Kobieca dysfunkcja seksualna

Omówienie

Utrzymujące się, nawracające problemy z reakcjami seksualnymi, pożądaniem, orgazmem lub bólem - które sprawiają ci przykrość lub obciążają twoją relację z partnerem - nazywane są w medycynie dysfunkcją seksualną.

Wiele kobiet doświadcza w pewnym momencie problemów z funkcjami seksualnymi, a niektóre mają trudności przez całe życie. Kobiece zaburzenia seksualne mogą wystąpić na każdym etapie życia. Może wystąpić tylko w niektórych sytuacjach seksualnych lub we wszystkich sytuacjach seksualnych.

Reakcja seksualna obejmuje złożoną wzajemną zależność fizjologii, emocji, doświadczeń, przekonań, stylu życia i relacji. Zakłócenie któregokolwiek komponentu może wpłynąć na pożądanie seksualne, podniecenie lub satysfakcję, a leczenie często obejmuje więcej niż jedno podejście.

Objawy

Objawy różnią się w zależności od rodzaju dysfunkcji seksualnych, których doświadczasz :

• Niskie pożądanie seksualne. Ta najczęstsza dysfunkcja seksualna u kobiet obejmuje brak zainteresowania seksualnego i chęć do seksu.
• Zaburzenia podniecenia seksualnego. Twoje pragnienie seksu może być nienaruszone, ale masz trudności z podnieceniem lub nie możesz się podniecić lub utrzymać podniecenia podczas aktywności seksualnej.
• Zaburzenia orgazmu. Masz uporczywe lub nawracające trudności w osiągnięciu orgazmu po wystarczającym podnieceniu seksualnym i ciągłej stymulacji.
• Zespół bólu seksualnego. Masz ból związany ze stymulacją seksualną lub kontaktem z pochwą.

Kiedy iść do lekarza

Jeśli problemy seksualne wpływają na Twój związek lub Cię niepokoją, umów się na wizytę u lekarza do oceny.

Przyczyny

Problemy seksualne często pojawiają się, gdy zmieniają się hormony, na przykład po urodzeniu dziecka lub w okresie menopauzy. Poważne choroby, takie jak rak, cukrzyca lub choroba serca i naczyń krwionośnych (sercowo-naczyniowych), mogą również przyczyniać się do dysfunkcji seksualnych.

Czynniki - często ze sobą powiązane - które przyczyniają się do niezadowolenia lub dysfunkcji seksualnych obejmują:

• Fizyczny. Dowolna liczba schorzeń, w tym rak, niewydolność nerek, stwardnienie rozsiane, choroby serca i problemy z pęcherzem, mogą prowadzić do zaburzeń seksualnych. Niektóre leki, w tym niektóre leki przeciwdepresyjne, leki na ciśnienie krwi, leki przeciwhistaminowe i leki chemioterapeutyczne, mogą zmniejszać pożądanie seksualne i zdolność organizmu do odczuwania orgazmu.

• Hormonalny. Niższy poziom estrogenu po menopauzie może prowadzić do zmian w tkankach narządów płciowych i reaktywności seksualnej. Spadek estrogenu prowadzi do zmniejszenia przepływu krwi w okolicy miednicy, co może skutkować mniejszym czuciem narządów płciowych, a także potrzebą więcej czasu na wzbudzenie podniecenia i osiągnięcie orgazmu.

  Wyściółka pochwy również staje się cieńsza i mniej elastyczny, szczególnie jeśli nie jesteś aktywny seksualnie. Czynniki te mogą prowadzić do bolesnego stosunku (dyspareunia). Pożądanie seksualne zmniejsza się również, gdy spada poziom hormonów.

  Poziom hormonów w Twoim organizmie również zmienia się po porodzie i podczas karmienia piersią, co może prowadzić do suchości pochwy i może wpływać na chęć uprawiania seksu.

Psychologiczne i społeczne. Nieleczony lęk lub depresja mogą powodować lub przyczyniać się do zaburzeń seksualnych, podobnie jak długotrwały stres i historia wykorzystywania seksualnego. Obawy związane z ciążą i wymagania bycia nową matką mogą mieć podobne skutki.

Długotrwałe konflikty z partnerem - dotyczące seksu lub innych aspektów twojego związku - mogą również osłabić twoją wrażliwość seksualną. Przyczyniać się mogą również kwestie kulturowe i religijne oraz problemy z wizerunkiem ciała.

