Enkopreza

Omówienie

Enkopreza (en-ko-PREE-sis), czasami nazywana nietrzymaniem stolca lub zabrudzeniem, to powtarzające się przechodzenie stolca (zwykle mimowolne) w ubranie. Zwykle dzieje się tak, gdy uderzony stolec gromadzi się w okrężnicy i odbytnicy: okrężnica staje się zbyt pełna, a płynny stolec wycieka wokół zatrzymanego stolca, plamiąc bieliznę. Ostatecznie zatrzymanie stolca może spowodować obrzęk (rozdęcie) jelit i utratę kontroli nad wypróżnianiem.

Enkopreza zwykle występuje po 4 roku życia, kiedy dziecko nauczyło się już korzystać z toalety. W większości przypadków zabrudzenie jest objawem przewlekłego zaparcia. Zdecydowanie rzadziej przebiega bez zaparć i może być wynikiem problemów emocjonalnych.

Enkopreza może być frustrująca dla rodziców i krępująca dla dziecka. Jednak przy cierpliwości i pozytywnym wzmocnieniu leczenie nietrzymania moczu jest zwykle skuteczne.

Objawy

Oznaki i objawy nietrzymania stolca mogą obejmować:

• Wyciek stolec lub płynny stolec na bieliźnie, który można pomylić z biegunką
• Zaparcia przy suchym, twardym stolcu
• Przejście dużego stolca, który zatyka lub prawie zatyka toaletę
• Unikanie wypróżnień
• Długie okresy między wypróżnieniami
• Brak apetytu
• Ból brzucha
• Problemy z moczeniem w ciągu dnia lub moczenie nocne (moczenie nocne)
• Powtarzające się infekcje pęcherza, zwykle u dziewcząt

Kiedy iść do lekarza

Zadzwoń do lekarza, jeśli Twoje dziecko jest już przeszkolone w korzystaniu z toalety i zaczyna doświadczać jednego lub więcej wymienionych powyżej objawów.

Przyczyny

Istnieje kilka przyczyn nietrzymania stolca, w tym zaparcia i problemy emocjonalne.

Zaparcia

Większość przypadków nietrzymania stolca nie dotyczy jest wynikiem przewlekłych zaparć. W przypadku zaparć stolec dziecka jest twardy, suchy i może powodować ból. W rezultacie dziecko unika chodzenia do toalety - pogarszając problem.

Im dłużej stolec pozostaje w okrężnicy, tym trudniej jest mu go wypchnąć. Okrężnica rozciąga się, ostatecznie wpływając na nerwy, które sygnalizują, kiedy nadszedł czas, aby pójść do toalety. Kiedy okrężnica staje się zbyt pełna, miękki lub płynny stolec może wyciekać wokół zatrzymanego stolca lub może wystąpić utrata kontroli nad wypróżnieniami.

Niektóre przyczyny zaparć to:

• Wstrzymywanie stołka ze względu na strach przed skorzystaniem z toalety (zwłaszcza poza domem) lub z powodu bolesności stolca
• Brak chęci przerywania zabawy lub innych czynności
• Jedzenie zbyt małej ilości błonnika
• Picie zbyt małej ilości płynów
• Picie zbyt dużej ilości mleka krowiego lub, rzadko, nietolerancja mleka krowiego - chociaż wyniki badań są sprzeczne w tych kwestiach

Problemy emocjonalne

Stres emocjonalny może wywołać nietrzymanie stolca. Dziecko może odczuwać stres z powodu:

• Przedwczesnego, trudnego lub wypełnionego konfliktami treningu korzystania z toalety
• Zmiany w życiu dziecka, takie jak zmiana diety, nauka korzystania z toalety, rozpoczęcie szkoły lub harmonogram zmian
• stresory emocjonalne, na przykład rozwód rodzica lub narodziny rodzeństwa

Czynniki ryzyka

Enkopreza jest częstsza u chłopców. Te czynniki ryzyka mogą zwiększać ryzyko wystąpienia enoprezy:

• Stosowanie leków, które mogą powodować zaparcia, takich jak leki tłumiące kaszel
• Zespół z deficytem uwagi / nadpobudliwością (ADHD)
• Zaburzenia ze spektrum autyzmu
• Lęk lub depresja

Powikłania

Dziecko z enoprezą może doświadczać szeregu emocji, w tym zażenowanie, frustracja, wstyd i złość. Jeśli Twoje dziecko jest dokuczane przez przyjaciół lub krytykowane lub karane przez dorosłych, może czuć się przygnębione lub mieć niską samoocenę.

Zapobieganie

Poniżej przedstawiono kilka strategii, które mogą pomóc w zapobieganiu Enkopreza i jej powikłania.

Unikaj zaparć

Pomóż dziecku uniknąć zaparć, stosując zbilansowaną dietę bogatą w błonnik i zachęcając je do picia wystarczającej ilości wody.

