Zakażenie HPV

Omówienie

Infekcja HPV to infekcja wirusowa, która często powoduje narośle skóry lub błony śluzowej (brodawki). Istnieje ponad 100 odmian wirusa brodawczaka ludzkiego (HPV). Niektóre rodzaje infekcji HPV powodują brodawki, a niektóre mogą powodować różne rodzaje raka.

Większość infekcji HPV nie prowadzi do raka. Jednak niektóre typy wirusa HPV narządów płciowych mogą powodować raka dolnej części macicy, która łączy się z pochwą (szyjką macicy). Inne rodzaje raka, w tym nowotwory odbytu, prącia, pochwy, sromu i tylnej części gardła (jamy ustnej i gardła), są powiązane z zakażeniem HPV.

Infekcje te są często przenoszone drogą płciową lub przez inną skórę. kontakt ze skórą. Szczepionki mogą pomóc chronić przed szczepami HPV, które mogą powodować brodawki narządów płciowych lub raka szyjki macicy.

Objawy

W większości przypadków układ odpornościowy organizmu pokonuje infekcję HPV, zanim wytworzy brodawki . Kiedy pojawiają się brodawki, różnią się wyglądem w zależności od rodzaju wirusa HPV:

• Brodawki narządów płciowych. Pojawiają się jako płaskie zmiany, małe kalafiorowate guzy lub drobne wypukłości przypominające łodygi. U kobiet brodawki narządów płciowych pojawiają się głównie na sromie, ale mogą również występować w pobliżu odbytu, szyjki macicy lub w pochwie.

  U mężczyzn brodawki narządów płciowych pojawiają się na penisie i mosznie lub w okolicy odbytu. Brodawki narządów płciowych rzadko powodują dyskomfort lub ból, chociaż mogą swędzieć lub być wrażliwe.

• Typowe brodawki. Częste brodawki pojawiają się jako szorstkie, wypukłe guzy i zwykle występują na dłoniach i palcach. W większości przypadków zwykłe brodawki są po prostu brzydkie, ale mogą też być bolesne lub podatne na urazy lub krwawienia.
• Brodawki podeszwowe. Brodawki podeszwowe to twarde, ziarniste narośle, które zwykle pojawiają się na piętach lub pod stopami. Te brodawki mogą powodować dyskomfort.
• Brodawki płaskie. Brodawki płaskie to płasko zakończone, lekko wypukłe zmiany. Mogą pojawić się wszędzie, ale dzieci zwykle dostają je na twarz, a mężczyźni mają tendencję do chwytania ich w okolicy brody. Kobiety mają tendencję do zarażania nimi nóg.

Rak szyjki macicy

Prawie każdy rak szyjki macicy jest spowodowany infekcjami HPV, ale rak szyjki macicy może rozwinąć się 20 lat lub dłużej po zakażeniu HPV. Infekcja HPV i wczesny rak szyjki macicy zazwyczaj nie powodują zauważalnych objawów. Zaszczepienie się przeciwko zakażeniu HPV jest najlepszą ochroną przed rakiem szyjki macicy.

Ponieważ wczesny rak szyjki macicy nie powoduje objawów, ważne jest, aby kobiety poddawały się regularnym badaniom przesiewowym w celu wykrycia wszelkich zmian przedrakowych szyjki macicy, które mogą prowadzić do rak. Obecne wytyczne zalecają, aby kobiety w wieku od 21 do 29 lat poddawały się badaniu cytologicznemu co trzy lata.

Kobietom w wieku od 30 do 65 lat zaleca się kontynuowanie badania cytologicznego co trzy lata lub co pięć lat, jeśli również zostaną poddane Test DNA HPV w tym samym czasie. Kobiety powyżej 65 roku życia mogą przerwać badanie, jeśli przeszły trzy normalne testy cytologiczne z rzędu lub dwa testy DNA HPV i badanie cytologiczne bez nieprawidłowych wyników.

Kiedy iść do lekarza

Jeśli Ty lub Twoje dziecko macie brodawki, które powodują zakłopotanie, dyskomfort lub ból, zasięgnij porady lekarza.

Przyczyny

Infekcja HPV występuje, gdy wirus dostanie się do organizmu, zwykle przez rozcięcie, otarcie lub małe rozdarcie skóry. Wirus przenosi się głównie przez kontakt skóra do skóry.

Infekcje HPV narządów płciowych są przenoszone podczas stosunku płciowego, seksu analnego i innego kontaktu skóra do skóry w okolicy narządów płciowych. Niektóre infekcje HPV, które powodują uszkodzenia jamy ustnej lub górnych dróg oddechowych, są przenoszone przez seks oralny.

Jeśli jesteś w ciąży i masz zakażenie HPV brodawkami narządów płciowych, możliwe, że Twoje dziecko może zarazić się tą infekcją. Rzadko infekcja może powodować niezłośliwy wzrost w krtani (krtani) dziecka.

Brodawki są zaraźliwe. Mogą rozprzestrzeniać się poprzez bezpośredni kontakt z brodawką. Brodawki mogą również rozprzestrzeniać się, gdy ktoś dotknie czegoś, co już dotknęło brodawki.

