Niepłodność kobieca

Omówienie

Niepłodność definiuje się jako próbę zajścia w ciążę (z częstymi stosunkami) przez co najmniej rok bez powodzenia. Niepłodność kobieca, niepłodność męska lub ich połączenie dotyka miliony par w Stanach Zjednoczonych. Szacuje się, że od 10 do 18 procent par ma problemy z zajściem w ciążę lub udanym porodem.

W około jednej trzeciej przypadków niepłodność jest spowodowana czynnikami kobiecymi, a mniej więcej jedną trzecią mężczyzn. W pozostałych przypadkach przyczyna jest nieznana lub jest kombinacją czynników męskich i żeńskich.

Przyczyny niepłodności u kobiet mogą być trudne do zdiagnozowania. Istnieje wiele dostępnych metod leczenia, które będą zależeć od przyczyny niepłodności. Wiele bezpłodnych par pocznie dziecko bez leczenia. Po dwóch latach próby zajścia w ciążę około 95 procent par pomyślnie zajdzie w ciążę.

Objawy

Głównym objawem niepłodności jest niemożność zajścia w ciążę. Cykl miesiączkowy, który jest zbyt długi (35 dni lub więcej), zbyt krótki (mniej niż 21 dni), nieregularny lub nieobecny może oznaczać, że nie masz owulacji. Mogą nie występować żadne inne zewnętrzne oznaki ani objawy.

Kiedy iść do lekarza

Kiedy szukać pomocy, czasami zależy od Twojego wieku:

• W górę większość lekarzy zaleca, aby do 35 roku życia próbować zajść w ciążę przez co najmniej rok przed badaniem lub leczeniem.
• Jeśli masz od 35 do 40 lat, przedyskutuj swoje obawy z lekarzem po sześciu miesiącach prób.
• Jeśli masz więcej niż 40 lat, lekarz może chcieć od razu rozpocząć badania lub leczenie.

Twój lekarz może również chcieć od razu rozpocząć badania lub leczenie, jeśli Ty lub Twój partner znacie problemy z płodnością lub jeśli w przeszłości występowały u Ciebie nieregularne lub bolesne miesiączki, zapalenie miednicy mniejszej, powtarzające się poronienia, wcześniejsze leczenie raka lub endometrioza.

Przyczyny

Każdy z tych czynników jest niezbędny do zajścia w ciążę:

• Musisz owulować. Aby zajść w ciążę, jajniki muszą wyprodukować i uwolnić komórkę jajową, proces znany jako owulacja. Twój lekarz może pomóc Ci ocenić cykle miesiączkowe i potwierdzić owulację.
• Twój partner potrzebuje nasienia. Dla większości par nie stanowi to problemu, chyba że Twój partner ma historię choroby lub operacji. Twój lekarz może przeprowadzić kilka prostych testów, aby ocenić stan zdrowia plemników twojego partnera.
• Musisz mieć regularne współżycie. W okresie płodnym musisz odbywać regularne stosunki seksualne. Twój lekarz może pomóc Ci lepiej zrozumieć, kiedy jesteś najbardziej płodna.
• Musisz mieć otwarte jajowody i normalną macicę. Jajo i nasienie spotykają się w jajowodach, a zarodek potrzebuje zdrowej macicy, w której może rosnąć.

Aby ciąża nastąpiła, każdy etap procesu reprodukcji człowieka musi przebiegać prawidłowo. Kroki tego procesu są następujące:

• Jeden z dwóch jajników uwalnia dojrzałe jajo.
• Jajo jest pobierane przez jajowód.
• Plemniki płyną w górę szyjki macicy, przez macicę i do jajowodu, aby dotrzeć do komórki jajowej w celu zapłodnienia.
• Zapłodnione jajo przemieszcza się w dół jajowodu do macicy.
• Zapłodniony implanty komórki jajowej i rosną w macicy.