Czynniki ryzyka

Niektóre czynniki mogą zwiększać ryzyko dysfunkcji seksualnych:

• Depresja lub lęk
• Choroby serca i naczyń krwionośnych
• Choroby neurologiczne, takie jak uraz rdzenia kręgowego lub stwardnienie rozsiane
• Stany ginekologiczne, takie jak zanik sromu i pochwy , infekcje lub liszaj twardzinowy
• Niektóre leki, takie jak leki przeciwdepresyjne lub leki na nadciśnienie
• Stres emocjonalny lub psychologiczny, zwłaszcza w związku z Twoim partnerem
• Historia wykorzystywania seksualnego

Diagnoza

Aby zdiagnozować dysfunkcje seksualne u kobiet, lekarz może:

• Omówić Twoją historię seksualną i medyczną. Możesz czuć się nieswojo rozmawiając z lekarzem o takich osobistych sprawach, ale twoja seksualność jest kluczową częścią twojego dobrego samopoczucia. Im dokładniej możesz opowiedzieć o swojej historii seksualnej i obecnych problemach, tym większe masz szanse na znalezienie skutecznego sposobu ich leczenia.
• Przeprowadź badanie miednicy. Podczas badania lekarz sprawdza, czy nie występują zmiany fizyczne, które wpływają na przyjemność seksualną, takie jak ścieńczenie tkanek narządów płciowych, zmniejszenie elastyczności skóry, blizny lub ból.
• Zamów badania krwi. Twój lekarz może zalecić badania krwi w celu sprawdzenia podstawowych schorzeń, które mogą przyczyniać się do zaburzeń seksualnych.

Twój lekarz może również skierować Cię do doradcy lub terapeuty specjalizującego się w problemach seksualnych i związkach.

Leczenie

Pamiętaj, że dysfunkcja seksualna jest problemem tylko wtedy, gdy Cię niepokoi. Jeśli ci to nie przeszkadza, nie ma potrzeby leczenia.

Ponieważ dysfunkcja seksualna u kobiet ma wiele możliwych objawów i przyczyn, leczenie jest różne. Ważne jest, abyś wyraził swoje obawy, a także zrozumiał swoje ciało i jego normalną reakcję seksualną. Twoje cele dotyczące życia seksualnego są również ważne przy wyborze leczenia i ocenie, czy działa ona na Ciebie.

Kobiety z problemami seksualnymi najczęściej odnoszą korzyści ze skojarzonego podejścia do leczenia, które dotyczy zarówno relacji medycznych, jak i związków. i problemy emocjonalne.

Niemedyczne leczenie dysfunkcji seksualnych kobiet

Aby leczyć dysfunkcje seksualne, lekarz może zalecić rozpoczęcie od następujących strategii:

• Mów i słuchaj. Otwarta komunikacja z partnerem ma ogromny wpływ na satysfakcję seksualną. Nawet jeśli nie jesteś przyzwyczajony do mówienia o swoich upodobaniach i antypatiach, nauczenie się tego i przekazywanie informacji zwrotnych w sposób bezpieczny dla siebie przygotowuje grunt pod większą intymność.
• Praktykuj nawyki zdrowego stylu życia. Ogranicz alkohol - nadmierne picie może osłabić twoją wrażliwość seksualną. Bądź aktywny fizycznie - regularna aktywność fizyczna może zwiększyć Twoją wytrzymałość i poprawić nastrój, potęgując romantyczne uczucia. Dowiedz się, jak zmniejszyć stres, abyś mógł skupić się na doświadczeniach seksualnych i cieszyć się nimi.
• Poszukaj porady. Porozmawiaj z doradcą lub terapeutą, który specjalizuje się w problemach seksualnych i związkach. Terapia często obejmuje edukację o tym, jak zoptymalizować reakcje seksualne organizmu, o sposobach zintensyfikowania intymności z partnerem oraz o zaleceniach dotyczących czytania materiałów lub ćwiczeń dla par.
• Używaj lubrykantu. Lubrykant pochwy może być pomocny podczas stosunku, jeśli masz suchość pochwy lub ból podczas seksu.
• Wypróbuj urządzenie. Pobudzenie można zwiększyć poprzez stymulację łechtaczki. Użyj wibratora do stymulacji łechtaczki.

