Neurofibromatosis

Omówienie

Nerwiakowłókniakowatość to choroba genetyczna, która powoduje powstawanie guzów w tkance nerwowej. Guzy te mogą rozwinąć się w dowolnym miejscu układu nerwowego, w tym w mózgu, rdzeniu kręgowym i nerwach. Nerwiakowłókniakowatość jest zwykle diagnozowana w dzieciństwie lub we wczesnej dorosłości.

Guzy są zwykle niezłośliwe (łagodne), ale czasami mogą stać się nowotworowe (złośliwe). Objawy są często łagodne. Jednak powikłania neurofibromatozy mogą obejmować utratę słuchu, zaburzenia uczenia się, problemy z sercem i naczyniami krwionośnymi (sercowo-naczyniowymi), utratę wzroku i silny ból.

Leczenie neurofibromatozy skupia się na wspieraniu zdrowego wzrostu i rozwoju u dzieci dotkniętych chorobą zaburzenia i wczesne leczenie powikłań. Kiedy neurofibromatoza powoduje duże guzy lub guzy uciskające nerw, operacja może zmniejszyć objawy. Niektórym osobom mogą przydać się inne terapie, takie jak radiochirurgia stereotaktyczna lub leki uśmierzające ból.

Rodzaje

1. Nerwiakowłókniak

Objawy

Istnieją trzy typy neurofibromatozy, z których każdy ma inne objawy.

Neurofibromatosis 1

Neurofibromatosis 1 (NF1) zwykle pojawia się w dzieciństwie. Objawy są często zauważalne zaraz po urodzeniu lub wkrótce potem i prawie zawsze przed 10. rokiem życia. Oznaki i objawy są często łagodne do umiarkowanych, ale mogą mieć różny stopień nasilenia.

Do objawów przedmiotowych i podmiotowych należą:

• Płaskie, jasnobrązowe plamy na skórze (plamy cafe au lait). Te nieszkodliwe plamy są powszechne u wielu ludzi. Posiadanie więcej niż sześciu kawiarni z mlekiem z mlekiem jest mocną oznaką NF1. Zwykle pojawiają się przy urodzeniu lub pojawiają się w pierwszych latach życia. Po wczesnym dzieciństwie przestają pojawiać się nowe plamy.
• Piegi w pachach lub okolicy pachwiny. Piegi pojawiają się zwykle w wieku od 3 do 5 lat. Piegi są mniejsze niż plamy typu cafe au lait i zwykle pojawiają się w skupiskach w fałdach skórnych.
• Drobne guzki na tęczówce oka (guzki Lischa). Te nieszkodliwe guzki nie są łatwo widoczne i nie wpływają na widzenie.
• Miękkie guzy wielkości ziarnka grochu na lub pod skórą (nerwiakowłókniaki). Te łagodne guzy zwykle rozwijają się w skórze lub pod skórą, ale mogą również rosnąć wewnątrz ciała. Czasami wzrost obejmuje wiele nerwów (nerwiakowłókniak splotowy). Nerwiakowłókniaki splotopodobne zlokalizowane na twarzy mogą powodować oszpecenie. Nerwiakowłókniaki mogą się nasilać z wiekiem.
• Deformacje kości. Nieprawidłowy wzrost kości i niedobór gęstości mineralnej kości mogą powodować deformacje kości, takie jak skrzywienie kręgosłupa (skolioza) lub skrzywienie podudzia.
• Guz nerwu wzrokowego (glejak wzrokowy). Guzy te pojawiają się zwykle w wieku 3 lat, rzadko w późnym dzieciństwie i okresie dojrzewania i prawie nigdy u dorosłych.
• Trudności w uczeniu się. Upośledzenie umiejętności myślenia jest powszechne u dzieci z NF1, ale zwykle jest łagodne. Często występuje określona trudność w uczeniu się, na przykład problem z czytaniem lub matematyką. Zespół z deficytem uwagi / nadpobudliwością (ADHD) jest również powszechny.
• Większy niż przeciętny rozmiar głowy. Dzieci z NF1 mają zwykle głowę większą niż przeciętna z powodu zwiększonej objętości mózgu.
• Niski wzrost. Dzieci z NF1 często mają poniżej średniej wzrostu.

