klatka piersiowa lejkowata

Omówienie

Klatka piersiowa lejkowata to stan, w którym mostek osoby jest zagłębiony w klatce piersiowej. W ciężkich przypadkach klatka piersiowa lejkowata może wyglądać tak, jakby została wyrwana ze środka klatki piersiowej, pozostawiając głębokie wgniecenie.

Podczas gdy zapadnięty mostek jest często zauważalny wkrótce po urodzeniu, ciężkość klatki piersiowej zwykle się pogarsza w okresie dojrzewania.

Klatka piersiowa lejkowata, zwana także klatką piersiową, występuje częściej u chłopców niż u dziewcząt. Ciężkie przypadki klatki piersiowej lejkowatej mogą ostatecznie wpływać na czynność serca i płuc. Ale nawet łagodne przypadki klatka piersiowa lejkowata mogą wywołać u dzieci poczucie niepewności co do swojego wyglądu. Chirurgia może skorygować deformację.

Objawy

Dla wielu osób z klatka piersiowa lejkowata jedyną oznaką lub objawem jest niewielkie wgniecenie w klatce piersiowej. U niektórych osób głębokość wgłębienia pogarsza się we wczesnym okresie dojrzewania i może się pogarszać w wieku dorosłym.

W ciężkich przypadkach klatki piersiowej lejkowatej mostek może uciskać płuca i serce. Oznaki i objawy mogą obejmować:

• Zmniejszona tolerancja wysiłku
• Szybkie bicie serca lub kołatanie serca
• Nawracające infekcje dróg oddechowych
• Świszczący oddech lub kaszel
• Ból w klatce piersiowej
• Szmery w sercu
• Zmęczenie
• Zawroty głowy

Przyczyny

Chociaż dokładna przyczyna lejkowatej klatki piersiowej nie jest znana, może to być choroba dziedziczna, ponieważ czasami występuje w rodzinie.

Czynniki ryzyka

Klatka piersiowa lejkowata częściej występuje u chłopców niż u dziewcząt. Występuje również częściej u osób, które mają również:

• Zespół Marfana
• Zespół Ehlersa-Danlosa
• Osteogenesis imperfecta
• Zespół Noonana
• Zespół Turnera

Powikłania

Ciężkie przypadki klatki piersiowej lejkowatej mogą powodować ucisk na serce i płuca lub wypychanie serca na bok. Nawet łagodne przypadki klatki piersiowej lejkowatej mogą powodować problemy z obrazem siebie.

Problemy z sercem i płucami

Jeśli głębokość wgłębienia mostka jest poważna, może to zmniejszyć ilość miejsca, w którym płuca muszą się rozszerzyć. Ucisk ten może również ścisnąć serce, wpychając je do lewej strony klatki piersiowej i zmniejszając jego zdolność do wydajnego pompowania. Może to powodować objawy, takie jak nietolerancja wysiłku, duszność, przyspieszone bicie serca i ból w klatce piersiowej.

Problemy z własnym obrazem

Wiele osób, u których występuje klatka piersiowa lejkowata, ma również tendencję do postawa zgarbiona do przodu, z rozszerzonymi żebrami i łopatkami. Wiele osób jest tak świadomych swojego wyglądu, że unika czynności, takich jak pływanie, które utrudniają zakamuflowanie wgłębienia w klatce piersiowej za ubraniem.

Diagnoza

Klatka piersiowa lejkowata może być zwykle zdiagnozowana po prostu przez zbadanie klatki piersiowej. Twój lekarz może zasugerować kilka różnych rodzajów testów, aby sprawdzić, czy nie występują problemy z sercem i płucami. Testy te mogą obejmować:

• Prześwietlenie klatki piersiowej. Ten test może wizualizować zagłębienie się w mostku i często pokazuje, że serce jest przemieszczane na lewą stronę klatki piersiowej. Zdjęcia rentgenowskie są bezbolesne i zajmują tylko kilka minut.
• Tomografia komputerowa (CT). Tomografia komputerowa może pomóc w określeniu ciężkości klatki piersiowej lejkowatej i tego, czy serce lub płuca są uciskane. Skany CT pobierają wiele promieni rentgenowskich pod różnymi kątami, aby uzyskać przekrojowe obrazy wewnętrznej struktury ciała. Możesz zostać poproszony o poddanie się specjalnej tomografii komputerowej, która bada wpływ ucisku na serce podczas wdechu i wydechu.
• Elektrokardiogram. Elektrokardiogram może wykazać, czy rytm serca jest prawidłowy, czy nieregularny oraz czy sygnały elektryczne kontrolujące bicie serca są odpowiednio synchronizowane. Ten test jest bezbolesny i polega na umieszczeniu kilkunastu przewodów elektrycznych, które są przymocowane do ciała lepkim klejem. U pacjentów z klatką piersiową często występuje nieprawidłowy EKG.
• Echokardiogram. Echokardiogram to USG serca. Może wyświetlać w czasie rzeczywistym obrazy przedstawiające pracę serca i zastawek. Obrazy są wytwarzane przez przekazywanie fal dźwiękowych za pomocą różdżki przyciśniętej do klatki piersiowej. Echokardiogram pozwala lekarzowi ocenić, w jaki sposób ściana klatki piersiowej może wpływać na czynność serca i przepływ krwi przez serce.
• Testy czynności płuc. Tego typu testy mierzą ilość powietrza, jaką mogą pomieścić płuca i szybkość opróżniania płuc.
• Test wysiłkowy. Ten test monitoruje, jak dobrze funkcjonuje serce i płuca podczas ćwiczeń, zwykle na rowerze lub bieżni.

