Napad padaczkowy

Omówienie

Napad typu grand mal powoduje utratę przytomności i gwałtowne skurcze mięśni. Jest to rodzaj napadu, który większość ludzi wyobraża sobie, myśląc o napadach.

Napad typu grand mal - znany również jako uogólniony napad toniczno-kloniczny - jest spowodowany nieprawidłową aktywnością elektryczną w całym mózgu. Zwykle napad typu grand mal jest spowodowany padaczką. Ale czasami ten typ napadu może być wywołany innymi problemami zdrowotnymi, takimi jak skrajnie niski poziom cukru we krwi, wysoka gorączka lub udar.

Wiele osób z napadem grand mal nigdy nie ma kolejnego i nie nie potrzebuje leczenia. Ale ktoś, kto ma nawracające napady, może wymagać codziennego leczenia lekami przeciwdrgawkowymi, aby kontrolować i zapobiegać przyszłym napadom typu grand mal.

Objawy

• Faza toniczna. Następuje utrata przytomności, a mięśnie nagle kurczą się i powodują upadek osoby. Ta faza trwa zwykle około 10 do 20 sekund.
• Faza kloniczna. Mięśnie wchodzą w rytmiczne skurcze, naprzemiennie napinając się i rozluźniając. Drgawki zwykle trwają od jednej do dwóch minut lub krócej.

Następujące oznaki i objawy występują u niektórych, ale nie u wszystkich osób z napadami typu grand mal:

• Krzyk . Niektórzy ludzie mogą płakać na początku napadu.
• Utrata kontroli jelit i pęcherza. Może się to zdarzyć w trakcie lub po napadzie.
• Brak odpowiedzi po drgawkach. Brak przytomności może utrzymywać się przez kilka minut po ustąpieniu drgawek.
• Splątanie. Po napadzie typu grand mal często następuje dezorientacja. Nazywa się to zamieszaniem po napadzie.
• Zmęczenie. Senność jest powszechna po napadzie grand mal.
• Silny ból głowy. Bóle głowy mogą wystąpić po napadzie grand mal.

Kiedy iść do lekarza

Natychmiast zasięgnij pomocy medycznej, jeśli wystąpi którakolwiek z poniższych sytuacji:

• Napad trwa dłużej niż pięć minut
• Oddech lub przytomność nie wraca po ustaniu napadu
• Drugi napad następuje natychmiast
• Masz wysoka gorączka
• Doświadczasz wyczerpania cieplnego.
• Jesteś w ciąży.
• Masz cukrzycę.
• Masz kontuzję siebie podczas napadu.

Jeśli po raz pierwszy wystąpi napad, zasięgnij porady lekarza.

Dodatkowo zasięgnij porady lekarza dla siebie lub swojego dziecka:

• Jeśli liczba występujących napadów znacznie wzrośnie bez wyjaśnienia
• Jeśli pojawią się nowe oznaki lub objawy napadu

Przyczyny

Napady typu grand mal występują, gdy aktywność elektryczna na całej powierzchni mózgu zostaje nieprawidłowo zsynchronizowana. Komórki nerwowe mózgu normalnie komunikują się ze sobą, wysyłając sygnały elektryczne i chemiczne przez synapsy łączące komórki.

U osób z napadami zwykła aktywność elektryczna mózgu jest zmieniona i wiele komórek nerwowych strzela w kierunku w tym samym czasie. Dokładnie to, co powoduje zmiany, często pozostaje nieznane.

Jednak napady padaczkowe typu grand mal są czasami spowodowane problemami zdrowotnymi, takimi jak:

Uraz lub infekcja

• Urazowe urazy głowy
• Infekcje, takie jak zapalenie mózgu lub opon mózgowo-rdzeniowych, lub historia takich infekcji
• Uraz spowodowany wcześniejszym brakiem tlenu
• Udar mózgu

Wrodzone lub rozwojowe wady

• Wady naczyń krwionośnych w mózgu
• Zespoły genetyczne
• Guzy mózgu

Zaburzenia metaboliczne

• Bardzo niski poziom glukozy, sodu, wapnia lub magnezu we krwi

Zespoły odstawienne

• Używanie lub odstawianie narkotyków, w tym alkoholu

Czynniki ryzyka

Czynniki ryzyka napadów typu grand mal obejmują:

• Rodzinna historia zaburzeń napadowych
• Jakiekolwiek uszkodzenie mózgu spowodowane urazem, udarem, wcześniejszą infekcją i inne przyczyny
• Brak snu
• Problemy zdrowotne wpływające na równowagę elektrolitową
• Niedozwolone używanie narkotyków
• Nadużywanie alkoholu