U kobiet wiele czynników może na każdym etapie zakłócić ten proces. Niepłodność kobiet jest spowodowana co najmniej jednym z poniższych czynników.

Zaburzenia owulacji

Zaburzenia owulacji, które oznaczają, że owulujesz rzadko lub wcale, są przyczyną niepłodności u około 1 na 4 niepłodnych par. Problemy z regulacją hormonów rozrodczych przez podwzgórze lub przysadkę mózgową lub problemy z jajnikami mogą powodować zaburzenia owulacji.

• Zespół policystycznych jajników (PCOS). PCOS powoduje zaburzenia równowagi hormonalnej, co wpływa na owulację. PCOS wiąże się z insulinoopornością i otyłością, nieprawidłowym porostem włosów na twarzy lub ciele oraz trądzikiem. To najczęstsza przyczyna niepłodności u kobiet.
• Dysfunkcja podwzgórza. Za stymulację owulacji każdego miesiąca odpowiadają dwa hormony wytwarzane przez przysadkę mózgową - hormon folikulotropowy (FSH) i hormon luteinizujący (LH). Nadmierny stres fizyczny lub emocjonalny, bardzo wysoka lub bardzo niska masa ciała lub niedawny znaczny przyrost lub utrata masy ciała mogą zakłócać produkcję tych hormonów i wpływać na owulację. Najczęstsze objawy to nieregularne lub brak miesiączki.
• Przedwczesna niewydolność jajników. Nazywana również pierwotną niewydolnością jajników, zaburzenie to jest zwykle spowodowane odpowiedzią autoimmunologiczną lub przedwczesną utratą komórek jajowych (prawdopodobnie z powodu genetyki lub chemioterapii). Jajnik nie produkuje już komórek jajowych i obniża produkcję estrogenu u kobiet poniżej 40 roku życia.
• Za dużo prolaktyny. Przysadka mózgowa może powodować nadmierną produkcję prolaktyny (hiperprolaktynemię), która zmniejsza produkcję estrogenów i może powodować bezpłodność. Zwykle jest to związane z problemem przysadki mózgowej, może to być również spowodowane lekami przyjmowanymi z powodu innej choroby.

Uszkodzenie jajowodów (bezpłodność jajowodów)

Uszkodzony lub zablokowane jajowody uniemożliwiają plemnikom dostanie się do komórki jajowej lub blokują przejście zapłodnionego jajeczka do macicy. Przyczyny uszkodzenia lub zablokowania jajowodów mogą obejmować:

• Zapalenie miednicy mniejszej, zakażenie macicy i jajowodów z powodu chlamydii, rzeżączki lub innych zakażeń przenoszonych drogą płciową
• Poprzednie operacja brzucha lub miednicy, w tym operacja ciąży pozamacicznej, w której zapłodnione jajo wszczepia się i rozwija w jajowodzie zamiast w macicy.
• Gruźlica miednicy, główna przyczyna niepłodności jajowodów na całym świecie, chociaż rzadko Stany Zjednoczone

Endometrioza

Endometrioza występuje, gdy tkanka, która normalnie rośnie w implantach macicy i rośnie w innych miejscach. Ten dodatkowy rozrost tkanki - i jej chirurgiczne usunięcie - może powodować blizny, które mogą blokować jajowody i uniemożliwić łączenie się jaja i plemników.

Endometrioza może również wpływać na błonę śluzową macicy, zakłócając implantację zapłodnione jajo. Stan ten wydaje się również wpływać na płodność w mniej bezpośredni sposób, na przykład przez uszkodzenie nasienia lub komórki jajowej.

