Dysforia płciowa

Omówienie

Dysforia płciowa to uczucie dyskomfortu lub niepokoju, które może wystąpić u osób, których tożsamość płciowa różni się od płci przypisanej po urodzeniu lub cech fizycznych związanych z płcią.

Transpłciowy a osoby nieprzystosowane do płci mogą doświadczyć dysforii płciowej w pewnym momencie swojego życia. Ale nie dotyczy to wszystkich. Niektóre osoby transpłciowe i niestosujące się płciowo czują się swobodnie ze swoim ciałem, zarówno z interwencją medyczną, jak i bez niej.

Dysforia płci jest diagnozą wymienioną w Diagnostic and Statistical Manual of Mental Disorders (DSM-5), a podręcznik wydany przez Amerykańskie Towarzystwo Psychiatryczne do diagnozowania chorób psychicznych. Termin ten ma być bardziej opisowy niż ten, który był wcześniej używany, zaburzenie tożsamości płciowej. Termin dysforia płciowa skupia się na dyskomforcie jako problemie, a nie na tożsamości. Diagnoza dysforii płciowej została stworzona, aby pomóc ludziom uzyskać dostęp do niezbędnej opieki zdrowotnej i skutecznego leczenia.

Objawy

Dysforia płciowa może powodować u nastolatków i dorosłych:

• Wyraźna różnica między twoją wewnętrzną tożsamością płciową a przypisaną płcią trwającą co najmniej sześć miesięcy, na co wskazują co najmniej dwa z poniższych:
  • Wyraźna różnica między Twoją wewnętrzną tożsamością płciową a tożsamością pierwotną lub drugorzędnych cech płciowych lub przewidywanych drugorzędnych cech płciowych u młodych nastolatków
  • Silne pragnienie pozbycia się pierwotnych i / lub drugorzędnych cech płciowych ze względu na wyraźną różnicę w wewnętrznej tożsamości płciowej lub chęć zapobiegania rozwój przewidywanych drugorzędnych cech płciowych u młodych nastolatków
  • Silne pragnienie pierwotnych i / lub drugorzędnych cech płciowych drugiej płci
  • Silne pragnienie bycia drugą płeć lub inna płeć inna niż przypisana
  • Silne pragnienie, aby być traktowanym jak inna płeć lub inna płeć inna niż przypisana płeć
  • Silne przekonanie, że masz typowe uczucia i reakcje drugiej płci lub innej płci innej niż przypisana
• Znaczące cierpienie lub upośledzenie w życiu społecznym, zawodowym lub w innych obszarach funkcjonowania

Dysforia płciowa może rozpocząć się w dzieciństwie i trwać do okresu dojrzewania i dorosłości (początek wczesny). Lub możesz mieć okresy, w których nie doświadczasz już dysforii płciowej, po której następuje nawrót dysforii płciowej. Możesz również doświadczyć dysforii płciowej w okresie dojrzewania lub znacznie później (późny początek).

Powikłania

Dysforia płciowa może upośledzać wiele aspektów życia. Zaabsorbowanie byciem innej płci niż przypisana często przeszkadza w codziennych czynnościach. Osoby doświadczające dysforii płciowej mogą odmówić chodzenia do szkoły z powodu presji ubierania się w sposób związany z ich płcią lub ze strachu przed napastowaniem lub dokuczaniem. Dysforia płciowa może również upośledzać zdolność do funkcjonowania w szkole lub w pracy, powodując porzucenie szkoły lub bezrobocie. Trudności w relacjach są powszechne. Mogą wystąpić lęk, depresja, samookaleczenie, zaburzenia odżywiania, nadużywanie substancji psychoaktywnych i inne problemy.

Osoby z dysforią płciową również często doświadczają dyskryminacji, co powoduje stres mniejszościowy. Dostęp do usług zdrowotnych i opieki psychiatrycznej może być utrudniony ze względu na strach przed stygmatyzacją i brak doświadczonych usługodawców.

Młodzież i dorośli z dysforią płciową przed zmianą płci mogą być narażeni na myśli samobójcze i próby samobójcze i samobójstwo. Po zmianie płci ryzyko samobójstwa może nadal występować.

