Niedoczynność tarczycy (niedoczynność tarczycy)

Omówienie

Niedoczynność tarczycy (niedoczynność tarczycy) to stan, w którym tarczyca nie wytwarza wystarczającej ilości niektórych kluczowych hormonów.

Niedoczynność tarczycy może nie powodować zauważalnych objawów we wczesnym okresie gradacja. Z biegiem czasu nieleczona niedoczynność tarczycy może powodować szereg problemów zdrowotnych, takich jak otyłość, bóle stawów, bezpłodność i choroby serca.

Dostępne są dokładne testy czynności tarczycy, które pozwalają zdiagnozować niedoczynność tarczycy. Leczenie syntetycznym hormonem tarczycy jest zwykle proste, bezpieczne i skuteczne, gdy wspólnie z lekarzem ustalicie odpowiednią dawkę.

Objawy

Objawy przedmiotowe i podmiotowe niedoczynności tarczycy różnią się w zależności od rodzaju nasilenie niedoboru hormonów. Problemy zwykle rozwijają się powoli, często przez kilka lat.

Na początku możesz ledwo zauważyć objawy niedoczynności tarczycy, takie jak zmęczenie i przyrost masy ciała. Lub możesz po prostu przypisać je starzeniu się. Jednak w miarę spowolnienia metabolizmu mogą pojawić się bardziej oczywiste problemy.

Oznaki i objawy niedoczynności tarczycy mogą obejmować:

• Zmęczenie
• Zwiększona wrażliwość na zimno
• Zaparcia
• Sucha skóra
• Przyrost masy ciała
• Opuchnięta twarz
• Chrypka
• Osłabienie mięśni
• Podwyższony poziom cholesterolu we krwi
• Bóle mięśni, tkliwość i sztywność
• Ból, sztywność lub obrzęk stawów
• Miesiączki cięższe niż normalne lub nieregularne
• przerzedzone włosy
• zwolnione tętno
• depresja
• upośledzona pamięć
• Powiększony gruczoł tarczycy (wole)

Niedoczynność tarczycy u niemowląt

Chociaż niedoczynność tarczycy najczęściej dotyka kobiety w średnim i starszym wieku, choroba może rozwinąć się u każdego, w tym u niemowląt. Początkowo dzieci urodzone bez tarczycy lub z gruczołem, który nie działa prawidłowo, mogą mieć niewiele oznak i objawów. Kiedy noworodki mają problemy z niedoczynnością tarczycy, mogą one obejmować:

• zażółcenie skóry i białek oczu (żółtaczka). W większości przypadków ma to miejsce, gdy wątroba dziecka nie może metabolizować substancji zwanej bilirubiną, która normalnie tworzy się, gdy organizm przetwarza stare lub uszkodzone czerwone krwinki.
• Duży, wystający język.
• Trudności w oddychaniu.
• Ochrypły płacz.
• Przepuklina pępkowa.

W miarę postępu choroby niemowlęta mogą mieć problemy z karmieniem i może nie rosnąć i nie rozwijać się normalnie. Mogą również mieć:

• Słabe napięcie mięśniowe
• Nadmierną senność

Gdy niedoczynność tarczycy u niemowląt nie jest leczona, nawet łagodne przypadki może prowadzić do poważnego upośledzenia fizycznego i umysłowego.

Niedoczynność tarczycy u dzieci i nastolatków

Ogólnie dzieci i nastolatki, u których rozwinie się niedoczynność tarczycy, mają te same objawy, co dorośli, ale mogą także doświadczenie:

• Słaby wzrost skutkujący niskim wzrostem
• Opóźniony rozwój zębów stałych
• Opóźnione dojrzewanie
• Słabe psychiczne rozwoju

Kiedy iść do lekarza

Jeśli czujesz się bez powodu zmęczony lub masz jakiekolwiek inne oznaki lub objawy niedoczynności tarczycy, takie jak: sucha skóra, blada, opuchnięta twarz, zaparcia lub zachrypnięty głos.

Jeśli stosujesz hormonalną terapię z powodu niedoczynności tarczycy, planuj wizyty kontrolne tak często, jak zaleca lekarz. Na początku ważne jest, aby upewnić się, że otrzymujesz odpowiednią dawkę leku. Z biegiem czasu potrzebna dawka może się zmienić.

