Przetrwały przewód tętniczy (PDA)

Omówienie

Przetrwały przewód tętniczy (PDA) jest trwałym otworem pomiędzy dwoma głównymi naczyniami krwionośnymi prowadzącymi z serca. Otwór, zwany przewodem tętniczym, jest normalną częścią układu krążenia dziecka przed urodzeniem, która zwykle zamyka się wkrótce po urodzeniu. Jeśli jednak pozostaje otwarty, nazywa się go przetrwałym przewodem tętniczym.

Mały przetrwały przewód tętniczy często nie powoduje problemów i może nigdy nie wymagać leczenia. Jednak duży przetrwały przewód tętniczy pozostawiony bez leczenia może pozwolić słabo natlenionej krwi na przepływ w złym kierunku, osłabiając mięsień sercowy i powodując niewydolność serca i inne powikłania.

Możliwości leczenia przetrwałego przewodu tętniczego obejmują monitorowanie, leki i zamknięcie przez cewnikowanie serca lub zabieg chirurgiczny.

Objawy

Objawy przetrwałego przewodu tętniczego różnią się w zależności od rozmiaru wady i tego, czy dziecko jest urodzone o czasie, czy przedwcześnie. Mały PDA może nie powodować żadnych oznak ani symptomów i pozostać niewykryty przez pewien czas - nawet do dorosłości. Duży PDA może powodować objawy niewydolności serca wkrótce po urodzeniu.

Lekarz dziecka może najpierw podejrzewać wadę serca podczas regularnych badań kontrolnych po usłyszeniu szmerów serca podczas słuchania serca dziecka przez stetoskop.

Duży PDA znaleziony w okresie niemowlęcym lub dzieciństwa może powodować:

• Słabe jedzenie, które prowadzi do słabego wzrostu
• Pocenie się podczas płaczu lub jedzenia
• Utrzymujący się, szybki oddech lub duszność
• Łatwe męczenie
• Szybkie tętno

Kiedy iść do lekarza

Skontaktuj się z lekarzem, jeśli Twoje dziecko lub starsze dziecko:

• Łatwo męczy się podczas jedzenia lub zabawy
• Nie przybiera na wadze
• Brakuje tchu podczas jedzenia lub płacz
• Zawsze oddycha szybko lub ma zadyszkę

Przyczyny

Wrodzone wady serca wynikają z problemów na wczesnym etapie jego rozwoju - ale często bez wyraźnej przyczyny. Czynniki genetyczne mogą odgrywać pewną rolę.

Przed urodzeniem dla krążenia krwi dziecka niezbędne jest połączenie naczyniowe (przewód tętniczy) między dwoma głównymi naczyniami krwionośnymi prowadzącymi z serca - aortą i tętnicą płucną. Przewód tętniczy odprowadza krew z płuc dziecka podczas ich rozwoju, a dziecko otrzymuje tlen z krążenia matki.

Po urodzeniu przewód tętniczy zwykle zamyka się w ciągu dwóch lub trzech dni. U wcześniaków zamknięcie połączenia często trwa dłużej. Jeśli połączenie pozostaje otwarte, nazywa się je przetrwałym przewodem tętniczym.

Nieprawidłowe otwarcie powoduje zbyt dużo krwi w płucach i sercu dziecka. Nieleczone ciśnienie krwi w płucach dziecka może wzrosnąć (nadciśnienie płucne), a serce dziecka może się powiększyć i osłabić.

Czynniki ryzyka

Czynniki ryzyka przetrwałego przewodu tętniczego obejmują:

• Przedwczesne porody. Przetrwały przewód tętniczy (PDA) występuje częściej u niemowląt urodzonych za wcześnie niż u dzieci urodzonych o czasie.
• Historia rodziny i inne uwarunkowania genetyczne. Rodzinna historia wad serca i innych chorób genetycznych, takich jak zespół Downa, zwiększa ryzyko zakażenia PDA.
• Infekcja różyczką w czasie ciąży. Jeśli w czasie ciąży zachorujesz na niemiecką odrę (różyczkę), zwiększa się ryzyko wystąpienia wad serca u Twojego dziecka. Wirus różyczki przenika przez łożysko i przenosi się przez układ krążenia dziecka, uszkadzając naczynia krwionośne i narządy, w tym serce.
• Urodzenie się na dużej wysokości. Niemowlęta urodzone powyżej 10 000 stóp (3048 metrów) są bardziej narażone na PDA niż dzieci urodzone na niższych wysokościach.
• Bycie kobietą. PDA występuje dwukrotnie częściej u dziewcząt.

