Nieswoiste zapalenie jelit (IBD)

Omówienie

Nieswoiste zapalenia jelit (IBD) to ogólny termin używany do opisania zaburzeń obejmujących przewlekłe zapalenie przewodu pokarmowego. Rodzaje IBD obejmują:

• Wrzodziejące zapalenie jelita grubego. Ten stan obejmuje stan zapalny i owrzodzenia (wrzody) wzdłuż powierzchownej wyściółki jelita grubego (okrężnicy) i odbytnicy.
• Choroba Leśniowskiego-Crohna. Ten typ IBD charakteryzuje się zapaleniem wyściółki przewodu pokarmowego, które często może obejmować głębsze warstwy przewodu pokarmowego.

Zarówno wrzodziejące zapalenie jelita grubego, jak i choroba Leśniowskiego-Crohna zwykle charakteryzują się biegunką , krwawienie z odbytu, ból brzucha, zmęczenie i utrata masy ciała.

Nieswoiste zapalenie jelit może być wyniszczające i czasami prowadzi do powikłań zagrażających życiu.

Objawy

Nieswoiste zapalenia jelit objawy różnią się w zależności od nasilenia zapalenia i miejsca jego wystąpienia. Objawy mogą być od łagodnych do ciężkich. Prawdopodobnie wystąpią okresy aktywnej choroby, po których następują okresy remisji.

Oznaki i objawy, które są wspólne zarówno dla choroby Leśniowskiego-Crohna, jak i wrzodziejącego zapalenia jelita grubego, obejmują:

• Biegunka
• Zmęczenie
• Ból brzucha i skurcze
• Krew w stolcu
• Zmniejszony apetyt
• Niezamierzona utrata masy ciała

Kiedy udać się do lekarza

Skontaktuj się z lekarzem, jeśli zauważysz trwałą zmianę rytmu wypróżnień lub jeśli masz jakiekolwiek oznaki i objawy nieswoistego zapalenia jelit. Chociaż nieswoiste zapalenie jelit zwykle nie jest śmiertelne, jest to poważna choroba, która w niektórych przypadkach może powodować komplikacje zagrażające życiu.

Przyczyny

Dokładna przyczyna nieswoistego zapalenia jelit pozostaje nieznany. Wcześniej podejrzewano dietę i stres, ale teraz lekarze wiedzą, że te czynniki mogą nasilać, ale nie są przyczyną IBD.

Jedną z możliwych przyczyn jest nieprawidłowe działanie układu odpornościowego. Kiedy twój układ odpornościowy próbuje zwalczyć atakującego wirusa lub bakterię, nieprawidłowa odpowiedź immunologiczna powoduje, że układ odpornościowy atakuje również komórki przewodu pokarmowego. Wydaje się, że dziedziczność również odgrywa rolę w tym, że IBD występuje częściej u osób, które mają członków rodziny z tą chorobą. Jednak większość osób z IBD nie ma takiej historii rodzinnej.

Czynniki ryzyka

• Wiek. Większość osób, u których rozwinie się IBD, jest diagnozowana przed ukończeniem 30. roku życia. Ale u niektórych osób choroba rozwija się dopiero po pięćdziesiątce lub sześćdziesiątce.
• Rasa lub pochodzenie etniczne. Chociaż biali są najbardziej narażeni na tę chorobę, może ona wystąpić w każdej rasie.
• Historia rodziny. Ryzyko jest większe, jeśli masz bliskiego krewnego - na przykład rodzica, rodzeństwo lub dziecko - z chorobą.

• Palenie papierosów. Palenie papierosów jest najważniejszym kontrolowanym czynnikiem ryzyka rozwoju choroby Leśniowskiego-Crohna.

  Palenie może pomóc w zapobieganiu wrzodziejącemu zapaleniu jelita grubego. Jednak jego szkodliwość dla ogólnego stanu zdrowia przewyższa wszelkie korzyści, a rzucenie palenia może poprawić ogólny stan przewodu pokarmowego, a także zapewnić wiele innych korzyści zdrowotnych.

• Niesteroidowe leki przeciwzapalne. Należą do nich ibuprofen (Advil, Motrin IB, inne), naproksen sodu (Aleve), diklofenak sodu i inne. Leki te mogą zwiększać ryzyko rozwoju nieswoistego zapalenia jelita grubego lub nasilać chorobę u osób z nieswoistym zapaleniem jelit.

