Funkcjonalne zaburzenia neurologiczne / zaburzenia konwersji

Omówienie

Funkcjonalne zaburzenia neurologiczne - nowsze i szersze pojęcie, które obejmuje to, co niektórzy nazywają zaburzeniami konwersyjnymi - charakteryzują się objawami układu nerwowego (neurologicznymi), których nie można wyjaśnić chorobą neurologiczną lub innym stanem chorobowym . Jednak objawy są rzeczywiste i powodują znaczne cierpienie lub problemy w funkcjonowaniu.

Oznaki i objawy różnią się w zależności od rodzaju funkcjonalnego zaburzenia neurologicznego i mogą obejmować określone wzorce. Zazwyczaj te zaburzenia wpływają na ruch lub zmysły, takie jak zdolność chodzenia, połykania, widzenia lub słyszenia. Objawy mogą mieć różny stopień nasilenia i mogą pojawiać się i znikać lub być trwałe. Nie możesz jednak celowo wywoływać lub kontrolować swoich objawów.

Przyczyna funkcjonalnych zaburzeń neurologicznych jest nieznana. Stan może być wywołany zaburzeniem neurologicznym lub reakcją na stres lub uraz psychiczny lub fizyczny, ale nie zawsze tak jest. Funkcjonalne zaburzenia neurologiczne są związane z funkcjonowaniem mózgu, a nie z uszkodzeniem jego struktury (na przykład z powodu udaru, stwardnienia rozsianego, infekcji lub urazu).

Wczesna diagnoza i leczenie, zwłaszcza edukacja na temat choroby , może pomóc w wyzdrowieniu.

Objawy

Objawy czynnościowych zaburzeń neurologicznych mogą się różnić w zależności od rodzaju funkcjonalnego zaburzenia neurologicznego i są na tyle znaczące, że powodują upośledzenie i wymagają podjęcia leczenia ocena. Objawy mogą wpływać na ruchy i funkcjonowanie ciała oraz zmysły.

Oznaki i objawy wpływające na ruchy i funkcjonowanie ciała mogą obejmować:

• Osłabienie lub paraliż
• Nieprawidłowe ruchy, takie jak drżenie lub trudności w chodzeniu
• Utrata równowagi
• Trudności w połykaniu lub odczuwaniu guzka w gardle
• Napady lub epizody drżenia i widocznej utraty świadomości (napady nieepileptyczne)
• Epizody braku reakcji

Oznaki i objawy wpływające na zmysły mogą obejmować:

• Drętwienie lub utrata wrażeń dotykowych
• Problemy z mową, takie jak niemożność mówienia lub niewyraźna mowa
• Problemy ze wzrokiem, takie jak podwójne widzenie lub ślepota
• Problemy ze słuchem lub głuchota

Poszukaj pomocy medycznej w przypadku objawów wymienionych powyżej. Jeśli przyczyną jest choroba neurologiczna lub inny stan chorobowy, ważna może być szybka diagnoza i leczenie. Jeśli diagnoza dotyczy czynnościowych zaburzeń neurologicznych, leczenie może złagodzić objawy i pomóc w zapobieganiu problemom w przyszłości.

Przyczyny

Dokładna przyczyna funkcjonalnych zaburzeń neurologicznych nie jest znana. Teorie dotyczące tego, co dzieje się w mózgu, powodując objawy, są złożone i obejmują wiele mechanizmów, które mogą się różnić w zależności od rodzaju funkcjonalnego zaburzenia neurologicznego.

Zasadniczo części mózgu, które kontrolują funkcjonowanie mięśni i zmysły mogą być zaangażowane, nawet jeśli nie ma choroby ani nieprawidłowości.

Objawy funkcjonalnych zaburzeń neurologicznych mogą pojawić się nagle po stresującym wydarzeniu lub po urazie emocjonalnym lub fizycznym. Inne wyzwalacze mogą obejmować zmiany lub zakłócenia w funkcjonowaniu mózgu na poziomie strukturalnym, komórkowym lub metabolicznym. Ale wyzwalacza objawów nie zawsze można zidentyfikować.

Czynniki ryzyka

Czynniki, które mogą zwiększać ryzyko funkcjonalnych zaburzeń neurologicznych obejmują:

• Choroba lub zaburzenie neurologiczne, takie jak epilepsja, migreny lub zaburzenia ruchu
• Niedawny znaczący stres lub uraz emocjonalny lub fizyczny
• Stan zdrowia psychicznego, taki jak nastrój lub lęk zaburzenie, zaburzenie dysocjacyjne lub pewne zaburzenia osobowości
• Posiadanie członka rodziny z funkcjonalnym zaburzeniem neurologicznym
• Prawdopodobnie posiadanie historii wykorzystywania fizycznego lub seksualnego lub zaniedbania w dzieciństwie

Kobiety mogą być bardziej narażone na rozwój czynnościowych zaburzeń neurologicznych niż mężczyźni.

