rozpoczęciu przyjmowania antybiotyku lub nawet kilka miesięcy lub dłużej po zakończeniu przyjmowania antybiotyku.

Kiedy iść do lekarza

Jeśli obecnie zażywasz lub ostatnio przyjmowałeś antybiotyki i masz biegunkę, skontaktuj się z lekarzem, nawet jeśli biegunka jest stosunkowo łagodna. Jeśli masz ciężką biegunkę, gorączkę, bolesne skurcze brzucha lub krew lub ropę w stolcu, zgłoś się do lekarza.

Przyczyny

Twoje ciało zwykle zatrzymuje wiele bakterii w okrężnica jest w naturalnie zdrowej równowadze, ale antybiotyki i inne leki mogą zaburzyć tę równowagę. Rzekomobłoniaste zapalenie jelita grubego występuje, gdy niektóre bakterie - zwykle C. difficile - szybko wyrastają z innych bakterii, które zwykle utrzymują je w ryzach. Niektóre toksyny wytwarzane przez C. difficile, które są zwykle obecne w niewielkich ilościach, wzrastają do poziomu wystarczająco wysokiego, aby uszkodzić okrężnicę.

Podczas gdy prawie każdy antybiotyk może powodować rzekomobłoniaste zapalenie jelita grubego, niektóre antybiotyki są częściej powiązane z rzekomobłoniaste zapalenie jelita grubego niż inne, w tym:

• Fluorochinolony, takie jak cyprofloksacyna (Cipro) i lewofloksacyna
• Penicyliny, takie jak amoksycylina i ampicylina
• Klindamycyna ( Cleocin)
• Cefalosporyny, takie jak cefiksym (Suprax)

Inne przyczyny

Inne leki oprócz antybiotyków mogą czasami powodować rzekomobłoniaste zapalenie jelita grubego. Leki chemioterapeutyczne stosowane w leczeniu raka mogą zaburzać normalną równowagę bakterii w okrężnicy.

Niektóre choroby okrężnicy, takie jak wrzodziejące zapalenie okrężnicy lub choroba Crohna, mogą również predysponować ludzi do rzekomobłoniastego zapalenia okrężnicy.

C. Zarodniki difficile są odporne na wiele popularnych środków dezynfekujących i mogą być przenoszone z rąk personelu medycznego na pacjentów. Coraz częściej C. difficile jest opisywana u osób bez znanych czynników ryzyka, w tym u osób, które ostatnio nie miały kontaktu z opieką zdrowotną ani nie stosowały antybiotyków. Nazywa się to C. difficile nabyte w społeczności.

Pojawienie się nowego szczepu

Pojawił się agresywny szczep C. difficile, który wytwarza znacznie więcej toksyn niż inne szczepy. Nowy szczep może być bardziej odporny na niektóre leki i pojawił się u osób, które nie były w szpitalu ani nie przyjmowały antybiotyków.

Czynniki ryzyka

Czynniki, które mogą zwiększać ryzyko rzekomobłoniastego zapalenia jelita grubego to:

• Przyjmowanie antybiotyków
• Pobyt w szpitalu lub domu opieki
• Postępujący wiek, zwłaszcza powyżej 65 lat
• Osłabiony układ odpornościowy
• Choroba okrężnicy, taka jak choroba zapalna jelita grubego lub rak jelita grubego.
• Poddanie operacji jelitowej
• Leczenie raka w chemioterapii

Powikłania

Leczenie rzekomobłoniastego zapalenia jelita grubego jest zwykle skuteczne. Jednak nawet przy szybkiej diagnozie i leczeniu rzekomobłoniaste zapalenie jelita grubego może zagrażać życiu. Możliwe powikłania to:

