Liszaj twardzinowy

Omówienie

Liszaj twardzinowy (LIE-kun skluh-ROW-sus) to rzadka choroba, która powoduje powstawanie plamistej, białej skóry, która wydaje się cieńsza niż zwykle. Zwykle wpływa na okolice narządów płciowych i odbytu.

Liszaj twardzinowy może zachorować każdy, ale kobiety po menopauzie są bardziej narażone.

Twój lekarz może zasugerować leczenie kremami lub maściami, które pomogą przywrócić normalny wygląd skóry i zmniejszenie skłonności do powstawania blizn. Stan ten ma tendencję do nawrotów, więc może być konieczna długoterminowa opieka kontrolna. Rzadko kiedy liszaj twardzinowy ustępuje bez leczenia.

Objawy

Osoby z łagodnym liszajem twardzinowym mogą nie mieć żadnych oznak ani objawów.

Oznaki i objawy zwykle dotyczą skóry okolice narządów płciowych i odbytu, ale mogą również wpływać na skórę górnej części ciała, ramion i piersi. Mogą to być:

• Zaczerwienienie
• Swędzenie (świąd), który może być silny
• Dyskomfort lub ból
• Gładka biel plamy na skórze
• Plamy, pomarszczone plamy
• Łzawienie lub krwawienie
• W ciężkich przypadkach krwawienie, pęcherze lub owrzodzenia
• Bolesne seks

Kiedy iść do lekarza

Skontaktuj się z lekarzem, jeśli masz objawy wspólne dla liszaja twardzinowego.

Jeśli już zdiagnozowano liszaj twardzinowy, udaj się do lekarza co sześć do 12 miesięcy, aby sprawdzić, czy nie występują zmiany skórne lub skutki uboczne leczenia.

Przyczyny

Przyczyna liszaja twardzinowego jest nieznana. Pewną rolę może odgrywać nadaktywny układ odpornościowy lub brak równowagi hormonalnej. Wcześniejsze uszkodzenie skóry w konkretnym miejscu na skórze może zwiększać prawdopodobieństwo wystąpienia liszaja twardzinowego w tym miejscu.

Liszaj twardzinowy nie jest zaraźliwy i nie może być przenoszony podczas stosunku płciowego.

Liszaj twardzinowy sclerosus często występuje u kobiet po menopauzie, ale także u mężczyzn i dzieci. U kobiet liszaj twardzinowy zwykle obejmuje srom. U chłopców i mężczyzn najbardziej zagrożeni są nieobrzezani mężczyźni, ponieważ stan ten ogólnie wpływa na napletek.

U dzieci objawy przedmiotowe i podmiotowe mogą ulec poprawie w okresie dojrzewania, ale nadal będą wymagały monitorowania pod kątem aktywności choroby.

Czynniki ryzyka

Ryzyko liszaja twardzinowego jest wyższe u kobiet po menopauzie, chociaż może wystąpić u mężczyzn i dzieci. Mężczyźni, którzy nie są obrzezani, są bardziej narażeni na ryzyko, ponieważ stan ten często wpływa na napletek.

Powikłania

Powikłania związane z liszajem twardzinowym obejmują bolesny seks, zatrzymanie moczu, zaparcia i niemożność cofnięcia napletka . Osoby z liszajem twardzinowym są również narażone na zwiększone ryzyko raka kolczystokomórkowego dotkniętego obszaru.

Diagnoza

Twój lekarz może zdiagnozować liszaj twardzinowy na podstawie:

• Badanie fizykalne
• Usunięcie małego kawałka chorej tkanki (biopsja) do zbadania pod mikroskopem

Twój lekarz może skierować Cię do specjalisty chorób skóry (dermatologa) lub kobiecego układu rozrodczego.

Leczenie

Jeśli masz liszaj twardzinowy na lub wokół genitaliów lub odbytu lub bardziej zaawansowany przypadek innych części ciała, lekarz zaleci leczenie. Zabieg pomaga zmniejszyć swędzenie, poprawić wygląd skóry i zmniejszyć dalsze blizny. Nawrót jest powszechny. Rzadko kiedy liszaj twardzinowy ustępuje samoistnie.