Dowiedz się o skutecznych technikach nauki korzystania z toalety

Zdobądź wiedzę na temat skutecznych technik nauki korzystania z toalety. Unikaj zbyt wczesnego rozpoczynania lub zbyt intensywnego stosowania metod. Poczekaj, aż Twoje dziecko będzie gotowe, a następnie użyj pozytywnego wzmocnienia i zachęty, aby zrobić postępy. Zapytaj swojego lekarza o materiały na temat nauki korzystania z toalety.

Wczesne leczenie nietrzymania stolca

Wczesne leczenie, w tym wskazówki od lekarza dziecka lub specjalisty zajmującego się zdrowiem psychicznym, może pomóc w zapobieganiu społecznym i emocjonalnym skutkom nietrzymania stolca. Regularne wizyty kontrolne u lekarza mogą pomóc zidentyfikować bieżące lub powtarzające się problemy, aby w razie potrzeby można było dostosować leczenie.

treść:

Diagnoza

Aby zdiagnozować nietrzymanie stolca, lekarz Twojego dziecka może:

• Przeprowadzić badanie fizykalne i omówić objawy, wypróżnienia i nawyki żywieniowe, aby wykluczyć fizyczne przyczyny zaparć lub zabrudzeń
• Wykonaj cyfrowe badanie odbytnicy, aby sprawdzić, czy stolec nie został dotknięty, wsuwając nasmarowany palec w rękawiczce do odbytu dziecka, jednocześnie naciskając na brzuch drugą ręką.
• Zaleca prześwietlenie jamy brzusznej, aby potwierdzić obecność dotkniętego stolca
• Zaproponuj ocenę psychologiczną, jeśli problemy emocjonalne przyczyniają się do objawów Twojego dziecka

Leczenie

Ogólnie rzecz biorąc, im wcześniej leczenie rozpoczyna się w przypadku nietrzymania stolca, tym lepiej. Pierwszym krokiem jest oczyszczenie okrężnicy z zatrzymanego, zatrzymanego stolca. Następnie leczenie koncentruje się na wspieraniu zdrowych wypróżnień. W niektórych przypadkach psychoterapia może być pomocnym uzupełnieniem leczenia.

Oczyszczanie okrężnicy z zatrzymanego stolca

Istnieje kilka metod oczyszczania okrężnicy i łagodzenia zaparć. Lekarz Twojego dziecka prawdopodobnie zaleci jedną lub więcej z następujących czynności:

• Niektóre środki przeczyszczające
• Czopki doodbytnicze
• Lewatywy

Lekarz twojego dziecka może zalecić ścisłą obserwację, aby sprawdzić postęp oczyszczania okrężnicy.

Zachęcanie do zdrowych wypróżnień

Po oczyszczeniu okrężnicy ważne jest, aby zachęcić dziecko ma regularne wypróżnienia. Lekarz twojego dziecka może zalecić:

• Zmiany w diecie obejmujące większą ilość błonnika i picie odpowiedniej ilości płynów
• Środki przeczyszczające, stopniowo odstawiane, gdy jelito powróci do normalnego funkcjonowania
• Szkolenie dziecka, aby szło do toalety tak szybko, jak to możliwe, gdy pojawi się potrzeba wypróżnienia
• Krótka próba zejścia z mleka krowiego lub sprawdzenia nietolerancji mleka krowiego, jeśli jest to wskazane

Modyfikacja zachowania

Lekarz dziecka lub specjalista ds. zdrowia psychicznego może omówić techniki nauczania dziecka regularnych wypróżnień. Nazywa się to czasami modyfikacją zachowania lub przekwalifikowaniem jelit.

Lekarz twojego dziecka może zalecić psychoterapię z lekarzem psychiatrycznym, jeśli nietrzymanie stolca może być związane z problemami emocjonalnymi. Psychoterapia może być również pomocna, jeśli Twoje dziecko odczuwa wstyd, poczucie winy, depresję lub niskie poczucie własnej wartości związane z nietrzymaniem moczu.

Styl życia i domowe sposoby

Unikaj lewatyw i środków przeczyszczających - w tym ziołowych lub produkty homeopatyczne - bez wcześniejszej rozmowy z lekarzem dziecka.