Powikłania

Wrzodziejące zapalenie jelita grubego i choroba Leśniowskiego-Crohna mają pewne powikłania i inne które są specyficzne dla każdego warunku. Powikłania stwierdzone w obu stanach mogą obejmować:

• Rak okrężnicy. Wrzodziejące zapalenie okrężnicy lub choroba Leśniowskiego-Crohna, które atakują większość okrężnicy, mogą zwiększać ryzyko raka okrężnicy. Badania przesiewowe w kierunku raka rozpoczynają się zwykle około 8–10 lat po postawieniu diagnozy. Zapytaj swojego lekarza, kiedy i jak często musisz wykonywać ten test.
• Zapalenie skóry, oczu i stawów. Podczas nawrotów IBD mogą wystąpić pewne zaburzenia, w tym zapalenie stawów, zmiany skórne i zapalenie oka (zapalenie błony naczyniowej oka).
• Działania niepożądane leków. Niektóre leki na nieswoiste zapalenie jelit są związane z niewielkim ryzykiem wystąpienia niektórych nowotworów. Kortykosteroidy mogą być związane z ryzykiem osteoporozy, wysokiego ciśnienia krwi i innych schorzeń.
• Pierwotne stwardniające zapalenie dróg żółciowych. W tym stanie stan zapalny powoduje blizny w drogach żółciowych, ostatecznie powodując ich zwężenie i stopniowe uszkodzenie wątroby.
• Skrzepy krwi. IBD zwiększa ryzyko zakrzepów krwi w żyłach i tętnicach.

Powikłania choroby Leśniowskiego-Crohna mogą obejmować:

• Niedrożność jelit. Choroba Leśniowskiego-Crohna wpływa na całą grubość ściany jelita. Z biegiem czasu części jelita mogą gęstnieć i zwężać się, co może blokować przepływ treści pokarmowej. Może być konieczna operacja usunięcia chorej części jelita.
• Niedożywienie. Biegunka, bóle brzucha i skurcze mogą utrudniać Ci jedzenie lub wchłanianie przez jelita wystarczającej ilości składników odżywczych, aby zapewnić Ci odżywienie. Często dochodzi również do niedokrwistości z powodu niskiego poziomu żelaza lub witaminy B12 spowodowanej chorobą.
• Przetoki. Czasami stan zapalny może rozciągać się całkowicie przez ścianę jelita, tworząc przetokę - nieprawidłowe połączenie między różnymi częściami ciała. Przetoki w okolicy odbytu lub wokół niego (okołoodbytnicze) są najczęstszym rodzajem. W niektórych przypadkach może dojść do zakażenia przetoki i powstania ropnia.
• Szczelina odbytu. Jest to małe rozdarcie w tkance wyściełającej odbyt lub w skórze wokół odbytu, gdzie mogą wystąpić infekcje. Często wiąże się to z bolesnymi wypróżnieniami i może prowadzić do przetoki okołoodbytniczej.

Powikłania wrzodziejącego zapalenia jelita grubego mogą obejmować:

• Toksyczne rozszerzenie okrężnicy. Wrzodziejące zapalenie okrężnicy może spowodować gwałtowne rozszerzenie i obrzęk okrężnicy, co jest poważnym stanem zwanym toksycznym rozdęciem okrężnicy.
• Otwór w okrężnicy (perforacja okrężnicy). Perforacja okrężnicy jest najczęściej spowodowana toksycznym rozdęciem okrężnicy, ale może również wystąpić samoistnie.
• Poważne odwodnienie. Nadmierna biegunka może prowadzić do odwodnienia.

Diagnoza

Twój lekarz najprawdopodobniej zdiagnozuje chorobę zapalną jelit dopiero po wykluczeniu innych możliwych przyczyn Twoich objawów przedmiotowych i podmiotowych. Aby potwierdzić rozpoznanie nieswoistego zapalenia jelit, będziesz potrzebować kombinacji testów i procedur:

Testy laboratoryjne

• Testy na anemię lub infekcję. Twój lekarz może zasugerować badania krwi w celu sprawdzenia anemii - stanu, w którym nie ma wystarczającej liczby czerwonych krwinek, aby dostarczyć odpowiednią ilość tlenu do tkanek - lub w celu sprawdzenia objawów infekcji bakteriami lub wirusami.
• Badania kału. Może być konieczne dostarczenie próbki kału, aby lekarz mógł zbadać w stolcu ukrytą (utajoną) krew lub organizmy, takie jak pasożyty.