Przyczyny macicy lub szyjki macicy

Kilka przyczyn związanych z macicą lub szyjką macicy może wpływać na płodność poprzez zakłócanie z implantacją lub zwiększeniem prawdopodobieństwa poronienia:

• W macicy często występują łagodne polipy lub guzy (włókniaki lub mięśniaki). Niektóre mogą blokować jajowody lub przeszkadzać w implantacji, wpływając na płodność. Jednak wiele kobiet z włókniakami lub polipami zachodzi w ciążę.
• Blizny po endometriozy lub zapalenie w obrębie macicy może zakłócić implantację.
• Nieprawidłowości macicy obecne od urodzenia, takie jak nieprawidłowo ukształtowana macica , może powodować problemy z zajściem w ciążę lub pozostaniem w ciąży.
• Zwężenie szyjki macicy, zwężenie szyjki macicy, może być spowodowane wrodzoną wadą rozwojową lub uszkodzeniem szyjki macicy.
• Czasami szyjka macicy może „ nie wytwarzają najlepszego rodzaju śluzu, aby umożliwić plemnikom przedostanie się przez szyjkę macicy do macicy.

Niewyjaśniona bezpłodność

Czasami przyczyna niepłodności nigdy nie zostaje ustalona. Połączenie kilku pomniejszych czynników u obojga partnerów może powodować niewyjaśnione problemy z płodnością. Chociaż brak konkretnej odpowiedzi jest frustrujący, problem ten może z czasem ulec poprawie. Ale nie powinieneś opóźniać leczenia niepłodności.

Czynniki ryzyka

Niektóre czynniki mogą zwiększać ryzyko bezpłodności, w tym:

• Wiek. Jakość i ilość kobiecych jaj zaczyna spadać wraz z wiekiem. W połowie lat 30. tempo utraty pęcherzyków przyspiesza, co skutkuje mniejszą liczbą jaj o gorszej jakości. Utrudnia to poczęcie i zwiększa ryzyko poronienia.
• Palenie. Oprócz uszkodzenia szyjki macicy i jajowodów, palenie zwiększa ryzyko poronienia i ciąży pozamacicznej. Uważa się również, że powoduje to starzenie się jajników i przedwczesne wyczerpywanie komórek jajowych. Rzuć palenie przed rozpoczęciem leczenia niepłodności.
• Waga. Nadwaga lub znaczna niedowaga mogą wpływać na normalną owulację. Uzyskanie zdrowego wskaźnika masy ciała (BMI) może zwiększyć częstotliwość owulacji i prawdopodobieństwo zajścia w ciążę.
• Historia seksualna. Infekcje przenoszone drogą płciową, takie jak chlamydia i rzeżączka, mogą uszkodzić jajowody. Współżycie z wieloma partnerami bez zabezpieczenia zwiększa ryzyko infekcji przenoszonej drogą płciową, która może później powodować problemy z płodnością.
• Alkohol. Trzymaj się umiarkowanego spożycia alkoholu, nie więcej niż jeden drink dziennie.

Zapobieganie

Te wskazówki mogą pomóc kobietom, które myślą o zajściu w ciążę wkrótce lub w przyszłości. optymalizacja płodności:

• Utrzymuj prawidłową wagę. Kobiety z nadwagą i niedowagą są bardziej narażone na zaburzenia owulacji. Jeśli chcesz schudnąć, ćwicz umiarkowanie. Intensywne, intensywne ćwiczenia trwające ponad pięć godzin tygodniowo wiązały się ze zmniejszeniem owulacji.
• Rzucić palenie. Tytoń ma wiele negatywnych skutków dla płodności, nie wspominając o zdrowiu ogólnym i płodu. Jeśli palisz i rozważasz ciążę, rzuć palenie teraz.
• Unikaj alkoholu. Intensywne spożywanie alkoholu może prowadzić do obniżenia płodności. Każde użycie alkoholu może wpłynąć na zdrowie rozwijającego się płodu. Jeśli planujesz zajść w ciążę, unikaj alkoholu i nie pij alkoholu w czasie ciąży.
• Zmniejsz stres. Niektóre badania wykazały, że pary doświadczające stresu psychicznego miały gorsze wyniki w leczeniu niepłodności. Jeśli możesz, znajdź sposób na zmniejszenie stresu w swoim życiu przed podjęciem próby zajścia w ciążę.
• Ogranicz kofeinę. Badania sugerują, że ograniczenie spożycia kofeiny do mniej niż 200 miligramów dziennie nie powinno wpłynąć na zdolność zajścia w ciążę. To około jednej do dwóch filiżanek od 6 do 8 uncji kawy dziennie.

