Zamarznięte ramię

Omówienie

Zamarznięty bark, znany również jako adhezyjne zapalenie torebki stawowej, to stan charakteryzujący się sztywnością i bólem stawu barkowego. Oznaki i objawy zwykle pojawiają się stopniowo, pogarszają się z czasem, a następnie ustępują, zwykle w ciągu jednego do trzech lat.

Ryzyko wystąpienia zamrożonego barku wzrasta, jeśli dochodzisz do siebie po chorobie lub procedurze, która zapobiega poruszanie ramieniem - na przykład udar lub mastektomia.

Leczenie zamrożonego barku obejmuje ćwiczenia w zakresie ruchu, a czasami kortykosteroidy i leki odrętwiające wstrzyknięte do torebki stawowej. W niewielkim odsetku przypadków operacja artroskopowa może być wskazana w celu poluzowania torebki stawowej, aby mogła się swobodnie poruszać.

To niezwykłe, że zamrożone ramię powraca w tym samym ramieniu, ale niektórzy ludzie mogą to rozwinąć na przeciwległym barku.

Objawy

Zamrożone ramię zwykle rozwija się powoli iw trzech etapach. Każdy etap może trwać kilka miesięcy.

• Faza zamrażania. Każdy ruch ramienia powoduje ból, a zakres ruchu ramienia zaczyna być ograniczony.
• Stopień zatrzymania. Na tym etapie ból może zacząć się zmniejszać. Jednak twoje ramię staje się sztywniejsze i używanie go staje się trudniejsze.
• Etap rozmrażania. Zakres ruchu w ramieniu zaczyna się poprawiać.

U niektórych osób ból nasila się w nocy, czasami zakłócając sen.

Przyczyny

Kości, więzadła i ścięgna tworzące staw barkowy są otoczone torebką tkanki łącznej. Zamarznięte ramię pojawia się, gdy ta kapsułka pogrubia się i zaciska wokół stawu barkowego, ograniczając jego ruch.

Lekarze nie są pewni, dlaczego tak się dzieje u niektórych osób, chociaż jest to bardziej prawdopodobne u osób z cukrzycą lub takich którzy niedawno musieli unieruchomić ramię na długi czas, na przykład po operacji lub złamaniu ramienia.

Czynniki ryzyka

Niektóre czynniki mogą zwiększać ryzyko wystąpienia zamrożonego barku.

Wiek i płeć

Osoby powyżej 40 roku życia, zwłaszcza kobiety, częściej mają zamarznięte ramię.

Bezruch lub ograniczona sprawność ruchowa

Ludzie którzy mieli długotrwałe unieruchomienie lub ograniczoną ruchomość barku, są bardziej narażeni na rozwój zamrożonego barku. Unieruchomienie może być wynikiem wielu czynników, w tym:

• Uraz stożka rotatorów
• Złamana ręka
• Udar
• Powrót do zdrowia po operacja

Choroby ogólnoustrojowe

U osób z określonymi chorobami występuje większe prawdopodobieństwo wystąpienia zamrożonego barku. Choroby, które mogą zwiększać ryzyko, obejmują:

• Cukrzycę
• Nadczynność tarczycy (nadczynność tarczycy)
• Niedoczynność tarczycy (niedoczynność tarczycy)
• Układ sercowo-naczyniowy choroba
• Gruźlica
• choroba Parkinsona

Zapobieganie

Jedną z najczęstszych przyczyn zamrożenia barku jest bezruch, który może wystąpić podczas rekonwalescencji po urazie barku, złamaniu ręki lub udarze. Jeśli doznałeś kontuzji, która utrudnia poruszanie ramieniem, porozmawiaj ze swoim lekarzem o ćwiczeniach, które możesz wykonać, aby utrzymać zakres ruchu w stawie barkowym.

Diagnoza

Podczas badania przedmiotowego lekarz może poprosić Cię o pewne ruchy w celu sprawdzenia bólu i oceny zakresu ruchu (zakres aktywnego ruchu). Twój lekarz może wtedy poprosić Cię o rozluźnienie mięśni podczas poruszania ramieniem (pasywny zakres ruchu). Zamrożone ramię wpływa zarówno na aktywny, jak i bierny zakres ruchu.

W niektórych przypadkach lekarz może wstrzyknąć w ramię lek znieczulający, aby określić pasywny i aktywny zakres ruchu.

Zamrożony bark można zwykle rozpoznać na podstawie samych oznak i objawów. Ale twój lekarz może zasugerować badania obrazowe - takie jak prześwietlenie lub rezonans magnetyczny - aby wykluczyć inne problemy.

