Hirsutyzm

Omówienie

Hirsutyzm (HUR-soot-iz-um) to stan u kobiet, który powoduje nadmierny wzrost ciemnych lub szorstkich włosów w męskim wzorze - twarzy, klatki piersiowej i pleców.

W przypadku hirsutyzmu dodatkowy wzrost włosów często wynika z nadmiaru męskich hormonów (androgenów), głównie testosteronu.

Metody samoopieki i skuteczne opcje leczenia są dostępne dla kobiet, które chcą leczyć hirsutyzm.

Objawy

Hirsutyzm to sztywne lub ciemne włosy na ciele, które pojawiają się na ciele tam, gdzie kobiety zwykle nie mają włosów - głównie na twarzy, klatce piersiowej, podbrzuszu, wewnętrznej stronie ud i plecach. Ludzie mają bardzo różne opinie na temat tego, co jest uważane za nadmierne.

Kiedy wysoki poziom androgenów powoduje hirsutyzm, z czasem mogą pojawić się inne objawy, proces zwany wirylizacją. Oznaki wirylizacji mogą obejmować:

Pogłębiający się głos
Łysienie
Trądzik
Zmniejszony rozmiar piersi
Zwiększona masa mięśniowa
Powiększenie łechtaczki

Kiedy iść do lekarza

Jeśli uważasz, że masz za dużo szorstkich włosów na twarzy lub ciała, porozmawiaj z lekarzem o możliwościach leczenia.

Nadmiar włosów na twarzy lub ciele jest często objawem podstawowego problemu zdrowotnego. Skontaktuj się z lekarzem w celu oceny, jeśli w ciągu kilku miesięcy wystąpi silny lub szybki wzrost włosów na twarzy lub ciele lub oznaki wirylizacji. Możesz zostać skierowany do lekarza specjalizującego się w zaburzeniach hormonalnych (endokrynolog) lub problemach skórnych (dermatolog).

Przyczyny

Hirsutyzm może być spowodowany przez:

Zespół policystycznych jajników (PCOS). Ten stan, który często zaczyna się wraz z dojrzewaniem, powoduje brak równowagi hormonów płciowych. Z biegiem lat PCOS może powoli powodować nadmierny wzrost włosów, nieregularne miesiączki, otyłość, bezpłodność, a czasem liczne cysty na jajnikach.
Zespół Cushinga. Dzieje się tak, gdy organizm jest narażony na wysoki poziom hormonu kortyzolu. Może rozwinąć się, gdy nadnercza wytwarzają zbyt dużo kortyzolu lub w wyniku długotrwałego przyjmowania leków, takich jak prednizon.
Wrodzony przerost nadnerczy. Ten dziedziczny stan charakteryzuje się nieprawidłową produkcją hormonów steroidowych, w tym kortyzolu i androgenów, przez nadnercza.
Guzy. Rzadko guz wydzielający androgeny w jajnikach lub nadnerczach może powodować hirsutyzm.
Leki. Niektóre leki mogą powodować hirsutyzm. Należą do nich minoksydyl (minoksydyl, rogaina); danazol, który jest stosowany w leczeniu kobiet z endometriozą; testosteron (Androgel, Testim); i dehydroepiandrosteron (DHEA). Jeśli twój partner używa produktów do stosowania miejscowego zawierających androgeny, możesz również zostać dotknięty przez kontakt skóra do skóry.

Często hirsutyzm występuje bez możliwej do zidentyfikowania przyczyny.

Czynniki ryzyka

Na prawdopodobieństwo wystąpienia hirsutyzmu może wpływać kilka czynników, w tym:

Historia rodziny. Kilka schorzeń powodujących hirsutyzm, w tym wrodzony przerost nadnerczy i zespół policystycznych jajników, występuje w rodzinach.
Pochodzenie. Kobiety pochodzenia śródziemnomorskiego, bliskowschodniego i południowoazjatyckiego częściej niż inne kobiety mają więcej owłosienia na ciele bez możliwej do zidentyfikowania przyczyny.
Otyłość. Otyłość powoduje zwiększoną produkcję androgenów, co może pogorszyć hirsutyzm.