Przyczyny

Kiedy tarczyca nie wytwarza wystarczającej ilości hormonów, równowaga reakcji chemicznych w organizmie może zostać zachwiana. Przyczyn może być wiele, w tym choroba autoimmunologiczna, leczenie nadczynności tarczycy, radioterapia, chirurgia tarczycy i niektóre leki.

Twoja tarczyca to mały gruczoł w kształcie motyla, znajdujący się u podstawy przedniej części szyja, tuż poniżej jabłka Adama. Hormony wytwarzane przez tarczycę - trójjodotyronina (T3) i tyroksyna (T4) - mają ogromny wpływ na Twoje zdrowie, wpływając na wszystkie aspekty Twojego metabolizmu. Hormony te wpływają również na kontrolę funkcji życiowych, takich jak temperatura ciała i tętno.

Niedoczynność tarczycy pojawia się, gdy tarczyca nie wytwarza wystarczającej ilości hormonów. Niedoczynność tarczycy może być spowodowana wieloma czynnikami, w tym:

• Choroba autoimmunologiczna. Najczęstszą przyczyną niedoczynności tarczycy jest choroba autoimmunologiczna znana jako zapalenie tarczycy Hashimoto. Choroby autoimmunologiczne pojawiają się, gdy układ odpornościowy wytwarza przeciwciała atakujące własne tkanki. Czasami ten proces obejmuje tarczycę.

  Naukowcy nie są pewni, dlaczego tak się dzieje, ale prawdopodobnie jest to kombinacja czynników, takich jak geny i czynnik środowiskowy. Jakkolwiek bywa, przeciwciała te wpływają na zdolność tarczycy do produkcji hormonów.

• Nadmierna odpowiedź na leczenie nadczynności tarczycy. Osoby, które wytwarzają zbyt dużo hormonu tarczycy (nadczynność tarczycy) są często leczone radioaktywnym jodem lub lekami przeciw tarczycy. Celem tych zabiegów jest przywrócenie normalnej funkcji tarczycy. Ale czasami korygowanie nadczynności tarczycy może doprowadzić do zbytniego obniżenia produkcji hormonów tarczycy, co prowadzi do trwałej niedoczynności tarczycy.
• Operacja tarczycy. Usunięcie całości lub dużej części tarczycy może zmniejszyć lub zatrzymać produkcję hormonów. W takim przypadku musisz zażywać hormon tarczycy na całe życie.
• Radioterapia. Promieniowanie stosowane w leczeniu raka głowy i szyi może wpływać na tarczycę i może prowadzić do niedoczynności tarczycy.
• Leki. Wiele leków może przyczyniać się do niedoczynności tarczycy. Jednym z takich leków jest lit, który jest stosowany w leczeniu niektórych zaburzeń psychicznych. Jeśli zażywasz leki, zapytaj lekarza o ich wpływ na tarczycę.

Rzadziej niedoczynność tarczycy może wynikać z jednej z następujących przyczyn:

• Choroba wrodzona. Niektóre dzieci rodzą się z wadliwą tarczycą lub bez tarczycy. W większości przypadków tarczyca nie rozwijała się normalnie z nieznanych powodów, ale niektóre dzieci mają dziedziczną postać choroby. Często niemowlęta z wrodzoną niedoczynnością tarczycy po urodzeniu wydają się normalne. To jeden z powodów, dla których większość stanów wymaga obecnie badań przesiewowych tarczycy noworodków.
• Choroba przysadki mózgowej. Stosunkowo rzadką przyczyną niedoczynności tarczycy jest niezdolność przysadki mózgowej do wytwarzania wystarczającej ilości hormonu tyreotropowego (TSH) - zwykle z powodu łagodnego guza przysadki mózgowej.
• Ciąża. Niektóre kobiety rozwijają niedoczynność tarczycy w czasie ciąży lub po porodzie (niedoczynność tarczycy poporodowa), często z powodu wytwarzania przeciwciał przeciwko własnej tarczycy. Nieleczona niedoczynność tarczycy zwiększa ryzyko poronienia, przedwczesnego porodu i stanu przedrzucawkowego - stanu, który powoduje znaczny wzrost ciśnienia krwi kobiety w ciągu ostatnich trzech miesięcy ciąży. Może również poważnie wpłynąć na rozwijający się płód.
• Niedobór jodu. Minerał śladowy jod - znajdujący się głównie w owocach morza, wodorostach, roślinach uprawianych na glebie bogatej w jod i soli jodowanej - jest niezbędny do produkcji hormonów tarczycy. Zbyt mało jodu może prowadzić do niedoczynności tarczycy, a zbyt dużo jodu może pogorszyć niedoczynność tarczycy u osób, które już mają tę chorobę. W niektórych częściach świata niedobór jodu jest powszechny, ale dodatek jodu do soli kuchennej praktycznie wyeliminował ten problem w Stanach Zjednoczonych.