Neurofibromatosis 2

Neurofibromatosis 2 (NF2) występuje znacznie rzadziej niż NF1. Oznaki i objawy NF2 zwykle wynikają z rozwoju łagodnych, wolno rosnących guzów w obu uszach (nerwiak słuchu), który może powodować utratę słuchu. Nowotwory te, znane również jako nerwiak przedsionkowy, rosną na nerwie, który przenosi informacje o dźwięku i równowadze z ucha wewnętrznego do mózgu.

Oznaki i objawy pojawiają się zwykle w późnych latach nastoletnich i wczesnych dorosłych i mogą się różnić w surowości. Oznaki i objawy mogą obejmować:

• Stopniową utratę słuchu
• Dzwonienie w uszach
• Słaba równowaga
• Bóle głowy

Czasami NF2 może prowadzić do rozwoju schwannoma w innych nerwach ciała, w tym nerwach czaszkowych, rdzeniowych, wzrokowych (wzrokowych) i obwodowych. Oznaki i objawy tych schwannoma mogą obejmować:

• Drętwienie i osłabienie rąk lub nóg
• Ból
• Problemy z równowagą
• Opadanie twarzy
• Problemy ze wzrokiem lub rozwój zaćmy

Schwannomatosis

Ten rzadki typ nerwiakowłókniakowatości zwykle dotyka ludzi po 20. roku życia. objawy pojawiają się między 25 a 30 rokiem życia. Schwannomatosis powoduje rozwój guzów na nerwach czaszkowych, rdzeniowych i obwodowych - ale rzadko na nerwie przenoszącym dźwięk i informacje o równowadze z ucha wewnętrznego do mózgu. Ponieważ guzy zwykle nie rosną na obu nerwach słuchowych, schwannomatoza nie powoduje ubytku słuchu u osób z NF2.

Objawy schwannomatosis obejmują:

• Przewlekły ból, który może wystąpić w dowolnym miejscu ciała i może powodować kalectwo
• Drętwienie lub osłabienie różnych części ciała
• Utrata mięśni

Kiedy iść do lekarza

Skontaktuj się z lekarzem, jeśli u Ciebie lub Twojego dziecka pojawią się oznaki lub objawy neurofibromatozy. Guzy związane z neurofibromatozą są często łagodne i wolno rosną. Dlatego chociaż ważne jest, aby uzyskać szybką diagnozę, sytuacja nie jest nagła.

Przyczyny

Neurofibromatoza jest spowodowana defektami genetycznymi (mutacjami), które są przekazywane przez rodziców lub pojawiają się spontanicznie w momencie poczęcia. Konkretne zaangażowane geny zależą od rodzaju neurofibromatozy:

• NF1. Gen NF1 znajduje się na chromosomie 17. Gen ten wytwarza białko zwane neurofibrominą, które pomaga regulować wzrost komórek. Zmutowany gen powoduje utratę neurofibrominy, co pozwala komórkom na niekontrolowany wzrost.
• NF2. Gen NF2 znajduje się na chromosomie 22 i wytwarza białko zwane merlinem (zwane również schwannomin), które hamuje powstawanie guzów. Zmutowany gen powoduje utratę merliny, co prowadzi do niekontrolowanego wzrostu komórek.
• Schwannomatosis. Jak dotąd wiadomo, że dwa geny powodują schwannomatozę. Mutacje genów SMARCB1 i LZTR1, które hamują nowotwory, są związane z tym typem neurofibromatozy.

Czynniki ryzyka

Największym czynnikiem ryzyka neurofibromatozy jest historia rodzinna zaburzenia. Około połowa osób z NF1 i NF2 odziedziczyła chorobę od chorego rodzica. Osoby z NF1 i NF2, które nie mają dotkniętych krewnych, prawdopodobnie mają nową mutację genu.

NF1 i NF2 są zaburzeniami autosomalnymi dominującymi, co oznacza, że ​​każde dziecko rodzica z tym zaburzeniem ma 50 procent szansa na odziedziczenie mutacji genetycznej.

Wzór dziedziczenia schwannomatozy jest mniej jasny. Naukowcy szacują obecnie, że ryzyko odziedziczenia schwannomatosis od chorego rodzica wynosi około 15 procent.

Powikłania

Powikłania neurofibromatozy są różne, nawet w obrębie tej samej rodziny. Ogólnie powikłania wynikają z zaburzenia wzrostu guza tkanki nerwowej lub ucisku na narządy wewnętrzne.

