Dysleksja

Omówienie

Dysleksja to zaburzenie uczenia się, które wiąże się z trudnościami w czytaniu z powodu problemów z rozpoznawaniem dźwięków mowy i uczeniem się, jak odnoszą się one do liter i słów (dekodowanie). Nazywana również trudnościami w czytaniu, dysleksja wpływa na obszary mózgu przetwarzające język.

Osoby z dysleksją mają normalną inteligencję i zwykle mają normalne widzenie. Większość dzieci z dysleksją może odnieść sukces w szkole dzięki korepetycjom lub specjalistycznemu programowi edukacji. Wsparcie emocjonalne również odgrywa ważną rolę.

Chociaż nie ma lekarstwa na dysleksję, wczesna ocena i interwencja dają najlepsze wyniki. Czasami dysleksja pozostaje nierozpoznana przez lata i nie jest rozpoznawana aż do wieku dorosłego, ale nigdy nie jest za późno, aby szukać pomocy.

Objawy

Oznaki dysleksji mogą być trudne do rozpoznania, zanim dziecko przyjdzie szkoła, ale niektóre wczesne wskazówki mogą wskazywać na problem. Gdy Twoje dziecko osiągnie wiek szkolny, nauczyciel Twojego dziecka może być pierwszym, który zauważy problem. Stopień nasilenia jest różny, ale stan często ujawnia się, gdy dziecko zaczyna naukę czytania.

Przed szkołą

Oznaki, że małe dziecko może być zagrożone dysleksją, obejmują:

• Spóźnienie mówienie
• Powolne uczenie się nowych słów
• Problemy z poprawnym tworzeniem słów, takie jak odwracanie dźwięków w słowach lub mylące słowa, które brzmią podobnie
• Problemy z zapamiętywaniem lub nazywaniem liter, cyfr i kolory
• Trudności w nauce rymowanek lub rymowania

Wiek szkolny

Gdy dziecko jest w szkole, objawy i objawy dysleksji mogą stać się bardziej widoczne, w tym:

• Czytanie znacznie poniżej oczekiwanego poziomu dla wieku
• Problemy z przetwarzaniem i zrozumieniem tego, co słyszy
• Trudności ze znalezieniem odpowiedniego słowa lub formułowaniem odpowiedzi na pytania
• Problemy z zapamiętywaniem kolejności rzeczy
• Trudności w dostrzeganiu (i czasami słyszeniu) podobieństw i różnic w literach i słowach
• Niemożność wymówienia nieznanego słowa
• Trudność w pisowni
• Spędzanie niezwykle długiego czasu na wykonywaniu zadań, które obejmują czytanie lub pisanie
• Unikanie czynności wymagających czytania

Nastolatki i dorośli

​​Objawy dysleksji u nastolatków i dorosłych są podobne do tych u dzieci. Niektóre typowe oznaki i objawy dysleksji u nastolatków i dorosłych obejmują:

• Trudności w czytaniu, w tym czytanie na głos
• Powolne i pracochłonne czytanie i pisanie
• Problemy z pisownią
• Błędne wymawianie nazw lub słów albo problemy z pobieraniem słów
• Problemy ze zrozumieniem żartów lub wyrażeń, których znaczenie nie jest łatwo zrozumiałe na podstawie określonych słów (idiomów), na przykład bułka z masłem czyli łatwe
• Trudność w podsumowaniu historii
• Trudność w nauce języka obcego
• Trudność w zapamiętywaniu
• Trudność w rozwiązywaniu zadań matematycznych
Kiedy iść do lekarza

Chociaż większość dzieci jest gotowa do nauki czytania w przedszkolu lub pierwszej klasie, dzieci z dysleksją często nie są w stanie opanować podstaw czytania do tego czasu. Porozmawiaj z lekarzem, jeśli poziom czytania Twojego dziecka jest niższy od oczekiwanego dla jego wieku lub jeśli zauważysz inne oznaki dysleksji.

Kiedy dysleksja pozostaje nierozpoznana i nieleczona, trudności z czytaniem w dzieciństwie trwają aż do dorosłości.

Przyczyny

Dysleksja zwykle występuje w rodzinach. Wydaje się, że jest on powiązany z pewnymi genami, które wpływają na to, jak mózg przetwarza czytanie i język, a także z czynnikami ryzyka w środowisku.

Czynniki ryzyka

Czynniki ryzyka dysleksji obejmują:

• Rodzinna historia dysleksji lub innych trudności w uczeniu się
• Przedwczesny poród lub niska waga urodzeniowa
• Narażenie w czasie ciąży na nikotynę, narkotyki, alkohol lub infekcję, które mogą zmienić rozwój mózgu płodu
• Indywidualne różnice w częściach mózgu, które umożliwiają czytanie

Powikłania

Dysleksja może prowadzić do wielu problemy, w tym:

• Problemy z nauką. Ponieważ czytanie jest umiejętnością podstawową dla większości innych przedmiotów szkolnych, dziecko z dysleksją jest w gorszej sytuacji na większości lekcji i może mieć problemy z nadążaniem za rówieśnikami.
• Problemy społeczne. Nieleczona dysleksja może prowadzić do niskiego poczucia własnej wartości, problemów z zachowaniem, lęku, agresji i oddalenia od przyjaciół, rodziców i nauczycieli.
• Problemy u dorosłych. Niemożność czytania i rozumienia może uniemożliwić dziecku osiągnięcie swojego potencjału w miarę dorastania. Może to mieć długofalowe konsekwencje edukacyjne, społeczne i ekonomiczne.