Diagnoza

Jeśli nie mogłeś zajść w ciążę w rozsądnym czasie, poproś lekarza o ocenę i leczenie niepłodności.

Testy płodności mogą obejmować:

• Testy owulacyjne. Domowy, dostępny bez recepty zestaw do przewidywania owulacji wykrywa wzrost poziomu hormonu luteinizującego (LH), który występuje przed owulacją. Badanie krwi na progesteron - hormon wytwarzany po owulacji - może również wykazać, że masz owulację. Można również sprawdzić poziom innych hormonów, takich jak prolaktyna.
• Hysterosalpingografia. Podczas histerosalpingografii (his-tur-o-sal-ping-GOG-ruh-fee) do macicy wstrzykuje się kontrast rentgenowski i wykonuje się zdjęcie rentgenowskie w celu wykrycia nieprawidłowości w jamie macicy. Test określa również, czy płyn wydostaje się z macicy i wylewa się z jajowodów. Jeśli zostaną znalezione nieprawidłowości, prawdopodobnie będziesz potrzebować dalszej oceny. U kilku kobiet sam test może poprawić płodność, prawdopodobnie poprzez wypłukanie i otwarcie jajowodów.
• Badanie rezerwy jajników. To badanie pomaga określić jakość i ilość jaj dostępnych do owulacji. Kobiety zagrożone wyczerpaniem jaj - w tym kobiety powyżej 35 roku życia - mogą mieć tę serię badań krwi i badań obrazowych.
• Inne testy hormonalne. Inne testy hormonalne sprawdzają poziom hormonów owulacyjnych, a także hormonów tarczycy i przysadki, które kontrolują procesy rozrodcze.
• Testy obrazowe. USG miednicy sprawdza chorobę macicy lub jajowodów. Czasami sonohysterogram, zwany także sonogramem z wlewem soli fizjologicznej, jest używany do zobaczenia szczegółów wewnątrz macicy, których nie można zobaczyć w zwykłym USG.

W zależności od sytuacji, rzadko badanie może obejmują:

• Inne testy obrazowania. W zależności od twoich objawów lekarz może zlecić histeroskopię w celu wykrycia choroby macicy lub jajowodów.
• Laparoskopia. Ta małoinwazyjna operacja polega na wykonaniu niewielkiego nacięcia poniżej pępka i włożeniu cienkiego urządzenia do oglądania jajowodów, jajników i macicy. Laparoskopia może wykryć endometriozę, blizny, blokady lub nieprawidłowości jajowodów oraz problemy z jajnikami i macicą.
• Badania genetyczne. Testy genetyczne pomagają ustalić, czy istnieje defekt genetyczny powodujący niepłodność.

Leczenie

Leczenie niepłodności zależy od przyczyny, wieku, długości okresu bezpłodności i osobistych preferencji. Ponieważ niepłodność jest złożonym zaburzeniem, leczenie wiąże się z dużym zaangażowaniem finansowym, fizycznym, psychologicznym i czasowym.

Chociaż niektóre kobiety potrzebują tylko jednej lub dwóch terapii, aby przywrócić płodność, możliwe jest, że będzie potrzebnych kilka różnych rodzajów leczenia .

Zabiegi mogą albo próbować przywrócić płodność za pomocą leków lub operacji, albo pomóc zajść w ciążę za pomocą zaawansowanych technik.

Przywracanie płodności: stymulowanie owulacji lekami na płodność

Leki na płodność regulują lub stymulują owulację. Leki na płodność są głównym sposobem leczenia kobiet, które są bezpłodne z powodu zaburzeń owulacji.

