Mononukleoza

Omówienie

Mononukleoza zakaźna (mononukleoza) jest często nazywana chorobą całowania. Wirus, który powoduje mononukleozę, jest przenoszony przez ślinę, więc możesz go zarazić przez całowanie, ale możesz też zostać narażony, dzieląc szklankę lub naczynia z jedzeniem z osobą, która ma mononukleozę. Jednak mononukleoza nie jest tak zaraźliwa jak niektóre infekcje, takie jak przeziębienie.

Najprawdopodobniej masz mononukleozę ze wszystkimi jej oznakami i objawami, jeśli jesteś nastolatkiem lub młodym dorosłym. Małe dzieci mają zwykle niewiele objawów, a infekcja często pozostaje nierozpoznana.

Jeśli masz mononukleozę, ważne jest, aby uważać na pewne powikłania, takie jak powiększona śledziona. Odpoczynek i odpowiednia ilość płynów to klucz do regeneracji.

Objawy

Oznaki i objawy mononukleozy mogą obejmować:

• Zmęczenie
• Ból gardła, być może błędnie zdiagnozowany jako paciorkowiec, który nie ustępuje po leczeniu antybiotykami
• Gorączka
• Obrzęk węzłów chłonnych szyi i pach
• Obrzęk migdałki
• Ból głowy
• Wysypka skórna
• Miękka, obrzęknięta śledziona

Wirus ma okres inkubacji około czterech do sześć tygodni, chociaż u małych dzieci okres ten może być krótszy. Oznaki i objawy, takie jak gorączka i ból gardła, zwykle ustępują w ciągu kilku tygodni, ale zmęczenie, powiększone węzły chłonne i obrzęk śledziony mogą utrzymywać się przez kilka tygodni dłużej.

Kiedy iść do lekarza

Jeśli doświadczasz powyższych objawów, możesz mieć mononukleozę.

Jeśli objawy nie ustępują samoistnie w ciągu tygodnia lub dwóch, skontaktuj się z lekarzem.

Przyczyny

Najczęstszą przyczyną mononukleozy jest wirus Epsteina-Barra, ale inne wirusy mogą również powodować podobne objawy.

Chociaż objawy mononukleozy są niewygodne, infekcja ustępuje samoistnie bez długotrwałych skutków. Większość dorosłych została narażona na wirus Epsteina-Barra i wytworzyła przeciwciała. Dlatego są odporni i nie dostaną mononukleozy.

Powikłania

Powikłania mononukleozy mogą czasami być poważne.

Powiększenie śledziony

Mononukleoza może powodować powiększenie śledziony. W skrajnych przypadkach śledziona może pęknąć, powodując ostry, nagły ból w lewej części górnej części brzucha. Jeśli wystąpi taki ból, natychmiast zgłoś się do lekarza - może być konieczna operacja.

Problemy z wątrobą

Mogą również wystąpić problemy z wątrobą:

• Wirusowe zapalenie wątroby . Może wystąpić łagodne zapalenie wątroby (zapalenie wątroby).
• Żółtaczka. Sporadycznie występuje również zażółcenie skóry i białek oczu (żółtaczka).

Mniej powszechne powikłania

Mononukleoza może również powodować następujące, rzadziej występujące powikłania:

• Niedokrwistość - zmniejszenie liczby czerwonych krwinek i hemoglobiny, białka bogatego w żelazo w krwinkach czerwonych
• Trombocytopenia - mała liczba płytek krwi, które są krwinkami zaangażowany w krzepnięcie
• Problemy z sercem - zapalenie mięśnia sercowego (zapalenie mięśnia sercowego)
• Powikłania dotyczące układu nerwowego - zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych, zapalenie mózgu i zespół Guillain-Barre
• Opuchnięte migdałki - które mogą blokować oddychanie

Wirus Epsteina-Barra może powodować znacznie poważniejsze choroby u osób z upośledzonym układem odpornościowym, takich jak osoby z HIV / AIDS lub osoby przyjmujące leki tłumiące odporność po przeszczepie narządu.

Zapobieganie

Mononukleoza jest przenoszona przez ślinę. Jeśli jesteś zarażony, możesz zapobiec rozprzestrzenianiu się wirusa na innych, nie całując ich i nie dzieląc się jedzeniem, naczyniami, szklankami i naczyniami przez kilka dni po ustąpieniu gorączki - a nawet dłużej, jeśli to możliwe.