Po wyleczeniu dziecka z powodu nietrzymania stolca ważne jest, aby zachęcać do regularnych wypróżnień. Te wskazówki mogą pomóc:

• Skoncentruj się na błonniku. Nakarm swoje dziecko zbilansowaną dietą, która obejmuje dużo owoców, warzyw, produktów pełnoziarnistych i innych pokarmów bogatych w błonnik, które mogą pomóc w tworzeniu miękkich stolców.
• Zachęcaj dziecko do picia wody. Picie wystarczającej ilości wody pomaga zapobiegać twardnieniu stolca. Inne płyny mogą pomóc, ale uważaj na kalorie.
• Ogranicz mleko krowie, jeśli tak zaleci lekarz. W niektórych przypadkach mleko krowie może przyczyniać się do zaparć, ale produkty mleczne zawierają również ważne składniki odżywcze, dlatego zapytaj lekarza, ile nabiału potrzebuje Twoje dziecko każdego dnia.
• Umów się na korzystanie z toalety. Pozwól dziecku siedzieć w toalecie przez pięć do 10 minut o regularnych porach każdego dnia. Najlepiej robić to po posiłkach, ponieważ po jedzeniu jelito staje się bardziej aktywne. Chwal swoje dziecko za siadanie na toalecie zgodnie z prośbą i próby.
• Umieść podnóżek w pobliżu toalety. Może to sprawić, że Twoje dziecko będzie wygodniej, a zmiana pozycji jego nóg może wywierać większy nacisk na brzuch, ułatwiając wypróżnianie.
• Trzymaj się programu. Powrót do normalnego czucia i funkcji jelit oraz rozwój nowych nawyków może zająć miesiące. Trzymanie się programu może również zmniejszyć nawroty.
• Bądź zachęcający i pozytywny. Pomagając dziecku przezwyciężyć nietrzymanie stolca, bądź cierpliwy i stosuj pozytywne wzmocnienie. Nie obwiniaj, nie krytykuj ani nie karz swojego dziecka, jeśli ma wypadek. Zamiast tego zaoferuj swoją bezwarunkową miłość i wsparcie.

Przygotowanie do wizyty

Najprawdopodobniej najpierw przedstawisz swoje obawy lekarzowi dziecka. Może skierować Cię do lekarza specjalizującego się w zaburzeniach trawienia u dzieci (gastroenterolog dziecięcy) w razie potrzeby lub do specjalisty zdrowia psychicznego, jeśli Twoje dziecko jest zestresowane, bardzo zakłopotane, sfrustrowane lub wściekłe z powodu enoprezy.

Co możesz zrobić

Warto być przygotowanym na wizytę dziecka. Zapytaj, czy jest coś, co musisz zrobić z wyprzedzeniem, na przykład zmodyfikować dietę dziecka. Przed wizytą zrób listę:

• Objawy Twojego dziecka, w tym czas ich występowania
• Kluczowe informacje osobiste, takie jak duży stres lub ostatnie życie zmiany
• Wszystkie leki, w tym leki dostępne bez recepty oraz wszelkie witaminy, zioła i inne suplementy, które przyjmuje dziecko, oraz dawki.
• To, co dziecko je i pije na typowy dzień, w tym ilość i rodzaj produktów mlecznych, rodzaje pokarmów stałych oraz ilość wody i innych płynów
• Pytania, które należy zadać lekarzowi dziecka

Niektóre podstawowe pytania, które należy zadać lekarzowi, to:

• Jaka jest najbardziej prawdopodobna przyczyna objawów mojego dziecka?
• Czy są inne możliwe przyczyny tych objawów?
• Jakich testów potrzebuje moje dziecko? Czy te testy wymagają specjalnego przygotowania?
• Jak długo może trwać ten problem?
• Jakie terapie są dostępne i które polecasz?
• Jakie skutki uboczne można się spodziewać po tym leczeniu?
• Czy istnieją alternatywy dla podstawowego podejścia, które sugerujesz?
• Czy są jakieś zmiany w diecie, które mogą pomóc?
• Czy większa aktywność fizyczna pomogłaby mojemu dziecku?
• Czy są jakieś broszury lub inne materiały drukowane, które mogę mieć?
• Jakie strony internetowe polecasz?

Czego można oczekiwać od lekarza

Lekarz dziecka będzie miał do Ciebie pytania. Przygotuj się, aby na nie odpowiedzieć, aby zarezerwować czas na omówienie punktów, na których chcesz się skupić. Pytania mogą obejmować:

• Jak długo Twoje dziecko uczono korzystania z toalety?
• Czy Twoje dziecko miało jakieś problemy podczas nauki korzystania z toalety?
• Czy Twoje dziecko masz twarde, suche stolce, które czasami zatykają toaletę?
• Jak często Twoje dziecko ma stołek?
• Czy Twoje dziecko przyjmuje jakieś leki?
• Czy Twoje dziecko regularnie opiera się chęci skorzystania z toalety?
• Czy Twoje dziecko odczuwa bolesne wypróżnienia?
• Jak często zauważasz plamy lub odchody dziecka w bieliźnie?
• Czy zaszły jakieś znaczące zmiany w życiu Twojego dziecka? Na przykład, czy on lub ona założył nową szkołę, przeprowadził się do nowego miasta lub doświadczył śmierci lub rozwodu w rodzinie?
• Czy Twoje dziecko jest zakłopotane lub przygnębione tym stanem?
• Jak radziłeś sobie z tym problemem?
• Jeśli Twoje dziecko ma rodzeństwo, jakie było jego doświadczenie w nauce korzystania z toalety?