Śródmiąższowe zapalenie pęcherza

Omówienie

Śródmiąższowe zapalenie pęcherza (in-tur-STISH-ul sis-TIE-tis) jest stanem przewlekłym powodującym ucisk w pęcherzu, ból pęcherza, a czasem ból miednicy. Ból waha się od łagodnego dyskomfortu do silnego bólu. Stan ten jest częścią spektrum chorób znanych jako zespół bolesnego pęcherza.

Twój pęcherz jest pustym, mięśniowym organem, który przechowuje mocz. Pęcherz rozszerza się, aż jest pełny, a następnie sygnalizuje mózgowi, że czas oddać mocz, komunikując się przez nerwy miednicy. To stwarza u większości ludzi chęć oddania moczu.

W przypadku śródmiąższowego zapalenia pęcherza sygnały te mieszają się - czujesz potrzebę oddawania moczu częściej i przy mniejszej ilości moczu niż większość ludzi.

Śródmiąższowe zapalenie pęcherza moczowego najczęściej dotyka kobiety i może mieć długotrwały wpływ na jakość życia. Chociaż nie ma lekarstwa, ulgę mogą przynieść leki i inne terapie.

Objawy

Oznaki i objawy śródmiąższowego zapalenia pęcherza moczowego różnią się w zależności od osoby. Jeśli masz śródmiąższowe zapalenie pęcherza, objawy mogą się zmieniać w czasie, okresowo wybuchając w odpowiedzi na typowe czynniki wyzwalające, takie jak miesiączka, długie siedzenie, stres, ćwiczenia i aktywność seksualna.

Objawy śródmiąższowego zapalenia pęcherza i objawy obejmują:

• Ból miednicy lub między pochwą i odbytem u kobiet
• Ból między moszną a odbytem u mężczyzn (krocze)
• Przewlekły ból miednicy
• Utrzymująca się, pilna potrzeba oddania moczu
• Częste oddawanie moczu, często małych ilości, w ciągu dnia i nocy (do 60 razy dziennie)
• Ból lub dyskomfort podczas wypełniania się pęcherza i ulga po oddaniu moczu.
• Ból podczas stosunku płciowego.

Objawy są różne dla każdego, a niektóre osoby mogą je odczuwać -wolne miesiączki.

Chociaż oznaki i objawy śródmiąższowego zapalenia pęcherza mogą przypominać objawy przewlekłej infekcji dróg moczowych, zwykle nie ma infekcji. Jednak objawy mogą się pogorszyć, jeśli osoba ze śródmiąższowym zapaleniem pęcherza moczowego dostanie infekcję dróg moczowych.

Jeśli odczuwasz przewlekły ból pęcherza lub parcie na mocz, skontaktuj się z lekarzem.

Przyczyny

Dokładna przyczyna śródmiąższowego zapalenia pęcherza nie jest znana, ale jest prawdopodobne, że ma na to wpływ wiele czynników. Na przykład osoby ze śródmiąższowym zapaleniem pęcherza mogą również mieć defekt w wyściółce ochronnej (nabłonku) pęcherza. Wyciek w nabłonku może spowodować, że toksyczne substancje w moczu podrażnią ścianę pęcherza.

Inne możliwe, ale niepotwierdzone czynniki, takie jak reakcja autoimmunologiczna, dziedziczność, infekcja lub alergia.

Czynniki ryzyka

Te czynniki są związane z wyższym ryzykiem śródmiąższowego zapalenia pęcherza:

• Twoja płeć. Śródmiąższowe zapalenie pęcherza moczowego częściej diagnozuje się u kobiet niż u mężczyzn. Objawy u mężczyzn mogą naśladować śródmiąższowe zapalenie pęcherza moczowego, ale częściej są związane z zapaleniem gruczołu krokowego (zapaleniem gruczołu krokowego).
• Kolor skóry i włosów. Jasna karnacja i rude włosy są związane z większym ryzykiem śródmiąższowego zapalenia pęcherza.
• Twój wiek. Większość osób ze śródmiąższowym zapaleniem pęcherza jest diagnozowana w wieku 30 lat lub starszych.
• Choruje na przewlekły ból. Śródmiąższowe zapalenie pęcherza moczowego może wiązać się z innymi przewlekłymi zaburzeniami bólowymi, takimi jak zespół jelita drażliwego lub fibromialgia.