Czynniki ryzyka

Chociaż każdy może rozwinąć niedoczynność tarczycy, istnieje zwiększone ryzyko, jeśli:

• Jesteś kobietą
• Masz więcej niż 60 lat
• Masz rodzinę choroba tarczycy w wywiadzie
• Masz chorobę autoimmunologiczną, taką jak cukrzyca typu 1 lub celiakia
• Byłem leczony radioaktywnym jodem lub lekami przeciw tarczycy
• Otrzymałem radioterapia szyi lub górnej części klatki piersiowej
• Przeszedłeś operację tarczycy (częściowa tyroidektomia)
• Byłeś w ciąży lub urodziłaś dziecko w ciągu ostatnich sześciu miesięcy

Powikłania

Nieleczona niedoczynność tarczycy może prowadzić do wielu problemów zdrowotnych:

• Wole. Ciągła stymulacja tarczycy do uwalniania większej ilości hormonów może spowodować powiększenie gruczołu - stan znany jako wole. Chociaż na ogół nie jest to niewygodne, duże wole może wpływać na Twój wygląd i utrudniać połykanie lub oddychanie.
• Problemy z sercem. Niedoczynność tarczycy może być również związana ze zwiększonym ryzykiem chorób serca i niewydolności serca, głównie z powodu wysokiego poziomu cholesterolu lipoprotein o niskiej gęstości (LDL) - złego cholesterolu - może wystąpić u osób z niedoczynnością tarczycy.
• Problemy ze zdrowiem psychicznym. Depresja może wystąpić we wczesnej fazie niedoczynności tarczycy iz czasem może się nasilić. Niedoczynność tarczycy może również powodować spowolnienie funkcjonowania umysłowego.
• Neuropatia obwodowa. Długotrwała niekontrolowana niedoczynność tarczycy może spowodować uszkodzenie nerwów obwodowych. Są to nerwy, które przenoszą informacje z mózgu i rdzenia kręgowego do reszty ciała - na przykład do rąk i nóg. Neuropatia obwodowa może powodować ból, drętwienie i mrowienie w dotkniętych obszarach.

Obrzęk śluzowaty. Ta rzadka, zagrażająca życiu choroba jest wynikiem długotrwałej, nierozpoznanej niedoczynności tarczycy. Jej oznaki i objawy obejmują intensywną nietolerancję na zimno i senność, po których następuje głęboki letarg i utrata przytomności.

Śpiączkę z obrzękiem śluzowatym mogą wywołać środki uspokajające, infekcja lub inny stres obciążający organizm. Jeśli masz oznaki lub objawy obrzęku śluzowatego, potrzebujesz natychmiastowej pomocy medycznej.

• Niepłodność. Niski poziom hormonu tarczycy może zakłócać owulację, co upośledza płodność. Ponadto niektóre przyczyny niedoczynności tarczycy - takie jak zaburzenia autoimmunologiczne - mogą również upośledzać płodność.

Wady wrodzone. Dzieci urodzone przez kobiety z nieleczoną chorobą tarczycy mogą mieć większe ryzyko wad wrodzonych w porównaniu z dziećmi urodzonymi przez zdrowe matki. Te dzieci są również bardziej podatne na poważne problemy intelektualne i rozwojowe.

Niemowlęta z nieleczoną niedoczynnością tarczycy obecną po urodzeniu są narażone na poważne problemy z rozwojem fizycznym i umysłowym. Ale jeśli ten stan zostanie zdiagnozowany w ciągu pierwszych kilku miesięcy życia, szanse na normalny rozwój są doskonałe.

Diagnoza

Ogólnie lekarz może wykonać badanie na niedoczynność tarczycy, jeśli czujesz się coraz bardziej zmęczony, masz suchą skórę, zaparcia i przybiera na wadze lub miałeś wcześniej problemy z tarczycą lub wole.

Badania krwi

Rozpoznanie niedoczynności tarczycy opiera się na objawach i wynikach badań krwi, które mierzą poziom TSH, a czasem poziom tyroksyny, hormonu tarczycy. Niski poziom tyroksyny i wysoki poziom TSH wskazują na niedoczynność tarczycy. Dzieje się tak, ponieważ przysadka mózgowa wytwarza więcej TSH, aby stymulować tarczycę do wytwarzania większej ilości hormonów tarczycy.

