Nadczynność tarczycy (nadczynność tarczycy)

Omówienie

Nadczynność tarczycy (nadczynność tarczycy) występuje, gdy tarczyca wytwarza zbyt dużo hormonu tyroksyny. Nadczynność tarczycy może przyspieszyć metabolizm organizmu, powodując niezamierzoną utratę wagi i szybkie lub nieregularne bicie serca.

Dostępnych jest kilka metod leczenia nadczynności tarczycy. Lekarze stosują leki przeciwtarczycowe i radioaktywny jod w celu spowolnienia produkcji hormonów tarczycy. Czasami leczenie nadczynności tarczycy obejmuje operację usunięcia całości lub części tarczycy.

Chociaż nadczynność tarczycy może być poważna, jeśli ją zignorujesz, większość ludzi dobrze reaguje po zdiagnozowaniu i leczeniu nadczynności tarczycy.

Objawy

Nadczynność tarczycy może naśladować inne problemy zdrowotne, co może utrudniać lekarzowi postawienie diagnozy. Może również powodować wiele różnych oznak i objawów, w tym:

• Niezamierzona utrata masy ciała, nawet jeśli apetyt i spożycie pokarmu pozostają takie same lub zwiększają się
• Szybkie bicie serca ( tachykardia) - zwykle ponad 100 uderzeń na minutę
• Nieregularne bicie serca (arytmia)
• Bicie serca (kołatanie)
• Zwiększony apetyt
• Nerwowość, niepokój i drażliwość
• Drżenie - zwykle delikatne drżenie dłoni i palców
• Pocenie się
• Zmiany w menstruacji
• Zwiększona wrażliwość na ciepło
• Zmiany w wypróżnianiu, zwłaszcza częstsze wypróżnienia
• Powiększenie tarczycy (wole), które może objawiać się obrzękiem u nasady szyi
• Zmęczenie, osłabienie mięśni
• Trudności w zasypianiu
• Przerzedzenie skóry
• Cienkie, łamliwe włosy

Starsi dorośli częściej nie mają znaku objawy lub subtelne, takie jak przyspieszone tętno, nietolerancja ciepła i tendencja do zmęczenia podczas zwykłych czynności.

Oftalmopatia Gravesa

Czasami jest to rzadki problem zwany Gravesem oftalmopatia może wpływać na oczy, zwłaszcza jeśli palisz. To zaburzenie sprawia, że ​​twoje gałki oczne wystają poza ich normalne orbity ochronne, gdy puchną tkanki i mięśnie za twoimi oczami. Problemy z oczami często ustępują bez leczenia.

Oznaki i objawy oftalmopatii Gravesa obejmują:

• Suche oczy
• Czerwone lub opuchnięte oczy
• Nadmierne łzawienie lub dyskomfort w jednym lub obu oczach
• Wrażliwość na światło, niewyraźne lub podwójne widzenie, stan zapalny lub ograniczony ruch oczu
• Wystające gałki oczne

Kiedy udać się do lekarza

Jeśli wystąpi niewyjaśniona utrata masy ciała, szybkie bicie serca, nietypowe pocenie się, obrzęk u nasady szyi lub inne oznaki i objawy związane z nadczynnością tarczycy, skontaktuj się z lekarzem. Ważne jest, aby dokładnie opisać zaobserwowane zmiany, ponieważ wiele oznak i objawów nadczynności tarczycy może być związanych z wieloma innymi schorzeniami.

Jeśli byłeś leczony z powodu nadczynności tarczycy lub jesteś obecnie leczony należy regularnie odwiedzać lekarza, zgodnie z zaleceniami, aby mógł monitorować stan pacjenta.

Przyczyny

Nadczynność tarczycy może być spowodowana wieloma stanami, w tym chorobą Gravesa, chorobą Plummera i zapalenie tarczycy.

Twoja tarczyca to mały gruczoł w kształcie motyla u podstawy szyi, tuż pod jabłkiem Adama. Tarczyca ma ogromny wpływ na Twoje zdrowie. Każdy aspekt metabolizmu jest regulowany przez hormony tarczycy.

Twoja tarczyca wytwarza dwa główne hormony, tyroksynę (T4) i trójjodotyroninę (T3), które mają wpływ na każdą komórkę twojego ciała. Utrzymują tempo, w jakim organizm zużywa tłuszcze i węglowodany, pomagają kontrolować temperaturę ciała, wpływają na tętno i pomagają regulować produkcję białka. Twoja tarczyca produkuje również hormon, który pomaga regulować ilość wapnia we krwi (kalcytonina).