Diagnoza

Twój pracownik służby zdrowia może postawić diagnozę dysforii płciowej na podstawie on:

• Behawioralna ocena zdrowia. Twój lekarz oceni Cię, aby potwierdzić niezgodność Twojej tożsamości płciowej i płci przypisanej przy urodzeniu, historię i rozwój uczuć dysforycznych związanych z płcią, wpływ piętna związanego z niezgodnością płciową na Twoje zdrowie psychiczne oraz jakie wsparcie otrzymujesz od rodziny, przyjaciele i rówieśnicy.
• DSM-5. Twój specjalista ds. Zdrowia psychicznego może zastosować kryteria dysforii płciowej wymienione w Podręczniku diagnostycznym i statystycznym zaburzeń psychicznych (DSM-5), opublikowanym przez Amerykańskie Towarzystwo Psychiatryczne.

Dysforia płci różni się od po prostu nieprzestrzeganie stereotypowego zachowania związanego z rolą płciową. Dysforia płciowa wiąże się z poczuciem niepokoju wynikającym z silnego pragnienia bycia innej płci niż przypisana oraz z zakresu i wszechobecności działań i zainteresowań odmiennych płciowo.

Podczas gdy niektórzy nastolatkowie mogą wyrażać swoje uczucia dysforii płciowej swoim rodzicom lub lekarzowi, inni mogą zamiast tego wykazywać objawy zaburzeń nastroju, lęku lub depresji lub wykazywać problemy społeczne lub naukowe.

Leczenie

Leczenie może pomóc osobom z dysforią płciową w zbadaniu ich tożsamości płciowej i znalezieniu roli płciowej, która jest dla nich wygodna, łagodząc stres. Ale leczenie musi być zindywidualizowane. To, co może pomóc jednej osobie, może nie pomóc drugiej. Proces ten może, ale nie musi, obejmować zmianę ekspresji płci lub modyfikacje ciała. Opcje leczenia mogą obejmować zmiany w ekspresji i roli płci, terapię hormonalną, zabieg chirurgiczny i terapię behawioralną.

Jeśli masz dysforię płciową, zwróć się o pomoc do lekarza, który ma doświadczenie w opiece nad osobami transpłciowymi.

Tworząc plan leczenia, lekarz zbada Cię pod kątem problemów ze zdrowiem psychicznym, które mogą wymagać rozwiązania, takich jak depresja lub lęk. Nieuwzględnienie tych obaw może utrudnić badanie swojej tożsamości płciowej i złagodzić dysforię płciową.

Zmiany w wyrażaniu płci i roli

Może to obejmować życie w niepełnym lub pełnym wymiarze godzin w inna rola płciowa, która jest zgodna z Twoją tożsamością płciową.

Leczenie medyczne

Leczenie dysforii płciowej może obejmować:

• Terapię hormonalną, taką jak hormonoterapia feminizująca lub maskulinizująca terapia hormonalna
• Zabiegi chirurgiczne, takie jak operacja feminizacji lub maskulinizacja piersi lub klatki piersiowej, zewnętrznych narządów płciowych, wewnętrznych narządów płciowych, rysów twarzy i modelowania sylwetki

Niektóre ludzie stosują terapię hormonalną w celu uzyskania maksymalnej feminizacji lub maskulinizacji. Inni mogą znaleźć ulgę w dysforii płciowej, stosując hormony, aby zminimalizować drugorzędne cechy płciowe, takie jak piersi i zarost. Leczenie opiera się na twoich celach, a także ocenie ryzyka i korzyściach związanych ze stosowaniem leków, obecności wszelkich innych schorzeń oraz rozważeniu twoich problemów społecznych i ekonomicznych. Wiele osób uważa również, że operacja jest konieczna, aby złagodzić dysforię płciową.

Światowe Stowarzyszenie Zawodowe Zdrowia Transpłciowego podaje następujące kryteria hormonalnego i / lub chirurgicznego leczenia dysforii płciowej:

• Trwała, dobrze udokumentowana dysforia płciowa.
• Zdolność do podjęcia w pełni świadomej decyzji i wyrażenia zgody na leczenie.
• Wiek pełnoletności w danym kraju lub w przypadku młodszego standard opieki nad dziećmi i młodzieżą.
• Jeśli występują poważne problemy zdrowotne lub psychiczne, należy je odpowiednio dobrze opanować.