Leki na płodność na ogół działają jak naturalne hormony - hormon folikulotropowy (FSH) i hormon luteinizujący (LH) - wywołując owulację. Są również stosowane u kobiet, które owulują, aby spróbować stymulować lepsze jajo lub dodatkowe jajo lub jaja. Leki na płodność mogą obejmować:

• Cytrynian klomifenu. Cytrynian klomifenu jest przyjmowany doustnie i stymuluje owulację, powodując wydzielanie przez przysadkę mózgową większej ilości FSH i LH, co stymuluje wzrost pęcherzyka jajnikowego zawierającego komórkę jajową.
• Gonadotropiny. Zamiast stymulować przysadkę mózgową do uwalniania większej ilości hormonów, te wstrzyknięte leki bezpośrednio stymulują jajnik do produkcji wielu komórek jajowych. Leki gonadotropinowe obejmują ludzką gonadotropinę menopauzalną lub hMG (Menopur) i FSH (Gonal-F, Follistim AQ, Bravelle). Inna gonadotropina, ludzka gonadotropina kosmówkowa (Ovidrel, Pregnyl), jest używana do dojrzewania jaj i wyzwalania ich uwalniania w czasie owulacji. Istnieją obawy, że istnieje większe ryzyko poczęcia wielokrotności i przedwczesnego porodu w przypadku stosowania gonadotropin.
• Metformina. Metforminę stosuje się, gdy insulinooporność jest znaną lub podejrzewaną przyczyną niepłodności, zwykle u kobiet z rozpoznaniem PCOS. Metformina pomaga poprawić insulinooporność, co może zwiększyć prawdopodobieństwo owulacji.
• Letrozol. Letrozol (Femara) należy do klasy leków znanych jako inhibitory aromatazy i działa podobnie do klomifenu. Letrozol może wywoływać owulację. Jednak wpływ tego leku na wczesną ciążę nie jest jeszcze znany, więc nie jest stosowany do indukcji owulacji tak często jak inne.
• Bromokryptyna. Bromokryptyna (Cycloset), agonista dopaminy, może być stosowana, gdy problemy z owulacją są spowodowane nadmierną produkcją prolaktyny (hiperprolaktynemią) przez przysadkę mózgową.

Ryzyko związane z lekami na płodność

Stosowanie leków wspomagających płodność niesie ze sobą pewne ryzyko, takie jak:

• Ciąża mnoga. Leki doustne niosą ze sobą dość niskie ryzyko wielokrotności (mniej niż 10 procent), a przede wszystkim ryzyko bliźniąt. Twoje szanse wzrosną nawet o 30 procent dzięki lekom do wstrzykiwań. Wstrzykiwane leki wpływające na płodność również niosą ze sobą większe ryzyko wystąpienia trojaczków lub więcej (ciąż mnogich wyższego rzędu).

  Ogólnie rzecz biorąc, im więcej masz płodów, tym większe jest ryzyko przedwczesnego porodu, niskiej masy urodzeniowej i późniejszego rozwoju problemy. Czasami dostosowanie leków może zmniejszyć ryzyko wielokrotności, jeśli powstanie zbyt wiele pęcherzyków.

Zespół hiperstymulacji jajników (OHSS). Wstrzykiwanie leków na płodność w celu wywołania owulacji może powodować OHSS, który powoduje obrzęk i ból jajników. Oznaki i objawy zwykle ustępują bez leczenia i obejmują łagodny ból brzucha, wzdęcia, nudności, wymioty i biegunkę.

Jeśli jednak zajdziesz w ciążę, objawy mogą utrzymywać się przez kilka tygodni. Rzadko można rozwinąć cięższą postać OHSS, która może również powodować szybki przyrost masy ciała, powiększenie bolesnych jajników, płyn w jamie brzusznej i duszność.