Przyczyny zbyt dużej ilości tyroksyny (T4)

Zwykle tarczyca uwalnia odpowiednią ilość hormonów, ale czasami produkuje za dużo T4. Może to mieć wiele przyczyn, w tym:

• Choroba Gravesa-Basedowa. Choroba Gravesa-Basedowa jest chorobą autoimmunologiczną, w której przeciwciała wytwarzane przez układ odpornościowy stymulują tarczycę do wytwarzania zbyt dużej ilości T4. Jest to najczęstsza przyczyna nadczynności tarczycy.
• Nadczynne guzki tarczycy (toksyczny gruczolak, toksyczne wole wieloguzkowe lub choroba Plummera). Ta postać nadczynności tarczycy występuje, gdy jeden lub więcej gruczolaków tarczycy wytwarza zbyt dużo T4. Gruczolak to część gruczołu, która odgrodziła się od reszty gruczołu, tworząc niezłośliwe (łagodne) grudki, które mogą powodować powiększenie tarczycy.
• Zapalenie tarczycy. Czasami po ciąży może dojść do zapalenia tarczycy z powodu choroby autoimmunologicznej lub z nieznanych przyczyn. Stan zapalny może powodować wyciek nadmiaru hormonu tarczycy przechowywanego w gruczole do krwiobiegu. Niektóre rodzaje zapalenia tarczycy mogą powodować ból, podczas gdy inne są bezbolesne.

Czynniki ryzyka

Czynniki ryzyka nadczynności tarczycy obejmują:

• Historia rodzinna, zwłaszcza choroba Gravesa-Basedowa.
• Płeć żeńska
• Osobista historia niektórych chorób przewlekłych, takich jak cukrzyca typu 1, niedokrwistość złośliwa i pierwotna niewydolność kory nadnerczy

Powikłania

Nadczynność tarczycy może prowadzić do wielu powikłań:

• Problemy z sercem. Niektóre z najpoważniejszych powikłań nadczynności tarczycy dotyczą serca. Należą do nich szybkie bicie serca, zaburzenie rytmu serca zwane migotaniem przedsionków, które zwiększa ryzyko udaru, oraz zastoinowa niewydolność serca - stan, w którym serce nie może krążyć w ilości wystarczającej do zaspokojenia potrzeb organizmu.
• Kruche kości. Nieleczona nadczynność tarczycy może również prowadzić do słabych, łamliwych kości (osteoporoza). Siła twoich kości zależy częściowo od ilości wapnia i innych zawartych w nich minerałów. Zbyt dużo hormonu tarczycy wpływa na zdolność organizmu do wchłaniania wapnia do kości.
• Problemy z oczami. Osoby z oftalmopatią Gravesa mają problemy z oczami, w tym wybrzuszone, zaczerwienione lub opuchnięte oczy, wrażliwość na światło i niewyraźne lub podwójne widzenie. Nieleczone, poważne problemy z oczami mogą prowadzić do utraty wzroku.
• Czerwona, opuchnięta skóra. W rzadkich przypadkach u osób z chorobą Gravesa-Basedowa rozwija się dermopatia Gravesa. Wpływa to na skórę, powodując zaczerwienienie i obrzęk, często na łydkach i stopach.
• Przełom tyreotoksyczny. Nadczynność tarczycy również naraża Cię na kryzys tyreotoksyczny - nagłe nasilenie objawów, prowadzące do gorączki, szybkiego tętna, a nawet majaczenia. W takim przypadku należy natychmiast zgłosić się do lekarza.
treść:

Diagnoza

Nadczynność tarczycy rozpoznaje się na podstawie:

• Wywiad lekarski i badanie przedmiotowe. Podczas badania lekarz może spróbować wykryć lekkie drżenie palców, gdy są rozciągnięte, nadmierne odruchy, zmiany oczu i ciepłą, wilgotną skórę. Twój lekarz zbada również tarczycę podczas połykania, aby sprawdzić, czy jest powiększona, wyboista lub tkliwa, i sprawdzi puls, aby zobaczyć, czy jest szybki czy nieregularny.

• Badania krwi. Diagnozę można potwierdzić za pomocą badań krwi mierzących tyroksynę i hormon tyreotropowy (TSH). Wysoki poziom tyroksyny i niskie lub nieistniejące ilości TSH wskazują na nadczynność tarczycy. Ilość TSH jest ważna, ponieważ jest to hormon, który sygnalizuje Twojej tarczycy, że produkuje więcej tyroksyny.

  Testy te są szczególnie niezbędne w przypadku osób starszych, które mogą nie mieć klasycznych objawów nadczynności tarczycy.