Powikłania

Niewielki przetrwały przewód tętniczy może nie powodować powikłań. Większe, nieleczone wady mogą powodować:

• Wysokie ciśnienie krwi w płucach (nadciśnienie płucne). Zbyt dużo krwi krążącej w głównych tętnicach serca przez przetrwały przewód tętniczy może prowadzić do nadciśnienia płucnego, które może spowodować trwałe uszkodzenie płuc. Duży przetrwały przewód tętniczy może prowadzić do zespołu Eisenmengera, nieodwracalnego typu nadciśnienia płucnego.
• Niewydolność serca. Przetrwały przewód tętniczy może ostatecznie spowodować powiększenie i osłabienie serca, prowadząc do niewydolności serca, przewlekłego stanu, w którym serce nie może efektywnie pompować.
• Infekcja serca (zapalenie wsierdzia). Osoby, które mają strukturalne problemy z sercem, takie jak przetrwały przewód tętniczy, są bardziej narażone na zapalenie wewnętrznej wyściółki serca (zakaźne zapalenie wsierdzia) niż osoby, które mają zdrowe serce.

Przetrwały przewód tętniczy i ciąża

Większość kobiet z małym przetrwałym przewodem tętniczym może bez problemu tolerować ciążę. Jednak posiadanie większej wady lub powikłań - takich jak niewydolność serca, arytmie lub nadciśnienie płucne - może zwiększać ryzyko powikłań podczas ciąży. Jeśli masz zespół Eisenmengera, należy unikać ciąży, ponieważ może ona zagrażać życiu.

Jeśli masz wadę serca, naprawioną lub nie, omów planowanie rodziny z lekarzem. W niektórych przypadkach potrzebne są konsultacje przed zajściem w ciążę z lekarzami specjalizującymi się w kardiologii wrodzonej, genetyki i opiece położniczej wysokiego ryzyka. Niektóre leki nasercowe mogą powodować poważne problemy u rozwijającego się dziecka i może być konieczne zaprzestanie lub dostosowanie leków przed zajściem w ciążę.

Zapobieganie

Nie ma pewnego sposobu, aby zapobiec zachorowaniu dziecko z przetrwałym przewodem tętniczym. Jednak ważne jest, aby zrobić wszystko, co możliwe, aby mieć zdrową ciążę. Oto kilka podstaw:

• Szukaj wczesnej opieki prenatalnej, nawet przed zajściem w ciążę. Rzucenie palenia, zmniejszenie stresu, zaprzestanie antykoncepcji - to wszystko, o czym należy porozmawiać z lekarzem przed zajściem w ciążę. Porozmawiaj także o przyjmowanych lekach.
• Zdrowa dieta. Dołącz suplement witaminowy zawierający kwas foliowy.
• Ćwicz regularnie. Wspólnie z lekarzem opracuj plan ćwiczeń odpowiedni dla siebie.
• Unikaj ryzyka. Należą do nich szkodliwe substancje, takie jak alkohol, papierosy i narkotyki. Unikaj także jacuzzi i saun.
• Unikaj infekcji. Zaktualizuj swoje szczepienia przed zajściem w ciążę. Niektóre rodzaje infekcji mogą być szkodliwe dla rozwijającego się dziecka.
• Kontroluj cukrzycę. Jeśli masz cukrzycę, porozmawiaj ze swoim lekarzem, aby poradzić sobie z chorobą przed ciążą i w jej trakcie.

Jeśli masz w rodzinie wady serca lub inne zaburzenia genetyczne, rozważ wcześniejszą rozmowę z doradcą genetycznym. zajście w ciążę.

Diagnoza

Lekarz może podejrzewać, że Ty lub Twoje dziecko ma przetrwałe przewodzenie tętnicze na podstawie ty lub bicie serca twojego dziecka. PDA może powodować szmery w sercu, które lekarz może usłyszeć przez stetoskop.

Jeśli lekarz podejrzewa wadę serca, może zażądać jednego lub więcej z następujących badań:

• Echokardiogram. Fale dźwiękowe wytwarzają obrazy serca, które mogą pomóc lekarzowi zidentyfikować PDA, sprawdzić, czy komory serca są powiększone i ocenić, jak dobrze serce pompuje. Ten test pomaga również lekarzowi ocenić zastawki serca i wykryć inne potencjalne wady serca.
• RTG klatki piersiowej. Zdjęcie rentgenowskie pomaga lekarzowi zobaczyć stan serca i płuc Twojego lub Twojego dziecka. Zdjęcie rentgenowskie może również ujawnić stany inne niż wada serca.
• Elektrokardiogram. Ten test rejestruje aktywność elektryczną serca, co może pomóc lekarzowi zdiagnozować wady serca lub problemy z rytmem.
• Cewnikowanie serca. Ten test zwykle nie jest konieczny do zdiagnozowania samego PDA, ale można go wykonać w celu zbadania innych wrodzonych wad serca stwierdzonych podczas echokardiogramu lub jeśli rozważa się wykonanie cewnika w leczeniu PDA. Cienką, elastyczną rurkę (cewnik) wprowadza się do naczynia krwionośnego w pachwinie lub ramieniu Twojego dziecka lub dziecka i wprowadza się przez nią do serca. Poprzez cewnikowanie lekarz może być w stanie wykonać procedury zamknięcia przetrwałego przewodu tętniczego.