Powikłania NF1

Powikłania NF1 obejmują:

• Problemy neurologiczne. Trudności w uczeniu się i myśleniu to najczęstsze problemy neurologiczne związane z NF1. Niezbyt częste powikłania obejmują epilepsję i gromadzenie się nadmiaru płynu w mózgu.
• Problemy z wyglądem. Widoczne objawy nerwiakowłókniakowatości - takie jak rozległe plamy z mlekiem, wiele nerwiakowłókniaków w okolicy twarzy lub duże nerwiakowłókniaki - mogą powodować niepokój i stres emocjonalny, nawet jeśli nie są one poważne z medycznego punktu widzenia.
• Problemy szkieletowe. Niektóre dzieci mają nieprawidłowo uformowane kości, co może powodować skrzywienie nóg i złamania, które czasami się nie goją. NF1 może powodować skrzywienie kręgosłupa (skoliozę), które może wymagać usztywnienia lub operacji. NF1 wiąże się również ze zmniejszoną gęstością mineralną kości, co zwiększa ryzyko słabych kości (osteoporozy).
• Problemy ze wzrokiem. Czasami u dzieci rozwija się guz nerwu wzrokowego (glejak wzrokowy), który może wpływać na widzenie.
• Problemy w okresie zmian hormonalnych. Zmiany hormonalne związane z dojrzewaniem lub ciążą mogą powodować wzrost nerwiakowłókniaków. Większość kobiet z NF1 ma zdrowe ciąże, ale prawdopodobnie będzie wymagać monitorowania przez położnika zaznajomionego z tą chorobą.
• Problemy sercowo-naczyniowe. Osoby z NF1 mają zwiększone ryzyko nadciśnienia i mogą rozwinąć się nieprawidłowości w naczyniach krwionośnych.
• Problemy z oddychaniem. Rzadko neurofibromy splotopodobne mogą wywierać nacisk na drogi oddechowe.
• Rak. Szacuje się, że 3 do 5 procent osób z NF1 rozwija guzy nowotworowe. Zwykle powstają z nerwiakowłókniaków pod skórą lub z nerwiakowłókniaków splotowatych. Osoby z NF1 mają również większe ryzyko innych form raka, takich jak rak piersi, białaczka, rak jelita grubego, guzy mózgu i niektóre rodzaje raka tkanek miękkich. Kobiety z NF1 powinny rozpocząć badania przesiewowe w kierunku raka piersi w młodszym wieku niż ogół populacji.
• Łagodny guz nadnerczy (guz chromochłonny). Ten niezłośliwy guz wydziela hormony, które podnoszą ciśnienie krwi. Zwykle konieczna jest operacja w celu usunięcia guza chromochłonnego.

Powikłania NF2

Powikłania NF2 obejmują:

• Częściowa lub całkowita głuchota
• Uszkodzenie nerwu twarzowego
• Problemy ze wzrokiem
• Małe, łagodne guzy skóry (nerwiaki skórne)
• Osłabienie lub drętwienie kończyn
• Liczne łagodne guzy mózgu lub guzy kręgosłupa (oponiaki) wymagające częstych operacji

powikłania schwannomatosis

Ból spowodowany schwannomatozą może być wyniszczający i może wymagać leczenia chirurgicznego lub leczenia przez specjalistę od bólu.

Diagnoza

Twój lekarz rozpocznie przegląd Twojej osobistej i rodzinnej historii medycznej oraz badanie fizykalne.

Twój lekarz może użyć specjalnej lampy, aby sprawdzić, czy na Twojej skórze nie ma plam kawy z mlekiem, co może pomóc zdiagnozować NF1.