  Badania krwi tarczycy mogą dawać fałszywe wyniki, jeśli bierzesz biotynę - suplement witaminy z grupy B, który można również znaleźć w multiwitaminach. Poinformuj swojego lekarza, jeśli używasz biotyny lub multiwitaminy z biotyną. Aby zapewnić dokładny test, przestań brać biotynę co najmniej 12 godzin przed pobraniem krwi.

Jeśli badania krwi wskazują na nadczynność tarczycy, lekarz może zalecić jeden z poniższych testów, aby pomóc ustal, dlaczego twoja tarczyca jest nadczynna:

Test wychwytu radiojodu. W tym teście bierzesz małą, doustną dawkę radioaktywnego jodu (radiojodu), aby zobaczyć, ile będzie się gromadzić w tarczycy. Zostaniesz sprawdzony po czterech, sześciu lub 24 godzinach - a czasem po wszystkich trzech okresach - aby zobaczyć, ile jodu wchłonęła twoja tarczyca.

Wysokie przyswajanie jodu radioaktywnego wskazuje, że tarczyca wytwarza za dużo tyroksyny. Najbardziej prawdopodobną przyczyną jest choroba Gravesa-Basedowa lub nadczynne guzki tarczycy. Jeśli masz nadczynność tarczycy, a wychwyt radiojodu jest niski, oznacza to, że tyroksyna zmagazynowana w gruczole przedostaje się do krwiobiegu, co może oznaczać zapalenie tarczycy.

• Skan tarczycy. Podczas tego testu radioaktywny izotop zostanie wstrzyknięty do żyły po wewnętrznej stronie łokcia lub czasami do żyły w dłoni. Następnie leżysz na stole z głową wyciągniętą do tyłu, podczas gdy specjalna kamera tworzy obraz tarczycy na ekranie komputera. Ten test pokazuje, jak jod gromadzi się w tarczycy.
• USG tarczycy. Ten test wykorzystuje fale dźwiękowe o wysokiej częstotliwości do tworzenia obrazów tarczycy. Ultradźwięki mogą być lepsze w wykrywaniu guzków tarczycy niż inne testy i nie ma narażenia na żadne promieniowanie.

Leczenie

Istnieje kilka metod leczenia nadczynności tarczycy. Najlepsze dla Ciebie podejście zależy od Twojego wieku, stanu fizycznego, przyczyny leżącej u podstaw nadczynności tarczycy, osobistych preferencji i ciężkości choroby. Możliwe terapie obejmują:

Jod radioaktywny. Przyjmowany doustnie jod radioaktywny jest wchłaniany przez tarczycę, gdzie powoduje kurczenie się gruczołu. Objawy zwykle ustępują w ciągu kilku miesięcy. Nadmiar radioaktywnego jodu znika z organizmu w ciągu tygodni, a nawet miesięcy.

Leczenie to może spowodować spowolnienie czynności tarczycy na tyle, aby uznać ją za niedoczynną (niedoczynność tarczycy) i ostatecznie może być konieczne codzienne przyjmowanie leków zastępujących tyroksynę.

Leki przeciw tarczycy. Leki te stopniowo zmniejszają objawy nadczynności tarczycy, zapobiegając wytwarzaniu przez tarczycę nadmiernych ilości hormonów. Obejmują metimazol (tapazol) i propylitiouracyl. Objawy zwykle ustępują w ciągu kilku tygodni lub miesięcy, ale leczenie lekami przeciwtarczycowymi zwykle trwa co najmniej rok, a często dłużej.

W przypadku niektórych osób rozwiązuje to problem na stałe, ale inne osoby mogą doświadczyć nawrotu. Oba leki mogą powodować poważne uszkodzenie wątroby, czasami prowadzące do śmierci. Ponieważ propylotiouracyl spowodował znacznie więcej przypadków uszkodzenia wątroby, generalnie powinien być stosowany tylko wtedy, gdy nie tolerujesz metimazolu.

U niewielkiej liczby osób uczulonych na te leki mogą wystąpić wysypki skórne, pokrzywka, gorączka lub ból stawów. Mogą również zwiększyć podatność na infekcje.

• Beta-blokery. Chociaż leki te są zwykle stosowane w leczeniu wysokiego ciśnienia krwi i nie wpływają na poziom tarczycy, mogą złagodzić objawy nadczynności tarczycy, takie jak drżenie, przyspieszone bicie serca i kołatanie serca. Z tego powodu lekarz może przepisać je, aby pomóc Ci poczuć się lepiej, dopóki poziom tarczycy nie zbliży się do normy. Te leki generalnie nie są zalecane dla osób z astmą, a skutki uboczne mogą obejmować zmęczenie i zaburzenia seksualne.