Czynniki ryzyka

Infekcje HPV są powszechne. Czynniki ryzyka zakażenia HPV obejmują:

• Liczba partnerów seksualnych. Im więcej masz partnerów seksualnych, tym większe prawdopodobieństwo zarażenia się wirusem HPV narządów płciowych. Uprawianie seksu z partnerem, który miał wielu partnerów seksualnych, również zwiększa ryzyko.
• Wiek. Brodawki pospolite występują głównie u dzieci. Brodawki narządów płciowych występują najczęściej u nastolatków i młodych dorosłych.
• Osłabiony układ odpornościowy. Osoby, które mają osłabiony układ odpornościowy, są bardziej narażone na infekcje HPV. Układ odpornościowy może zostać osłabiony przez HIV / AIDS lub leki hamujące układ odpornościowy stosowane po przeszczepach narządów.
• Uszkodzona skóra. Obszary skóry, które zostały przekłute lub otwarte, są bardziej podatne na rozwój typowych brodawek.
• Kontakt osobisty. Dotykanie czyichś brodawek lub brak ochrony przed kontaktem z powierzchniami, które były narażone na HPV - takimi jak publiczne prysznice lub baseny - może zwiększyć ryzyko zakażenia HPV.

Powikłania

• Uszkodzenia jamy ustnej i górnych dróg oddechowych. Niektóre infekcje HPV powodują zmiany na języku, migdałkach, podniebieniu miękkim lub w krtani i nosie.
• Rak. Niektóre szczepy HPV mogą powodować raka szyjki macicy. Szczepy te mogą również przyczyniać się do powstawania nowotworów narządów płciowych, odbytu, jamy ustnej i górnych dróg oddechowych.

Zapobieganie

Brodawki pospolite

Trudno jest zapobiegać infekcjom HPV, które powodują powszechne brodawki. Jeśli masz zwykłą brodawkę, możesz zapobiec rozprzestrzenianiu się infekcji i powstawaniu nowych brodawek, nie skubiąc brodawki i nie gryząc paznokci.

Brodawki podeszwowe

Aby zmniejszyć ryzyko zakażenia wirusem HPV powodującym brodawki podeszwowe, noszenie butów lub sandałów w basenach publicznych i szatniach.

Brodawki narządów płciowych

Możesz zmniejszyć ryzyko rozwoju brodawek narządów płciowych i innych wirusów HPV związane ze zmianami narządów płciowych poprzez:

• Bycie w monogamicznym związku seksualnym,
• Zmniejszenie liczby partnerów seksualnych
• Używanie lateksowej prezerwatywy, która może zmniejszyć ryzyko przeniesienia wirusa HPV

Szczepionki przeciwko HPV

Trzy szczepionki przeciwko HPV zostały zatwierdzone przez Food and Drug Administration. Najnowszym był Gardasil 9, który jest zatwierdzony do stosowania u mężczyzn i kobiet w wieku od 9 do 45 lat w celu ochrony przed rakiem szyjki macicy i brodawkami narządów płciowych.

Centers for Disease Control and Prevention (CDC) zaleca rutynowe szczepienia przeciwko wirusowi HPV. dla dziewcząt i chłopców w wieku 11 i 12 lat, chociaż można ją podać już w wieku 9 lat. Jest to idealne rozwiązanie dla dziewcząt i chłopców, aby otrzymać szczepionkę przed kontaktem seksualnym i narażeniem na HPV. Badania wykazały, że przyjęcie szczepionki w młodym wieku nie wiąże się z wcześniejszym rozpoczęciem aktywności seksualnej.

Gdy ktoś zostanie zarażony HPV, szczepionka może nie być tak skuteczna lub może nie działać wcale . Również odpowiedź na szczepionkę jest lepsza w młodszym wieku niż u starszych. Jednak szczepionka podana przed zakażeniem może zapobiec większości przypadków raka szyjki macicy.

CDC zaleca teraz, aby wszystkie 11- i 12-latki otrzymały dwie dawki szczepionki przeciwko wirusowi HPV przez co najmniej sześć miesięcy osobno, zamiast wcześniej zalecanego schematu trzech dawek. Młodsze nastolatki w wieku 9 i 10 lat oraz nastolatki w wieku 13 i 14 lat również mogą otrzymać szczepionkę według zaktualizowanego schematu dwudawkowego. Badania wykazały, że schemat dwudawkowy jest skuteczny u dzieci poniżej 15 roku życia.

Nastolatki i młodzi dorośli, którzy rozpoczynają serię szczepionek później, w wieku od 15 do 26 lat, powinni nadal otrzymywać trzy dawki szczepionki.

CDC zaleca teraz dodatkowe szczepienia przeciwko wirusowi HPV wszystkim osobom w wieku do 26 lat, które nie są odpowiednio zaszczepione.

Diagnoza

Twój lekarz może zdiagnozować infekcję HPV, patrząc na twoje brodawki.

