Stan przedrzucawkowy

Omówienie

Stan przedrzucawkowy to powikłanie ciąży charakteryzujące się wysokim ciśnieniem krwi i objawami uszkodzenia innego układu narządów, najczęściej wątroby i nerek. Stan przedrzucawkowy zwykle rozpoczyna się po 20. tygodniu ciąży u kobiet, których ciśnienie krwi było prawidłowe.

Nieleczony stan przedrzucawkowy może prowadzić do poważnych - a nawet śmiertelnych - powikłań zarówno dla Ciebie, jak i dla dziecka. Jeśli masz stan przedrzucawkowy, najskuteczniejszym sposobem leczenia jest poród. Nawet po porodzie może minąć trochę czasu, zanim wyzdrowiejesz.

Jeśli zdiagnozowano u Ciebie stan przedrzucawkowy zbyt wcześnie, aby urodzić dziecko, Ty i Twój lekarz stajecie przed trudnym zadaniem. . Twoje dziecko potrzebuje więcej czasu na dojrzewanie, ale musisz unikać narażania siebie lub dziecka na poważne komplikacje.

Rzadko po porodzie rozwija się stan przedrzucawkowy, stan znany jako stan przedrzucawkowy.

Objawy

Stan przedrzucawkowy czasami rozwija się bez żadnych objawów. Wysokie ciśnienie tętnicze może rozwijać się powoli lub nagle. Monitorowanie ciśnienia krwi jest ważną częścią opieki prenatalnej, ponieważ pierwszym objawem stanu przedrzucawkowego jest zwykle wzrost ciśnienia krwi. Ciśnienie krwi przekraczające 140/90 milimetrów słupa rtęci (mm Hg) lub większe - udokumentowane dwukrotnie, w odstępie co najmniej czterech godzin - jest nieprawidłowe.

Inne oznaki i objawy stanu przedrzucawkowego mogą obejmować:

• Nadmiar białka w moczu (białkomocz) lub dodatkowe objawy problemów z nerkami
• Silne bóle głowy
• Zmiany widzenia, w tym tymczasowa utrata wzroku, niewyraźne widzenie lub wrażliwość na światło
• Ból w nadbrzuszu, zwykle pod żebrami po prawej stronie
• Nudności lub wymioty
• Zmniejszona ilość oddawanego moczu
• Zmniejszone poziomy płytek krwi (trombocytopenia)
• Zaburzenia czynności wątroby
• Zadyszka spowodowana płynem w płucach

Nagły przyrost masy ciała i obrzęk (obrzęk) - szczególnie twarzy i dłoni - może wystąpić ze stanem przedrzucawkowym. Ale występują one również w wielu normalnych ciążach, więc nie są uważane za wiarygodne objawy stanu przedrzucawkowego.

Kiedy iść do lekarza

Upewnij się, że przychodzisz na wizyty prenatalne, aby Twoja opieka lekarz może monitorować ciśnienie krwi. Natychmiast skontaktuj się z lekarzem lub udaj się na pogotowie, jeśli masz silne bóle głowy, niewyraźne widzenie lub inne zaburzenia widzenia, silny ból brzucha lub silną duszność.

Ponieważ bóle głowy, nudności i bóle bóle to częste dolegliwości związane z ciążą, trudno jest stwierdzić, kiedy nowe objawy są po prostu częścią ciąży, a kiedy mogą wskazywać na poważny problem - zwłaszcza jeśli jest to Twoja pierwsza ciąża. Jeśli martwisz się swoimi objawami, skontaktuj się z lekarzem.

Przyczyny

Dokładna przyczyna stanu przedrzucawkowego obejmuje kilka czynników. Eksperci uważają, że zaczyna się w łożysku - narządzie, który odżywia płód przez cały okres ciąży. We wczesnym okresie ciąży nowe naczynia krwionośne rozwijają się i ewoluują, aby skutecznie przesyłać krew do łożyska.

U kobiet ze stanem przedrzucawkowym naczynia te nie rozwijają się ani nie funkcjonują prawidłowo. Są węższe niż normalne naczynia krwionośne i inaczej reagują na sygnalizację hormonalną, co ogranicza ilość krwi, która może przez nie przepływać.