Procedury endoskopowe

• Kolonoskopia. Badanie to umożliwia lekarzowi obejrzenie całej okrężnicy za pomocą cienkiej, elastycznej, oświetlonej rurki z aparatem na końcu. Podczas zabiegu lekarz może również pobrać małe próbki tkanki (biopsja) do analizy laboratoryjnej. Biopsja jest sposobem na postawienie diagnozy IBD w porównaniu z innymi formami zapalenia.
• Elastyczna sigmoidoskopia. Twój lekarz używa smukłej, elastycznej, oświetlonej rurki do zbadania odbytnicy i esicy, ostatniej części okrężnicy. Jeśli okrężnica jest poważnie zaogniona, lekarz może wykonać to badanie zamiast pełnej kolonoskopii.
• Endoskopia górna. Podczas tej procedury lekarz używa smukłej, elastycznej, oświetlonej rurki do zbadania przełyku, żołądka i pierwszej części jelita cienkiego (dwunastnicy). Chociaż rzadko zdarza się, aby te obszary były zaangażowane w chorobę Leśniowskiego-Crohna, ten test może być zalecany, jeśli masz nudności i wymioty, trudności z jedzeniem lub ból w górnej części brzucha.
• Endoskopia kapsułkowa. Ten test jest czasami używany do pomocy w zdiagnozowaniu choroby Leśniowskiego-Crohna obejmującej jelito cienkie. Połykasz kapsułkę, w której jest kamera. Obrazy są przesyłane do rejestratora, który nosisz na pasku, po czym kapsułka bezboleśnie opuszcza ciało w stolcu. Nadal możesz potrzebować endoskopii z biopsją, aby potwierdzić rozpoznanie choroby Leśniowskiego-Crohna. Endoskopii kapsułkowej nie należy wykonywać w przypadku niedrożności jelit.
• Enteroskopia wspomagana balonikiem. W tym teście luneta jest używana w połączeniu z urządzeniem zwanym tubusem. Pozwala to lekarzowi zajrzeć głębiej do jelita cienkiego, do którego nie sięgają standardowe endoskopy. Technika ta jest przydatna, gdy endoskopia kapsułkowa wykazuje nieprawidłowości, ale diagnoza wciąż pozostaje wątpliwa.

Procedury obrazowania

• RTG. Jeśli masz poważne objawy, lekarz może wykonać standardowe zdjęcie rentgenowskie okolicy brzucha, aby wykluczyć poważne komplikacje, takie jak perforacja okrężnicy.
• Tomografia komputerowa (TK). Możesz mieć tomografię komputerową - specjalną technikę rentgenowską, która zapewnia więcej szczegółów niż standardowe zdjęcie rentgenowskie. Ten test obejmuje całe jelito, a także tkanki poza jelitem. Enterografia CT to specjalny skan CT, który zapewnia lepsze obrazy jelita cienkiego. Ten test zastąpił promieniowanie rentgenowskie baru w wielu ośrodkach medycznych.
• Obrazowanie metodą rezonansu magnetycznego (MRI). Skaner MRI wykorzystuje pole magnetyczne i fale radiowe do tworzenia szczegółowych obrazów narządów i tkanek. MRI jest szczególnie przydatne do oceny przetoki w okolicy odbytu (MRI miednicy) lub jelita cienkiego (enterografia MR). W przeciwieństwie do CT, w przypadku MRI nie ma ekspozycji na promieniowanie.

Leczenie

Celem leczenia nieswoistego zapalenia jelit jest zmniejszenie stanu zapalnego, który wywołuje objawy przedmiotowe i podmiotowe. W najlepszych przypadkach może to prowadzić nie tylko do złagodzenia objawów, ale także do długotrwałej remisji i zmniejszenia ryzyka powikłań. Leczenie nieswoistego zapalenia jelit zwykle obejmuje farmakoterapię lub zabieg chirurgiczny.