Leczenie dysfunkcji seksualnych u kobiet

Skuteczne leczenie dysfunkcji seksualnych często wymaga zajęcia się chorobą podstawową lub zmianami hormonalnymi. Twój lekarz może zasugerować zmianę przyjmowanego leku lub przepisanie nowego.

Możliwe sposoby leczenia dysfunkcji seksualnych kobiet mogą obejmować:

Terapia estrogenami. Miejscowa terapia estrogenowa ma postać pierścienia dopochwowego, kremu lub tabletki. Terapia ta wpływa korzystnie na funkcje seksualne, poprawiając napięcie i elastyczność pochwy, zwiększając przepływ krwi w pochwie i poprawiając nawilżenie.

Ryzyko związane z terapią hormonalną może się różnić w zależności od wieku, ryzyka innych problemów zdrowotnych, takich jak serce i krew choroby naczyń i raka, dawkę i rodzaj hormonu oraz to, czy estrogen jest podawany sam, czy z progestyną.

Porozmawiaj z lekarzem o korzyściach i ryzyku. W niektórych przypadkach terapia hormonalna może wymagać ścisłego monitorowania przez lekarza.

• Ospemifene (Osphena). Ten lek jest selektywnym modulatorem receptora estrogenowego. Pomaga zmniejszyć ból podczas seksu u kobiet z atrofią sromu i pochwy.

Terapia androgenowa. Androgeny obejmują testosteron. Testosteron odgrywa rolę w zdrowych funkcjach seksualnych zarówno u kobiet, jak iu mężczyzn, chociaż kobiety mają znacznie niższy poziom testosteronu.

Terapia androgenowa w przypadku dysfunkcji seksualnych jest kontrowersyjna. Niektóre badania wykazują korzyści dla kobiet, które mają niski poziom testosteronu i rozwijają dysfunkcje seksualne; inne badania pokazują niewielkie lub żadne korzyści.

Flibanserin (Addyi). Pierwotnie opracowany jako lek przeciwdepresyjny, flibanseryna została zatwierdzona przez Food and Drug Administration (FDA) do leczenia niskiego pożądania seksualnego u kobiet przed menopauzą.

Addyi, codzienna pigułka, może zwiększyć popęd seksualny u kobiet, które odczuwają niski popęd seksualny i uważają je za niepokojące. Potencjalnie poważne skutki uboczne obejmują niskie ciśnienie krwi, senność, nudności, zmęczenie, zawroty głowy i omdlenia, szczególnie jeśli lek jest zmieszany z alkoholem. Eksperci zalecają zaprzestanie przyjmowania leku, jeśli po ośmiu tygodniach nie zauważysz poprawy popędu seksualnego.

• Bremelanotide (Vyleesi). Bremelanotide to kolejny zatwierdzony przez FDA lek na niski popęd seksualny u kobiet przed menopauzą. Ten lek to zastrzyk, który wykonuje się tuż pod skórą w brzuchu lub w udo przed przewidywaną aktywnością seksualną.

  Niektóre kobiety odczuwają nudności, które występują częściej po pierwszym wstrzyknięciu, ale zwykle ustępują po drugim wstrzyknięciu . Inne skutki uboczne to wymioty, zaczerwienienie twarzy, ból głowy i reakcja skórna w miejscu wstrzyknięcia.

Potencjalne terapie wymagające dalszych badań

Konieczne są dalsze badania środki mogą być zalecane w leczeniu dysfunkcji seksualnych kobiet:

• Tibolon. Tibolon to syntetyczny lek steroidowy stosowany w Europie i Australii w leczeniu osteoporozy pomenopauzalnej. Ze względu na obawy dotyczące zwiększonego ryzyka raka piersi i udaru mózgu u kobiet przyjmujących tibolon, lek nie został zatwierdzony przez FDA do stosowania w USA.

Inhibitory fosfodiesterazy. Ta grupa leków okazała się skuteczna w leczeniu zaburzeń erekcji u mężczyzn, ale nie działają one tak dobrze w leczeniu zaburzeń seksualnych kobiet. Badania dotyczące skuteczności tych leków u kobiet pokazują niespójne wyniki.