• Odwodnienie. Ciężka biegunka może prowadzić do znacznej utraty płynów i elektrolitów. Utrudnia to normalne funkcjonowanie organizmu i może spowodować spadek ciśnienia krwi do niebezpiecznie niskiego poziomu.
• Niewydolność nerek. W niektórych przypadkach odwodnienie może nastąpić tak szybko, że czynność nerek gwałtownie się pogarsza (niewydolność nerek).
• Toksyczne rozszerzenie okrężnicy. W tym rzadkim stanie okrężnica nie jest w stanie wydalić gazów i stolca, co powoduje jego znaczne rozdęcie (megacolon). Nieleczona okrężnica może pęknąć, powodując przedostanie się bakterii z okrężnicy do jamy brzusznej. Powiększona lub pęknięta okrężnica wymaga pilnej operacji i może być śmiertelna.
• Otwór w jelicie grubym (perforacja jelita grubego). Jest to rzadkie i wynika z rozległego uszkodzenia błony śluzowej jelita grubego lub po toksycznym rozdęciu okrężnicy. Perforowane jelito może przedostać się bakterie z jelita do jamy brzusznej, prowadząc do zagrażającej życiu infekcji (zapalenie otrzewnej).
• Śmierć. Nawet łagodne do umiarkowanych infekcje C. difficile mogą szybko przekształcić się w śmiertelną chorobę, jeśli nie zostaną szybko leczone.

Ponadto rzekomobłoniaste zapalenie jelita grubego może czasami nawracać, dni lub nawet tygodnie po pozornie skutecznym leczeniu.

Zapobieganie

Aby zapobiec rozprzestrzenianiu się C. difficile, szpitale i inne placówki służby zdrowia przestrzegają ścisłych wytycznych dotyczących kontroli zakażeń. Jeśli masz znajomego lub członka rodziny w szpitalu lub domu opieki, nie bój się przypomnieć opiekunom o przestrzeganiu zalecanych środków ostrożności.

Środki zapobiegawcze obejmują:

• Mycie rąk. Pracownicy służby zdrowia powinni dbać o higienę rąk przed i po leczeniu każdej osoby pozostającej pod ich opieką. W przypadku epidemii C. difficile, do higieny rąk lepszym wyborem jest użycie mydła i ciepłej wody, ponieważ środki odkażające na bazie alkoholu nie niszczą skutecznie zarodników C. difficile. Goście powinni również umyć ręce mydłem i ciepłą wodą przed i po opuszczeniu pokoju lub skorzystaniu z łazienki.
• Środki ostrożności dotyczące kontaktu. Osoby hospitalizowane z powodu C. difficile mają prywatny pokój lub dzielą pokój z osobą chorą na tę samą chorobę. Personel szpitala i goście noszą jednorazowe rękawiczki i fartuchy izolacyjne w pokoju do co najmniej 48 godzin po ustąpieniu biegunki.
• Dokładne czyszczenie. W każdym otoczeniu wszystkie powierzchnie należy dokładnie zdezynfekować środkiem zawierającym wybielacz chlorowy w celu zniszczenia zarodników C. difficile.
• Unikaj niepotrzebnego stosowania antybiotyków. W przypadku chorób wirusowych, na które nie pomagają te leki, czasami przepisuje się antybiotyki. Przyjmij postawę wyczekiwania z prostymi dolegliwościami. Jeśli potrzebujesz antybiotyku, poproś lekarza o przepisanie takiego, który ma wąski zakres i który bierzesz jak najkrótszy czas.

Diagnoza

Testy a procedury stosowane do diagnozowania rzekomobłoniastego zapalenia jelita grubego i poszukiwania powikłań obejmują:

• Próbka stolca. Istnieje wiele różnych testów próbek kału używanych do wykrywania zakażenia okrężnicy przez C. difficile.
• Badania krwi. Mogą one ujawnić nieprawidłowo wysoką liczbę białych krwinek (leukocytozę), co może wskazywać na infekcję taką jak C. difficile, jeśli masz również biegunkę.
• Kolonoskopia lub sigmoidoskopia. W obu tych badaniach lekarz używa rurki z miniaturową kamerą na końcu, aby zbadać wnętrze okrężnicy pod kątem oznak rzekomobłoniastego zapalenia okrężnicy - wypukłych, żółtych płytek (zmian), a także obrzęku.
• Testy obrazowe. Jeśli masz poważne objawy, lekarz może wykonać zdjęcie rentgenowskie jamy brzusznej lub tomografię komputerową jamy brzusznej w celu wykrycia powikłań, takich jak toksyczne rozdęcie okrężnicy lub pęknięcie okrężnicy.

Leczenie

Strategie leczenia obejmują:

• Jeśli to możliwe, odstawienie antybiotyku lub innego leku, o którym uważa się, że powoduje objawy przedmiotowe i podmiotowe. Czasami może to wystarczyć, aby złagodzić stan lub przynajmniej złagodzić objawy, takie jak biegunka.

