Niedoczynność przytarczyc

Omówienie

Niedoczynność przytarczyc jest rzadkim stanem, w którym organizm wytwarza nieprawidłowo niski poziom parathormonu (PTH). PTH jest kluczem do regulacji i utrzymania równowagi dwóch minerałów w organizmie - wapnia i fosforu.

Niska produkcja PTH w niedoczynności przytarczyc prowadzi do nieprawidłowo niskiego poziomu wapnia we krwi i do wzrostu fosforu w krew.

Suplementy normalizujące poziom wapnia i fosforu leczą tę chorobę. W zależności od przyczyny niedoczynności przytarczyc prawdopodobnie będziesz musiał przyjmować suplementy na całe życie.

Objawy

Oznaki i objawy niedoczynności przytarczyc mogą obejmować:

• Mrowienie lub pieczenie w opuszkach palców rąk, nóg i warg
• Bóle mięśni lub skurcze nóg, stóp, brzucha lub twarzy
• Drżenie lub skurcze mięśni, szczególnie wokół ust , ale także w dłoniach, ramionach i gardle
• zmęczenie lub osłabienie
• bolesne miesiączki
• nieregularne wypadanie włosów
• suche, szorstkie skóra
• łamliwe paznokcie
• Depresja lub lęk

Kiedy iść do lekarza

Jeśli masz objawy związane z niedoczynnością przytarczyc, skontaktuj się z lekarzem ocena. W przypadku napadu lub trudności w oddychaniu należy natychmiast skontaktować się z lekarzem. Mogą to być powikłania związane z niedoczynnością przytarczyc.

Przyczyny

Niedoczynność przytarczyc występuje, gdy gruczoły przytarczyczne nie wydzielają wystarczającej ilości parathormonu. Masz cztery małe gruczoły przytarczyczne w szyi za tarczycą.

Czynniki, które mogą powodować niedoczynność przytarczyc, obejmują:

• Operacja szyi. Ta najczęstsza przyczyna niedoczynności przytarczyc rozwija się po przypadkowym uszkodzeniu lub usunięciu przytarczyc podczas operacji. Operację szyi można przeprowadzić w celu leczenia chorób tarczycy lub raka gardła lub szyi.
• Choroba autoimmunologiczna. W niektórych przypadkach układ odpornościowy atakuje tkanki przytarczyc tak, jakby były ciałami obcymi. W tym czasie gruczoły przytarczyczne przestają wytwarzać hormon.
• Dziedziczna niedoczynność przytarczyc. W tej formie albo rodzisz się bez przytarczyc, albo nie działają one prawidłowo. Niektóre rodzaje dziedzicznej niedoczynności przytarczyc są związane z niedoborami innych gruczołów wytwarzających hormony.
• Niski poziom magnezu we krwi. Niski poziom magnezu może wpływać na czynność przytarczyc. Prawidłowy poziom magnezu jest wymagany do normalnej produkcji parathormonu.
• Rozległe leczenie raka twarzy lub szyi. Promieniowanie może spowodować zniszczenie przytarczyc. W rzadkich przypadkach radioaktywne leczenie nadczynności tarczycy jodem może prowadzić do niedoczynności przytarczyc.

Czynniki ryzyka

Czynniki, które mogą zwiększać ryzyko wystąpienia niedoczynności przytarczyc obejmują:

• Niedawna operacja szyi, szczególnie jeśli zajęta była tarczyca
• Niedoczynność przytarczyc w rodzinie
• Posiadanie pewnych chorób autoimmunologicznych lub endokrynologicznych, takich jak choroba Addisona - która powoduje zmniejszenie w hormonach wytwarzanych przez nadnercza

Powikłania

Niedoczynność przytarczyc może powodować różne komplikacje.