Jeden lek, sildenafil (Revatio, Viagra), może okazać się korzystny dla niektórych kobiet, które mają dysfunkcje seksualne w wyniku przyjmowania selektywnych inhibitorów wychwytu zwrotnego serotoniny (SSRI), grupa leków stosowanych w leczeniu depresji. Nie przyjmuj syldenafilu, jeśli używasz nitrogliceryny na dławicę piersiową - rodzaj bólu w klatce piersiowej spowodowany zmniejszonym dopływem krwi do serca.

Problemy związane z dysfunkcjami seksualnymi kobiet są zwykle złożone, więc nawet najlepsze leki prawdopodobnie nie zadziałają, jeśli inne czynniki emocjonalne lub społeczne pozostaną nierozwiązane.

Badania kliniczne

Styl życia i domowe sposoby

Aby poprawić swoje zdrowie seksualne, znajdź sposoby, aby poczuć się komfortowo ze swoją seksualnością, poprawić poczucie własnej wartości i zaakceptować swoje ciało. Spróbuj praktykować następujące nawyki dotyczące zdrowego stylu życia:

• Unikaj nadmiernej ilości alkoholu. Picie zbyt dużej ilości alkoholu osłabia reakcje seksualne.
• Nie pal. Palenie papierosów ogranicza przepływ krwi w całym ciele. Mniej krwi dociera do narządów płciowych, co oznacza, że ​​możesz doświadczyć zmniejszonego podniecenia seksualnego i reakcji orgazmicznej.
• Bądź aktywny fizycznie. Regularne ćwiczenia aerobowe zwiększają wytrzymałość, poprawiają wizerunek ciała i poprawiają nastrój. Dzięki temu poczujesz się bardziej romantycznie i częściej.
• Znajdź czas na wypoczynek i relaks. Dowiedz się, jak zmniejszyć stres i odprężyć się w codziennym życiu. Odprężenie może zwiększyć zdolność skupienia się na doświadczeniach seksualnych i może pomóc w osiągnięciu bardziej satysfakcjonującego podniecenia i orgazmu.

Medycyna alternatywna

Potrzeba więcej badań, ale terapie które mogą pomóc zwiększyć satysfakcję seksualną, obejmują:

• Uważność. Ten rodzaj medytacji opiera się na zwiększonej świadomości i akceptacji życia w chwili obecnej. Skupiasz się na tym, czego doświadczasz podczas medytacji, na przykład na przepływie oddechu. Możesz obserwować swoje myśli i emocje, ale pozwól im przejść bez osądu.
• Akupunktura. Akupunktura polega na wprowadzeniu w skórę bardzo cienkich igieł w strategicznych punktach ciała. Akupunktura może mieć pozytywny wpływ na niskie libido i problemy ze smarowaniem, zwłaszcza jeśli te problemy są związane ze stosowaniem niektórych leków przeciwdepresyjnych.
• Joga. Podczas jogi wykonujesz szereg pozycji i ćwiczeń kontrolowanego oddechu, aby promować giętkie ciało i spokojny umysł. Niektóre podzbiory jogi mają na celu skierowanie energii seksualnej organizmu i poprawę funkcjonowania seksualnego.

Istnieją również suplementy ziołowe i miejscowe oleje, które zwiększają libido i przyjemność seksualną. Jednak te produkty nie zostały dobrze zbadane. Jeden produkt ma właściwości podobne do estrogenu i może stymulować wzrost guzów piersi, które potrzebują estrogenu do wzrostu. Porozmawiaj ze swoim lekarzem przed wypróbowaniem jakichkolwiek ziołowych lub miejscowych preparatów olejowych.

Radzenie sobie i wsparcie

Na każdym etapie Twojego życia poziom pożądania seksualnego, podniecenia i satysfakcji może się zmieniać. Aby lepiej się przystosować:

• Zrozum swoje ciało i dowiedz się, co wpływa na zdrową reakcję seksualną. Im więcej Ty i Twój partner wiecie o fizycznych aspektach Twojego ciała i jego funkcjonowaniu, tym lepiej będziesz w stanie znaleźć sposoby na złagodzenie problemów seksualnych.
• Zbierz informacje. Zapytaj swojego lekarza lub poszukaj materiałów edukacyjnych, aby dowiedzieć się, jak problemy takie jak starzenie się, choroby, ciąża, menopauza i leki mogą wpływać na Twoje życie seksualne.
• Komunikuj się otwarcie ze swoim partnerem. Bądź elastyczny w swoim podejściu do intymności z partnerem. Kontynuuj angażowanie się w obszary intymności, które są dobre dla was dwojga.
• Zaakceptuj zmiany, które zachodzą. Eksploruj nowe aspekty swojej seksualności w okresie przejściowym, aby poprawić swoje doświadczenia seksualne.