• Rozpoczęcie antybiotyku, który prawdopodobnie będzie skuteczny przeciwko C. difficile. Jeśli nadal występują oznaki i objawy, lekarz może zastosować inny antybiotyk do leczenia C. difficile. Dzięki temu normalne bakterie mogą odrodzić się, przywracając zdrową równowagę bakterii w okrężnicy.

  Antybiotyki można podawać doustnie, przez żyłę lub przez rurkę wprowadzaną przez nos do żołądka ( rura). W zależności od stanu najczęściej stosuje się wankomycynę lub fidaksomycynę (Dificid). Jeśli te leki nie są dostępne lub nie mogą być tolerowane, można zastosować metronidazol (Flagyl).

  W przypadku ciężkiej choroby lekarz może przepisać wankomycynę doustnie w połączeniu z dożylnym metronidazolem lub lewatywą wankomycyny.

• Po przeszczepie drobnoustrojów w kale (FMT). Jeśli twój stan jest wyjątkowo ciężki lub miałeś więcej niż jeden nawrót infekcji, możesz otrzymać przeszczep stolca (przeszczep kału) od zdrowego dawcy w celu przywrócenia równowagi bakteryjnej w okrężnicy. Kał dawcy może być dostarczony przez sondę nosowo-żołądkową, włożony do okrężnicy lub umieszczony w połykanej kapsułce. Lekarze mogą stosować połączenie antybiotykoterapii, a następnie FMT.

Po rozpoczęciu leczenia rzekomobłoniastego zapalenia jelita grubego objawy przedmiotowe i podmiotowe mogą zacząć ustępować w ciągu kilku dni.

Leczenie nawracającego rzekomobłoniastego zapalenia jelita grubego

Naturalne występowanie nowych, bardziej agresywnych szczepów C. difficile, które są bardziej oporne na antybiotyki, sprawiło, że leczenie rzekomobłoniastego zapalenia jelita grubego stało się coraz trudniejsze i częstsze. Z każdym nawrotem zwiększa się szansa na kolejny nawrót.

Opcje leczenia mogą obejmować:

• Powtórzenie antybiotyków. Możesz potrzebować drugiej lub trzeciej rundy antybiotyków, aby wyleczyć swój stan i może wymagać dłuższej terapii.

Chirurgia. Operacja może być opcją u osób z postępującą niewydolnością narządów, pęknięciem okrężnicy i zapaleniem błony śluzowej brzucha (zapalenie otrzewnej). Chirurgia zazwyczaj obejmuje usunięcie całości lub części okrężnicy (kolektomia całkowita lub częściowa).

Nowsza operacja polegająca na laparoskopowym utworzeniu pętli okrężnicy i jej oczyszczeniu (ileostomia pętlowa i płukanie okrężnicy) jest mniej inwazyjna i ma pozytywne wyniki.

• Przeszczep mikrobiologiczny w kale (FMT). FMT jest stosowany w leczeniu nawracającego rzekomobłoniastego zapalenia jelita grubego. Otrzymasz zdrowy, oczyszczony stolec w kapsułce, nosowo-żołądkowo lub włożony do okrężnicy.
• Bezlotoxumab (Zinplava). Amerykańska Agencja ds.Żywności i Leków (FDA) zatwierdziła stosowanie ludzkiego przeciwciała monoklonalnego bezlotoksumab w celu zmniejszenia ryzyka nawrotu zakażenia C. difficile. Wykazano, że bezlotoksumab stosowany w połączeniu z antybiotykami znacznie zmniejsza nawroty infekcji. Jednak koszt może być czynnikiem ograniczającym.

Styl życia i domowe sposoby

Niektóre badania sugerują, że skoncentrowane suplementy dobrych bakterii i drożdży (probiotyków) mogą pomóc w zapobieganiu C. difficile, ale potrzeba więcej badań, aby można je było zastosować w leczeniu nawrotów. Są bezpieczne w użyciu i dostępne w postaci kapsułek lub płynu bez recepty.