Powikłania

Śródmiąższowe zapalenie pęcherza może powodować szereg powikłań, w tym:

• Zmniejszona pojemność pęcherza. Śródmiąższowe zapalenie pęcherza moczowego może powodować usztywnienie ściany pęcherza, co pozwala Twojemu pęcherzowi zatrzymać mniej moczu.
• Niższa jakość życia. Częste oddawanie moczu i ból mogą zakłócać aktywność społeczną, pracę i inne czynności dnia codziennego.
• Problemy intymności seksualnej. Częste oddawanie moczu i ból mogą nadwyrężyć relacje osobiste, a na tym ucierpieć intymność seksualna.
• Kłopoty emocjonalne. Przewlekły ból i przerywany sen związane z śródmiąższowym zapaleniem pęcherza mogą powodować stres emocjonalny i mogą prowadzić do depresji.

Diagnoza

Poniższe informacje mogą być pomocne w diagnozowaniu śródmiąższowego zapalenia pęcherza:

• Wywiad lekarski i dzienniczek pęcherza. Twój lekarz poprosi Cię o opisanie objawów i może poprosić Cię o prowadzenie dziennika pęcherza, zapisującego objętość wypijanych płynów i ilość oddawanego moczu.
• Badanie miednicy. Podczas badania miednicy lekarz bada zewnętrzne narządy płciowe, pochwę i szyjkę macicy oraz bada brzuch, aby ocenić wewnętrzne narządy miednicy. Twój lekarz może również zbadać twój odbyt i odbytnicę.
• Badanie moczu. Próbka moczu jest analizowana pod kątem oznak infekcji dróg moczowych.
• Cystoskopia. Twój lekarz wprowadza przez cewkę moczową cienką rurkę z małą kamerą (cystoskopem), pokazując wyściółkę pęcherza. Lekarz może również wstrzyknąć płyn do pęcherza, aby zmierzyć pojemność pęcherza. Twój lekarz może wykonać tę procedurę, znaną jako hydrodystencja, po znieczuleniu za pomocą środka znieczulającego, aby poczuć się bardziej komfortowo.
• Biopsja. Podczas cystoskopii w znieczuleniu lekarz może pobrać próbkę tkanki (biopsję) z pęcherza i cewki moczowej w celu zbadania pod mikroskopem. Ma to na celu wykrycie raka pęcherza i innych rzadkich przyczyn bólu pęcherza.
• Cytologia moczu. Twój lekarz pobiera próbkę moczu i bada komórki, aby wykluczyć raka.
• Test wrażliwości na potas. Twój lekarz umieszcza (wkrapla) dwa roztwory - wodę i chlorek potasu - do pęcherza, po jednym na raz. Jesteś proszony o ocenę w skali od 0 do 5 bólu i pilności odczuwanej po zaszczepieniu każdego rozwiązania. Jeśli po zastosowaniu roztworu potasu poczujesz zauważalnie większy ból lub nagłe parcie na mocz, lekarz może zdiagnozować śródmiąższowe zapalenie pęcherza. Osoby z normalnym pęcherzem nie są w stanie odróżnić tych dwóch rozwiązań.

Leczenie

Żadne proste leczenie nie eliminuje oznak i objawów śródmiąższowego zapalenia pęcherza i żadne leczenie działa dla każdego. Być może będziesz musiał wypróbować różne terapie lub kombinacje terapii, zanim znajdziesz podejście, które złagodzi twoje objawy.

Fizjoterapia

Współpraca z fizjoterapeutą może złagodzić ból miednicy związany z tkliwością mięśni , restrykcyjne zaburzenia tkanki łącznej lub mięśni dna miednicy.