Przyczyny tego nieprawidłowego rozwoju mogą obejmować:

• Niewystarczający dopływ krwi do macicy
• Uszkodzenie naczyń krwionośnych
• Problem z układem odpornościowym
• Niektóre geny

Inne zaburzenia związane z wysokim ciśnieniem krwi podczas ciąży

Stan przedrzucawkowy jest klasyfikowany jako jedno z czterech zaburzeń związanych z nadciśnieniem, które mogą wystąpić w czasie ciąży. Pozostałe trzy to:

• Nadciśnienie ciążowe. Kobiety z nadciśnieniem ciążowym mają wysokie ciśnienie krwi, ale nie mają nadmiaru białka w moczu ani innych oznak uszkodzenia narządów. U niektórych kobiet z nadciśnieniem ciążowym w końcu pojawia się stan przedrzucawkowy.
• Przewlekłe nadciśnienie. Przewlekłe nadciśnienie tętnicze to nadciśnienie, które występowało przed ciążą lub przed 20. tygodniem ciąży. Ale ponieważ wysokie ciśnienie krwi zwykle nie ma objawów, określenie, kiedy się zaczęło, może być trudne.
• Przewlekłe nadciśnienie z nałożonym stanem przedrzucawkowym. Ten stan występuje u kobiet, u których zdiagnozowano przewlekłe nadciśnienie tętnicze przed ciążą, ale następnie dochodzi do pogorszenia wysokiego ciśnienia krwi i białka w moczu lub innych komplikacji zdrowotnych w czasie ciąży.

Czynniki ryzyka

Stan przedrzucawkowy rozwija się tylko jako powikłanie ciąży. Czynniki ryzyka obejmują:

• Historia stanu przedrzucawkowego. Osobista lub rodzinna historia stanu przedrzucawkowego znacznie zwiększa ryzyko wystąpienia stanu przedrzucawkowego.
• Przewlekłe nadciśnienie. Jeśli masz już chroniczne nadciśnienie, istnieje większe ryzyko wystąpienia stanu przedrzucawkowego.
• Pierwsza ciąża. Ryzyko wystąpienia stanu przedrzucawkowego jest największe podczas pierwszej ciąży.
• Nowe ojcostwo. Każda ciąża z nowym partnerem zwiększa ryzyko wystąpienia stanu przedrzucawkowego bardziej niż druga lub trzecia ciąża z tym samym partnerem.
• Wiek. Ryzyko stanu przedrzucawkowego jest wyższe w przypadku bardzo młodych kobiet w ciąży, a także kobiet w ciąży powyżej 35. roku życia.
• Rasa. Czarne kobiety są bardziej narażone na rozwój stanu przedrzucawkowego niż kobiety innych ras.
• Otyłość. Ryzyko stanu przedrzucawkowego jest większe, jeśli jesteś otyły.
• Ciąża mnoga. Stan przedrzucawkowy występuje częściej u kobiet, które niosą bliźnięta, trojaczki lub inne wielokrotności.
• Przerwa między ciążami. Posiadanie dzieci w odstępie krótszym niż dwa lata lub więcej niż 10 lat prowadzi do wyższego ryzyka stanu przedrzucawkowego.
• Historia niektórych chorób. Posiadanie pewnych schorzeń przed zajściem w ciążę - takich jak przewlekłe wysokie ciśnienie krwi, migreny, cukrzyca typu 1 lub 2, choroba nerek, skłonność do powstawania zakrzepów krwi lub toczeń - zwiększa ryzyko wystąpienia stanu przedrzucawkowego.
• Zapłodnienie in vitro. Ryzyko wystąpienia stanu przedrzucawkowego jest większe, jeśli dziecko zostało poczęte z zastosowaniem zapłodnienia in vitro.

Powikłania

Im cięższy stan przedrzucawkowy i im wcześniej wystąpi w ciąży, tym większe ryzyko dla Ciebie i Twojego dziecka. Stan przedrzucawkowy może wymagać porodu indukowanego i porodu.

Poród przez cesarskie cięcie (cięcie cesarskie) może być konieczny, jeśli występują stany kliniczne lub położnicze, które wymagają szybkiego porodu. W przeciwnym razie lekarz może zalecić zaplanowany poród drogami natury. Twój lekarz położniczy omówi z Tobą, jaki rodzaj porodu jest odpowiedni dla Twojego stanu.