Aby poradzić sobie z biegunką i odwodnieniem, które mogą wystąpić przy rzekomobłoniastym zapaleniu jelita grubego, spróbuj:

• Pij dużo płynów. Najlepsza jest woda, ale korzystne mogą być również płyny z dodatkiem sodu i potasu (elektrolity). Przykłady obejmują napoje dla sportowców (Gatorade, Powerade, inne), doustne roztwory nawadniające (Pedialyte, Ceralyte, inne), niekofeinowane napoje bezalkoholowe, buliony i soki owocowe. Unikaj napojów bogatych w cukier lub zawierających alkohol lub kofeinę, takich jak kawa, herbata i cola, które mogą zaostrzyć objawy.
• Unikaj drażniących potraw. Unikaj ostrych, tłustych lub smażonych potraw oraz innych potraw, które nasilają objawy.

Przygotowanie do wizyty

Twój lekarz pierwszego kontaktu może zwykle leczyć rzekomobłoniaste zapalenie okrężnicy. Na podstawie Twoich objawów przedmiotowych i podmiotowych możesz zostać skierowany do specjalisty chorób przewodu pokarmowego (gastroenterologa). Jeśli Twoje oznaki i objawy są szczególnie poważne, możesz zostać poproszony o pomoc w nagłych wypadkach.

Oto kilka informacji, które pomogą Ci przygotować się do wizyty i czego możesz oczekiwać od lekarza.

Co możesz zrobić

Kiedy umawiasz się na wizytę, zapytaj, czy jest coś, co musisz zrobić z wyprzedzeniem, na przykład pości przed wykonaniem konkretnego testu. Sporządź listę:

• Twoje objawy, w tym te, które wydają się niezwiązane z powodem wizyty
• Kluczowe dane osobowe, w tym poważne stresy, ostatnie zmiany w życiu i stan zdrowia rodziny historia
• Wszystkie przyjmowane leki, witaminy i inne suplementy, w tym dawki
• Pytania do lekarza

Kilka podstawowych pytań, które możesz chcieć zapytać lekarza:

• Jaka jest najbardziej prawdopodobna przyczyna moich objawów?
• Jakich badań potrzebuję?
• Czy mój stan jest prawdopodobnie przejściowy? czy długotrwałe?
• Jakie zabiegi są dostępne i które mi Pan poleca?
• Mam te inne schorzenia. Jak najlepiej zarządzać nimi razem?
• Czy są jakieś ograniczenia, których muszę przestrzegać?
• Czy powinienem udać się do specjalisty?
• Czy są broszury lub inne materiały drukowane Mogę mieć? Jakie witryny polecasz?

Nie wahaj się zadawać dodatkowych pytań. I jeśli to możliwe, weź ze sobą członka rodziny lub przyjaciela, aby pomógł Ci zapamiętać podane informacje.

Czego możesz oczekiwać od swojego lekarza

Twój lekarz prawdopodobnie Cię poprosi kilka pytań, takich jak:

• Kiedy zaczęły się pojawiać objawy przedmiotowe i podmiotowe?
• Czy masz biegunkę?
• Czy jest krew lub ropa w stolcu?
• Czy masz gorączkę?
• Czy odczuwasz ból brzucha?
• Czy objawy nie zmieniły się lub się pogorszyły?
• Czy w ciągu ostatnich kilku tygodni przyjmowałeś antybiotyki, przeszedłeś operację lub byłeś hospitalizowany?
• Czy ktoś w domu ma biegunkę lub czy ktoś w domu był hospitalizowany w ciągu ostatnich kilku tygodni? ?
• Czy kiedykolwiek zdiagnozowano u Ciebie biegunkę związaną z C. difficile lub antybiotykami?
• Czy masz wrzodziejące zapalenie jelita grubego lub chorobę Crohna?
• Czy jesteś leczony na inne schorzenia?
• Masz ostatnio podróżowałeś do obszarów, w których nie ma bezpiecznej wody?
• Czy wydaje się, że coś złagodzi objawy?
• Co, jeśli w ogóle, wydaje się zaostrzać objawy?

Co możesz zrobić w międzyczasie

Czekając na wizytę, pij dużo płynów, aby zapobiec odwodnieniu. Napoje sportowe, doustne roztwory nawadniające (Pedialyte, Ceralyte, inne), niekofeinowane napoje bezalkoholowe, buliony i soki owocowe to dobre opcje.