Lekarze mogą diagnozować zaburzenia tarczycy znacznie wcześniej niż w przeszłości - często zanim wystąpią objawy. Ponieważ test TSH jest najlepszym testem przesiewowym, Twój lekarz prawdopodobnie najpierw sprawdzi TSH, a następnie w razie potrzeby wykona test hormonu tarczycy.

Testy TSH również odgrywają ważną rolę w leczeniu niedoczynności tarczycy. Pomagają lekarzowi określić właściwą dawkę leku, zarówno na początku, jak i po pewnym czasie.

Ponadto testy TSH służą do pomocy w diagnozowaniu stanu zwanego subkliniczną niedoczynnością tarczycy, która zwykle nie powoduje żadnych zewnętrznych objawów. W tym stanie masz normalny poziom trójjodotyroniny i tyroksyny we krwi, ale wyższy niż normalny poziom TSH.

Istnieją pewne czynniki, które mogą wpływać na wyniki badań krwi w przypadku problemów z tarczycą. Jednym z nich jest lek rozrzedzający krew zwany heparyną. Inną jest biotyna, witamina przyjmowana jako samodzielny suplement lub jako część multiwitaminy. Poinformuj swojego lekarza o przyjmowanych lekach lub suplementach przed wykonaniem badań krwi.

Leczenie

Standardowe leczenie niedoczynności tarczycy obejmuje codzienne stosowanie syntetycznego hormonu tarczycy lewotyroksyny (Levo-T, Synthroid, inne). Ten doustny lek przywraca odpowiedni poziom hormonów, odwracając oznaki i objawy niedoczynności tarczycy.

Prawdopodobnie poczujesz się lepiej wkrótce po rozpoczęciu leczenia. Lek stopniowo obniża poziom cholesterolu podwyższony przez chorobę i może odwrócić przyrost masy ciała. Leczenie lewotyroksyną będzie prawdopodobnie trwać przez całe życie, ale ponieważ wymagana dawka może się zmienić, lekarz prawdopodobnie będzie sprawdzał poziom TSH każdego roku.

Określenie właściwej dawki może zająć trochę czasu.

określić początkowo właściwą dawkę lewotyroksyny, lekarz zazwyczaj sprawdza poziom TSH po sześciu do ośmiu tygodniach. Następnie poziomy we krwi są zwykle sprawdzane sześć miesięcy później. Nadmierne ilości hormonu mogą powodować działania niepożądane, takie jak:

• Zwiększony apetyt
• Bezsenność
• Kołatanie serca
• Drżenie

Jeśli masz chorobę wieńcową lub ciężką niedoczynność tarczycy, lekarz może rozpocząć leczenie mniejszą ilością leków i stopniowo zwiększać dawkę. Postępująca terapia hormonalna pozwala sercu dostosować się do wzrostu metabolizmu.

Lewotyroksyna stosowana w odpowiedniej dawce praktycznie nie wywołuje żadnych skutków ubocznych i jest stosunkowo niedroga. Jeśli zmienisz markę, poinformuj swojego lekarza, aby upewnić się, że nadal otrzymujesz odpowiednią dawkę.

Ponadto nie pomijaj dawek ani nie przerywaj przyjmowania leku, ponieważ czujesz się lepiej. Jeśli to zrobisz, objawy niedoczynności tarczycy stopniowo powrócą.

Prawidłowe wchłanianie lewotyroksyny

Niektóre leki, suplementy, a nawet niektóre pokarmy mogą wpływać na zdolność wchłaniania lewotyroksyny. Porozmawiaj z lekarzem, jeśli spożywasz duże ilości produktów sojowych lub stosujesz dietę bogatą w błonnik, lub przyjmujesz inne leki, takie jak:

• Suplementy żelaza lub multiwitaminy zawierające żelazo
• Wodorotlenek glinu, który znajduje się w niektórych środkach zobojętniających sok żołądkowy
• suplementy wapnia

Lewotyroksynę najlepiej przyjmować codziennie na pusty żołądek o tej samej porze. Najlepiej byłoby, gdybyś przyjmował hormon rano i odczekał godzinę przed jedzeniem lub przyjmowaniem innych leków. Jeśli bierzesz to przed snem, odczekaj cztery godziny po ostatnim posiłku lub przekąsce.