Powikłania stanu przedrzucawkowego mogą obejmować:

• Ograniczenie wzrostu płodu. Stan przedrzucawkowy wpływa na tętnice doprowadzające krew do łożyska. Jeśli łożysko nie ma wystarczającej ilości krwi, Twoje dziecko może otrzymywać niewystarczającą ilość krwi i tlenu oraz mniej składników odżywczych. Może to prowadzić do spowolnienia wzrostu, znanego jako ograniczenie wzrostu płodu, niska waga urodzeniowa lub poród przedwczesny.
• Poród przedwczesny. Jeśli masz stan przedrzucawkowy z ciężkimi cechami, może być konieczne wczesne poród, aby uratować życie Ciebie i Twojego dziecka. Wcześniactwo może prowadzić do problemów z oddychaniem i innych problemów u Twojego dziecka. Twój pracownik służby zdrowia pomoże Ci zrozumieć, kiedy jest najlepszy czas na poród.
• Oderwanie łożyska. Stan przedrzucawkowy zwiększa ryzyko przederwania łożyska, stanu, w którym łożysko oddziela się od wewnętrznej ściany macicy przed porodem. Poważne zerwanie może spowodować obfite krwawienie, które może zagrażać życiu zarówno Ciebie, jak i Twojego dziecka.

• Zespół HELLP. HELLP - co oznacza hemolizę (niszczenie czerwonych krwinek), podwyższoną aktywność enzymów wątrobowych i niską liczbę płytek krwi - zespół jest cięższą postacią stanu przedrzucawkowego i może szybko zagrażać życiu zarówno Ciebie, jak i Twojego dziecka.

  Objawy zespołu HELLP obejmują nudności i wymioty, ból głowy oraz ból w prawym górnym rogu brzucha. Zespół HELLP jest szczególnie niebezpieczny, ponieważ oznacza uszkodzenie kilku układów narządów. Czasami może rozwinąć się nagle, nawet zanim zostanie wykryte wysokie ciśnienie krwi, lub może rozwinąć się bez żadnych objawów.

Rzucawka. Kiedy stan przedrzucawkowy nie jest kontrolowany, może rozwinąć się rzucawka - która jest zasadniczo stanem przedrzucawkowym i napadami padaczkowymi - może się rozwinąć. Bardzo trudno jest przewidzieć, u których pacjentów wystąpi stan przedrzucawkowy, który jest na tyle ciężki, że wywołuje rzucawkę.

Często nie ma żadnych objawów ani znaków ostrzegawczych, które mogłyby przewidywać rzucawkę. Ponieważ rzucawka może mieć poważne konsekwencje zarówno dla mamy, jak i dziecka, poród staje się konieczny, niezależnie od tego, jak daleko zajdzie ciąża.

• Inne uszkodzenia narządów. Stan przedrzucawkowy może spowodować uszkodzenie nerek, wątroby, płuc, serca lub oczu i może spowodować udar lub inne uszkodzenie mózgu. Stopień uszkodzenia innych narządów zależy od ciężkości stanu przedrzucawkowego.
• Choroby układu krążenia. Stan przedrzucawkowy może zwiększyć ryzyko przyszłych chorób serca i naczyń krwionośnych (sercowo-naczyniowych). Ryzyko jest jeszcze większe, jeśli miałeś stan przedrzucawkowy więcej niż raz lub miałeś poród przedwczesny. Aby zminimalizować to ryzyko, po porodzie staraj się utrzymać idealną wagę, jedz różnorodne owoce i warzywa, ćwicz regularnie i nie pal.

Zapobieganie

Naukowcy nadal badają sposoby zapobiegania stanom przedrzucawkowym, ale jak dotąd nie pojawiły się żadne jasne strategie. Spożywanie mniejszej ilości soli, zmiana zajęć, ograniczenie kalorii lub spożywanie czosnku lub oleju rybnego nie zmniejsza ryzyka. Nie wykazano, aby zwiększenie spożycia witaminy C i E przynosiło korzyści.

Niektóre badania wykazały związek między niedoborem witaminy D a zwiększonym ryzykiem stanu przedrzucawkowego. Ale chociaż niektóre badania wykazały związek między przyjmowaniem suplementów witaminy D a niższym ryzykiem stanu przedrzucawkowego, innym nie udało się tego powiązać.