Leczenie

Klatka piersiowa lejkowata może być naprawiona chirurgicznie, ale operacja jest zwykle zarezerwowana dla osób, u których występują umiarkowane lub ciężkie objawy przedmiotowe i podmiotowe. Osobom, które mają łagodne objawy przedmiotowe i podmiotowe, może pomóc fizjoterapia. Niektóre ćwiczenia mogą poprawić postawę i zwiększyć stopień rozszerzenia klatki piersiowej.

Jeśli zagłębienie mostka nie powoduje żadnych objawów, ale nie jesteś zadowolony z tego, jak wygląda, możesz porozmawiać z chirurg o posiadaniu silikonowej wkładki - podobnej do implantu piersi - umieszczonej pod skórą, aby wypełnić tę przestrzeń.

Operacja naprawcza

Dwie najczęstsze chirurgiczne procedury naprawy klatki piersiowej lejkowatej to znane pod nazwiskami chirurgów, którzy jako pierwsi je opracowali:

• Procedura Nussa. Ta minimalnie inwazyjna procedura wykorzystuje małe nacięcia po obu stronach klatki piersiowej. Długie narzędzia i wąska kamera światłowodowa są wprowadzane przez nacięcia. Zakrzywiony metalowy pręt jest przewleczony pod obniżonym mostkiem, aby podnieść go do bardziej normalnej pozycji. W niektórych przypadkach używany jest więcej niż jeden pasek. Pręty są usuwane po dwóch lub trzech latach.
• Technika Ravitcha. Ta starsza procedura obejmuje znacznie większe nacięcie na środku klatki piersiowej. Chirurg usuwa zdeformowaną chrząstkę, łącząc żebra z dolnym mostkiem, a następnie mocuje mostek w bardziej normalnej pozycji za pomocą sprzętu chirurgicznego, takiego jak metalowa rozpórka lub podpórki z siatki. Te stabilizatory są usuwane w ciągu sześciu do 12 miesięcy.

Większość osób poddawanych operacji korekcji klatki piersiowej lejkowatej jest zadowolona ze zmiany wyglądu ich klatki piersiowej, niezależnie od zastosowanej procedury. Chociaż większość operacji klatki piersiowej lejkowatej przeprowadza się w okolicach zrywu wzrostu w okresie dojrzewania, wielu dorosłych również skorzystało z naprawy klatki piersiowej lejkowatej.

Tymczasowe zamrożenie nerwów w celu zablokowania bólu (krioablacja) może pomóc w wyzdrowieniu i zmniejszeniu bólu pooperacyjnego przez cztery do sześciu tygodni.

Potencjalne przyszłe terapie

Lekarze badają obecnie terapie, które wykorzystują ssanie lub magnesy, aby pomóc unieść obniżony mostek. Urządzenia te najlepiej stosować u młodszych pacjentów. Wraz z wiekiem klatka piersiowa staje się bardziej sztywna, co ogranicza ruchy ściany klatki piersiowej.

Badania kliniczne

Radzenie sobie i wsparcie

Większość nastolatków chce po prostu dopasować się i wyglądają jak ich rówieśnicy. Może to być wyjątkowo trudne dla młodych ludzi, u których występuje klatka piersiowa lejkowata. W niektórych przypadkach może być potrzebne doradztwo, które pomoże opanować umiejętności radzenia sobie. Dostępne są również internetowe grupy wsparcia i fora, na których możesz rozmawiać z osobami, które borykają się z podobnymi problemami.

Przygotowanie do wizyty

Jeśli Ty lub Twoje dziecko ma klatka piersiowa , możesz najpierw omówić stan z lekarzem rodzinnym. Może skierować Cię do lekarza specjalizującego się w chirurgii dziecięcej lub klatki piersiowej.

Co możesz zrobić

Możesz sporządzić listę zawierającą:

• Szczegółowe opisy Twoich objawów przedmiotowych i podmiotowych
• Informacje o problemach zdrowotnych w przeszłości
• Informacje o problemach zdrowotnych typowych dla Twojej rodziny
• Wszystkie leki i suplementy diety przyjmowane przez Ciebie lub Twoje dziecko
• Pytania, które chcesz zadać lekarzowi, w tym o dostępnych terapiach

Czego możesz oczekiwać od lekarza

Twój lekarz może zadać następujące pytania:

• Kiedy zaczęły się te oznaki i objawy?
• Czy ostatnio się pogorszyły?
• Czy ktoś inny członek Twojej rodziny miał podobny problem?