Zespół bólu rzepkowo-udowego

Omówienie

Zespół bólu rzepkowo-udowego (puh-tel-o-FEM-uh-rul) to ból w przedniej części kolana, wokół rzepki (rzepki). Czasami nazywane kolanem biegacza, występuje częściej u osób uprawiających sporty, które obejmują bieganie i skakanie.

Ból kolana często nasila się podczas biegania, wchodzenia lub schodzenia po schodach, długiego siedzenia lub przysiadów. Proste metody leczenia - takie jak odpoczynek i podawanie lodu - często pomagają, ale czasami konieczna jest fizjoterapia, aby złagodzić ból rzepkowo-udowy.

Objawy

Zespół bólu rzepkowo-udowego zwykle powoduje tępy, bolesny ból w przed kolanem. Ból może się nasilić, gdy:

Wchodzisz lub schodzisz po schodach
Klękasz lub kucasz
Siadasz ze zgiętym kolanem przez dłuższy czas

Kiedy udać się do lekarza

Jeśli ból kolana nie ustąpi w ciągu kilku dni, skonsultuj się z lekarzem.

Przyczyny

Lekarze nie są pewni, co powoduje zespół bólu rzepkowo-udowego, ale jest to związane z:

Nadużywanie. Bieganie lub skakanie powoduje powtarzające się obciążenia stawu kolanowego, co może powodować podrażnienie pod rzepką.
Brak równowagi lub osłabienie mięśni. Ból rzepkowo-udowy może wystąpić, gdy mięśnie wokół biodra i kolana nie utrzymują prawidłowo ustawionej rzepki. Stwierdzono, że ruchy kolana do wewnątrz podczas przysiadu są związane z bólem rzepkowo-udowym.
Uraz. Uraz rzepki, taki jak zwichnięcie lub złamanie, został powiązany z zespołem bólu rzepkowo-udowego.
Zabieg chirurgiczny. Operacja kolana, zwłaszcza naprawa więzadła krzyżowego przedniego przy użyciu własnego ścięgna rzepki jako przeszczepu, zwiększa ryzyko bólu rzepkowo-udowego.

Czynniki ryzyka

Czynniki, które mogą się zwiększyć Twoje ryzyko obejmuje:

Wiek. Zespół bólu rzepkowo-udowego typowo dotyka młodzież i młodych dorosłych. Problemy z kolanami w starszych populacjach są częściej spowodowane zapaleniem stawów.
Seks. Kobiety są dwukrotnie bardziej narażone na ból rzepkowo-udowy niż mężczyźni. Może to być spowodowane tym, że szersza miednica kobiety zwiększa kąt, pod którym stykają się kości w stawie kolanowym.
Niektóre sporty. Uprawianie sportów biegowych i skoków może dodatkowo obciążać kolana, zwłaszcza gdy zwiększasz poziom wytrenowania.

Zapobieganie

Czasami po prostu pojawia się ból kolana. Ale pewne kroki mogą pomóc zapobiec bólowi.

Utrzymaj siłę. Silne mięśnie czworogłowe i mięśnie odwodzące biodra pomagają utrzymać kolano w równowadze podczas aktywności, ale unikaj głębokich przysiadów podczas treningu siłowego.
Pomyśl o wyrównaniu i technice. Zapytaj swojego lekarza lub fizjoterapeutę o ćwiczenia elastyczności i siły, aby zoptymalizować technikę skakania, biegania i obracania się - i pomóc rzepce w prawidłowym ułożeniu w rowku. Szczególnie ważne jest ćwiczenie zewnętrznych mięśni bioder, aby zapobiec zapadaniu się kolana do wewnątrz podczas przysiadu, lądowania ze skoku lub schodzenia z stopnia.
Zrzuć zbędne kilogramy. Jeśli masz nadwagę, utrata wagi zmniejsza stres w kolanach.
Rozgrzewka. Przed bieganiem lub innym ćwiczeniem rozgrzej się, wykonując mniej więcej pięć minut lekkiej aktywności.
Rozciąganie. Promuj elastyczność dzięki delikatnym ćwiczeniom rozciągającym.
Stopniowo zwiększaj intensywność. Unikaj nagłych zmian intensywności treningów.
Ćwicz spryt. Upewnij się, że buty są dobrze dopasowane i zapewniają dobrą amortyzację. Jeśli masz płaskie stopy, rozważ wkładki do butów.

treść:

Diagnoza

Twój lekarz zapyta o Twoja historia problemów z kolanem i będzie naciskać na obszary kolana i ustawiać nogę w różnych pozycjach, aby wykluczyć inne schorzenia, które mają podobne oznaki i objawy.

