Rzeżączka

Omówienie

Rzeżączka to infekcja wywoływana przez bakterię przenoszoną drogą płciową, która zaraża zarówno mężczyzn, jak i kobiety. Rzeżączka najczęściej atakuje cewkę moczową, odbytnicę lub gardło. U kobiet rzeżączka może również zakażać szyjkę macicy.

Rzeżączka najczęściej rozprzestrzenia się podczas seksu waginalnego, ustnego lub analnego. Ale dzieci zarażonych matek mogą zostać zarażone podczas porodu. U niemowląt rzeżączka najczęściej atakuje oczy.

Powstrzymanie się od seksu, używanie prezerwatywy podczas uprawiania seksu i pozostawanie w związku monogamicznym to najlepszy sposób zapobiegania infekcjom przenoszonym drogą płciową.

Objawy

W wielu przypadkach zakażenie rzeżączką nie powoduje żadnych objawów. Objawy mogą jednak dotyczyć wielu miejsc w organizmie, ale często pojawiają się na drogach rodnych.

Rzeżączka atakująca narządy płciowe

Oznaki i objawy zakażenia rzeżączką u mężczyzn obejmują:

• Bolesne oddawanie moczu
• Ropna wydzielina z czubka penisa
• Ból lub obrzęk w jednym jądrze

Do objawów przedmiotowych i podmiotowych zakażenia rzeżączką u kobiet należą:

• Zwiększona wydzielina z pochwy
• Krwawienie z pochwy pomiędzy miesiączkami, np. po stosunku pochwowym
• Brzuch lub ból miednicy

Rzeżączka w innych miejscach ciała

Rzeżączka może również wpływać na te części ciała:

• Odbyt. Oznaki i objawy obejmują świąd odbytu, wydzielinę podobną do ropy z odbytu, plamki jaskrawoczerwonej krwi na tkance toaletowej oraz konieczność wysiłku podczas wypróżniania.
• Oczy. Rzeżączka atakująca oczy może powodować ból oczu, wrażliwość na światło i wydzielinę podobną do ropy z jednego lub obu oczu.
• Gardło. Oznaki i objawy infekcji gardła mogą obejmować ból gardła i obrzęk węzłów chłonnych w szyi.
• Stawy. Jeśli jeden lub więcej stawów zostanie zakażonych bakteriami (septyczne zapalenie stawów), dotknięte nimi stawy mogą być ciepłe, zaczerwienione, opuchnięte i wyjątkowo bolesne, szczególnie podczas ruchu.

Kiedy udać się do lekarza

Umów się na wizytę u lekarza, jeśli zauważysz jakiekolwiek niepokojące oznaki lub objawy, takie jak pieczenie podczas oddawania moczu lub wydzielina przypominająca ropę z penisa, pochwy lub odbytnicy.

Również umówić się na wizytę do lekarza, jeśli u partnera zdiagnozowano rzeżączkę. Możesz nie odczuwać oznak lub objawów, które skłaniają Cię do zwrócenia się o pomoc lekarską. Ale bez leczenia możesz ponownie zainfekować partnera, nawet jeśli został on wyleczony z powodu rzeżączki.

Przyczyny

Rzeżączkę wywołuje bakteria Neisseria gonorrhoeae. Bakterie rzeżączki są najczęściej przenoszone z jednej osoby na drugą podczas kontaktów seksualnych, w tym stosunku ustnego, analnego lub waginalnego.

Czynniki ryzyka

Aktywne seksualnie kobiety w wieku poniżej 25 lat i mężczyźni, którzy mają seks z mężczyznami jest bardziej narażony na rzeżączkę.