Leki przeciwzapalne

Leki przeciwzapalne są często pierwszym krokiem w leczeniu nieswoistego zapalenia jelit. Leki przeciwzapalne obejmują kortykosteroidy i aminosalicylany, takie jak mesalamina (Asacol HD, Delzicol, inne), balsalazyd (Colazal) i olsalazyna (Dipentum). To, który lek przyjmujesz, zależy od obszaru okrężnicy, który jest dotknięty chorobą.

Supresory układu odpornościowego

Leki te działają na różne sposoby, aby zahamować odpowiedź immunologiczną, która uwalnia chemikalia wywołujące stan zapalny do ciała. Po uwolnieniu chemikalia te mogą uszkodzić wyściółkę przewodu pokarmowego.

Niektóre przykłady leków immunosupresyjnych obejmują azatioprynę (Azasan, Imuran), merkaptopurynę (Purinethol, Purixan) i metotreksat (Trexall).

Biologie

Biologie to nowsza kategoria terapii, w której terapia jest ukierunkowana na neutralizację białek w organizmie wywołujących stan zapalny. Niektóre są podawane w postaci wlewów dożylnych (IV), a inne są wykonywane samodzielnie. Przykłady obejmują infliksymab (Remicade), adalimumab (Humira), golimumab (Simponi), certolizumab (Cimzia), wedolizumab (Entyvio) i ustekinumab (Stelara).

Antybiotyki

Antybiotyki mogą być stosowane jako dodatek do innych leków lub gdy istnieje zagrożenie infekcją - na przykład w przypadku okołoodbytniczej choroby Leśniowskiego-Crohna. Często przepisywane antybiotyki to cyprofloksacyna (Cipro) i metronidazol (Flagyl).

Inne leki i suplementy

Oprócz kontrolowania stanu zapalnego, niektóre leki mogą pomóc złagodzić objawy przedmiotowe i podmiotowe, ale zawsze porozmawiaj z lekarzem przed przyjęciem jakichkolwiek leków dostępnych bez recepty. W zależności od ciężkości IBD, lekarz może zalecić jeden lub więcej z poniższych:

• Leki przeciwbiegunkowe. Suplement błonnika - taki jak proszek psyllium (Metamucil) lub metyloceluloza (Citrucel) - może pomóc złagodzić łagodną do umiarkowanej biegunkę, zwiększając objętość stolca. W przypadku cięższej biegunki loperamid (Imodium A-D) może być skuteczny.
• Leki przeciwbólowe. W przypadku łagodnego bólu lekarz może zalecić acetaminofen (tylenol, inne). Jednak ibuprofen (Advil, Motrin IB, inne), sól sodowa naproksenu (Aleve) i sól sodowa diklofenaku prawdopodobnie pogorszą objawy, a także mogą pogorszyć chorobę.
• Witaminy i suplementy. Jeśli nie wchłaniasz wystarczającej ilości składników odżywczych, lekarz może zalecić witaminy i suplementy diety.

Wsparcie żywieniowe

Gdy utrata masy ciała jest poważna, lekarz może zalecić specjalne dieta podawana przez zgłębnik (żywienie dojelitowe) lub składniki odżywcze wstrzyknięte do żyły (żywienie pozajelitowe) w celu leczenia nieswoistego zapalenia jelit. Może to poprawić ogólne odżywianie i pozwolić jelitom odpocząć. Odpoczynek w jelitach może krótkoterminowo zmniejszyć stan zapalny.

Jeśli masz zwężenie lub zwężenie jelit, lekarz może zalecić dietę o niskiej zawartości pozostałości. Pomoże to zminimalizować ryzyko, że niestrawiony pokarm utknie w zwężonej części jelita i doprowadzi do zatoru.

Chirurgia

Jeśli zmieni się dieta i styl życia, farmakoterapia, lub inne metody leczenia nie złagodzą objawów przedmiotowych i podmiotowych IBD, lekarz może zalecić operację.

Chirurgia wrzodziejącego zapalenia jelita grubego. Operacja polega na usunięciu całej okrężnicy i odbytnicy oraz wytworzeniu wewnętrznego woreczka przymocowanego do odbytu, który umożliwia wypróżnianie bez worka.