Komplikacje

Atak w niektórych momentach może prowadzić do okoliczności, które są niebezpieczne dla Ciebie lub innych. Możesz być narażony na:

• Upadek. Jeśli upadniesz podczas ataku, możesz zranić się w głowę lub złamać kość.
• Utonięcie. Jeśli podczas pływania lub kąpieli wystąpią drgawki, istnieje ryzyko przypadkowego utonięcia.
• Wypadki samochodowe. Napad, który powoduje utratę przytomności lub kontroli, może być niebezpieczny, jeśli prowadzisz samochód lub obsługujesz inny sprzęt.
• Powikłania podczas ciąży. Napady drgawek podczas ciąży stanowią zagrożenie zarówno dla matki, jak i dziecka, a niektóre leki przeciwpadaczkowe zwiększają ryzyko wad wrodzonych. Jeśli masz padaczkę i planujesz zajść w ciążę, poproś swojego lekarza o dostosowanie leków i monitorowanie ciąży w razie potrzeby.
• Problemy ze zdrowiem emocjonalnym. Osoby z napadami są bardziej narażone na problemy psychologiczne, takie jak depresja i lęk. Problemy mogą wynikać z trudności w radzeniu sobie z samą chorobą, a także ze skutkami ubocznymi leków.

Diagnoza

Po napadzie lekarz dokładnie przeanalizuje objawy i historię choroby. Twój lekarz może zlecić kilka testów, aby określić przyczynę napadu i ocenić prawdopodobieństwo wystąpienia kolejnego.

Testy mogą obejmować:

• Badanie neurologiczne . Twój lekarz może zbadać Twoje zachowanie, zdolności motoryczne i funkcje umysłowe, aby określić, czy masz problem z mózgiem i układem nerwowym.
• Badania krwi. Twój lekarz może pobrać próbkę krwi w celu sprawdzenia objawów infekcji, chorób genetycznych, poziomu cukru we krwi lub zaburzeń równowagi elektrolitowej.
• Nakłucie lędźwiowe. Jeśli lekarz podejrzewa infekcję jako przyczynę napadu, może być konieczne pobranie próbki płynu mózgowo-rdzeniowego do badania.
• Elektroencefalogram (EEG). W tym teście lekarze przymocowują elektrody do skóry głowy za pomocą substancji przypominającej pastę. Elektrody rejestrują aktywność elektryczną mózgu, która ukazuje się jako faliste linie na zapisie EEG. EEG może ujawnić wzór, który mówi lekarzom, czy napad prawdopodobnie wystąpi ponownie. Badanie EEG może również pomóc lekarzowi wykluczyć inne schorzenia naśladujące padaczkę jako przyczynę napadu.
• Tomografia komputerowa (TK). Skan CT wykorzystuje promieniowanie rentgenowskie, aby uzyskać przekrojowe obrazy mózgu. Skany CT mogą ujawnić nieprawidłowości w mózgu, które mogą powodować napady, takie jak guzy, krwawienia i cysty.
• Obrazowanie metodą rezonansu magnetycznego (MRI). MRI wykorzystuje silne magnesy i fale radiowe, aby stworzyć szczegółowy obraz mózgu. Twój lekarz może być w stanie wykryć zmiany lub nieprawidłowości w twoim mózgu, które mogą prowadzić do drgawek.
• Pozytonowa tomografia emisyjna (PET). Skany PET wykorzystują niewielką ilość materiału radioaktywnego o niskiej dawce, który jest wstrzykiwany do żyły, aby pomóc w wizualizacji aktywnych obszarów mózgu i wykryciu nieprawidłowości.
• Komputerowa tomografia emisyjna pojedynczych fotonów (SPECT). Test SPECT wykorzystuje niewielką ilość materiału radioaktywnego o niskiej dawce, który jest wstrzykiwany do żyły, aby stworzyć szczegółową, trójwymiarową mapę aktywności przepływu krwi w mózgu, która ma miejsce podczas napadu. Lekarze mogą również przeprowadzić formę testu SPECT zwanego odejmowaniem ictal SPECT zarejestrowanego w obrazowaniu metodą rezonansu magnetycznego (SISCOM), co może zapewnić jeszcze bardziej szczegółowe wyniki.

Leczenie

Nie każdy, kto ma jeden napad, ma inny. Ponieważ napad może być odosobnionym przypadkiem, lekarz może rozpocząć leczenie dopiero po jego więcej niż jednym. Leczenie zwykle obejmuje stosowanie leków przeciwpadaczkowych.