W przypadku pominięcia dawki lewotyroksyny, następnego dnia weź dwie tabletki.

Subkliniczna niedoczynność tarczycy

Jeśli masz subkliniczną niedoczynność tarczycy, porozmawiaj o leczeniu z lekarzem. W przypadku stosunkowo łagodnego wzrostu TSH prawdopodobnie nie odniesiesz korzyści z terapii hormonalnej tarczycy, a leczenie może nawet być szkodliwe. Z drugiej strony, w przypadku wyższego poziomu TSH hormony tarczycy mogą poprawić poziom cholesterolu, zdolność pompowania serca i poziom energii.

Medycyna alternatywna

Chociaż większość lekarzy zaleca syntetyczna tyroksyna, naturalne ekstrakty zawierające hormon tarczycy pochodzący z tarczycy świń. Produkty te zawierają zarówno tyroksynę, jak i trójjodotyroninę. Syntetyczne leki na tarczycę zawierają tylko tyroksynę, a trójjodotyronina, której potrzebuje Twój organizm, pochodzi z tyroksyny.

Ekstrakty są dostępne tylko na receptę i nie należy ich mylić z koncentratami gruczołowymi sprzedawanymi w sklepach ze zdrową żywnością. Te produkty nie są regulowane przez Food and Drug Administration, a ich moc i czystość nie są gwarantowane.

Przygotowanie do wizyty

Prawdopodobnie zaczniesz od spotkania z rodziną lekarza lub lekarza pierwszego kontaktu. W niektórych przypadkach możesz zostać skierowany do lekarza specjalizującego się w gruczołach wydzielających hormony organizmu (endokrynolog). Niemowlęta z niedoczynnością tarczycy wymagają natychmiastowego skierowania na leczenie do endokrynologa dziecięcego. Dzieci lub nastolatki muszą udać się do endokrynologa dziecięcego, jeśli nie ma pewności co do rozpoczęcia lewotyroksyny lub prawidłowego dawkowania hormonu.

Oto kilka informacji, które pomogą Ci przygotować się do wizyty i dowiedzieć się, czego możesz się spodziewać od lekarza .

Co możesz zrobić

• Pamiętaj o wszelkich ograniczeniach przed spotkaniami. Podczas umawiania się na wizytę koniecznie zapytaj, czy jest coś, co musisz zrobić z wyprzedzeniem.
• Zapisz wszelkie objawy, których doświadczasz, w tym te, które mogą wydawać się niezwiązane z przyczyną, dla której zaplanować wizytę.
• Zapisz najważniejsze dane osobowe, w tym wszelkie poważne stresy lub ostatnie zmiany w życiu.
• Sporządź listę wszystkich przyjmowanych leków, witamin i suplementów.
• Jeśli to możliwe, zabierz ze sobą członka rodziny lub przyjaciela. Ktoś, kto ci towarzyszy, może pamiętać o czymś, co przeoczyłeś lub zapomniałeś.
• Zapisz pytania, które chcesz zadać swojemu lekarzowi.

Przygotowanie listy pytań pomoże Ci jak najlepiej wykorzystać swojego czasu z lekarzem. W przypadku niedoczynności tarczycy należy zadać kilka podstawowych pytań:

• Jaka jest najbardziej prawdopodobna przyczyna moich objawów?
• Jakich badań potrzebuję?
• Czy mój stan prawdopodobnie jest przejściowy lub długotrwały?
• Jakie metody leczenia są dostępne i które Pan zaleca?
• Mam te inne schorzenia. Jak najlepiej zarządzać nimi razem?
• Czy są jakieś ograniczenia, których muszę przestrzegać?
• Czy powinienem odwiedzić specjalistę?
• Czy istnieje ogólna alternatywa dla lek, który przepisujesz?
• Czy są broszury lub inne materiały drukowane, które mogę zabrać ze sobą? Jakie strony internetowe polecasz?

Nie wahaj się zadawać innych istotnych pytań.

Czego możesz oczekiwać od swojego lekarza

Twój lekarz prawdopodobnie zada Ci kilka pytań, w tym:

• Kiedy zacząłeś odczuwać objawy?
• Czy objawy były ciągłe lub sporadyczne?
• Jak poważne są Twoje objawy?
• Co wydaje się łagodzić objawy?
• Co, jeśli w ogóle, wydaje się nasilać objawy?
• Czy masz rodzinną historię chorób tarczycy?