W niektórych przypadkach zastosowanie worka jest niemożliwe. Zamiast tego chirurdzy tworzą stały otwór w jamie brzusznej (stomia jelita krętego), przez który przechodzi stolec w celu zebrania w dołączonej torbie.

Chirurgia w chorobie Leśniowskiego-Crohna. Nawet dwie trzecie osób z chorobą Leśniowskiego-Crohna będzie wymagało przynajmniej jednej operacji w ciągu swojego życia. Jednak operacja nie leczy choroby Leśniowskiego-Crohna.

Podczas operacji chirurg usuwa uszkodzoną część przewodu pokarmowego, a następnie ponownie łączy zdrowe części. Chirurgia może być również stosowana w celu zamknięcia przetok i ropni w drenach.

Korzyści z operacji w przypadku choroby Leśniowskiego-Crohna są zwykle przejściowe. Choroba często nawraca, często w pobliżu ponownie połączonej tkanki. Najlepszym podejściem jest wykonanie zabiegu chirurgicznego i podanie leków, aby zminimalizować ryzyko nawrotu.

Badania kliniczne

Styl życia i domowe sposoby

Czasami możesz czują się bezradni w obliczu nieswoistego zapalenia jelit. Ale zmiany w diecie i stylu życia mogą pomóc kontrolować objawy i wydłużyć czas między nawrotami.

Dieta

Nie ma mocnych dowodów na to, że to, co jesz, faktycznie powoduje zapalenie jelit. Jednak niektóre potrawy i napoje mogą pogorszyć objawy, zwłaszcza podczas zaostrzenia.

Warto prowadzić dziennik jedzenia, aby śledzić, co jesz, a także jak się czuć. Jeśli zauważysz, że niektóre pokarmy powodują nasilenie objawów, możesz spróbować wyeliminować te pokarmy.

Oto kilka ogólnych sugestii dietetycznych, które mogą pomóc w radzeniu sobie z chorobą:

• Ogranicz produkty mleczne. Wiele osób z nieswoistym zapaleniem jelit stwierdza, że ​​problemy takie jak biegunka, bóle brzucha i gazy ustępują dzięki ograniczeniu lub wyeliminowaniu produktów mlecznych. Możesz nie tolerować laktozy - to znaczy, że Twój organizm nie może strawić cukru mlecznego (laktozy) w produktach mlecznych. Pomocne może być również stosowanie produktu enzymatycznego, takiego jak Lactaid.
• Jedz małe posiłki. Może się okazać, że lepiej będzie Ci jeść pięć lub sześć małych posiłków dziennie niż dwa lub trzy większe.
• Pij dużo płynów. Staraj się codziennie pić dużo płynów. Najlepsza jest woda. Alkohol i napoje zawierające kofeinę pobudzają jelita i mogą nasilać biegunkę, podczas gdy napoje gazowane często wytwarzają gazy.
• Weź pod uwagę multiwitaminy. Ponieważ choroba Leśniowskiego-Crohna może zaburzać zdolność wchłaniania składników odżywczych, a dieta może być ograniczona, często pomocne są suplementy multiwitaminowe i mineralne. Przed zażyciem witamin lub suplementów skonsultuj się z lekarzem.
• Porozmawiaj z dietetykiem. Jeśli zaczynasz chudnąć lub Twoja dieta stała się bardzo ograniczona, porozmawiaj z zarejestrowanym dietetykiem.

Palenie

Palenie zwiększa ryzyko zachorowania na chorobę Leśniowskiego-Crohna, a kiedy już ją masz, palenie może pogorszyć sytuację. Osoby z chorobą Leśniowskiego-Crohna, które palą, są bardziej narażone na nawroty, potrzebują lekarstw i powtarzających się operacji.

Palenie może pomóc w zapobieganiu wrzodziejącemu zapaleniu jelita grubego. Jednak jego szkodliwość dla ogólnego zdrowia przewyższa wszelkie korzyści, a rzucenie palenia może poprawić ogólny stan przewodu pokarmowego, a także zapewnić wiele innych korzyści zdrowotnych.