Wirus Epstein-Barr może utrzymywać się w ślinie przez miesiące po infekcji. Nie ma szczepionki zapobiegającej mononukleozie.

Diagnoza

Badanie lekarskie

Twój lekarz może podejrzewać mononukleozę na podstawie Twoich objawów przedmiotowych i podmiotowych, czasu ich trwania oraz badania fizykalnego. Będzie szukał oznak, takich jak obrzęk węzłów chłonnych, migdałków, wątroby lub śledziony i rozważy, w jaki sposób te objawy odnoszą się do opisanych objawów.

Badania krwi

• Testy przeciwciał. Jeśli zachodzi potrzeba dodatkowego potwierdzenia, można wykonać test monospot, aby sprawdzić, czy we krwi nie ma przeciwciał przeciwko wirusowi Epstein-Barr. Ten test przesiewowy daje wyniki w ciągu jednego dnia. Ale może nie wykryć infekcji w pierwszym tygodniu choroby. Inny test przeciwciał wymaga dłuższego czasu na uzyskanie wyniku, ale może wykryć chorobę nawet w pierwszym tygodniu objawów.
• Liczba białych krwinek. Lekarz może zastosować inne badania krwi w celu wykrycia podwyższonej liczby białych krwinek (limfocytów) lub nieprawidłowo wyglądających limfocytów. Te badania krwi nie potwierdzą mononukleozy, ale mogą zasugerować ją jako możliwość.

Leczenie

Nie ma żadnej konkretnej terapii do leczenia mononukleozy zakaźnej. Antybiotyki nie działają przeciwko infekcjom wirusowym, takim jak mono. Leczenie polega głównie na dbaniu o siebie, na przykład na wystarczającym odpoczynku, zdrowej diecie i piciu dużej ilości płynów. Możesz przyjmować dostępne bez recepty leki przeciwbólowe w celu leczenia gorączki lub bólu gardła.

Leki

• Leczenie wtórnych infekcji. Czasami infekcja paciorkowcami (paciorkowcami) towarzyszy bólowi gardła w mononukleozie. Może również rozwinąć się infekcja zatok lub infekcja migdałków (zapalenie migdałków). Jeśli tak, możesz potrzebować leczenia antybiotykami w przypadku tych towarzyszących infekcji bakteryjnych.
• Ryzyko wysypki w przypadku niektórych leków. Amoksycylina i inne pochodne penicyliny nie są zalecane dla osób z mononukleozą. W rzeczywistości u niektórych osób z mononukleozą, które przyjmują jeden z tych leków, może wystąpić wysypka. Jednak wysypka niekoniecznie oznacza, że ​​są uczuleni na antybiotyk. W razie potrzeby dostępne są inne antybiotyki, które rzadziej wywołują wysypkę, do leczenia infekcji towarzyszących mononukleozie.

Styl życia i domowe sposoby

Oprócz dużej ilości odpoczynku , poniższe kroki mogą pomóc złagodzić objawy mononukleozy:

• Pij dużo wody i soków owocowych. Płyny pomagają złagodzić gorączkę i ból gardła oraz zapobiegają odwodnieniu.

• Weź dostępny bez recepty lek przeciwbólowy. W razie potrzeby stosuj leki przeciwbólowe, takie jak paracetamol (Tylenol, inne) lub ibuprofen (Advil, Motrin IB, inne). Leki te nie mają właściwości przeciwwirusowych. Weź je tylko w celu złagodzenia bólu lub gorączki.

  Zachowaj ostrożność podczas podawania aspiryny dzieciom lub nastolatkom. Chociaż aspiryna jest dopuszczona do stosowania u dzieci w wieku powyżej 3 lat, dzieci i nastolatki wyzdrowiące z ospy wietrznej lub objawów grypopodobnych nigdy nie powinny przyjmować aspiryny. Dzieje się tak, ponieważ aspiryna została powiązana z zespołem Reye'a, rzadkim, ale potencjalnie zagrażającym życiu stanem u takich dzieci.

• Płucz gardło słoną wodą. Zrób to kilka razy dziennie, aby złagodzić ból gardła. Wymieszaj 1/2 łyżeczki soli w 8 uncji (237 mililitrów) ciepłej wody.

Poczekaj, aż wrócisz do uprawiania sportu i innych zajęć.