Leki doustne

Leki doustne, które mogą złagodzić przedmiotowe i podmiotowe objawy śródmiąższowego zapalenia pęcherza to:

• Niesteroidowe leki przeciwzapalne, takie jak ibuprofen (Advil, Motrin IB, inne) lub sól sodowa naproksenu (Aleve), łagodzące ból.
• Trójpierścieniowe leki przeciwdepresyjne, takie jak amitryptylina lub imipramina (tofranil), pomagają rozluźnić pęcherz i uśmierzyć ból.
• Leki przeciwhistaminowe, takie jak loratadyna (Claritin, inne), które mogą zmniejszać pilność i częstotliwość oddawania moczu oraz łagodzić inne objawy.
• Polisiarczan sodu pentozanu (Elmiron ), który jest zatwierdzony przez Food and Drug Administration specjalnie do leczenia in śródmiąższowe zapalenie pęcherza moczowego. Jak to działa, nie jest znane, ale może przywrócić wewnętrzną powierzchnię pęcherza, co chroni ścianę pęcherza przed substancjami zawartymi w moczu, które mogą ją podrażniać. Może minąć od dwóch do czterech miesięcy, zanim zaczniesz odczuwać ulgę w bólu, i do sześciu miesięcy, zanim zauważysz spadek częstości oddawania moczu.

Stymulacja nerwów

Techniki stymulacji nerwów obejmują:

• Przezskórna elektryczna stymulacja nerwów (TENS). Dzięki TENS łagodne impulsy elektryczne łagodzą ból miednicy, aw niektórych przypadkach zmniejszają częstość oddawania moczu. TENS może zwiększyć przepływ krwi do pęcherza. Może to wzmocnić mięśnie, które pomagają kontrolować pęcherz lub wyzwalać uwalnianie substancji blokujących ból.

  Przewody elektryczne umieszczone w dolnej części pleców lub tuż nad okolicą łonową dostarczają impulsy elektryczne - długość czasu i częstotliwość terapii zależy od tego, co jest dla Ciebie najlepsze.

Stymulacja nerwu krzyżowego. Twoje nerwy krzyżowe są głównym łącznikiem między rdzeniem kręgowym a nerwami w pęcherzu. Stymulacja tych nerwów może zmniejszyć parcie na mocz związane ze śródmiąższowym zapaleniem pęcherza.

W przypadku stymulacji nerwu krzyżowego cienki przewód umieszczony w pobliżu nerwów krzyżowych wysyła impulsy elektryczne do pęcherza, podobnie jak rozrusznik serca. Jeśli zabieg złagodzi objawy, możesz mieć wszczepione chirurgicznie stałe urządzenie. Ta procedura nie łagodzi bólu spowodowanego śródmiąższowym zapaleniem pęcherza, ale może pomóc złagodzić niektóre objawy częstego oddawania moczu i parcia na mocz.

Rozdęcie pęcherza

Niektórzy ludzie zauważają przejściową poprawę w objawach po cystoskopii z rozdęciem pęcherza. Rozdęcie pęcherza to rozciąganie pęcherza wodą. W przypadku długotrwałej poprawy procedurę można powtórzyć.

Leki wpuszczane do pęcherza

Podczas wkraplania do pęcherza, lekarz umieszcza lek na receptę sulfotlenek dimetylu (Rimso-50) do pęcherza przez cienką, elastyczną rurkę (cewnik) wprowadzoną przez cewkę moczową.

Roztwór czasami miesza się z inne leki, takie jak miejscowe znieczulenie, i pozostają w pęcherzu przez około 15 minut. Oddajesz mocz, aby wydalić roztwór.

Możesz otrzymywać dimetylosulfotlenek - zwany również DMSO - co tydzień przez sześć do ośmiu tygodni, a następnie w razie potrzeby poddawać się zabiegom podtrzymującym - na przykład co kilka tygodni przez okres do rok.

Nowsze podejście do wkraplania do pęcherza wykorzystuje roztwór zawierający leki: lidokainę, wodorowęglan sodu oraz pentozan lub heparynę.

Chirurgia

Lekarze rzadko stosuj operację w leczeniu śródmiąższowego zapalenia pęcherza, ponieważ usunięcie pęcherza nie uśmierza bólu i może prowadzić do innych komplikacji.