Długotrwałe ryzyko nowotworów jajnika. Większość badań kobiet stosujących leki na płodność sugeruje, że istnieje niewielkie, jeśli w ogóle jakiekolwiek, długoterminowe ryzyko. Jednak kilka badań sugeruje, że kobiety przyjmujące leki wspomagające płodność przez 12 lub więcej miesięcy bez udanej ciąży mogą być narażone na zwiększone ryzyko wystąpienia guzów granicznych jajnika w późniejszym okresie życia.

Kobiety, które nigdy nie miały ciąży, mają zwiększone ryzyko guzy jajnika, więc może to być związane z podstawowym problemem, a nie z leczeniem. Ponieważ wskaźniki sukcesu są zwykle wyższe w pierwszych kilku cyklach leczenia, ponowna ocena stosowania leków co kilka miesięcy i skoncentrowanie się na terapiach, które przynoszą największe sukcesy, wydaje się właściwe.

Przywrócenie płodności: Chirurgia

Kilka zabiegów chirurgicznych może rozwiązać problemy lub w inny sposób poprawić płodność kobiet. Jednak chirurgiczne leczenie płodności jest obecnie rzadkością ze względu na sukces innych metod leczenia. Są to między innymi:

• Chirurgia laparoskopowa lub histeroskopowa. Te operacje mogą usunąć lub skorygować nieprawidłowości, aby zwiększyć szanse na zajście w ciążę. Chirurgia może obejmować skorygowanie nieprawidłowego kształtu macicy, usunięcie polipów endometrium i niektórych typów mięśniaków, które zniekształcają jamę macicy, lub usunięcie zrostów miednicy lub macicy.
• Operacje jajowodów. Jeśli jajowody są zablokowane lub wypełnione płynem (hydrosalpinx), lekarz może zalecić operację laparoskopową w celu usunięcia zrostów, rozszerzenia rurki lub utworzenia nowego otworu jajowodu. Ta operacja jest rzadka, ponieważ wskaźniki ciąż są zwykle lepsze w przypadku IVF. W przypadku hydrosalpinx usunięcie rurki (salpingektomia) lub zablokowanie rurki w pobliżu macicy może zwiększyć szanse na zajście w ciążę za pomocą IVF.

Wspomaganie reprodukcji

Najczęściej stosowane metody wspomagania rozrodu obejmują:

• Inseminacja domaciczna (IUI). Podczas IUI miliony zdrowych plemników są umieszczane w macicy tuż przed owulacją.
• Technologia wspomaganego rozrodu. Obejmuje to pobranie dojrzałych komórek jajowych od kobiety, zapłodnienie ich męską spermą w naczyniu w laboratorium, a następnie przeniesienie zarodków do macicy po zapłodnieniu. IVF to najskuteczniejsza technologia wspomaganego rozrodu. Cykl IVF trwa kilka tygodni i wymaga częstych badań krwi oraz codziennych zastrzyków hormonalnych.

Badania kliniczne

Radzenie sobie i wsparcie

Radzenie sobie z niepłodnością kobiet może być wyczerpujące fizycznie i emocjonalnie. Aby poradzić sobie z wzlotami i upadkami związanymi z badaniami i leczeniem niepłodności, rozważ następujące strategie:

• Bądź przygotowany. Niepewność testów i leczenia niepłodności może być trudna i stresująca. Poproś lekarza o wyjaśnienie kroków terapii, aby pomóc tobie i twojemu partnerowi w przygotowaniu. Zrozumienie tego procesu może pomóc zmniejszyć Twój niepokój.
• Szukaj wsparcia. Chociaż niepłodność może być głęboko osobistym problemem, skontaktuj się ze swoim partnerem, bliskimi członkami rodziny lub przyjaciółmi lub profesjonalistą w celu uzyskania wsparcia. Wiele internetowych grup wsparcia pozwala zachować anonimowość podczas omawiania problemów związanych z niepłodnością.
• Ćwicz i przestrzegaj zdrowej diety. Utrzymywanie umiarkowanej rutyny ćwiczeń i zdrowego odżywiania się może poprawić Twoje perspektywy i sprawić, że będziesz skupiony na życiu pomimo problemów z płodnością.
• Rozważ inne opcje. Określ alternatywy - adopcję, nasienie dawcy lub komórkę jajową, a nawet brak dzieci - jak najwcześniej w procesie leczenia niepłodności. Może to zmniejszyć niepokój podczas leczenia i rozczarowanie, jeśli nie dojdzie do poczęcia.