Stres

Stowarzyszenie stresu związanego z chorobą Leśniowskiego-Crohna jest kontrowersyjne, ale wiele osób, które cierpią na tę chorobę, zgłasza zaostrzenia objawów w okresach wysokiego stresu. Jeśli masz problemy z radzeniem sobie ze stresem, wypróbuj jedną z następujących strategii:

• Ćwicz. Nawet łagodne ćwiczenia mogą pomóc zmniejszyć stres, złagodzić depresję i normalizować czynność jelit. Porozmawiaj ze swoim lekarzem o planie ćwiczeń, który jest odpowiedni dla Ciebie.
• Biofeedback. Ta technika redukcji stresu może nauczyć Cię zmniejszania napięcia mięśni i spowolnienia tętna za pomocą maszyny sprzężenia zwrotnego. Celem jest pomoc w wejściu w stan odprężenia, aby łatwiej radzić sobie ze stresem.
• Regularne ćwiczenia relaksacyjne i oddechowe. Jednym ze sposobów radzenia sobie ze stresem jest regularne relaksowanie się i stosowanie technik, takich jak głęboki, powolny oddech, aby się uspokoić. Możesz brać udział w zajęciach jogi i medytacji lub korzystać z książek, płyt CD lub DVD w domu.

Medycyna alternatywna

Wiele osób z zaburzeniami trawienia stosowało jakąś formę uzupełniających i Medycyna alternatywna. Jednak istnieje niewiele dobrze zaprojektowanych badań dotyczących bezpieczeństwa i skuteczności medycyny komplementarnej i alternatywnej.

Naukowcy podejrzewają, że dodanie większej ilości pożytecznych bakterii (probiotyków), które normalnie występują w przewodzie pokarmowym, może pomóc w zwalczaniu IBD. Chociaż badania są ograniczone, istnieją pewne dowody na to, że dodanie probiotyków wraz z innymi lekami może być pomocne, ale nie zostało to udowodnione.

Radzenie sobie i wsparcie

IBD wpływa nie tylko na fizycznie - to również ma emocjonalne żniwo. Jeśli oznaki i objawy są poważne, twoje życie może krążyć wokół ciągłej potrzeby biegania do toalety. Nawet jeśli twoje objawy są łagodne, publiczne ujawnianie się może być trudne. Wszystkie te czynniki mogą zmienić Twoje życie i prowadzić do depresji. Oto kilka rzeczy, które możesz zrobić:

• Bądź na bieżąco. Jednym z najlepszych sposobów na większą kontrolę jest uzyskanie jak największej ilości informacji na temat nieswoistego zapalenia jelit. Poszukaj informacji z renomowanych źródeł, takich jak Fundacja Crohna i Colitis.
• Dołącz do grupy wsparcia. Chociaż grupy wsparcia nie są dla wszystkich, mogą dostarczyć cennych informacji na temat Twojego stanu, a także wsparcia emocjonalnego. Członkowie grupy często wiedzą o najnowszych terapiach medycznych lub terapiach integracyjnych. Bycie między innymi z nieswoistym zapaleniem jelit może być uspokajające.
• Porozmawiaj z terapeutą. Niektórym osobom pomocne jest skonsultowanie się ze specjalistą zdrowia psychicznego, który zna nieswoiste zapalenie jelit i trudności emocjonalne, jakie może ona powodować.

Chociaż życie z nieswoistym zapaleniem jelit może być zniechęcające, badania wciąż trwają, a perspektywa się poprawia.

Przygotowanie do wizyty

Objawy nieswoistego zapalenia jelit mogą najpierw skłaniać do wizyty u lekarza pierwszego kontaktu. Możesz jednak zostać skierowany do lekarza specjalizującego się w leczeniu zaburzeń trawienia (gastroenterologa).

Ponieważ wizyty mogą być krótkie i często jest wiele informacji do omówienia, dobrze jest być zdrowym przygotowany. Oto kilka informacji, które pomogą Ci się przygotować i czego możesz oczekiwać od swojego lekarza.