Leczenie

Leczenie przetrwałego przewodu tętniczego zależy od wieku chorego. leczony. Opcje mogą obejmować:

• Uważne czekanie. U wcześniaków PDA często zamyka się samoistnie. Lekarz będzie monitorował serce dziecka, aby upewnić się, że otwarte naczynie krwionośne prawidłowo się zamyka. W przypadku niemowląt urodzonych o czasie, dzieci i dorosłych, którzy mają małe palmtopy, które nie powodują innych problemów zdrowotnych, monitorowanie może być wszystkim, czego potrzeba.
• Leki. U wcześniaków niesteroidowe leki przeciwzapalne (NLPZ) - takie jak ibuprofen (Advil, Infant's Motrin, inne) lub indometacyna (Indocin) - mogą być stosowane do zamykania PDA. NLPZ blokują w organizmie podobne do hormonów substancje chemiczne, które utrzymują otwarty PDA. NLPZ nie zamykają PDA u noworodków urodzonych o czasie, dzieci ani dorosłych.

• Zamknięcie chirurgiczne. Jeśli leki nie są skuteczne, a stan Twojego dziecka jest ciężki lub powoduje komplikacje, może być zalecany zabieg chirurgiczny. Chirurg wykonuje małe nacięcie między żebrami dziecka, aby dotrzeć do serca dziecka i naprawić otwarty kanał za pomocą szwów lub klipsów.

  Po operacji dziecko pozostanie w szpitalu przez kilka dni na obserwacji. Pełne wyzdrowienie dziecka po operacji serca zwykle zajmuje kilka tygodni. Czasami chirurgiczne zamknięcie może być również zalecane dla dorosłych, którzy mają PDA powodujący problemy zdrowotne. Możliwe ryzyko zabiegu obejmuje chrypkę, krwawienie, infekcję i porażenie przepony.

• Procedury cewnika. Wcześniaki są za małe, aby wykonywać zabiegi cewnikowe. Jeśli jednak Twoje dziecko nie ma problemów zdrowotnych związanych z PDA, lekarz może zalecić czekanie, aż dziecko będzie starsze, na wykonanie procedury cewnika w celu skorygowania PDA. Zabiegi cewnikowe mogą być również stosowane w leczeniu donoszonych niemowląt, dzieci i dorosłych.

  Podczas zabiegu cewnikowego cienka rurka (cewnik) jest wprowadzana do naczynia krwionośnego w pachwinie i przewleczona do serca . Przez cewnik wprowadza się zatyczkę lub cewkę, aby zamknąć przewód tętniczy.

  Jeśli zabieg jest wykonywany ambulatoryjnie, Ty lub Twoje dziecko prawdopodobnie nie zostaniecie na noc w szpitalu. Powikłania po zabiegach cewnikowania obejmują krwawienie, infekcję lub przemieszczenie czopu lub cewki z miejsca, w którym została umieszczona w sercu.

Profilaktyczne antybiotyki

W przeszłości ludzie osobom, które przeszły PDA, zalecono przyjmowanie antybiotyków przed zabiegami dentystycznymi i niektórymi zabiegami chirurgicznymi, aby zapobiec infekcji serca (infekcyjne zapalenie wsierdzia). Obecnie antybiotyki zapobiegawcze nie są już zalecane dla większości osób z przetrwałym przewodem tętniczym.

Ty lub Twoje dziecko możecie potrzebować profilaktycznych antybiotyków w ciągu pierwszych sześciu miesięcy po zabiegu naprawy cewnika, jeśli nadal występują uszkodzenia po naprawa lub jeśli pacjent miał wcześniej infekcję serca. Porozmawiaj ze swoim lekarzem o tym, czy Ty lub Twoje dziecko musicie przyjmować antybiotyki przed jakimikolwiek zabiegami.

Wymagana opieka kontrolna

Jeśli masz PDA, nawet jeśli jako dziecko przeszedłeś operację , możesz być zagrożony powikłaniami jako osoba dorosła. Dlatego ważne jest, aby mieć stałą opiekę kontrolną, zwłaszcza jeśli przeszedłeś operację korekcji serca.