Inne czynniki, które mogą zwiększać ryzyko, to:

• Posiadanie nowego partnera seksualnego
• Posiadanie partner seksualny, który ma innych partnerów
• Posiadanie więcej niż jednego partnera seksualnego
• rzeżączka lub inna infekcja przenoszona drogą płciową

Powikłania

Nieleczona rzeżączka może prowadzić do poważnych powikłań, takich jak:

• Niepłodność u kobiet. Rzeżączka może rozprzestrzeniać się do macicy i jajowodów, powodując chorobę zapalną miednicy mniejszej (PID). PID może powodować bliznowacenie kanalików, większe ryzyko powikłań ciąży i bezpłodności. PID wymaga natychmiastowego leczenia.
• Niepłodność u mężczyzn. Rzeżączka może powodować stan zapalny małej, zwiniętej rurki w tylnej części jąder, w której znajdują się kanały plemnikowe (najądrza) (zapalenie najądrza). Nieleczone zapalenie najądrzy może prowadzić do bezpłodności.
• Infekcja, która rozprzestrzenia się na stawy i inne obszary ciała. Bakteria powodująca rzeżączkę może rozprzestrzeniać się w krwiobiegu i infekować inne części ciała, w tym stawy. Możliwe skutki to gorączka, wysypka, owrzodzenia skóry, bóle stawów, obrzęk i sztywność.
• Zwiększone ryzyko HIV / AIDS. Rzeżączka zwiększa podatność na zakażenie ludzkim wirusem niedoboru odporności (HIV), wirusem prowadzącym do AIDS. Osoby, które mają zarówno rzeżączkę, jak i HIV, są w stanie łatwiej przenosić obie choroby na swoich partnerów.
• Powikłania u niemowląt. Niemowlęta, które zarażają się rzeżączką od swoich matek podczas porodu, mogą rozwinąć ślepotę, owrzodzenia skóry głowy i infekcje.

Zapobieganie

Aby zmniejszyć ryzyko rzeżączki:

• Używaj prezerwatywy podczas współżycia. Powstrzymywanie się od seksu to najpewniejszy sposób zapobiegania rzeżączce. Ale jeśli zdecydujesz się na seks, używaj prezerwatywy podczas każdego rodzaju kontaktów seksualnych, w tym seksu analnego, oralnego lub waginalnego.
• Ogranicz liczbę partnerów seksualnych. Bycie w monogamicznym związku, w którym żaden z partnerów nie uprawia seksu z nikim innym, może obniżyć ryzyko.
• Upewnij się, że Ty i Twój partner jesteście przebadani pod kątem zakażeń przenoszonych drogą płciową. Zanim zaczniesz uprawiać seks, zrób test i podziel się swoimi wynikami.
• Nie uprawiaj seksu z osobą, która wydaje się mieć infekcję przenoszoną drogą płciową. Jeśli twój partner ma oznaki lub objawy infekcji przenoszonej drogą płciową, takie jak pieczenie podczas oddawania moczu, wysypka lub ból narządów płciowych, nie uprawiaj z nią seksu.

• Rozważ regularne badania przesiewowe na rzeżączkę. Coroczne badanie przesiewowe jest zalecane dla aktywnych seksualnie kobiet poniżej 25 roku życia i starszych kobiet ze zwiększonym ryzykiem zakażenia. Obejmuje to kobiety, które mają nowego partnera seksualnego, więcej niż jednego partnera seksualnego, partnera seksualnego z innymi partnerami lub partnera seksualnego, który ma zakażenie przenoszone drogą płciową.

  Regularne badania przesiewowe są również zalecane dla mężczyzn, którzy mają seks z mężczyznami, a także z ich partnerami.

Aby uniknąć ponownego wystąpienia rzeżączki, powstrzymaj się od seksu do czasu zakończenia leczenia i ustąpienia objawów.

Diagnoza

Aby określić, czy masz rzeżączkę, lekarz przeanalizuje próbkę komórek. Próbki można pobrać:

• Badanie moczu. Może to pomóc w identyfikacji bakterii w cewce moczowej.
• Wymaz z dotkniętego obszaru. Wymaz z gardła, cewki moczowej, pochwy lub odbytnicy może zawierać bakterie, które można zidentyfikować w laboratorium.