Jeśli brodawki narządów płciowych nie są widoczne, będziesz potrzebować jednego lub więcej z poniższych testy:

• Test roztworu octu (kwasu octowego). Roztwór octu nałożony na okolice genitaliów zakażone wirusem HPV nadaje im biel. Może to pomóc w identyfikacji trudno widocznych płaskich zmian.
• Badanie cytologiczne. Twój lekarz pobiera próbkę komórek z szyjki macicy lub pochwy w celu przesłania do analizy laboratoryjnej. Test cytologiczny może ujawnić nieprawidłowości, które mogą prowadzić do raka.
• Test DNA. Ten test, przeprowadzony na komórkach szyjki macicy, może rozpoznać DNA odmian wirusa HPV wysokiego ryzyka, które są powiązane z rakiem narządów płciowych. Jest zalecany kobietom powyżej 30. roku życia jako uzupełnienie testu cytologicznego.

Leczenie

Brodawki często ustępują bez leczenia, szczególnie u dzieci. Jednak nie ma lekarstwa na wirusa, więc mogą pojawić się ponownie w tym samym miejscu lub w innych miejscach.

Leki

Leki eliminujące brodawki są zwykle podawane bezpośrednio na zmianę i zwykle wymagają wielu aplikacji, zanim odniosą sukces. Przykłady obejmują:

• Kwas salicylowy. Leki dostępne bez recepty zawierające kwas salicylowy działają poprzez usuwanie warstw brodawek stopniowo. Kwas salicylowy do stosowania na typowe brodawki może powodować podrażnienia skóry i nie jest przeznaczony do stosowania na twarzy.
• Imikwimod. Ten krem ​​na receptę może wzmocnić zdolność twojego układu odpornościowego do walki z HPV. Częste działania niepożądane obejmują zaczerwienienie i obrzęk w miejscu aplikacji.
• Podofilox. Inna miejscowa recepta, podofilox działa poprzez niszczenie tkanki brodawek narządów płciowych. Podofilox może powodować pieczenie i swędzenie w miejscu zastosowania.
• Kwas trichlorooctowy. Ten zabieg chemiczny wypala brodawki na dłoniach, podeszwach i genitaliach. Może powodować miejscowe podrażnienie.

Zabiegi chirurgiczne i inne

Jeśli leki nie działają, lekarz może zasugerować usunięcie brodawek jedną z następujących metod:

• Zamrażanie ciekłym azotem (krioterapia)
• Palenie prądem elektrycznym (elektrokoagulacja)
• Usunięcie chirurgiczne
• Chirurgia laserowa

Leczenie HPV w szyjce macicy

Jeśli masz nieprawidłowy wynik testu HPV lub Pap, Twój ginekolog wykona procedurę zwaną kolposkopią. Używając instrumentu, który zapewnia powiększony obraz szyjki macicy (kolposkop), lekarz przyjrzy się dokładnie szyjce macicy i pobierze próbki (biopsję) wszelkich obszarów, które wyglądają nieprawidłowo.

Wszelkie zmiany przedrakowe należy usunąć . Opcje obejmują zamrażanie (kriochirurgia), laser, chirurgiczne usuwanie, pętlową elektrochirurgiczną procedurę wycięcia (LEEP) i konizację zimnego noża. LEEP używa cienkiego, pętlowego drutu naładowanego prądem elektrycznym w celu usunięcia cienkiej warstwy odcinka szyjki macicy, a konizacja zimnego noża to zabieg chirurgiczny polegający na usunięciu stożkowego fragmentu szyjki macicy.

Badania kliniczne

Przygotowanie do wizyty

Prawdopodobnie zaczniesz od wizyty u lekarza pierwszego kontaktu. W zależności od lokalizacji brodawek możesz zostać skierowana do lekarza specjalizującego się w chorobach skóry (dermatolog), stóp (podiatra) lub narządów rodnych (ginekolog lub urolog).

Oto kilka informacji pomóc w przygotowaniu się do wizyty.

Co możesz zrobić

Przed wizytą zrób listę:

• Twoje objawy, w tym wszelkie które wydają się niezwiązane z powodem wizyty
• Kluczowe dane osobowe, w tym główne stresy, ostatnie zmiany w życiu i historia seksualna
• Wszystkie przyjmowane leki, witaminy i inne suplementy, w tym dawki
• Pytania, które należy zadać lekarzowi

W przypadku zakażenia wirusem HPV pytania, które należy zadać lekarzowi, obejmują:

• Jaka jest najbardziej prawdopodobna przyczyna moich objawów?
• Czy są inne możliwe przyczyny?
• Czy muszę mieć jakieś testy?
• Jak mogę zapobiec infekcji HPV w przyszłości?
• Czy są broszury lub inny drukowany materiał, który mogę mieć? Jakie strony internetowe polecasz?

Nie wahaj się zadawać innych pytań.

Czego możesz oczekiwać od swojego lekarza

Twój lekarz prawdopodobnie zadawać Ci pytania, takie jak:

• Kiedy zaczęły się twoje objawy?
• Czy jesteś w monogamicznym związku seksualnym? Czy Twój partner?
• Gdzie znalazłeś zmiany?
• Czy zmiany są bolesne lub swędzące?
• Czy wydaje się, że coś złagodzi twoje objawy?
• Co, jeśli w ogóle, wydaje się pogorszyć Twoje objawy?