Jeśli potrzebne są dodatkowe testy w celu zdiagnozowania NF1, NF2 lub schwannomatosis, lekarz może zalecić:

• Badanie wzroku. Okulista może wykryć guzki Lischa i zaćmę.
• Badanie słuchu i równowagi. Test mierzący słuch (audiometria), test wykorzystujący elektrody do rejestrowania ruchów oczu (elektronystagmografia) oraz test mierzący komunikaty elektryczne przenoszące dźwięk z ucha wewnętrznego do mózgu (wywołana reakcja słuchowa pnia mózgu) mogą pomóc w ocenie słuchu i problemy z równowagą u osób z NF2.
• Testy obrazowe. Rentgen, tomografia komputerowa lub rezonans magnetyczny mogą pomóc w identyfikacji nieprawidłowości kostnych, guzów mózgu lub rdzenia kręgowego oraz bardzo małych guzów. MRI może służyć do diagnozowania glejaków nerwu wzrokowego. Testy obrazowe są również często używane do monitorowania NF2 i schwannomatozy.
• Testy genetyczne. Dostępne są testy identyfikacji NF1 i NF2 i można je wykonać w okresie prenatalnym. Zapytaj swojego lekarza o poradnictwo genetyczne. Testy genetyczne nie zawsze identyfikują schwannomatozę, ponieważ inne, nieznane geny mogą być zaangażowane w zaburzenie. Jednak niektóre kobiety wybierają testy genetyczne na SMARCB1 i LZTR1 przed urodzeniem dzieci.

Aby zdiagnozować NF1, musisz mieć co najmniej dwa objawy choroby. Jeśli Twoje dziecko ma tylko jeden objaw i nie ma historii NF1 w rodzinie, lekarz prawdopodobnie będzie monitorował Twoje dziecko pod kątem rozwoju jakichkolwiek dodatkowych objawów. Rozpoznanie NF1 zwykle stawia się w wieku 4 lat.

Badania genetyczne mogą pomóc w ustaleniu diagnozy.

Leczenie

Nerwiakowłókniakowatości nie można wyleczyć, ale leczenie może pomóc w radzeniu sobie z oznakami i objawami. Ogólnie rzecz biorąc, im szybciej Ty lub Twoje dziecko znajdziecie się pod opieką lekarza przeszkolonego w leczeniu nerwiakowłókniakowatości, tym lepszy wynik.

Monitorowanie

Jeśli Twoje dziecko ma NF1, lekarz prawdopodobnie zalecić coroczne badania kontrolne dostosowane do wieku w celu:

• Ocenić skórę dziecka pod kątem nowych nerwiakowłókniaków lub zmian w już istniejących
• Sprawdź, czy nie ma oznak wysokiego ciśnienia krwi
• Oceń wzrost i rozwój swojego dziecka - w tym wzrost, wagę i obwód głowy - zgodnie z wykresami wzrostu dostępnymi dla dzieci z NF1
• Sprawdź oznaki wczesnego dojrzewania
• Oceń swoje dziecko pod kątem wszelkie zmiany i nieprawidłowości szkieletu
• Oceń rozwój dziecka w nauce i postępy w szkole
• Uzyskaj pełne badanie wzroku

Skontaktuj się niezwłocznie z lekarzem, jeśli zauważyć wszelkie zmiany w oznakach i objawach między wizytami. Ważne jest, aby wykluczyć możliwość wystąpienia guza nowotworowego i otrzymać odpowiednie leczenie na wczesnym etapie.

Chirurgia i inne procedury

Twój lekarz może zalecić operację lub inne procedury w celu leczenia ciężkich objawów lub powikłania neurofibromatozy.

• Operacja usunięcia guzów. Objawy można złagodzić, usuwając całość lub część guzów, które uciskają pobliską tkankę lub uszkadzają narządy. Jeśli masz NF2 i doświadczyłeś utraty słuchu, kompresji pnia mózgu lub wzrostu guza, Twój lekarz może zalecić operację usunięcia nerwiaków słuchu, które powodują problemy. Całkowite usunięcie nerwiaków nerwiakowatych u osób ze schwannomatozą może znacznie złagodzić ból.
• Radiochirurgia stereotaktyczna. Ta procedura zapewnia precyzyjne napromienianie guza i nie wymaga nacięcia. Radiochirurgia stereotaktyczna może być opcją w celu usunięcia nerwiaków słuchu, jeśli masz NF2. Radiochirurgia stereotaktyczna może pomóc w zachowaniu słuchu.
• Słuchowe implanty pnia mózgu i implanty ślimakowe. Te urządzenia mogą pomóc w poprawie słuchu, jeśli masz NF2 i ubytek słuchu.

Leczenie raka

Nowotwory złośliwe i inne nowotwory związane z neurofibromatozą są leczone standardowymi terapiami przeciwnowotworowymi, takie jak chirurgia, chemioterapia i radioterapia. Wczesna diagnoza i leczenie to najważniejsze czynniki wpływające na dobry wynik.