Leczenie

Większość terapii zamrożonych ramion polega na opanowaniu bólu barku i zachowaniu tak dużej ilości maksymalny zakres ruchu w barku.

Leki

Leki przeciwbólowe dostępne bez recepty, takie jak aspiryna i ibuprofen (Advil, Motrin IB, inne), mogą pomóc zmniejszyć ból i zapalenie związane z zamrożonym ramieniem. W niektórych przypadkach lekarz może przepisać silniejsze leki przeciwbólowe i przeciwzapalne.

Terapia

Fizjoterapeuta może nauczyć Cię ćwiczeń zakresu ruchu, aby pomóc odzyskać jak najwięcej mobilność ramienia, jak to możliwe. Twoje zaangażowanie w wykonywanie tych ćwiczeń jest ważne, aby zoptymalizować odzyskanie mobilności.

Zabiegi chirurgiczne i inne

Większość zamrożonych ramion poprawia się samodzielnie w ciągu 12 do 18 miesięcy. W przypadku utrzymujących się objawów lekarz może zalecić:

• Zastrzyki steroidowe. Wstrzyknięcie kortykosteroidów do stawu barkowego może pomóc zmniejszyć ból i poprawić ruchomość barku, szczególnie we wczesnych stadiach tego procesu.
• Rozdęcie stawów. Wstrzyknięcie sterylnej wody do torebki stawowej może pomóc w rozciągnięciu tkanki i ułatwić poruszanie stawem.
• Manipulacja barkiem. Podczas tej procedury otrzymujesz znieczulenie ogólne, dzięki czemu będziesz nieprzytomny i nie poczujesz bólu. Następnie lekarz porusza stawem barkowym w różnych kierunkach, aby pomóc rozluźnić napiętą tkankę.
• Zabieg chirurgiczny. Chirurgia zamrożonego ramienia jest rzadka, ale jeśli nic innego nie pomogło, lekarz może zalecić operację usunięcia blizny i zrostów z wnętrza stawu barkowego. Lekarze zwykle wykonują tę operację z zapalonymi, rurkowymi instrumentami wprowadzanymi przez małe nacięcia wokół stawu (artroskopowo).

Styl życia i środki zaradcze w domu

Kontynuuj używanie zajętego barku i kończyn tak bardzo, jak to możliwe, biorąc pod uwagę ból i ograniczenia zakresu ruchu. Przyłożenie ciepła lub zimna do ramienia może złagodzić ból.

Medycyna alternatywna

Akupunktura

Akupunktura polega na wkłuwaniu bardzo cienkich igieł w skórę w określonych punktach ciało. Zazwyczaj igły pozostają na miejscu przez 15 do 40 minut. W tym czasie mogą być przenoszone lub manipulowane. Ponieważ igły są cienkie i elastyczne, a na ogół wprowadza się je powierzchownie, większość zabiegów akupunktury jest stosunkowo bezbolesna.

Przezskórna elektryczna stymulacja nerwów (TENS)

Aparat TENS dostarcza niewielki prąd elektryczny do kluczowych punktów na ścieżce nerwowej. Prąd dostarczany przez elektrody przyklejone do skóry nie jest bolesny ani szkodliwy. Nie wiadomo dokładnie, jak działa TENS, ale uważa się, że może stymulować uwalnianie cząsteczek hamujących ból (endorfin) lub blokować włókna bólowe, które przenoszą impulsy bólowe.

Przygotowanie do wizyty

Chociaż możesz najpierw skonsultować się z lekarzem rodzinnym, może on skierować Cię do lekarza specjalizującego się w medycynie ortopedycznej.

Co możesz zrobić

Przed wizytą możesz chcesz zapisać:

• Szczegółowy opis twoich objawów
• Informacje o problemach zdrowotnych, które miałeś
• Informacje o problemach zdrowotnych twoich rodziców lub rodzeństwo
• Wszystkie przyjmowane leki i suplementy diety
• Pytania do lekarza

Czego można oczekiwać od lekarza

Twój lekarz może zadać następujące pytania:

• Kiedy zaczęły się objawy?
• Czy są jakieś czynności, które pogarszają objawy?
• Czy kiedykolwiek zraniłeś to ramię ? Jeśli tak, to w jaki sposób?
• Czy masz cukrzycę?
• Czy miałeś ostatnio jakieś operacje lub okresy ograniczonej ruchomości barku?