Leki

W leczeniu padaczki i napadów stosuje się wiele leków, w tym:

• Karbamazepina (Carbatrol, Tegretol, inne)
• Fenytoina (Dilantin, Phenytek)
• Kwas walproinowy (Depakene)
• Okskarbazepina (Oxtellar, Trileptal)
• Lamotrygina (Lamictal)
• Gabapentyna (Gralise, Neurontin)
• Topiramat (Topamax)
• Fenobarbital
• Zonisamid (Zonegran)

Znalezienie odpowiedniego leku i dawki może być trudne. Twój lekarz prawdopodobnie najpierw przepisze pojedynczy lek w stosunkowo niskiej dawce, a następnie stopniowo zwiększy dawkę, aż napady będą dobrze kontrolowane.

Wiele osób z padaczką jest w stanie zapobiec napadom za pomocą tylko jednego leku, ale inni potrzebują więcej niż jednego. Jeśli wypróbowałeś dwa lub więcej schematów z pojedynczym lekiem bez powodzenia, twój lekarz może zalecić połączenie dwóch leków.

Aby uzyskać najlepszą możliwą kontrolę napadów, przyjmuj leki dokładnie zgodnie z zaleceniami. Zawsze skontaktuj się z lekarzem przed dodaniem innych leków na receptę, leków dostępnych bez recepty lub preparatów ziołowych. I nigdy nie przerywaj przyjmowania leków bez rozmowy z lekarzem.

Łagodne skutki uboczne leków przeciwpadaczkowych mogą obejmować:

• Zmęczenie
• Zawroty głowy
• Przyrost masy ciała

Bardziej niepokojące działania niepożądane, które należy natychmiast zgłosić lekarzowi, obejmują:

• Zaburzenia nastroju
• Wysypki skórne
• Utrata koordynacja
• Problemy z mową
• Ekstremalne zmęczenie

Ponadto lek Lamictal jest powiązany ze zwiększonym ryzykiem aseptycznego zapalenia opon mózgowo-rdzeniowych, błony ochronne pokrywające mózg i rdzeń kręgowy, podobne do bakteryjnego zapalenia opon mózgowo-rdzeniowych.

Chirurgia i inne terapie

Gdy leki przeciwdrgawkowe nie są skuteczne, alternatywą mogą być inne metody leczenia :

• Chirurgia. Celem operacji jest powstrzymanie napadów. Chirurdzy lokalizują i usuwają obszar mózgu, w którym zaczynają się napady. Chirurgia działa najlepiej w przypadku osób, które mają napady, które zawsze powstają w tym samym miejscu w ich mózgu.
• Stymulacja nerwu błędnego. Urządzenie wszczepione pod skórę klatki piersiowej stymuluje nerw błędny w szyi, wysyłając do mózgu sygnały hamujące napady. W przypadku stymulacji nerwu błędnego może być konieczne przyjmowanie leków, ale można zmniejszyć dawkę.
• Reagująca neurostymulacja. Podczas neurostymulacji reagującej urządzenie wszczepione na powierzchnię mózgu lub w tkankę mózgową może wykryć aktywność napadu i dostarczyć stymulację elektryczną do wykrytego obszaru, aby zatrzymać napad.
• Głęboka stymulacja mózgu. Lekarze wszczepiają elektrody w określone obszary mózgu, aby wytwarzać impulsy elektryczne regulujące nieprawidłową aktywność mózgu. Elektrody są podłączane do urządzenia przypominającego rozrusznik, umieszczonego pod skórą klatki piersiowej, które kontroluje ilość wytwarzanej stymulacji.
• Terapia dietetyczna. Przestrzeganie diety bogatej w tłuszcze i ubogiej w węglowodany, zwanej dietą ketogenną, może poprawić kontrolę napadów. Odmiany diety wysokotłuszczowej i niskowęglowodanowej, takie jak niski indeks glikemiczny i zmodyfikowana dieta Atkinsa, chociaż są mniej skuteczne, nie są tak restrykcyjne jak dieta ketogeniczna i mogą przynosić korzyści.

Ciąża i napady drgawek

Kobiety, które miały w przeszłości napady, zwykle są w stanie zajść w zdrowy ciążę. Czasami mogą wystąpić wady wrodzone związane z niektórymi lekami.

W szczególności kwas walproinowy jest powiązany z deficytami poznawczymi i wadami cewy nerwowej, takimi jak rozszczep kręgosłupa. American Academy of Neurology zaleca kobietom unikanie stosowania kwasu walproinowego w czasie ciąży ze względu na ryzyko dla dziecka. Jeśli to możliwe, szczególnie ważne jest unikanie kwasu walproinowego w pierwszym trymestrze ciąży.