Jednak w niektórych przypadkach możesz zmniejszyć ryzyko wystąpienia stan przedrzucawkowy z:

• Niskie dawki aspiryny. Jeśli wystąpią pewne czynniki ryzyka - w tym historia stanu przedrzucawkowego, ciąża mnoga, przewlekłe wysokie ciśnienie krwi, choroba nerek, cukrzyca lub choroba autoimmunologiczna - lekarz może zalecić codzienne stosowanie aspiryny w małej dawce (81 miligramów) rozpoczynającej się po 12 tygodniu ciąży .
• Suplementy wapnia. W niektórych populacjach kobiety, które mają niedobór wapnia przed ciążą - i które nie otrzymują wystarczającej ilości wapnia podczas ciąży w diecie - mogą odnieść korzyści ze stosowania suplementów wapnia w celu zapobiegania stanowi przedrzucawkowemu. Jednak jest mało prawdopodobne, aby kobiety ze Stanów Zjednoczonych lub innych krajów rozwiniętych miały niedobór wapnia w stopniu, w którym suplementy wapnia byłyby dla nich korzystne.

Ważne jest, aby nie przyjmować żadnych leków, witaminy lub suplementy bez uprzedniej konsultacji z lekarzem.

Przed zajściem w ciążę, zwłaszcza jeśli miałaś wcześniej stan przedrzucawkowy, dobrze jest być tak zdrowym, jak to tylko możliwe. Schudnij, jeśli musisz, i upewnij się, że inne schorzenia, takie jak cukrzyca, są dobrze kontrolowane.

Po zajściu w ciążę dbaj o siebie - i swoje dziecko - poprzez wczesną i regularną opiekę prenatalną . Jeśli stan przedrzucawkowy zostanie wcześnie wykryty, Ty i Twój lekarz możecie wspólnie zapobiegać powikłaniom i dokonywać najlepszych wyborów dla Ciebie i Twojego dziecka.

Diagnoza

Aby zdiagnozować stan przedrzucawkowy, po 20. tygodniu ciąży musisz mieć wysokie ciśnienie krwi i jedno lub więcej z następujących powikłań:

• Białko w moczu (białkomocz )
• Mała liczba płytek krwi
• Oznaki problemów z nerkami inne niż białko w moczu
• Płyn w płucach (obrzęk płuc)
• Nowo pojawiające się bóle głowy lub zaburzenia widzenia

Wcześniej stan przedrzucawkowy rozpoznawano tylko wtedy, gdy w moczu występowało wysokie ciśnienie krwi i białko. Jednak eksperci wiedzą teraz, że można mieć stan przedrzucawkowy, ale nigdy nie mieć białka w moczu.

Odczyt ciśnienia krwi przekraczający 140/90 mm Hg jest nieprawidłowy w ciąży. Jednak pojedynczy odczyt wysokiego ciśnienia krwi nie oznacza, że ​​masz stan przedrzucawkowy. Jeśli jeden odczyt mieści się w nieprawidłowym zakresie - lub odczyt, który jest znacznie wyższy niż zwykłe ciśnienie krwi - lekarz będzie uważnie obserwował twoje liczby.

Drugi nieprawidłowy odczyt ciśnienia krwi cztery godziny po pierwszym może potwierdzić podejrzenie lekarza co do stanu przedrzucawkowego. Twój lekarz może poprosić Cię o dodatkowe pomiary ciśnienia krwi oraz badania krwi i moczu.

Badania, które mogą być potrzebne

Jeśli Twój lekarz podejrzewa stan przedrzucawkowy, możesz potrzebować pewnych badań, w tym :