Powikłania

Niektóre objawy czynnościowych zaburzeń neurologicznych, szczególnie jeśli nie są leczone, mogą powodować znaczne niepełnosprawność i niska jakość życia, podobna do tej spowodowanej stanem chorobowym lub chorobą.

treść:

Diagnoza

Nie ma standardowych testów na funkcjonalne zaburzenia neurologiczne. Diagnoza zwykle obejmuje ocenę istniejących objawów i wykluczenie wszelkich schorzeń neurologicznych lub innych chorób, które mogą powodować te objawy.

Funkcjonalne zaburzenia neurologiczne są diagnozowane na podstawie tego, co jest obecne, na przykład określonych wzorców objawów przedmiotowych i podmiotowych oraz nie tylko przez to, czego nie ma, na przykład brak zmian strukturalnych w rezonansie magnetycznym lub nieprawidłowości w EEG.

Badanie i diagnoza zwykle obejmuje neurologa, ale może również obejmować psychiatrę lub innego specjalistę zajmującego się zdrowiem psychicznym. Twój lekarz może użyć dowolnego z poniższych terminów: funkcjonalne zaburzenia neurologiczne (FND), funkcjonalne zaburzenie objawów neurologicznych lub zaburzenie konwersyjne.

Jedną z zalet używania terminu „funkcjonalne zaburzenia neurologiczne” jest to, że można go używać do określenia rodzaju funkcjonalnych objawów neurologicznych. Na przykład, jeśli objawy obejmują problemy z chodzeniem, lekarz może odnieść się do funkcjonalnych zaburzeń chodu lub funkcjonalnego osłabienia.

Ocena może obejmować:

• Badanie przedmiotowe. Twój lekarz bada Cię i zadaje szczegółowe pytania dotyczące Twojego zdrowia oraz objawów podmiotowych i przedmiotowych. Niektóre testy mogą wyeliminować zaburzenia medyczne lub choroby neurologiczne jako przyczynę twoich objawów. To, które testy będziesz mieć, zależy od Twoich oznak i objawów.
• Badanie psychiatryczne. W razie potrzeby neurolog może skierować Cię do specjalisty zdrowia psychicznego. Zadaje pytania dotyczące twoich myśli, uczuć i zachowań oraz omawia objawy. Za Twoją zgodą pomocne mogą być informacje od członków rodziny lub innych osób.
• Kryteria diagnostyczne w DSM-5. Twój lekarz może porównać twoje objawy z kryteriami diagnozy w Diagnostycznym i statystycznym podręczniku zaburzeń psychicznych (DSM-5), opublikowanym przez Amerykańskie Towarzystwo Psychiatryczne.

DSM-5 wymienia te kryteria w przypadku zaburzeń konwersji (funkcjonalne neurologiczne zaburzenie objawowe):

• Jeden lub więcej objawów wpływających na ruch ciała lub zmysły
• Objawów nie można wyjaśnić neurologiem lub innym stan lub inne zaburzenie zdrowia psychicznego
• Objawy powodują znaczny niepokój lub problemy w życiu społecznym, zawodowym lub w innych obszarach, lub są na tyle istotne, że zaleca się badanie lekarskie.

Leczenie

Leczenie będzie zależało od rodzaju funkcjonalnego zaburzenia neurologicznego oraz konkretnych oznak i objawów. W przypadku niektórych osób podejście wielospecjalistyczne obejmujące neurologa; psychiatra lub inny specjalista ds. zdrowia psychicznego; logopedzi, terapeuci fizyczni i zajęciowi; lub inne mogą być odpowiednie.

Poznanie czynnościowych zaburzeń neurologicznych

Zrozumienie, jakie są funkcjonalne zaburzenia neurologiczne, że objawy są rzeczywiste i możliwa jest poprawa, może pomóc w wyborze leczenia i wyzdrowieniu . Objawy mogą się złagodzić po wyjaśnieniu stanu i zapewnieniu od lekarza, że ​​objawy nie są spowodowane poważnym problemem neurologicznym lub medycznym.

W przypadku niektórych osób edukacja i zapewnienie, że nie mają poważny problem medyczny to najskuteczniejsze leczenie. Dla innych korzystne mogą być dodatkowe zabiegi. Zaangażowanie bliskich może być pomocne, aby mogli Cię zrozumieć i wspierać.

Leczenie zaburzeń zdrowotnych

Twój zespół medyczny zapewnia leczenie wszelkich chorób medycznych lub neurologicznych, które mogą być wywołać objawy.

Terapie

W zależności od potrzeb, terapie mogą obejmować:

• Terapię fizyczną lub zajęciową. Praca z fizjoterapeutą lub terapeutą zajęciowym może poprawić objawy ruchowe i zapobiec powikłaniom. Na przykład regularne ruchy ramion lub nóg mogą zapobiegać napięciu i osłabieniu mięśni w przypadku paraliżu lub utraty sprawności. Stopniowy wzrost ćwiczeń może poprawić Twoją zdolność do funkcjonowania.
• Terapia logopedyczna. Jeśli objawy obejmują problemy z mową lub połykaniem, pomocna może być współpraca z logopedą (logopedą).
• Techniki redukcji stresu lub odwracania uwagi. Techniki redukcji stresu mogą obejmować takie metody, jak progresywne rozluźnienie mięśni, ćwiczenia oddechowe, aktywność fizyczna i ćwiczenia. Techniki odwracania uwagi mogą obejmować muzykę, rozmowę z inną osobą lub celową zmianę sposobu chodzenia lub poruszania się.