Powikłania

Hirsutyzm może być stresujący emocjonalnie. Niektóre kobiety czują się skrępowane z powodu niechcianych włosów. Niektórzy mają depresję. Chociaż hirsutyzm nie powoduje powikłań fizycznych, może to być przyczyną zaburzeń równowagi hormonalnej.

Jeśli masz hirsutyzm i nieregularne miesiączki, możesz mieć zespół policystycznych jajników, który może hamować płodność. Kobiety, które przyjmują określone leki w celu leczenia hirsutyzmu, powinny unikać ciąży ze względu na ryzyko wad wrodzonych.

Zapobieganie

Hirsutyzmowi na ogół nie można zapobiec. Jednak utrata wagi, jeśli masz nadwagę, może pomóc zmniejszyć hirsutyzm, szczególnie jeśli masz zespół policystycznych jajników.

treść:

Diagnoza

Testy, które mierzą ilość niektórych hormonów we krwi, w tym testosteron lub hormony podobne do testosteronu, mogą pomóc w ustaleniu, czy podwyższony poziom androgenów powoduje hirsutyzm.

Twój lekarz może również zbadać Twój brzuch i wykonać badanie miednicy w celu wyszukania guzów, które mogą wskazywać na guz.

Leczenie

Leczenie hirsutyzmu bez objawów zaburzeń endokrynologicznych nie jest konieczne. W przypadku kobiet, które potrzebują lub szukają leczenia, może to obejmować leczenie jakiejkolwiek choroby podstawowej, wypracowanie rutynowej pielęgnacji niechcianych włosów oraz próbowanie różnych terapii i leków.

Leki

Jeśli kosmetyczne lub samoobsługowe metody depilacji nie przyniosły efektów, porozmawiaj ze swoim lekarzem o lekach na hirsutyzm. W przypadku tych leków zwykle trwa do sześciu miesięcy, czyli średni cykl życia mieszków włosowych, zanim zauważysz znaczącą różnicę we wzroście włosów. Dostępne opcje:

Doustne środki antykoncepcyjne. Pigułki antykoncepcyjne lub inne hormonalne środki antykoncepcyjne, które zawierają estrogen i progestagen, leczą hirsutyzm spowodowany produkcją androgenów. Doustne środki antykoncepcyjne są powszechnym sposobem leczenia hirsutyzmu u kobiet, które nie chcą zajść w ciążę. Możliwe skutki uboczne to nudności i ból głowy.
Antyandrogeny. Tego typu leki blokują wiązanie androgenów z ich receptorami w organizmie. Czasami są przepisywane po sześciu miesiącach na doustnych środkach antykoncepcyjnych, jeśli doustne środki antykoncepcyjne nie są wystarczająco skuteczne.
Najczęściej stosowanym antyandrogenem w leczeniu hirsutyzmu jest spironolakton (Aldactone, CaroSpir). Wyniki są skromne i zauważalne są po co najmniej sześciu miesiącach. Możliwe skutki uboczne obejmują nieregularne miesiączki. Ponieważ leki te mogą powodować wady wrodzone, ważne jest, aby podczas ich przyjmowania stosować antykoncepcję.
Krem miejscowy. Eflornithine (Vaniqa) to krem na receptę przeznaczony specjalnie do nadmiernego owłosienia twarzy u kobiet. Stosuje się go bezpośrednio na dotknięty obszar twarzy dwa razy dziennie. Pomaga spowolnić wzrost nowych włosów, ale nie usuwa istniejących. Może być stosowany z laseroterapią w celu wzmocnienia odpowiedzi.

Procedury

Metody usuwania włosów, których rezultaty mogą trwać dłużej niż metody samoopieki - i które można łączyć z terapią medyczną - obejmują:

Laseroterapia. Wiązka silnie skoncentrowanego światła (lasera) jest przepuszczana przez skórę w celu uszkodzenia mieszków włosowych i zapobiegania wzrostowi włosów (fotoepilacja). Możesz potrzebować wielu zabiegów. Dla osób, których niechciane włosy są czarne, brązowe lub kasztanowe, fotoepilacja jest zwykle lepszą opcją niż elektroliza.