Dodatkowe kryteria mają zastosowanie do niektórych zabiegów chirurgicznych .

Ocena medyczna przed leczeniem jest przeprowadzana przez lekarza z doświadczeniem i wiedzą w zakresie opieki nad osobami transpłciowymi i interseksualnymi przed hormonalnym i chirurgicznym leczeniem dysforii płciowej. Może to pomóc wykluczyć lub rozwiązać problemy zdrowotne, które mogą wpływać na te metody leczenia lub sprawić, że leczenie będzie niewskazane. Ocena ta może obejmować:

• Osobisty i rodzinny wywiad chorobowy
• Badanie przedmiotowe, w tym ocenę narządów rodnych
• Testy laboratoryjne w celu sprawdzenia Twoje lipidy, poziom glukozy we krwi na czczo, pełna morfologia krwi, enzymy wątrobowe, elektrolity, prolaktyna i hormony steroidowe oraz test ciążowy
• Status szczepień, w tym HPV
• Wiek i płeć odpowiednie badania przesiewowe
• Identyfikacja i zarządzanie paleniem, nadużywaniem narkotyków i nadużywania alkoholu
• Identyfikacja i leczenie HIV i innych zakażeń przenoszonych drogą płciową
• Ocena pragnienia płodności konserwacja i skierowanie w razie potrzeby do kriokonserwacji nasienia, komórki jajowej, zarodka i / lub tkanki jajnika
• Historia potencjalnie szkodliwych metod leczenia, takich jak stosowanie hormonów bez recepty, zastrzyki silikonowe o dużej mocy lub samoleczenia

Behawioralne leczenie zdrowotne

To leczenie ma na celu poprawę Twoje samopoczucie psychiczne, jakość życia i samorealizacja. Terapia behawioralna nie ma na celu zmiany Twojej tożsamości płciowej. Zamiast tego terapia może pomóc w zbadaniu problemów związanych z płcią i znalezieniu sposobów na zmniejszenie dysforii płciowej. Celem jest pomoc osobom transpłciowym i niezgodnym z płcią w oswajaniu się z wyrażaniem swojej tożsamości płciowej, umożliwiając osiągnięcie sukcesu w związkach, edukacji i pracy. Terapia może również rozwiązać wszelkie inne problemy związane ze zdrowiem psychicznym.

Terapia może obejmować poradnictwo indywidualne, dla par, rodzin i grup, które pomogą Ci:

• Zbadać i zintegrować swoją tożsamość płciową
• Zaakceptuj siebie
• Zajmij się psychicznymi i emocjonalnymi skutkami stresu mniejszościowego
• Zbuduj sieć wsparcia
• Opracuj plan rozwiązywania problemów społecznych i prawnych związanych z przejściem i kontaktem z bliskimi, przyjaciółmi, współpracownikami i inne bliskie kontakty
• Poczuj się swobodnie wyrażając swoją tożsamość płciową
• Odkrywaj zdrową seksualność w kontekście zmiany płci
• Podejmuj decyzje dotyczące opcji leczenia
• Popraw swoje samopoczucie i jakość życia

Terapia może być pomocna na wielu etapach Twojego życia.

Zachowawcza ocena stanu zdrowia przeprowadzana przez lekarza przed rozpoczęciem leczenia z doświadczeniem i wiedzą w zakresie zdrowia osób transpłciowych i interseksualnych jest potrzebna przed hormonalnym i chirurgicznym leczeniem dysforii płciowej. Ta ocena może obejmować:

• Tożsamość płciowa i dysforia
• Wpływ tożsamości płciowej na środowisko pracy, szkoły, domu i społeczności, w tym kwestie związane z dyskryminacją, wykorzystywaniem i stresem mniejszościowym
• Nastrój lub inne problemy ze zdrowiem psychicznym
• Zachowania ryzykowne i samookaleczenia
• Nadużywanie substancji psychoaktywnych
• Problemy ze zdrowiem seksualnym
• Wsparcie społeczne ze strony rodziny, przyjaciół i rówieśników - czynnik chroniący przed depresją, myślami samobójczymi, próbami samobójczymi, lękiem lub zachowaniami wysokiego ryzyka
• Cele, zagrożenia i oczekiwania dotyczące leczenia i trajektorii opieki

Inne kroki

Inne sposoby na złagodzenie dysforii płciowej mogą obejmować:

• Grupy wsparcia rówieśników
• Terapia głosowa i komunikacyjna mająca na celu rozwinięcie cech głosu dopasowanych do Twojej doświadczonej lub wyrażanej płci
• Usuwanie lub przeszczepianie włosów
• Zakładanie narządów płciowych
• Piersi wiązanie
• Wypełnienie piersi
• Pakowanie
• Usługi estetyczne, takie jak aplikacja makijażu lub konsultacja garderoby
• Usługi prawne, takie jak zaawansowane dyrektywy, testament życiowy lub dokumentacja prawna
• Usługi socjalne i społeczne dotyczące problemów w miejscu pracy, stresu mniejszości lub problemów rodzicielskich

Badania kliniczne

Radzenie sobie i wsparcie

Dysforia płciowa może być zmniejszona przez wspierające środowisko i wiedzę na temat leczenia w celu zmniejszenia różnicy między Twoją wewnętrzną tożsamością płciową a płcią przypisaną przy urodzeniu lub cechami fizycznymi związanymi z płcią.

Wsparcie społeczne ze strony rodzina, przyjaciele i rówieśnicy mogą być czynnikiem chroniącym przed depresją, myślami samobójczymi, próbami samobójczymi, lękiem lub zachowaniami wysokiego ryzyka.

Inne opcje wsparcia obejmują:

• Utrzymanie zdrowia psychicznego. Możesz spotkać się ze specjalistą zdrowia psychicznego, aby zbadać swoją płeć, porozmawiać o problemach w związkach lub o lęku lub depresji, z którymi się zmagasz.
• Poszukaj grup wsparcia. Rozmowa z innymi osobami transpłciowymi lub niestosującymi się płciowo może pomóc Ci poczuć się mniej samotnie. Niektóre centra społecznościowe lub LGBTQ mają grupy wsparcia. Możesz też poszukać w Internecie.
• Traktuj siebie jako priorytet. Spać dużo. Dobrze się odżywiaj i ćwicz. Znajdź czas na relaks i wykonuj czynności, które lubisz.
• Medytuj lub módl się. Możesz znaleźć pocieszenie i wsparcie w społecznościach duchowych lub religijnych.
• Zaangażuj się. Oddaj się swojej społeczności poprzez wolontariat, w tym w organizacjach LGBTQ.

Przygotowanie do wizyty

Możesz zacząć od wizyty u lekarza podstawowej opieki zdrowotnej. Możesz też zostać skierowany do specjalisty ds. Zdrowia behawioralnego.

Oto kilka informacji, które pomogą Ci przygotować się do wizyty.

Co możesz zrobić

Przed umówioną wizytę, zrób listę:

• Twoje objawy, w tym te, które wydają się niezwiązane z powodem wizyty
• Kluczowe dane osobowe, w tym główne stresy, ostatnie zmiany w życiu i historię medyczną rodziny
• Wszystkie przyjmowane leki, witaminy i inne suplementy, w tym dawki
• Pytania do lekarza

W przypadku dysforii płciowej , kilka podstawowych pytań, które należy zadać lekarzowi, to:

• Co prawdopodobnie powoduje moje objawy?
• Jakie są inne możliwe przyczyny objawów poza najbardziej prawdopodobną przyczyną?
• Czy mój stan jest prawdopodobnie przejściowy czy przewlekły?
• Jaki jest najlepszy sposób postępowania?
• Jakie są alternatywy dla podstawowego podejścia, które sugerujesz?
• Mam te inne h Warunki zdrowotne. Jak najlepiej zarządzać nimi razem?
• Czy powinienem udać się do specjalisty?
• Czy mogę mieć broszury lub inne materiały drukowane? Jakie strony polecacie?

Nie wahaj się zadawać innych pytań.

Czego możesz oczekiwać od swojego lekarza

Twój lekarz może zada Ci kilka pytań, takich jak:

• Kiedy zaczęły się Twoje objawy?
• Czy objawy były ciągłe lub sporadyczne?
• Jak poważne są Twoje objawy?
• Co wydaje się łagodzić objawy?
• Co, jeśli w ogóle, wydaje się nasilać objawy?
• Czy kiedykolwiek miałeś ochotę zrobić sobie krzywdę lub zakończyć życie z powodu objawów?