Operacja (tyreoidektomia). Jeśli jesteś w ciąży lub w inny sposób nie tolerujesz leków przeciw tarczycy i nie chcesz lub nie możesz poddać się terapii jodem radioaktywnym, możesz być kandydatem do operacji tarczycy, chociaż jest to opcja tylko w kilku przypadkach .

W przypadku tyreoidektomii lekarz usuwa większość gruczołu tarczowego. Ryzyko związane z tą operacją obejmuje uszkodzenie strun głosowych i gruczołów przytarczycznych - czterech małych gruczołów znajdujących się z tyłu tarczycy, które pomagają kontrolować poziom wapnia we krwi.

Ponadto będziesz potrzebować dożywotnie leczenie lewotyroksyną (Levoxyl, Synthroid, inne) w celu dostarczenia organizmowi normalnych ilości hormonu tarczycy. Jeśli usunięto również gruczoły przytarczyczne, będziesz potrzebować leków, aby utrzymać prawidłowy poziom wapnia we krwi.

Oftalmopatia Gravesa

Jeśli choroba Gravesa-Basedowa wpływa na oczy (Oftalmopatia Gravesa), możesz radzić sobie z łagodnymi objawami podmiotowymi i przedmiotowymi, stosując sztuczne łzy i żele nawilżające oraz unikając wiatru i jasnego światła. Jeśli objawy są cięższe, lekarz może zalecić leczenie kortykosteroidami, takimi jak prednizon, w celu zmniejszenia obrzęku za gałkami ocznymi.

Dwa leki - rytuksymab (Rituxan) i teprotumumab - są stosowane w leczeniu Gravesa oftalmopatia, mimo że nie ma jeszcze wielu ostatecznych dowodów na ich skuteczność. Teprotumumab został zatwierdzony w trybie przyspieszonym przez Food and Drug Administration na podstawie jednego małego badania. Potrzebne są dalsze badania obu leków jako leczenia oftalmopatii Gravesa.

W niektórych przypadkach zabieg chirurgiczny może być opcją:

• Operacja odbarczenia oczodołu. Podczas tej operacji lekarz usuwa kość między oczodołem a zatokami - przestrzenie powietrzne obok oczodołu. Skuteczny zabieg poprawia widzenie i zapewnia oczom miejsce na powrót do normalnej pozycji. Istnieje jednak ryzyko powikłań, w tym podwójnego widzenia, które utrzymuje się lub pojawia się po operacji.
• Operacja mięśnia oka. Czasami blizna po oftalmopatii Gravesa może spowodować, że jeden lub więcej mięśni oka będzie zbyt krótkich. To powoduje, że twoje oczy nie są wyrównane, co prowadzi do podwójnego widzenia. Operacja mięśnia oka może pomóc skorygować podwójne widzenie poprzez odcięcie dotkniętego mięśnia gałki ocznej i ponowne przymocowanie go dalej.

Styl życia i domowe sposoby

Po rozpoczęciu leczenia objawy nadczynności tarczycy powinna ustąpić i poczuć się znacznie lepiej. Jednak lekarz może zalecić zwracanie uwagi na jod w diecie, ponieważ może on powodować nadczynność tarczycy lub ją nasilać.

Kelp, dulse i inne wodorosty zawierają dużo jodu. Syrop na kaszel i multiwitaminy mogą również zawierać jod.

Choroba Gravesa-Basedowa

Jeśli masz oftalmopatię lub dermopatię Gravesa, poniższe sugestie mogą pomóc twoim oczom lub skórze:

• Nie pal. Palenie zostało powiązane z rozwojem oftalmopatii Gravesa i może pogorszyć stan po leczeniu.
• Należy nawilżać oczy. Krople do oczu mogą pomóc złagodzić suchość i drapanie o każdej porze dnia. Jeśli twoje oczy nie zamykają się całkowicie, możesz zamknąć powieki taśmą lub użyć żelu nawilżającego przed snem, aby zapobiec wysychaniu rogówki. Chłodny kompres może również łagodzić wilgoć.
• Chroń oczy. Noś okulary przeciwsłoneczne, aby chronić oczy przed słońcem i wiatrem.
• Trzymaj głowę wysoko. Podniesienie wezgłowia łóżka może zmniejszyć obrzęk i zmniejszyć nacisk na oczy.
• Wypróbuj dostępne bez recepty kremy na opuchniętą skórę. Dostępne bez recepty kremy zawierające hydrokortyzon (kortyzon-10 i inne) mogą pomóc złagodzić zaczerwienioną, opuchniętą skórę na łydkach i stopach. Aby uzyskać pomoc w znalezieniu tych kremów, porozmawiaj ze swoim farmaceutą.