Porozmawiaj z lekarzem o zagrożeniach i zaletach różnych laserów używanych do tej metody usuwania włosów. Osoby z opaloną lub ciemno pigmentowaną skórą są bardziej narażone na skutki uboczne niektórych laserów, w tym ciemnienie lub rozjaśnienie zwykłego odcienia skóry, powstawanie pęcherzy i stany zapalne.

Elektroliza. Zabieg ten polega na wprowadzeniu małej igły do każdego mieszka włosowego. Igła emituje impuls prądu elektrycznego, który uszkadza i ostatecznie niszczy pęcherzyk. Możesz potrzebować wielu zabiegów. Dla osób z naturalnie blond lub siwymi włosami elektroliza jest lepszą opcją niż laseroterapia.

Elektroliza jest skuteczna, ale może być bolesna. Odrętwiający krem rozprowadzony na skórze przed zabiegiem może zmniejszyć dyskomfort.

Styl życia i domowe sposoby

Metody samoopieki, takie jak poniższe, tymczasowo usuwają lub zmniejszają widoczność niechciane owłosienie twarzy i ciała. Nie ma dowodów na to, że samo usuwanie włosów prowadzi do cięższego wzrostu włosów.

Wyrywanie. Wyrywanie to dobra metoda usuwania kilku zbłąkanych włosków, ale nie jest przydatna do usuwania dużej powierzchni włosów. Wyrywane włosy zwykle odrastają. Ta metoda usuwania włosów może być wykonywana za pomocą pęsety, cienkich nitek (nawlekanie) lub innych urządzeń przeznaczonych do tego celu.
Golenie. Golenie jest szybkie i niedrogie, ale należy je regularnie powtarzać.
Woskowanie. Woskowanie polega na nałożeniu ciepłego wosku na skórę w miejscu, gdzie rosną niechciane włosy. Gdy wosk stwardnieje, ściągnij go ze skóry, aby usunąć włosy. Woskowanie szybko usuwa owłosienie z dużej powierzchni, ale może tymczasowo parzyć i czasami powodować podrażnienia i zaczerwienienia skóry.
Depilacja. Depilatory chemiczne są nakładane na dotkniętą skórę, gdzie rozpuszczają włosy. Produkty te są dostępne w różnych formach, takich jak żel, krem lub balsam. Mogą podrażniać skórę i powodować zapalenie skóry. Aby utrzymać efekt, musisz regularnie powtarzać depilację.
Wybielanie. Wybielanie rozjaśnia kolor włosów, dzięki czemu jest mniej zauważalny u osób o jasnej karnacji. Produkty do wybielania włosów, które zwykle zawierają nadtlenek wodoru, mogą powodować podrażnienia skóry. Najpierw przetestuj dowolny produkt, którego używasz na małej powierzchni skóry.

Przygotowanie do wizyty

Kiedy umawiasz się na wizytę, zapytaj, czy nie powinnaś usuwać niechcianych włosów aby lekarz mógł lepiej ocenić twój stan. Zrób listę:

Kluczowe dane osobowe, w tym inne schorzenia i zmiany w cyklu miesiączkowym lub popędu seksualnego
Wszystkie przyjmowane leki, witaminy i inne suplementy, w tym dawki
Pytania, które należy zadać lekarzowi

W przypadku hirsutyzmu, kilka pytań do lekarza to:

Co prawdopodobnie powoduje moje objawy?
Jakie są inne możliwe przyczyny moich objawów?
Jakich testów potrzebuję?
Czy mój stan jest prawdopodobnie przejściowy czy przewlekły?
Jaki jest najlepszy sposób postępowania?
Jakie są alternatywy dla jakie jest podstawowe podejście, które sugerujesz?
Mam inne schorzenia. Jak najlepiej zarządzać nimi razem?
Czy powinienem udać się do specjalisty?
Czy mogę mieć broszury lub inne materiały drukowane? Jakie strony internetowe polecasz?

Nie wahaj się zadawać innych pytań.