Kortykosteroidy

Maści lub kremy kortykosteroidowe są powszechnie przepisywane na liszaj twardzinowy. Początkowo będziesz musiał używać kremów lub maści kortyzonowych na dotkniętą skórę dwa razy dziennie. Po kilku tygodniach lekarz prawdopodobnie zaleci stosowanie tych leków tylko dwa razy w tygodniu, aby zapobiec nawrotom.

Lekarz będzie monitorował Cię pod kątem skutków ubocznych związanych z długotrwałym stosowaniem miejscowych kortykosteroidów, takich jak dalsze rozrzedzenie skóry.

Inne opcje leczenia

Jeśli leczenie kortykosteroidami nie działa lub jeśli konieczna jest terapia kortykosteroidami przez kilka miesięcy, lekarz może przepisać maść, taką jak takrolimus (Protopic).

Usunięcie napletka (obrzezanie) u mężczyzn jest powszechnym leczeniem w przypadkach opornych na inne terapie lub w bardziej zaawansowanych przypadkach. Chirurgia w okolicy narządów płciowych lub odbytu generalnie nie jest zalecana kobietom z liszajem twardzinowym, ponieważ stan ten może powrócić po operacji.

Zapytaj swojego lekarza, jak często należy przychodzić na badania kontrolne. Zazwyczaj zaleca się je co sześć do 12 miesięcy.

Styl życia i domowe sposoby

Te wskazówki dotyczące samoopieki mogą pomóc, niezależnie od tego, czy jesteś w trakcie leczenia, czy nie:

• Nałóż lubrykant (wazelina, maść A i D, Aquaphor) na dotknięty obszar.
• Codziennie delikatnie myj dotknięty obszar i osusz go. Unikaj ostrych mydeł i zbyt dużej ilości kąpieli.
• Łagodź pieczenie i ból dzięki roztworom płatków owsianych, kąpieli sitz, okładów z lodu lub chłodnych okładów.
• Przed snem przyjmuj doustne leki przeciwhistaminowe, aby złagodzić swędzenie gdy próbujesz zasnąć.

Przygotowanie do wizyty

Jeśli masz objawy wspólne dla liszaja twardzinowego, umów się na wizytę u lekarza pierwszego kontaktu. Twój lekarz może skierować Cię do specjalisty w zakresie diagnostyki i leczenia chorób skóry (dermatologa).

Oto kilka informacji, które pomogą Ci przygotować się do wizyty.

Co możesz zrobić

Przed wizytą zrób listę:

• Twoje objawy i czas ich występowania.
• Twoje kluczowe informacje medyczne, takie jak inne schorzenia, z którymi zostałeś zdiagnozowany oraz wszelkie leki na receptę lub dostępne bez recepty, w tym witaminy i suplementy.
• Pytania do lekarza.

Oto kilka podstawowych pytań, które należy zadać lekarzowi na temat możliwego liszaja twardzinowego:

• Jaka jest najbardziej prawdopodobna przyczyna moich objawów?
• Jakie podejście lecznicze Pan zaleca, jeśli jakieś?
• Jeśli pierwszy zabieg nie zadziała, co zalecisz jako następny?
• Jak bardzo spodziewasz się, że moje objawy ulegną poprawie po leczeniu - i jak szybko?
• Czy będę potrzebować leczenia w tej chorobie do końca życia?
• Jakie kroki mogę wykonać, aby złagodzić objawy?
• Co mogę zrobić, aby zapobiec nawrotom?

Czego możesz oczekiwać od swojego lekarza

Twój lekarz prawdopodobnie zada Ci kilka pytań, takich jak:

• Jak silny jest Twój dyskomfort?
• Czy zauważyłeś jakiekolwiek krwawienie?
• Czy Twoje objawy obejmują ból podczas oddawania moczu lub wypróżnień?
• Czy objawy obejmują ból podczas stosunku płciowego?
• Czy miałeś już jakieś urazy w dotkniętym obszarze?
• Jakie kroki podjąłeś, aby samodzielnie leczyć ten stan?
• Czy miałeś leki na receptę na tę chorobę?
• Czy zdiagnozowano u Ciebie jakieś inne schorzenia?