Osoby z silnym bólem lub osoby, których pęcherze mogą pomieścić tylko bardzo małe ilości moczu, są potencjalnymi kandydatami do operacji , ale zwykle tylko wtedy, gdy inne metody leczenia zawodzą, a objawy wpływają na jakość życia. Opcje chirurgiczne obejmują:

• Fulguracja. Ta małoinwazyjna metoda polega na wprowadzeniu instrumentów przez cewkę moczową w celu wypalenia wrzodów, które mogą występować przy śródmiąższowym zapaleniu pęcherza.
• Resekcja. Jest to kolejna minimalnie inwazyjna metoda polegająca na wprowadzaniu instrumentów przez cewkę moczową w celu przecięcia wszelkich wrzodów.
• Powiększenie pęcherza. W tej procedurze chirurg zwiększa pojemność pęcherza poprzez umieszczenie łaty jelita na pęcherzu. Jest to jednak wykonywane tylko w bardzo specyficznych i rzadkich przypadkach. Zabieg nie eliminuje bólu, a niektórzy ludzie muszą opróżniać pęcherze przez cewnik wiele razy dziennie.

Styl życia i domowe sposoby

Niektóre osoby z śródmiąższowym zapaleniem pęcherza znajdź ulgę w objawach dzięki tym strategiom:

Zmiany w diecie. Wyeliminowanie lub ograniczenie pokarmów podrażniających pęcherz z diety może pomóc złagodzić dyskomfort spowodowany śródmiąższowym zapaleniem pęcherza.

Typowe czynniki drażniące pęcherz - znane jako cztery C - obejmują: napoje gazowane, kofeinę we wszystkich postaciach (w tym czekolada ), produkty cytrusowe i żywność zawierająca duże stężenia witaminy C. Należy unikać podobnych produktów, takich jak pomidory, marynaty, alkohol i przyprawy. Sztuczne słodziki mogą nasilać objawy u niektórych osób.

Jeśli uważasz, że niektóre pokarmy mogą podrażniać pęcherz, spróbuj wyeliminować je z diety. Ponownie wprowadzaj je pojedynczo i zwracaj uwagę na to, które, jeśli w ogóle, nasilają objawy.

Trening pęcherza. Trening pęcherza obejmuje oddawanie moczu w określonym czasie - pójście do toalety zgodnie z zegarem, a nie czekanie na potrzebę wyjścia. Zaczynasz od oddawania moczu w określonych odstępach czasu, na przykład co pół godziny - niezależnie od tego, czy musisz iść, czy nie. Następnie stopniowo czekasz dłużej między wizytami w łazience.

Podczas treningu pęcherza możesz nauczyć się kontrolować parcie na mocz, stosując techniki relaksacyjne, takie jak powolne i głębokie oddychanie lub odwracanie uwagi od innej czynności.

Te sposoby samoopieki również mogą pomóc:

• Noś luźną odzież. Unikaj pasków i ubrań, które uciskają brzuch.
• Zmniejsz stres. Wypróbuj metody takie jak wizualizacja i biofeedback.
• Jeśli palisz, przestań. Palenie może pogorszyć każdy bolesny stan, a palenie przyczynia się do raka pęcherza.
• Ćwiczenia fizyczne. Łatwe ćwiczenia rozciągające mogą pomóc zmniejszyć objawy śródmiąższowego zapalenia pęcherza.

Medycyna alternatywna

Dwie uzupełniające i alternatywne terapie są obiecujące w leczeniu śródmiąższowego zapalenia pęcherza:

• Zdjęcia z przewodnikiem. Ten rodzaj terapii wykorzystuje wizualizację i bezpośrednie sugestie za pomocą obrazów, aby pomóc Ci wyobrazić sobie uzdrowienie, z nadzieją, że ciało podąży za sugestiami umysłu.
• Akupunktura. Podczas sesji akupunktury, lekarz umieszcza liczne cienkie igły w skórze w określonych punktach na ciele. Według tradycyjnej medycyny chińskiej precyzyjnie umieszczone igły do ​​akupunktury łagodzą ból i inne objawy, równoważąc przepływ energii życiowej. Zachodni lekarze zwykle uważają, że akupunktura wzmacnia działanie naturalnych środków przeciwbólowych w organizmie.