Leki przeciwbólowe

Zarządzanie bólem jest ważną częścią leczenia schwannomatozy. Twój lekarz może zalecić:

• Leki na nerwobóle, takie jak gabapentyna (Neurontin, Gralise, Horizant) lub pregabalina (Lyrica).
• Trójcykliczne leki przeciwdepresyjne, takie jak amitryptylina
• Inhibitory wychwytu zwrotnego serotoniny i norepinefryny, takie jak duloksetyna (Cymbalta)
• Leki przeciwpadaczkowe, takie jak topiramat (Topamax, Qudexy XR, Trokendi XR) lub karbamazepina (Carbatrol, Tegretol, inne)

Potencjalne przyszłe zabiegi

Naukowcy testują terapie genowe na NF1. Potencjalne nowe metody leczenia mogą obejmować zastąpienie genu NF1 w celu przywrócenia funkcji neurofibrominy.

Badania kliniczne

Radzenie sobie i wsparcie

Opieka nad dzieckiem z przewlekłą chorobą takie jak neurofibromatoza może stanowić wyzwanie. Ale wiele dzieci z nerwiakowłókniakowatością dorasta do zdrowego życia z niewielkimi, jeśli w ogóle, komplikacjami.

Aby sobie poradzić:

• Znajdź lekarza pierwszego kontaktu, któremu możesz zaufać i którzy mogą koordynować opiekę nad dzieckiem z innymi specjalistami. Children's Tumor Foundation ma narzędzie internetowe, które pomoże Ci znaleźć specjalistę od neurofibromatozy w Twojej okolicy.
• Dołącz do grupy wsparcia dla rodziców, którzy opiekują się dziećmi z neurofibromatozą, ADHD, specjalnymi potrzebami lub ogólnie chorobami przewlekłymi. / li>
• Przyjmij pomoc w codziennych potrzebach, takich jak gotowanie, sprzątanie lub opieka nad innymi dziećmi, lub po prostu zrób potrzebną przerwę.
• Poszukaj wsparcia akademickiego dla dzieci z trudnościami w uczeniu się.

Przygotowanie do wizyty

Możesz zostać skierowany do lekarza specjalizującego się w chorobach mózgu i układu nerwowego (neurolog).

Dobrze jest być dobrze przygotowany na spotkanie. Oto kilka informacji, które pomogą Ci się przygotować i dowiedzieć się, czego możesz się spodziewać od swojego lekarza.

Co możesz zrobić

• Sporządź listę problemów, notując kiedy zauważyłeś je jako pierwszy.
• Weź ze sobą pełną historię medyczną i rodzinną, jeśli Twój lekarz jeszcze jej nie ma.
• Zapisz kluczowe dane osobowe, w tym wszelkie główne stresy lub ostatnie zmiany w życiu.
• Sporządź listę wszystkich leków, witamin lub suplementów, które Ty lub Twoje dziecko bierzesz.
• Przynieś zdjęcia wszystkich członków rodziny - żyjących lub zmarłych - którzy mogli mieć miał podobne oznaki i objawy.
• Zapisz pytania do lekarza.

Twój czas spędzony z lekarzem jest ograniczony. Przygotowanie listy pytań może pomóc w maksymalnym wykorzystaniu wspólnego czasu. Wypisz swoje pytania od najważniejszych do najmniej ważnych na wypadek, gdyby czas się skończył. W przypadku neurofibromatozy kilka podstawowych pytań, które należy zadać lekarzowi, to:

• Jaki typ neurofibromatozy podejrzewasz?
• Jakie testy zalecasz?
• Jakie terapie są dostępne?
• W jaki sposób należy monitorować stan pod kątem zmian?

Oprócz pytań, które przygotowałeś do zadania lekarzowi, nie wahaj się zadawać inne pytania, które przyjdą Ci do głowy.

Czego możesz oczekiwać od swojego lekarza

Twój lekarz prawdopodobnie zada Ci kilka pytań. Gotowość do udzielenia odpowiedzi może pozwolić później na omówienie innych kwestii, którymi chcesz się zająć. Twój lekarz może zapytać:

• Kiedy po raz pierwszy zauważyłeś oznaki lub objawy? Czy zmieniały się z biegiem czasu?
• Czy w rodzinie występowała neurofibromatoza?