Odwracalne powikłania

Następujące przyczyny są spowodowane niskim poziomem wapnia , z których większość prawdopodobnie ulegnie poprawie w trakcie leczenia:

• przypominające kolczaste skurcze dłoni i palców, które mogą być długotrwałe i bolesne lub bóle mięśni i skurcze mięśni twarzy, gardła lub ramiona. Kiedy te skurcze pojawiają się w gardle, mogą przeszkadzać w oddychaniu, powodując potencjalny stan zagrożenia.
• Mrowienie lub pieczenie lub uczucie mrowienia w ustach, języku, palcach rąk i nóg.
• Napady drgawek.
• Zniekształcone zęby, wpływające na szkliwo i korzenie zębów, w przypadkach, gdy niedoczynność przytarczyc występuje we wczesnym wieku, kiedy rozwijają się zęby.
• Problemy z czynnością nerek.
• Arytmie serca i omdlenia, a nawet niewydolność serca.

Nieodwracalne powikłania

Dokładna diagnoza i leczenie mogą zapobiec powikłaniom związanym z niedoczynnością przytarczyc. Ale kiedy już się pojawią, wapń i witamina D ich nie poprawią:

• Zahamowany wzrost
• Powolny rozwój umysłowy u dzieci
• Złogi wapnia w mózgu, co może powodować problemy z równowagą i drgawki.
• zaburzenia widzenia spowodowane zaćmą

zapobieganie

Nie ma konkretnych działań zapobiegających niedoczynności przytarczyc. Jeśli jednak planujesz operację tarczycy lub szyi, porozmawiaj ze swoim chirurgiem o ryzyku uszkodzenia gruczołów przytarczycznych podczas zabiegu. Twój lekarz może zdecydować się na sprawdzenie poziomu wapnia, parathormonu i witaminy D oraz zalecenie rozpoczęcia suplementacji w razie potrzeby przed operacją.

Jeśli przeszedłeś operację tarczycy lub szyi, zwróć uwagę na oznaki i objawy, które mogą wskazywać na niedoczynność przytarczyc, takie jak mrowienie lub pieczenie palców rąk, nóg lub ust, skurcze lub skurcze mięśni. Jeśli wystąpią, lekarz może zalecić natychmiastowe leczenie wapniem i witaminą D, aby zminimalizować skutki choroby.

treść:

Diagnoza

Lekarz, który podejrzewa niedoczynność przytarczyc, przeprowadzi wywiad lekarski i przeprowadzi badanie fizykalne.

Badania krwi

Te wyniki badań krwi mogą wskazywać na niedoczynność przytarczyc:

• Niski poziom wapnia we krwi
• Niski poziom parathormonu
• Wysoki poziom fosforu we krwi
• Niski poziom magnezu we krwi

Twój lekarz może również zlecić badanie moczu, aby ustalić, czy organizm nie wydala zbyt dużo wapnia.

Leczenie

Celem leczenia jest złagodzić objawy i znormalizować poziom wapnia i fosforu w organizmie. Schemat leczenia zwykle obejmuje:

• Doustne tabletki węglanu wapnia. Doustne suplementy wapnia mogą zwiększać poziom wapnia we krwi. Jednak w dużych dawkach suplementy wapnia mogą u niektórych osób powodować działania niepożądane ze strony przewodu pokarmowego, takie jak zaparcia.
• Witamina D.Wysokie dawki witaminy D, zazwyczaj w postaci kalcytriolu, mogą pomóc organizmowi wchłonąć wapń i wyeliminuj fosfor.
• Magnez. Jeśli Twój poziom magnezu jest niski i występują objawy niedoczynności przytarczyc, lekarz może zalecić suplementację magnezu.
• Diuretyki tiazydowe. Jeśli poziom wapnia pozostaje niski nawet podczas leczenia, diuretyki tiazydowe mogą pomóc zmniejszyć ilość wapnia traconego z moczem. Jednak niektóre osoby z niedoczynnością przytarczyc, w tym osoby, które odziedziczyły tę chorobę, nie powinny przyjmować diuretyków tiazydowych.
• Parathormon (Natpara). Amerykańska Agencja ds.Żywności i Leków zatwierdziła ten zastrzyk podawany raz dziennie w leczeniu niskiego poziomu wapnia we krwi spowodowanego niedoczynnością przytarczyc. Ze względu na potencjalne ryzyko raka kości (kostniakomięsaka), przynajmniej w badaniach na zwierzętach, lek ten jest dostępny tylko w ramach ograniczonego programu dla osób, których poziomu wapnia nie można kontrolować za pomocą suplementów wapnia i witaminy D i które rozumieją ryzyko.