Porozmawiaj o tych zagrożeniach z lekarzem. Ze względu na ryzyko wad wrodzonych i ponieważ ciąża może zmieniać poziom leków, planowanie przed zajściem w ciążę jest szczególnie ważne w przypadku kobiet, które miały napady.

W niektórych przypadkach konieczna może być zmiana dawki napadu. leki przed ciążą lub w czasie ciąży. W rzadkich przypadkach można zmienić leki.

Antykoncepcja i leki przeciwdrgawkowe

Ważne jest również, aby wiedzieć, że niektóre leki przeciwdrgawkowe mogą zmienić skuteczność doustnych środków antykoncepcyjnych - kontrola urodzeń - a niektóre doustne środki antykoncepcyjne mogą przyspieszyć wchłanianie leków przeciwpadaczkowych. Jeśli antykoncepcja ma wysoki priorytet, należy skonsultować się z lekarzem, aby ocenić, czy lek wchodzi w interakcję z doustnymi środkami antykoncepcyjnymi i czy należy rozważyć inne formy antykoncepcji.

Badania kliniczne

Styl życia i domowe sposoby

Oto kilka kroków, które możesz podjąć, aby pomóc w opanowaniu napadów:

• Przyjmuj leki prawidłowo. Nie zmieniaj dawki przed rozmową z lekarzem. Jeśli uważasz, że lek powinien zostać zmieniony, porozmawiaj o tym z lekarzem.
• Wyśpij się. Brak snu może wywołać drgawki. Pamiętaj, aby co noc odpoczywać.
• Noś medyczną bransoletkę ostrzegawczą. Dzięki temu personel ratunkowy będzie wiedział, jak prawidłowo traktować Cię w przypadku kolejnego napadu.

Bezpieczeństwo osobiste

Napady zwykle nie prowadzą do poważnych obrażeń, ale jeśli masz napady nawracające, możliwa jest kontuzja. Poniższe kroki mogą pomóc uniknąć obrażeń podczas napadu:

• Uważaj w pobliżu wody. Nie pływaj samotnie ani nie relaksuj się w łodzi bez kogoś w pobliżu.
• Noś kask, aby chronić się podczas czynności, takich jak jazda na rowerze lub uprawianie sportu.
• Bierz prysznic zamiast kąpieli, chyba że ktoś jest blisko ciebie.
• Zmodyfikuj swoje umeblowanie. Wybij ostre rogi, kupuj meble z zaokrąglonymi krawędziami i wybieraj krzesła z podłokietnikami, które chronią Cię przed upadkiem z krzesła. Weź pod uwagę dywan z grubą wyściółką, który ochroni Cię w razie upadku.
• Wyświetlaj porady dotyczące pierwszej pomocy w przypadku napadów padaczkowych w miejscu, gdzie ludzie będą mogli je łatwo zobaczyć. Dołącz tam również wszystkie ważne numery telefonów.

Pierwsza pomoc przy napadach

Warto wiedzieć, co zrobić, jeśli jesteś świadkiem, jak ktoś ma napad. Jeśli jesteś narażony na ataki w przyszłości, przekaż te informacje rodzinie, przyjaciołom i współpracownikom, aby wiedzieli, co zrobić, jeśli masz napad.

Aby pomóc komuś podczas napad:

• Ostrożnie przewróć osobę na bok
• Umieść coś miękkiego pod jego głową
• Rozluźnij ciasny dekolt
• Zdejmij okulary
• Unikaj wkładania palców lub innych przedmiotów do ust osoby
• Nie próbuj powstrzymywać kogoś, kto ma atak.
• Oczyść niebezpieczne przedmioty, jeśli osoba się porusza
• Pozostań z nią do przybycia personelu medycznego
• Obserwuj uważnie osobę, aby móc podać szczegółowe informacje o tym, co się stało.
• Czas napadu
• Poszukaj medycznej bransoletki lub identyfikatora
• Zachowaj spokój

Radzenie sobie i wsparcie

Jeśli żyjesz z napadami padaczkowymi możesz czuć się niespokojny lub zestresowany tym, co przyniesie przyszłość. Stres może wpływać na Twoje zdrowie psychiczne, dlatego ważne jest, aby porozmawiać z lekarzem o swoich uczuciach i poszukać sposobów na znalezienie pomocy.

W domu

Twoja rodzina może zapewnić wiele- potrzebne wsparcie. Powiedz im, co wiesz o swoim napadzie padaczkowym. Poinformuj ich, że mogą zadawać Ci pytania i bądź otwarty na rozmowy o ich zmartwieniach. Pomóż im zrozumieć swój stan, udostępniając wszelkie materiały edukacyjne lub inne zasoby, które przekazał Ci pracownik służby zdrowia.