Dla kobiet dostępne są domowe testy na rzeżączkę. Obejmują wymazy z pochwy do samokontroli, które są wysyłane do określonego laboratorium w celu wykonania testów. Możesz wybrać powiadomienie e-mailem lub SMS-em, gdy wyniki będą gotowe. Możesz przeglądać swoje wyniki online lub otrzymać je dzwoniąc na bezpłatną infolinię.

Badanie na inne infekcje przenoszone drogą płciową

Twój lekarz może zalecić testy na inne infekcje przenoszone drogą płciową. Rzeżączka zwiększa ryzyko tych infekcji, szczególnie chlamydii, która często towarzyszy rzeżączce.

Badanie na obecność wirusa HIV jest również zalecane dla każdego, u którego zdiagnozowano infekcję przenoszoną drogą płciową. W zależności od czynników ryzyka, testy na dodatkowe infekcje przenoszone drogą płciową również mogą być korzystne.

Leczenie

Leczenie rzeżączki u dorosłych

Dorośli z rzeżączką są leczeni antybiotyki. Ze względu na pojawiające się szczepy lekoopornych Neisseria gonorrhoeae, Centers for Disease Control and Prevention zaleca, aby nieskomplikowaną rzeżączkę leczyć antybiotykiem ceftriaksonem - podawanym we wstrzyknięciu - z doustną azytromycyną (Zithromax).

jesteś uczulony na cefalosporyny, takie jak ceftriakson, możesz otrzymać doustną gemifloksacynę (Factive) lub gentamycynę do wstrzykiwań i doustną azytromycynę.

Leczenie rzeżączki dla partnerów

Twój partner również powinien iść poprzez badania i leczenie rzeżączki, nawet jeśli nie ma żadnych oznak ani objawów. Twój partner jest traktowany tak samo jak Ty. Nawet jeśli byłeś leczony z powodu rzeżączki, partner, który nie jest leczony, może ci to przekazać ponownie.

Leczenie rzeżączki dla niemowląt

Niemowlęta urodzone przez matki z rzeżączką, u których rozwija się infekcję można leczyć antybiotykami.

Badania kliniczne

Przygotowanie do wizyty

Prawdopodobnie spotkasz się z lekarzem rodzinnym lub lekarzem rodzinnym. Oto kilka informacji, które pomogą Ci przygotować się na spotkanie.

Co możesz zrobić

Kiedy umawiasz się na spotkanie, zapytaj, czy jest coś, co musisz zrobić z wyprzedzeniem, na przykład ograniczyć Twoja dieta.

Sporządź listę:

• Twoje objawy, jeśli takie masz, w tym te, które mogą wydawać się niezwiązane z powodem, dla którego zaplanowałeś wizytę, oraz kiedy zaczęli
• Wszystkie przyjmowane leki, witaminy i inne suplementy, w tym dawki
• Pytania do lekarza

W przypadku rzeżączki, pytania do zapytaj swojego lekarza o:

• Jakich testów potrzebuję?
• Czy powinienem poddać się testom na inne infekcje przenoszone drogą płciową?
• Czy mój partner powinien zostać przebadany na rzeżączkę?
• Jak długo należy czekać przed wznowieniem aktywności seksualnej?
• Jak mogę zapobiec rzeżączce w przyszłości?
• Jakie powikłania związane z rzeżączką należy zachować ostrożność dla?
• Czy istnieją broszury lub inne materiały drukowane wszystko co mogę mieć? Jakie witryny polecasz?
• Czy będę potrzebować kolejnej wizyty?

Nie wahaj się zadawać innych pytań.

Co oczekiwać od swojego lekarza

Pytania, które Twój lekarz prawdopodobnie zadaje, obejmują:

• Czy objawy były ciągłe lub sporadyczne?
• Jak poważne są Twoje objawy?
• Czy byłeś narażony na infekcje przenoszone drogą płciową?

Co możesz zrobić w międzyczasie

Powstrzymaj się od seksu do czasu wizyty u lekarza. Powiadom swoich partnerów seksualnych, że masz oznaki i objawy, aby mogli umówić się na badanie lekarskie.