Reakcje seksualne często mają tak samo wiele wspólnego z uczuciami do partnera, jak z fizycznymi bodźcami seksualnymi. Odkryj się nawzajem i połącz się ponownie.

Przygotowanie do wizyty

Jeśli masz ciągłe problemy seksualne, które Cię stresują, umów się na wizytę u lekarza. Możesz czuć się zawstydzony rozmową o seksie z lekarzem, ale ten temat jest jak najbardziej odpowiedni. Satysfakcjonujące życie seksualne jest ważne dla dobrego samopoczucia kobiety w każdym wieku.

Możesz cierpieć na uleczalną chorobę podstawową lub możesz skorzystać ze zmiany stylu życia, terapii lub kombinacji metod leczenia. Twój lekarz główny albo zdiagnozuje i leczy problem, albo skieruje Cię do specjalisty.

Oto kilka informacji, które pomogą Ci przygotować się do wizyty.

Co możesz zrobić

Zbierz informacje na temat:

• Twoich objawów. Zanotuj wszelkie problemy seksualne, w tym kiedy i jak często się pojawiają.
• Twoja historia seksualna. Twój lekarz prawdopodobnie zapyta o twoje relacje i doświadczenia, odkąd stałaś się aktywna seksualnie. Może również zapytać o historię urazów seksualnych lub wykorzystywania seksualnego.
• Twoja historia medyczna. Zapisz wszystkie swoje schorzenia, w tym choroby psychiczne. Zanotuj nazwy i dawki leków, które zażywasz lub ostatnio przyjmowałeś, w tym leki na receptę i dostępne bez recepty.
• Pytania, które należy zadać lekarzowi. Stwórz listę pytań, aby jak najlepiej wykorzystać czas spędzony z lekarzem.

Niektóre podstawowe pytania, które należy zadać lekarzowi w związku z problemami seksualnymi, obejmują:

• Co może powodować moje problemy seksualne?
• Czy potrzebuję badań lekarskich?
• Jakie leczenie Pan poleca?
• Jeśli przepisujesz leki, czy są jakieś możliwe skutki uboczne?
• Jak dużej poprawy można się spodziewać po leczeniu?
• Czy są jakieś zmiany w stylu życia lub sposoby samoopieki, które mogą pomóc?
• Czy polecić terapię?
• Czy mój partner powinien brać udział w leczeniu?
• Czy masz materiały drukowane, które możesz mi dać? Jakie strony internetowe polecasz?

Nie wahaj się zadawać innych pytań, które przyjdą Ci do głowy.

Czego możesz oczekiwać od swojego lekarza

Twój lekarz może zadać kilka osobistych pytań i może chcieć włączyć partnera do rozmowy. Aby pomóc ustalić przyczynę problemu i najlepszy sposób leczenia, przygotuj się na odpowiedzi na pytania takie jak:

• Jakie masz problemy?
• Ile to przeszkadzają Ci problemy?
• Jak bardzo jesteś zadowolony ze swojego związku?
• Czy podniecasz się podczas interakcji seksualnych ze swoim partnerem?
• Czy masz orgazmy?
• Jeśli miałeś orgazmy w przeszłości, ale już nie możesz, co jest innego?
• Czy odczuwasz ból podczas stosunku?
• Jaka forma kontroli urodzeń, jeśli tak, to czy używasz?
• Czy używasz alkoholu lub narkotyków rekreacyjnie? Ile?
• Czy kiedykolwiek przeszedłeś operację obejmującą układ rozrodczy?
• Czy zdiagnozowano u Ciebie inne schorzenia, w tym zaburzenia psychiczne?
• Czy miałeś kiedykolwiek niepożądane doświadczenie seksualne?

Co możesz zrobić w międzyczasie

Utrzymuj otwarte linie komunikacyjne z partnerem. Mów szczerze o swoim niezadowoleniu lub problemie, który masz. Rozważ alternatywy dla intymności i angażuj się w czynności seksualne, które są satysfakcjonujące dla was obojga.