• Badania krwi. Twój lekarz zleci testy czynności wątroby i nerek, a także pomierzy płytki krwi - komórki, które pomagają w krzepnięciu krwi.
• Analiza moczu. Twój lekarz poprosi Cię o zbieranie moczu przez 24 godziny w celu pomiaru ilości białka w moczu. Do postawienia diagnozy można również wykorzystać pojedynczą próbkę moczu, która mierzy stosunek białka do kreatyniny - substancji chemicznej, która jest zawsze obecna w moczu.
• USG płodu. Twój lekarz może również zalecić ścisłe monitorowanie wzrostu dziecka, zwykle za pomocą ultradźwięków. Obrazy Twojego dziecka utworzone podczas badania ultrasonograficznego pozwalają lekarzowi oszacować masę płodu i ilość płynu w macicy (płyn owodniowy).
• Test niestresowy lub profil biofizyczny. Test bezstresowy to prosta procedura, która sprawdza, jak tętno dziecka reaguje na ruchy dziecka. Profil biofizyczny wykorzystuje ultradźwięki do pomiaru oddechu dziecka, napięcia mięśniowego, ruchu i objętości płynu owodniowego w macicy.

Leczenie

Najskuteczniejsze leczenie stan przedrzucawkowy jest porodem. Jesteś narażony na zwiększone ryzyko drgawek, przederwania łożyska, udaru i prawdopodobnie silnego krwawienia do czasu obniżenia się ciśnienia krwi. Oczywiście, jeśli ciąża jest zbyt wczesna, poród może nie być najlepszym rozwiązaniem dla Twojego dziecka.

Jeśli zdiagnozowano u Ciebie stan przedrzucawkowy, lekarz poinformuje Cię, jak często będziesz musiała przychodzić na wizyty prenatalne - prawdopodobnie częściej niż jest to zwykle zalecane w przypadku ciąży. Będziesz także potrzebować częstszych badań krwi, ultradźwięków i testów bezstresowych, niż można by oczekiwać w przypadku niepowikłanej ciąży.

Leki

Możliwe leczenie stanu przedrzucawkowego może obejmować:

Leki obniżające ciśnienie krwi. Leki te, zwane lekami przeciwnadciśnieniowymi, są stosowane w celu obniżenia ciśnienia krwi, jeśli jest ono niebezpiecznie wysokie. Ciśnienie krwi w zakresie 140/90 milimetrów słupa rtęci (mm Hg) na ogół nie jest leczone.

Chociaż istnieje wiele różnych rodzajów leków przeciwnadciśnieniowych, wiele z nich nie jest bezpiecznych w czasie ciąży . Porozmawiaj z lekarzem, czy w Twojej sytuacji konieczne jest stosowanie leków hipotensyjnych w celu kontrolowania ciśnienia krwi.

• Kortykosteroidy. Jeśli masz ciężki stan przedrzucawkowy lub zespół HELLP, kortykosteroidy mogą tymczasowo poprawić czynność wątroby i płytek krwi, aby wydłużyć ciążę. Kortykosteroidy mogą również pomóc w osiągnięciu dojrzałości płuc dziecka w ciągu zaledwie 48 godzin - to ważny krok w przygotowaniu wcześniaka do życia poza macicą.
• Leki przeciwdrgawkowe. Jeśli stan przedrzucawkowy jest ciężki, lekarz może przepisać lek przeciwdrgawkowy, taki jak siarczan magnezu, aby zapobiec pierwszemu napadowi.

Odpoczynek w łóżku

Kiedyś leżenie w łóżku było rutynowo polecany kobietom ze stanem przedrzucawkowym. Jednak badania nie wykazały korzyści z tej praktyki, a może ona zwiększyć ryzyko powstania zakrzepów krwi, a także wpłynąć na życie gospodarcze i społeczne. W przypadku większości kobiet odpoczynek w łóżku nie jest już zalecany.

Hospitalizacja

Ciężki stan przedrzucawkowy może wymagać hospitalizacji. W szpitalu lekarz może regularnie przeprowadzać testy niestresowe lub profile biofizyczne, aby monitorować samopoczucie dziecka i mierzyć objętość płynu owodniowego. Brak płynu owodniowego jest oznaką słabego dopływu krwi do dziecka.

Poród

Jeśli pod koniec ciąży zdiagnozowano u Ciebie stan przedrzucawkowy, lekarz może zalecić poród od razu. Gotowość szyjki macicy - czy zaczyna się otwierać (rozszerzać), rozrzedzać (zacierać) i mięknąć (dojrzewać) - również może być czynnikiem decydującym o tym, czy lub kiedy nastąpi poród.