Dieta

Twój lekarz może zalecić konsultację z dietetykiem, który prawdopodobnie zaleci dietę, która jest:

• Bogata w wapń . Obejmuje to produkty mleczne, zielone warzywa liściaste, brokuły i żywność z dodatkiem wapnia, np. Sok pomarańczowy i płatki śniadaniowe.
• Niska zawartość fosforu. Oznacza to unikanie gazowanych napojów bezalkoholowych, które zawierają fosfor w postaci kwasu fosforowego oraz ograniczanie ilości mięs, twardych serów i produktów pełnoziarnistych.

Wlew dożylny

Jeśli potrzebujesz natychmiastowe złagodzenie objawów, lekarz może zalecić hospitalizację, aby można było otrzymać wapń we wlewie dożylnym (IV), a także doustne tabletki wapniowe. Po wypisie ze szpitala nadal będziesz przyjmować wapń i witaminę D doustnie.

Monitorowanie

Twój lekarz będzie regularnie sprawdzał Twoją krew, aby monitorować poziom wapnia i fosforu. Początkowo testy te będą prawdopodobnie odbywać się co tydzień lub co miesiąc. Ostatecznie będziesz potrzebować badań krwi tylko dwa razy w roku.

Ponieważ niedoczynność przytarczyc jest zwykle długotrwałym schorzeniem, leczenie zwykle trwa przez całe życie, podobnie jak regularne badania krwi w celu określenia, czy wapń jest na normalnym poziomie. Lekarz dostosuje dawkę uzupełniającego wapnia, jeśli poziom wapnia we krwi wzrośnie lub spadnie.

Badania kliniczne

Przygotowanie do wizyty

Prawdopodobnie Zacznij od wizyty u lekarza pierwszego kontaktu. Możesz zostać skierowany do lekarza przeszkolonego w leczeniu zaburzeń hormonalnych (endokrynologa).

Oto kilka informacji, które pomogą Ci przygotować się do wizyty.

Co możesz zrobić

Kiedy umawiasz się na wizytę, zapytaj, czy jest coś, co musisz zrobić z wyprzedzeniem, na przykład pościć w celu wykonania określonego testu. Sporządź listę:

• Twoje objawy, w tym te, które wydają się niezwiązane z powodem, dla którego zaplanowałeś wizytę, i kiedy się zaczęły
• Kluczowe dane osobowe, w tym główne stresu lub ostatnich zmian w życiu oraz historii medycznej Twojej i Twojej rodziny
• Wszystkie przyjmowane leki, witaminy i inne suplementy, w tym dawki.
• Pytania, które należy zadać lekarzowi.

Jeśli to możliwe, weź ze sobą członka rodziny lub przyjaciela, aby pomógł Ci zapamiętać podane informacje.

W przypadku niedoczynności przytarczyc należy zadać lekarzowi następujące pytania:

• Co prawdopodobnie powoduje moje objawy?
• Jakie są inne możliwe przyczyny?
• Jakich testów potrzebuję?
• Czy mój stan jest przejściowy lub przewlekły?
• Jakie metody leczenia są dostępne i które Pan zaleca?
• Jakie są alternatywy do podstawowego podejścia, które sugerujesz?
• Jak najlepiej radzić sobie z tym stanem w przypadku innych schorzeń?
• Czy muszę zmienić dietę?
• Czy są broszury lub inne materiały drukowane, które mogę zabrać? Jakie strony internetowe polecasz?

Nie wahaj się zadawać innych pytań.

Czego możesz oczekiwać od swojego lekarza

Twój lekarz prawdopodobnie aby zadać Ci pytania, w tym:

• Czy ostatnio przeszedłeś operację szyi?
• Czy otrzymałeś radioterapię głowy lub szyi lub w celu leczenia problemów z tarczycą?
• Czy ktoś z Twojej rodziny miał podobne objawy?
• Czy Twoje objawy były ciągłe lub sporadyczne?
• Jak poważne są Twoje objawy?
• Co, jeśli w ogóle, wydaje się złagodzić objawy?
• Co, jeśli w ogóle, wydaje się zaostrzać objawy?