Opcje zdrowia psychicznego

Mimo że nie tylko funkcjonalne objawy neurologiczne występują w Twojej głowie, emocje i sposób, w jaki o nich myślisz, mogą mieć wpływ na objawy i powrót do zdrowia. Opcje leczenia psychiatrycznego mogą obejmować:

• Terapia poznawczo-behawioralna (CBT). Ten rodzaj psychoterapii, CBT, pomaga ci uświadomić sobie niedokładne lub negatywne myślenie, dzięki czemu możesz lepiej widzieć sytuacje i reagować na nie w bardziej skuteczny sposób. CBT może również pomóc Ci nauczyć się lepiej radzić sobie ze stresującymi sytuacjami życiowymi i objawami. Może to być szczególnie korzystne, jeśli objawy obejmują napady niepadaczkowe. Inne rodzaje psychoterapii mogą być pomocne, jeśli masz problemy interpersonalne, traumę lub znęcanie się w przeszłości.
• Leczenie innych chorób psychicznych. Lęk, depresja lub inne zaburzenia psychiczne mogą nasilać objawy czynnościowych zaburzeń neurologicznych. Leczenie chorób psychicznych wraz z funkcjonalnymi zaburzeniami neurologicznymi może pomóc w wyzdrowieniu.
• Hipnoza. Wykonane przez przeszkolonego profesjonalistę znającego funkcjonalne zaburzenia neurologiczne, osoby podatne na sugestie podczas hipnozy mogą odnieść korzyści, jeśli mają objawy funkcjonalnego zaburzenia neurologicznego, które obejmuje na przykład utratę czucia lub problemy z mową.

Leki

Leki nie są skuteczne w przypadku czynnościowych zaburzeń neurologicznych i żadne leki nie są zatwierdzone przez Food and Drug Administration specjalnie do leczenia. Jednak leki, takie jak leki przeciwdepresyjne, mogą być pomocne, jeśli masz również depresję lub inne zaburzenia nastroju, ból lub bezsenność.

Regularne wizyty kontrolne

Regularne wizyty kontrolne z zespołem medycznym jest ważne, aby monitorować swój powrót do zdrowia i w razie potrzeby wprowadzać zmiany w planie leczenia.

Przygotowanie do wizyty

Możesz zacząć od wizyty u lekarza pierwszego kontaktu. Może skierować cię do neurologa. Jeśli to możliwe, możesz zabrać ze sobą członka rodziny lub przyjaciela, aby pomógł Ci zapamiętać informacje i uzyskać wsparcie.

Co możesz zrobić

Aby przygotować się do wizyty, umów się lista:

• Wszelkie objawy, których doświadczasz, w tym wszelkie, które mogą wydawać się niezwiązane z powodem wizyty
• Kluczowe informacje osobiste, rodzinne i społeczne, w tym wszelkie główne stresy lub ostatnie zmiany w życiu
• Wszystkie leki, witaminy, zioła lub inne suplementy, które przyjmujesz, a także ich dawki
• Pytania, które należy zadać lekarzowi, aby maksymalnie wykorzystać wspólny czas

Oto kilka pytań, które należy zadać lekarzowi:

• Co prawdopodobnie powoduje moje objawy lub stan?
• Czy są inne możliwe przyczyny?
• Jakiego rodzaju testów potrzebuję?
• Jakie podejście do leczenia Pan poleca?
• Jak długo będę potrzebować leczenia?
• Co mogę zrobić, aby zmniejszyć ryzyko nawrotów moich objawów?
• Czy powinienem udać się do specjalisty?
• Jeśli muszę brać leki, jakie są główne skutki uboczne?
• Czy istnieje ogólna alternatywa dla przepisywanego leku?
• Czy są jakieś broszury lub inne materiały drukowane, które mogę mieć?
• Jakie strony internetowe polecasz?

Nie wahaj się zadawać innych pytań podczas wizyty.

Czego możesz oczekiwać od swojego lekarza

Twój lekarz prawdopodobnie zada Ci kilka pytań. Przygotuj się, aby na nie odpowiedzieć, aby zarezerwować czas na omówienie punktów, na które chcesz poświęcić więcej czasu. Twój lekarz może zapytać:

• Jakie są Twoje objawy?
• Kiedy po raz pierwszy zauważyłeś te objawy?
• Jak Twoje objawy zmieniały się w czasie?
• Jak objawy wpływają na zdolność do funkcjonowania?
• Jak myślisz, co może być przyczyną Twoich objawów?
• Czy zdiagnozowano u Ciebie jakiekolwiek inne schorzenia? lub problemy ze zdrowiem psychicznym?
• Czy używasz alkoholu lub narkotyków rekreacyjnie? Jak często?