Aby pomóc określić przyczynę kolana ból, lekarz może zalecić badania obrazowe, takie jak:

Prześwietlenie. Niewielka ilość promieniowania przechodzi przez Twoje ciało w trakcie tworzenia zdjęć rentgenowskich. Ta technika dobrze wizualizuje kości, ale jest mniej skuteczna w oglądaniu tkanek miękkich.
TK. Łączą one obrazy rentgenowskie z różnych kątów, aby tworzyć przekrojowe obrazy struktur wewnętrznych. Skany CT mogą uwidocznić zarówno kości, jak i tkanki miękkie, ale procedura zapewnia znacznie wyższą dawkę promieniowania niż zwykłe zdjęcia rentgenowskie.
MRI. Wykorzystując fale radiowe i silne pole magnetyczne, MRI generuje szczegółowe obrazy kości i tkanek miękkich, takich jak więzadła kolana i chrząstka. Jednak rezonans magnetyczny jest znacznie droższy niż zdjęcia rentgenowskie lub tomografia komputerowa.

Leczenie

Leczenie bólu rzepkowo-udowego często zaczyna się od prostych środków. Oprzyj kolano tak bardzo, jak to możliwe. Unikaj czynności zwiększających ból, takich jak wchodzenie po schodach, klęczenie czy kucanie, lub modyfikuj je.

Leki

W razie potrzeby weź dostępne bez recepty leki przeciwbólowe, takie jak paracetamol (Tylenol, inne), ibuprofen (Advil, Motrin IB, inne) lub naproksen sodowy (Aleve).

Terapia

Fizjoterapeuta może zasugerować:

Ćwiczenia rehabilitacyjne. Konkretne ćwiczenia mogą wzmocnić mięśnie, które wspierają kolana i kontrolują ułożenie kończyn, takie jak mięśnie czworogłowe, ścięgna podkolanowe i mięśnie wokół bioder, zwłaszcza odwodzicieli bioder. Głównym celem jest skorygowanie ruchu kolana do wewnątrz podczas kucania.
Aparat podtrzymujący. Ortezy kolana lub stabilizatory łuku mogą pomóc złagodzić ból.
Taśma. Twój fizjoterapeuta może pokazać, jak zakleić kolano taśmą, aby zmniejszyć ból i zwiększyć zdolność do ćwiczeń.
Lód. Pomocne może być oblodzenie kolana po wysiłku.
Sporty przyjazne kolanom. Podczas rekonwalescencji możesz ograniczyć się do czynności o niskim wpływie na kolana, takich jak jazda na rowerze i pływanie lub bieganie w wodzie.

Zabiegi chirurgiczne i inne

Jeśli leczenie niechirurgiczne nie jest skuteczne, lekarz może zasugerować:

Artroskopia. Podczas tego zabiegu lekarz wprowadza do kolana cienkie nacięcie cienkie jak ołówek urządzenie wyposażone w soczewkę aparatu i światło (artroskop). Instrumenty chirurgiczne przechodzą przez artroskop w celu usunięcia fragmentów uszkodzonej chrząstki.
Zmiana ustawienia. W cięższych przypadkach chirurg może potrzebować operacji kolana, aby wyrównać kąt rzepki lub zmniejszyć nacisk na chrząstkę.

Przygotowanie do wizyty

Możesz zacząć od wizyty u lekarza pierwszego kontaktu. Możesz też zostać skierowany do specjalisty medycyny fizycznej i rehabilitacji (fizjoterapeuty), fizjoterapeuty, ortopedy lub specjalisty medycyny sportowej.

Oto informacje, które pomogą Ci przygotować się do wizyty.

Co możesz zrobić

Przed wizytą napisz listę odpowiedzi na następujące pytania:

Twoje objawy i kiedy się zaczęły.
Kluczowe dane osobowe, w tym informacje o tym, czy kiedykolwiek zraniłeś kolano lub przeszedłeś operację kolana oraz jaki rodzaj ćwiczeń lub sportów uprawiasz.
Wszystkie przyjmowane leki, witaminy i suplementy, w tym dawki.
Pytania, które należy zadać lekarzowi.

Jeśli to możliwe, weź ze sobą członka rodziny lub przyjaciela, aby pomógł Ci zapamiętać podane informacje. Ponadto, jeśli miałeś prześwietlenia rentgenowskie lub inne badania obrazowe kolan, spróbuj przynieść ich kopie na wizytę.

W przypadku zespołu bólu rzepkowo-udowego, niektóre pytania, które należy zadać lekarzowi, obejmują:

Co prawdopodobnie powoduje mój ból kolana?
Jakie są inne możliwe przyczyny bólu kolana?
Jakich testów potrzebuję?
Czy mój stan jest prawdopodobnie przejściowy czy przewlekły?
Jaki jest najlepszy sposób postępowania?
Jakie są alternatywy dla podstawowego podejścia, które sugerujesz?
Jak najlepiej radzić sobie z bólem przy innych schorzeniach?
Czy muszę ograniczać swoje działania?
Czy powinienem udać się do specjalisty?
Czy są broszury lub inne materiały drukowane, które mogę mieć? Jakie strony internetowe polecasz?

Nie wahaj się zadawać innych pytań.