W pracy

Spotkaj się ze swoim przełożonym i porozmawiaj o swoim napadzie padaczkowym i jak to na ciebie wpływa. Przedyskutuj, czego potrzebujesz od swojego przełożonego lub współpracowników, jeśli napad wystąpi w pracy. Rozważ rozmowę ze współpracownikami na temat zaburzeń napadowych - możesz poszerzyć swój system wsparcia i zapewnić akceptację i zrozumienie.

Nie jesteś sam

Pamiętaj, że nie masz iść sam. Skontaktuj się z rodziną i przyjaciółmi. Zapytaj swojego lekarza o lokalne grupy wsparcia lub dołącz do społeczności wsparcia online. Nie bój się prosić o pomoc. Posiadanie silnego systemu wsparcia jest ważne dla życia z jakimkolwiek schorzeniem.

Przygotowanie do wizyty

W niektórych przypadkach napady wymagają natychmiastowej pomocy lekarskiej i nie zawsze jest czas na przygotowanie się do umówioną wizytę.

W innych przypadkach pierwszą wizytą w celu oceny napadu może być wizyta u lekarza rodzinnego lub lekarza pierwszego kontaktu. Możesz też zostać skierowany do specjalisty, takiego jak lekarz przeszkolony w zakresie chorób mózgu i układu nerwowego (neurolog) lub neurolog przeszkolony w zakresie padaczki (epileptolog).

Aby przygotować się do wizyty, zastanów się, co możesz zrobić, aby przygotować się i zrozumieć, czego można oczekiwać od lekarza.

Co możesz zrobić

• Zapisz informacje o napadzie. Uwzględnij czas, lokalizację, objawy, których doświadczyłeś i jak długo to trwało, jeśli znasz te szczegóły. Poproś o pomoc każdego, kto mógł widzieć napad, na przykład członka rodziny, przyjaciela lub współpracownika, aby zapisać informacje, których możesz nie znać.
• Zapisz wszelkie objawy, które Ty lub Twoje dziecko ma doświadczonych, włączając te, które mogą wydawać się niezwiązane z powodem, dla którego umówiłeś się na wizytę.
• Sporządź listę wszystkich przyjmowanych leków, witamin i suplementów oraz stosowanych dawek. Zapisz również powody, dla których przestałeś brać jakiekolwiek leki, czy to z powodu skutków ubocznych, czy braku skuteczności.
• Poproś członka rodziny, aby przyszedł z Tobą do lekarza, ponieważ nie zawsze jest to łatwe do zapamiętania wszystko, co zostało powiedziane podczas wizyty. Ponadto, ponieważ utrata pamięci może się zdarzyć podczas napadu, często obserwator jest w stanie lepiej opisać napad niż osoba, która go miała.
• Zapisz pytania, które należy zadać lekarzowi.

Przygotowanie listy pytań pomoże Ci maksymalnie wykorzystać czas spędzony z lekarzem. W przypadku napadu typu grand mal kilka podstawowych pytań, które należy zadać lekarzowi, to:

• Czy mam epilepsję?
• Czy będę mieć więcej napadów?
• Jakie rodzaje testów są potrzebne? Czy te testy wymagają specjalnego przygotowania?
• Jakie terapie są dostępne i które polecasz?
• Jakich skutków ubocznych mogę się spodziewać po leczeniu?
• Czy są jakieś alternatywy dla podstawowego podejścia, które sugerujesz?
• Czy istnieje ogólna alternatywa dla przepisanego przez Ciebie leku?
• Czy muszę ograniczać jakieś działania?
• Czy są jakieś broszury lub inne materiały drukowane, które mogę zabrać ze sobą do domu? Jakie strony internetowe polecasz?

Nie wahaj się zadawać innych pytań, które przyjdą Ci do głowy.

Czego możesz oczekiwać od swojego lekarza

Twój lekarz prawdopodobnie zada Ci kilka pytań, takich jak:

• Kiedy Ty lub Twoje dziecko zaczęliście doświadczać objawów?
• Ile napadów masz u Ciebie lub dziecko miało?
• Jak często występują napady? Jak długo trwają?
• Czy możesz opisać typowy napad?
• Czy napady występują w klastrach?
• Czy wszystkie wyglądają tak samo, czy też są istnieją różne zachowania związane z napadami, które Ty lub inni zauważyliście?
• Jakie leki wypróbowaliście Ty lub Twoje dziecko? Jakie dawki były używane?
• Czy próbowałeś kombinacji leków?
• Czy zauważyłeś jakieś czynniki wyzwalające napady, takie jak brak snu lub choroba?