Radzenie sobie i wsparcie

Jeśli zdiagnozowano u Ciebie nadczynność tarczycy, najważniejszą rzeczą jest otrzymanie niezbędnych opieka medyczna. Po tym, jak ty i twój lekarz zdecydujecie, co robić, możesz zrobić kilka rzeczy, które pomogą ci poradzić sobie z chorobą i wesprze organizm podczas procesu gojenia.

• Regularnie ćwicz . Ćwiczenia ogólnie pomogą Ci poczuć się lepiej i poprawić napięcie mięśni i układ sercowo-naczyniowy. Ćwiczenia z obciążeniem są ważne dla osób z chorobą Gravesa-Basedowa, ponieważ pomagają utrzymać gęstość kości. Ćwiczenia mogą również pomóc zmniejszyć apetyt i zwiększyć poziom energii.
• Naucz się technik relaksacyjnych. Wiele technik relaksacyjnych może pomóc Ci zachować pozytywne nastawienie, zwłaszcza podczas radzenia sobie z chorobą. Dobrze udokumentowano, że stres w chorobie Gravesa-Basedowa jest czynnikiem ryzyka, więc nauka relaksu i równowagi w życiu może pomóc w utrzymaniu dobrego samopoczucia fizycznego i psychicznego.

Przygotowanie do wizyta

Prawdopodobnie zaczniesz od wizyty u lekarza pierwszego kontaktu. Jednak w niektórych przypadkach możesz zostać od razu skierowany do lekarza specjalizującego się w gruczołach wydzielających hormony organizmu (endokrynolog). Jeśli masz zajęcie oczu, możesz również zostać skierowany do okulisty (okulisty).

Dobrze jest przygotować się do wizyty. Oto kilka informacji, które pomogą Ci przygotować się do wizyty i dowiedzieć się, czego możesz się spodziewać od lekarza.

Co możesz zrobić

• Pamiętaj o każdej wizycie przed wizytą ograniczenia. Kiedy umawiasz się na wizytę, zapytaj, czy jest coś, co musisz zrobić z wyprzedzeniem.
• Zapisz wszelkie objawy, których doświadczasz, w tym te, które mogą wydawać się niezwiązane z powodem, dla którego zaplanowałeś wizytę.
• Zapisz kluczowe dane osobowe, w tym wszelkie poważne stresy lub ostatnie zmiany w życiu.
• Sporządź listę wszystkich przyjmowanych leków, witamin i suplementów, zwłaszcza suplementów lub witamin zawierających biotynę. .
• Jeśli to możliwe, weź ze sobą członka rodziny lub przyjaciela. Ktoś, kto ci towarzyszy, może pamiętać informacje, które przeoczyłeś lub zapomniałeś.
• Zapisz pytania, które chcesz zadać swojemu lekarzowi.

Przygotowanie listy pytań pomoże Ci maksymalnie wykorzystać czas spędzony z lekarzem. W przypadku nadczynności tarczycy kilka podstawowych pytań, które należy zadać lekarzowi, to:

• Jaka jest najbardziej prawdopodobna przyczyna moich objawów?
• Czy są inne możliwe przyczyny?
• Jakich testów potrzebuję?
• Czy mój stan może być przejściowy lub długotrwały?
• Jakie są dostępne opcje leczenia i które mi Pan poleca?
• Mam te inne schorzenia. Jak mogę razem leczyć te schorzenia?
• Czy powinienem udać się do specjalisty?
• Czy istnieje ogólna alternatywa dla przepisywanego leku?
• Czy mam broszury lub inne materiały drukowane, które mogę zabrać? Jakie strony internetowe polecasz?

Nie wahaj się zadawać innych istotnych pytań.

Czego możesz oczekiwać od swojego lekarza

Twój lekarz prawdopodobnie zada Ci kilka pytań, w tym:

• Kiedy zacząłeś mieć objawy?
• Czy objawy były ciągłe lub sporadyczne?
• Jak poważne są Twoje objawy?
• Co wydaje się łagodzić objawy?
• Co, jeśli w ogóle, pogarsza objawy?
• Czy inni członkowie Twojej rodziny cierpią na choroby tarczycy?
• Czy miałeś ostatnio jakieś badania radiologiczne z dożylnym kontrastem?