Taka opieka może być tak prosta, jak okresowe kontrole u lekarza lub może obejmować regularne badania przesiewowe w kierunku komplikacje. Ważne jest, aby przedyskutować swój plan opieki z lekarzem i upewnić się, że przestrzegasz wszystkich jego zaleceń.

Idealnie byłoby, gdyby kardiolog przeszkolony w leczeniu dorosłych z wrodzonymi wadami serca zajmie się Twoją opieką.

Styl życia i domowe sposoby

Jeśli Ty lub Twoje dziecko macie wrodzoną wadę serca lub przeszliście operację, aby ją naprawić, możecie mieć obawy dotyczące opieki pooperacyjnej. Oto kilka kwestii, o których możesz pomyśleć:

• Zapobieganie infekcjom. Dla większości osób z przetrwałym przewodem tętniczym regularne szczotkowanie i nitkowanie zębów oraz regularne przeglądy stomatologiczne to najlepsze sposoby zapobiegania infekcji.
• Ćwiczenia i zabawa. Ludzie i rodzice dzieci z wrodzonymi wadami serca często martwią się ryzykiem związanym z energiczną aktywnością i brutalną zabawą, nawet po skutecznym leczeniu. Chociaż niektóre dzieci i dorośli mogą potrzebować ograniczenia ilości lub rodzaju ćwiczeń, większość osób z przetrwałym przewodem tętniczym będzie prowadzić normalne życie. Lekarz Twojego dziecka lub Twojego dziecka może doradzić Ci, jakie czynności są bezpieczne.

Przygotowanie do wizyty

Przetrwały przewód tętniczy może zostać znaleziony podczas pobytu dziecka w szpitalu po urodzeniu lub później, jako osoba dorosła, czasami z powodu szmerów serca. Jeśli pediatra Twojego dziecka podejrzewa PDA, może skierować Cię do lekarza specjalizującego się w leczeniu dzieci z chorobami serca (kardiolog dziecięcy). Jeśli twój lekarz podejrzewa PDA, gdy jesteś dorosły, możesz zostać skierowany do lekarza przeszkolonego w leczeniu chorób serca (kardiologa).

Oto kilka informacji, które pomogą Ci przygotować się do wizyty.

Co możesz zrobić

• Pamiętaj o ograniczeniach przed spotkaniami. Kiedy umawiasz się na wizytę, zapytaj, czy jest coś, co musisz zrobić z wyprzedzeniem - na przykład ograniczyć dietę swojej lub dziecka.
• Zapisz objawy swoje lub dziecka, w tym te, które mogą wydawać się niezwiązane z przetrwałym przewodem. arteriosus lub inna wada serca.
• Zapisz kluczowe dane osobowe, w tym historię rodzinną wad serca.
• Przynieś kopie wcześniejszej dokumentacji medycznej, w tym raporty z poprzednich operacji lub badań obrazowych.
• Wypisz leki, witaminy lub suplementy, które Ty lub Twoje dziecko przyjmujecie.
• Zapisz pytania do lekarza.

W przypadku przetrwałego przewodu tętniczego, pytania, które należy zadać, obejmują:

• Czy PDA powoduje problemy?
• Jakie testy są konieczne?
• Czy ja lub moje dziecko będziemy potrzebować operacji?
• Jakie są alternatywy dla podstawowego podejścia, które sugerujesz?
• Czy ja lub moje dziecko powinniśmy iść do kardiologa specjalizującego się w wrodzonych wadach serca?
• Czy jest to stan dziedziczny? Jeśli mam kolejne dziecko, jakie jest prawdopodobieństwo, że będzie miało ono urządzenie PDA? Czy inne osoby z rodziny muszą być poddawane kontroli?
• Czy muszę ograniczać zajęcia moje lub mojego dziecka?
• Czy są broszury lub inne materiały drukowane, które mogę mieć? Jakie strony internetowe polecasz?

Nie wahaj się też zadawać innych pytań.

Czego możesz oczekiwać od swojego lekarza

Lekarz prawdopodobnie zada Ci kilka pytań, takich jak:

• Kiedy zauważyłeś objawy swoje lub swojego dziecka?
• Czy objawy były ciągłe? lub sporadycznie?
• Jak poważne są objawy?
• Co, jeśli w ogóle, wydaje się złagodzić objawy?
• Co, jeśli w ogóle, wydaje się pogarszać objawy?
• Jakie leki ty lub twoje dziecko zażywaliście w celu leczenia tej choroby? Jakie operacje miałeś ty lub twoje dziecko?