Przygotowanie do wizyty

Do oceny niepłodności prawdopodobnie udasz się do endokrynologa reprodukcyjnego - lekarz specjalizujący się w leczeniu zaburzeń uniemożliwiających zajście w ciążę. Twój lekarz prawdopodobnie zechce ocenić zarówno Ciebie, jak i Twojego partnera, aby zidentyfikować potencjalne przyczyny i sposoby leczenia niepłodności.

Co możesz zrobić

Aby przygotować się do wizyty:

• Notuj swoje cykle miesiączkowe i związane z nimi objawy przez kilka miesięcy. Zapisz w kalendarzu lub urządzeniu elektronicznym, kiedy miesiączka zaczyna się i kończy oraz jak wygląda śluz szyjki macicy. Zanotuj dni, w których Ty i Twój partner odbywaliście stosunek.
• Sporządź listę wszystkich przyjmowanych leków, witamin, ziół lub innych suplementów. Uwzględnij dawki i częstotliwość ich przyjmowania.
• Przynieś poprzednią dokumentację medyczną. Twój lekarz będzie chciał wiedzieć, jakie badania przeszedłeś i jakie zabiegi już wypróbowałeś.
• Weź ze sobą notebook lub urządzenie elektroniczne. Podczas wizyty możesz otrzymać wiele informacji, a zapamiętanie wszystkiego może być trudne.
• Zastanów się, jakie pytania zadasz. Najpierw wymień najważniejsze pytania, aby mieć pewność, że zostaną udzielone odpowiedzi.

Oto kilka podstawowych pytań, które należy zadać:

• Kiedy i jak często powinniśmy mieć stosunek płciowy jeśli mamy nadzieję zajść w ciążę?
• Czy są jakieś zmiany w stylu życia, które możemy wprowadzić, aby zwiększyć szanse zajścia w ciążę?
• Czy polecasz jakieś testy? Jeśli tak, jakiego rodzaju?
• Czy są dostępne leki, które mogą poprawić zdolność poczęcia?
• Jakie skutki uboczne mogą powodować te leki?
• Czy możesz wyjaśnić nasze szczegółowe informacje na temat możliwości leczenia?
• Jakie leczenie polecasz w naszej sytuacji?
• Jaki jest Twój wskaźnik skuteczności w pomaganiu parom w zajściu w ciążę?
• Czy masz jakieś broszury lub inne materiały drukowane, które możemy mieć?
• Jakie strony internetowe polecasz odwiedzić?

Nie wahaj się poprosić lekarza o powtórzenie informacji lub zadawanie pytań uzupełniających.

Czego możesz oczekiwać od lekarza

Niektóre potencjalne pytania lekarza lub inne problemy zdrowotne Opiekun może zapytać:

• Od jak dawna próbujesz zajść w ciążę?
• Jak często masz stosunek płciowy?
• Czy kiedykolwiek byłeś w ciąży? Jeśli tak, jaki był wynik tej ciąży?
• Czy miałaś jakieś operacje miednicy lub brzucha?
• Czy byłaś leczona z powodu schorzeń ginekologicznych?
• W jakim wieku zaczęłaś mieć miesiączki?
• Średnio, ile dni upływa między początkiem jednego cyklu miesiączkowego a początkiem następnego?
• Czy doświadczasz objawy przedmiesiączkowe, takie jak bolesność piersi, wzdęcia lub skurcze brzucha?