W ciężkich przypadkach , może nie być możliwe uwzględnienie wieku ciążowego dziecka lub gotowości szyjki macicy. Jeśli nie można czekać, lekarz może wywołać poród lub od razu zaplanować cesarskie cięcie. Podczas porodu możesz otrzymać dożylnie siarczan magnezu, aby zapobiec napadom.

Jeśli po porodzie potrzebujesz leków przeciwbólowych, zapytaj lekarza, co powinnaś przyjąć. NLPZ, takie jak ibuprofen (Advil, Motrin IB, inne) i naproksen sodu (Aleve), mogą podnosić ciśnienie krwi.

Po porodzie może minąć trochę czasu, zanim nadciśnienie i inne objawy stanu przedrzucawkowego ustąpią. .

Radzenie sobie i wsparcie

Odkrycie, że masz potencjalnie poważne komplikacje związane z ciążą, może być przerażające. Jeśli zdiagnozowano u ciebie stan przedrzucawkowy późno w ciąży, możesz być zaskoczony i przestraszony, wiedząc, że od razu zostaniesz wywołany. Jeśli zdiagnozowano u Ciebie na wcześniejszym etapie ciąży, możesz mieć wiele tygodni na martwienie się o zdrowie swojego dziecka.

Poznanie swojego stanu może pomóc. Oprócz rozmowy z lekarzem zrób kilka badań. Upewnij się, że wiesz, kiedy zadzwonić do lekarza, jak monitorować dziecko i stan, a następnie znajdź coś innego, co zajmie Twój czas, aby nie spędzać zbyt wiele czasu na zamartwianiu się.

Przygotowanie do Twoja wizyta

Stan przedrzucawkowy zostanie prawdopodobnie rozpoznany podczas rutynowego badania prenatalnego. Potem prawdopodobnie będziesz mieć dodatkowe wizyty u swojego położnika.

Oto kilka informacji, które pomogą Ci przygotować się do wizyty i czego możesz oczekiwać od swojego lekarza.

Czego możesz się spodziewać można zrobić

Aby przygotować się do wizyty:

• Zapisz wszelkie objawy, których doświadczasz, nawet jeśli uważasz, że są to normalne objawy ciąży.
• Sporządź listę wszystkich leków, witamin i suplementów, które zażywasz.
• Zabierz ze sobą członka rodziny lub przyjaciela, jeśli to możliwe, aby pomóc Ci zapamiętać wszystkie informacje podane podczas wizyty.
• Zapisz pytania, które chcesz zadać swojemu lekarzowi, porządkując je według ważności na wypadek, gdyby upłynął czas.

W przypadku stanu przedrzucawkowego, kilka podstawowych pytań do lekarza to:

• Czy stan ten wpłynął na moje dziecko?
• Czy kontynuowanie ciąży jest bezpieczne?
• Na jakie znaki muszę zwrócić uwagę i kiedy mam do Ciebie zadzwonić?
• Jak często musisz mnie widzieć? W jaki sposób będziesz monitorować stan zdrowia mojego dziecka?
• Jakie metody leczenia są dostępne i które mi polecasz?
• Mam inne schorzenia. Jak najlepiej radzić sobie z tymi warunkami razem?
• Czy muszę przestrzegać jakichkolwiek ograniczeń aktywności?
• Czy będę potrzebować sekcji C?
• Czy masz jakieś broszury lub inne materiały drukowane, które mogę mieć? Jakie strony internetowe polecasz?

Oprócz pytań, które przygotowałeś, nie wahaj się zadawać pytań, które pojawiają się podczas wizyty.

Czego możesz oczekiwać od swojego lekarza

Pytania, które może zadać lekarz, obejmują:

• Czy to Twoja pierwsza ciąża czy pierwsza ciąża z ojcem tego dziecka?
• Czy ostatnio wystąpiły jakieś nietypowe objawy, takie jak niewyraźne widzenie lub bóle głowy?
• Czy kiedykolwiek odczuwasz ból w górnej części brzucha, który wydaje się niezwiązany z ruchami dziecka?
• Czy kiedykolwiek wysokie ciśnienie krwi w przeszłości?
• Czy wystąpił u Ciebie stan przedrzucawkowy podczas poprzednich ciąż?
• Czy podczas poprzedniej ciąży wystąpiły powikłania?
• Jakie inne schorzenia masz do czynienia?