Większość oznak i objawów mononukleozy złagodzenie w ciągu kilku tygodni, ale mogą minąć dwa do trzech miesięcy, zanim poczujesz się całkowicie normalnie. Im więcej odpoczniesz, tym szybciej powinieneś dojść do siebie. Zbyt wczesny powrót do zwykłego harmonogramu może zwiększyć ryzyko nawrotu.

Aby pomóc Ci uniknąć ryzyka pęknięcia śledziony, lekarz może zasugerować, aby poczekać około miesiąca przed powrotem do energicznych zajęć, ciężkich podnoszenie, praca w domu lub sporty kontaktowe. Pęknięcie śledziony skutkuje silnym krwawieniem i jest nagłym przypadkiem medycznym.

Zapytaj lekarza, kiedy można bezpiecznie powrócić do normalnego poziomu aktywności. Twój lekarz może zalecić stopniowy program ćwiczeń, który pomoże Ci odbudować siły podczas regeneracji.

Radzenie sobie i wsparcie

Mononukleoza może trwać kilka tygodni, pozostawiając Cię w domu podczas regeneracji. Miej cierpliwość do swojego ciała, ponieważ walczy z infekcją.

Dla młodych ludzi mononukleoza oznacza opuszczone zajęcia - zajęcia, ćwiczenia zespołowe i imprezy. Bez wątpienia będziesz musiał trochę odpocząć. Uczniowie muszą powiadomić swoje szkoły, że wracają do zdrowia po mononukleozie i mogą wymagać specjalnych środków, aby nadążyć za swoją pracą.

Jeśli masz mononukleozę, niekoniecznie musisz poddawać się kwarantannie. Wiele osób jest już uodpornionych na wirusa Epsteina-Barra z powodu ekspozycji w dzieciństwie. Ale planuj nie wychodzić w domu ze szkoły i innych zajęć, dopóki nie poczujesz się lepiej.

Szukaj pomocy przyjaciół i rodziny, gdy wyzdrowiejesz po mononukleozie. W razie potrzeby studenci powinni również skontaktować się z personelem studenckiej przychodni zdrowia w celu uzyskania pomocy lub leczenia.

Przygotowanie do wizyty

Jeśli podejrzewasz, że masz mononukleozę, skontaktuj się z lekarzem rodzinnym. Oto kilka informacji, które pomogą Ci przygotować się do wizyty i dowiedzieć się, czego możesz się spodziewać od lekarza.

Co możesz zrobić

• Zapisz wszelkie objawy, których doświadczasz, w tym te, które mogą wydawać się niezwiązane z powodem, dla którego zaplanowałeś spotkanie.
• Zapisz kluczowe dane osobowe, zwracając uwagę na wszelkie poważne stresy, ostatnie zmiany w życiu, codzienną rutynę - w tym nawyki dotyczące snu - lub kontakt z kimkolwiek z mononukleozą.
• Sporządź listę wszystkich przyjmowanych leków, witamin i suplementów.
• Zapisz pytania do lekarza.

Przygotowanie listy pytań pomoże Ci maksymalnie wykorzystać czas spędzony z lekarzem. W przypadku mononukleozy kilka podstawowych pytań, które należy zadać lekarzowi, to:

• Jakie są najbardziej prawdopodobne przyczyny moich objawów lub stanu?
• Jakie są inne niż najbardziej prawdopodobna przyczyna? możliwe przyczyny moich objawów lub stanu?
• Jakich testów potrzebuję?
• Mam inne schorzenia. Jak najlepiej zarządzać nimi razem?
• Czy są jakieś ograniczenia, których muszę przestrzegać?
• Czy muszę siedzieć w domu z pracy lub szkoły? Jak długo powinienem zostać w domu?
• Kiedy mogę wrócić do forsownych zajęć i uprawiać sporty?
• Czy są jakieś leki, których muszę unikać?
• Czy są broszury lub inne materiały drukowane, które mogę zabrać ze sobą? Jakie strony internetowe polecasz?

Nie wahaj się zadawać innych pytań.

Czego możesz oczekiwać od swojego lekarza

Twój lekarz jest prawdopodobnie zada Ci kilka pytań, w tym:

• Kiedy wystąpiły u Ciebie objawy?
• Czy byłeś narażony na kontakt z kimś z mononukleozą?
• Czy objawy były ciągłe lub sporadyczne?
• Jak poważne są Twoje objawy?
• Co wydaje się łagodzić objawy?
• Co, jeśli cokolwiek , wydaje się nasilać objawy?