Co możesz zrobić

• Pamiętaj o wszelkich ograniczeniach przed wizytą. Podczas umawiania się na wizytę pamiętaj, aby zapytać, czy jest coś, co musisz zrobić z wyprzedzeniem, na przykład ograniczyć dietę.
• Zapisz wszelkie objawy, których doświadczasz, w tym te, które mogą wydawać się niezwiązane do powodu, dla którego umówiłeś się na wizytę.
• Zapisz kluczowe dane osobowe, w tym wszelkie główne stresy lub ostatnie zmiany w życiu.
• Sporządź listę wszystkich leków, w tym - leki przeciwdziałające oraz wszelkie witaminy lub suplementy, które bierzesz.
• Zabierz ze sobą członka rodziny lub przyjaciela. Czasami może być trudno zapamiętać wszystko podczas wizyty. Ktoś, kto ci towarzyszy, może pamiętać o czymś, co przeoczyłeś lub o czym zapomniałeś.
• Zapisz pytania, które należy zadać lekarzowi.

Czas spędzony z lekarzem jest ograniczony, dlatego wcześniejsze przygotowanie listy pytań może pomóc w maksymalnym wykorzystaniu wizyty. Wypisz swoje pytania od najważniejszych do najmniej ważnych na wypadek, gdyby czas się skończył. W przypadku nieswoistego zapalenia jelit należy zadać lekarzowi kilka podstawowych pytań:

• Co powoduje te objawy?
• Czy istnieją inne możliwe przyczyny moich objawów?
• Jakich testów potrzebuję? Czy te testy wymagają specjalnego przygotowania?
• Czy ten stan jest przejściowy czy długotrwały?
• Jakie terapie są dostępne i które polecasz?
• Czy są jakieś leki, których powinienem unikać?
• Jakich skutków ubocznych mogę się spodziewać po leczeniu?
• Jakiego rodzaju dalszej opieki będę potrzebować? Jak często potrzebuję kolonoskopii?
• Czy są jakieś alternatywy dla podstawowego podejścia, które sugerujesz?
• Mam inne schorzenia. Jak najlepiej zarządzać nimi razem?
• Czy muszę przestrzegać jakichkolwiek ograniczeń dietetycznych?
• Czy istnieje ogólna alternatywa dla przepisywanego przez Ciebie leku?
• Czy są broszury lub inne materiały drukowane, które mogę zabrać ze sobą? Jakie witryny polecasz?
• Czy istnieje ryzyko dla mnie lub mojego dziecka, jeśli zajdę w ciążę?
• Czy istnieje ryzyko powikłań ciąży mojego partnera, jeśli mam nieswoistego zapalenia jelit i ojca? dziecko?
• Jakie jest ryzyko rozwoju nieswoistego zapalenia jelit u mojego dziecka, jeśli je mam?
• Czy istnieją grupy wsparcia dla osób z nieswoistym zapaleniem jelit i ich rodzin?

Czego możesz oczekiwać od swojego lekarza

Twój lekarz prawdopodobnie zada Ci kilka pytań. Gotowość do udzielenia odpowiedzi może zarezerwować czas na przejrzenie punktów, nad którymi chcesz poświęcić więcej czasu. Twój lekarz może zapytać:

• Kiedy zacząłeś odczuwać objawy?
• Czy objawy były ciągłe lub sporadyczne?
• Jak poważne są Twoje objawy? ?
• Czy masz ból brzucha?
• Czy miałeś biegunkę? Jak często?
• Czy budzisz się w nocy ze snu z powodu biegunki?
• Czy ktoś w Twoim domu choruje na biegunkę?
• Czy schudłeś? nieumyślnie?
• Czy kiedykolwiek miałeś problemy z wątrobą, zapalenie wątroby lub żółtaczkę?
• Czy miałeś problemy ze stawami, oczami lub skórą - w tym wysypki i owrzodzenia - lub miałeś owrzodzenia w jamie ustnej ?
• Czy masz chorobę zapalną jelit w rodzinie?
• Czy objawy wpływają na Twoją zdolność do pracy lub wykonywania innych czynności?
• Czy coś wydaje się złagodzić objawy?
• Czy jest coś, co zauważyłaś, co je pogarsza?
• Czy palisz?
• Czy zażywasz niesteroidowe leki przeciwzapalne? leki (NLPZ), na przykład ibuprofen (Advil, Motrin IB, inne), sól sodowa naproksenu (Aleve) lub sól sodowa diklofenaku (Voltaren)?
• Czy przyjmowałeś ostatnio antybiotyki?
• Czy ostatnio podróżowałeś? Jeśli tak, to gdzie?