Te metody leczenia nie zostały dobrze zbadane pod kątem śródmiąższowego zapalenia pęcherza, więc pamiętaj o omówieniu ich zastosowania. z lekarzem.

Radzenie sobie i wsparcie

Śródmiąższowe zapalenie pęcherza może pogorszyć jakość Twojego życia. Wsparcie rodziny i przyjaciół jest ważne, ale ponieważ choroba jest problemem z moczem, temat może być trudny do omówienia.

Znajdź lekarza wspierającego, który jest zaniepokojony jakością Twojego życia i stanu . Poszukaj kogoś, kto będzie z tobą współpracował, aby złagodzić częste oddawanie moczu, nagłe parcie i ból pęcherza.

Dołączenie do grupy wsparcia może Ci się przydać. Grupa wsparcia może zapewnić życzliwe słuchanie i przydatne informacje. Poproś lekarza o informacje na temat grup wsparcia lub odwiedź w Internecie Stowarzyszenie Śródmiąższowego Zapalenia Pęcherza.

Przygotowanie do wizyty

Możesz zostać poproszony o prowadzenie dziennika pęcherza przez kilka dni, aby zapisywać informacje, takie jak częstotliwość oddawania moczu oraz ilość i rodzaj spożywanych płynów.

W celu wykonania dalszych badań możesz zostać skierowany do specjalisty chorób układu moczowego (urologa) lub zaburzeń układu moczowego u kobiet ( uroginekolog).

Co możesz zrobić

Aby jak najlepiej wykorzystać wizytę u lekarza, przygotuj się z wyprzedzeniem:

• Zapisz wszelkie objawy czego doświadczasz. Uwzględnij wszystkie objawy, nawet jeśli uważasz, że nie są ze sobą powiązane.
• Sporządź listę wszystkich przyjmowanych leków, witamin i innych suplementów. Wiele suplementów dostępnych bez recepty może podrażniać drogi moczowe. Zwróć także uwagę na dawki i częstotliwość przyjmowania leków lub suplementów.
• Poproś członka rodziny lub bliski przyjaciel. Podczas wizyty możesz otrzymać wiele informacji, a zapamiętanie wszystkiego może być trudne.
• Weź ze sobą notatnik lub urządzenie elektroniczne. Użyj go do zanotowania ważnych informacji podczas wizyty.
• Przygotuj listę pytań, które chcesz zadać swojemu lekarzowi. Najpierw wymień swoje najważniejsze pytania, na wypadek gdyby czas się skończył.

W przypadku śródmiąższowego zapalenia pęcherza, kilka podstawowych pytań, które należy zadać lekarzowi, to:

• Czy moje objawy ostatecznie zniknie?
• Jakich testów będę potrzebować?
• Czy zmiana diety pomoże złagodzić objawy?
• Czy leki, które zażywam, mogą pogorszyć moje ?
• Czy są jakieś leki, które pomogłyby złagodzić moje objawy?
• Czy będę potrzebować operacji?

Upewnij się, że rozumiesz, jakie lekarz powie ci. Nie wahaj się poprosić swojego lekarza o powtórzenie informacji lub zadawanie dodatkowych pytań w celu wyjaśnienia.

Czego możesz oczekiwać od swojego lekarza

Przygotuj się na udzielenie odpowiedzi na pytania lekarza. Potencjalne pytania, które może zadać lekarz, to:

• Jak często odczuwasz potrzebę oddania moczu bez ostrzeżenia lub bez?
• Czy odczuwasz potrzebę oddania moczu zaraz po oddawałeś mocz?
• Czy kiedykolwiek oddawałeś mocz mniej niż dwie godziny po zakończeniu oddawania moczu?
• Czy budzisz się w nocy, aby oddać mocz?
• Czy zdarzyło Ci się, że ból lub pieczenie w pęcherzu?
• Czy odczuwasz ból brzucha lub miednicy?
• Czy jesteś obecnie aktywny seksualnie?
• Jak bardzo przeszkadzają Ci objawy ty?