Dzieci z dysleksją są narażone na zwiększone ryzyko wystąpienia zespołu nadpobudliwości psychoruchowej (ADHD) i odwrotnie. ADHD może powodować trudności w utrzymaniu uwagi, a także nadpobudliwość i impulsywne zachowania, co może utrudniać leczenie dysleksji.

treść:

Diagnoza

Nie ma jednego testu, który mógłby zdiagnozować dysleksję. Pod uwagę branych jest szereg czynników, takich jak:

• Rozwój dziecka, kwestie edukacyjne i historia choroby. Lekarz prawdopodobnie zada Ci pytania dotyczące tych dziedzin i zechce dowiedzieć się o wszelkich warunkach panujących w rodzinie, w tym o tym, czy któryś z członków rodziny ma trudności w uczeniu się.
• Życie domowe. Lekarz może poprosić o opis Twojej rodziny i życia domowego, w tym o to, kto mieszka w domu i czy są jakieś problemy w domu.
• Kwestionariusze. Lekarz może poprosić Twoje dziecko, członków rodziny lub nauczycieli o udzielenie odpowiedzi na pisemne pytania. Twoje dziecko może zostać poproszone o wykonanie testów określających umiejętności czytania i języka.
• Testy wzroku, słuchu i mózgu (neurologiczne). Mogą one pomóc ustalić, czy inne zaburzenie może powodować lub pogłębiać słabą zdolność czytania dziecka.
• Testy psychologiczne. Lekarz może zadać Tobie i Twojemu dziecku pytania, aby lepiej zrozumieć zdrowie psychiczne dziecka. Może to pomóc w ustaleniu, czy problemy społeczne, lęk lub depresja mogą ograniczać zdolności Twojego dziecka.
• Testowanie czytania i innych umiejętności akademickich. Twoje dziecko może przejść zestaw testów edukacyjnych i poddać proces i jakość umiejętności czytania przeanalizowanym przez eksperta w dziedzinie czytania.

Leczenie

Nie ma znanego sposobu na poprawienie leżąca u podstaw nieprawidłowość mózgu, która powoduje dysleksję - dysleksja jest problemem na całe życie. Jednak wczesne wykrycie i ocena w celu określenia konkretnych potrzeb i odpowiedniego leczenia mogą poprawić sukces.

Techniki edukacyjne

Dysleksja jest leczona przy użyciu specjalnych metod i technik edukacyjnych, a im szybciej rozpocznie się interwencja, lepiej. Testy psychologiczne pomogą nauczycielom Twojego dziecka opracować odpowiedni program nauczania.

Nauczyciele mogą używać technik obejmujących słuch, wzrok i dotyk, aby poprawić umiejętności czytania. Pomaganie dziecku w używaniu kilku zmysłów w nauce - na przykład słuchanie nagranej lekcji i śledzenie palcem kształtu używanych liter i wypowiadanych słów - może pomóc w przetwarzaniu informacji.

Leczenie koncentruje się na pomaganie dziecku:

• Naucz się rozpoznawać i używać najmniejszych dźwięków składających się na słowa (fonemy)
• Zrozum, że litery i ciągi liter reprezentują te dźwięki i słowa (akustyka )
• Zrozum, co czyta
• Czytaj na głos, aby zwiększyć dokładność czytania, szybkość i ekspresję (płynność)
• Zbuduj słownictwo rozpoznawanych i rozumianych słów

W przypadku wielu dzieci z dysleksją pomocne mogą być sesje korepetycji ze specjalistą od czytania. Jeśli Twoje dziecko ma poważne trudności w czytaniu, korepetycje mogą być częstsze, a postępy mogą być wolniejsze.

Indywidualny plan edukacji

W Stanach Zjednoczonych szkoły mają prawny obowiązek podjąć kroki, aby pomóc dzieciom, u których zdiagnozowano dysleksję, w ich problemach z nauką. Porozmawiaj z nauczycielem dziecka o zorganizowaniu spotkania, aby stworzyć ustrukturyzowany, pisemny plan, który nakreśli potrzeby Twojego dziecka i w jaki sposób szkoła pomoże mu odnieść sukces. Nazywa się to Indywidualnym Planem Edukacji (IEP).

Wczesne leczenie

Dzieci z dysleksją, które otrzymują dodatkową pomoc w przedszkolu lub pierwszej klasie, często poprawiają swoje umiejętności czytania na tyle, aby odnieść sukces w szkole podstawowej i liceum.

Dzieci, które otrzymają pomoc dopiero w późniejszych klasach, mogą mieć większe trudności z opanowaniem umiejętności potrzebnych do dobrego czytania. Prawdopodobnie pozostają w tyle pod względem akademickim i mogą nigdy nie nadrobić zaległości. Dziecko z ciężką dysleksją może nigdy nie mieć łatwego czasu podczas czytania, ale może nauczyć się umiejętności, które poprawią czytanie i opracować strategie poprawiające wyniki w szkole i jakość życia.

Co rodzice mogą zrobić

Odgrywasz kluczową rolę w pomaganiu dziecku w osiągnięciu sukcesu. Wykonaj następujące kroki:

• Rozwiąż problem wcześnie. Jeśli podejrzewasz, że Twoje dziecko ma dysleksję, porozmawiaj z lekarzem dziecka. Wczesna interwencja może poprawić sukces.
• Czytaj dziecku na głos. Najlepiej, jeśli zaczniesz, gdy Twoje dziecko będzie miało 6 miesięcy lub nawet młodsze. Spróbuj słuchać nagranych książek z dzieckiem. Kiedy Twoje dziecko osiągnie odpowiedni wiek, przeczytajcie razem historie, gdy dziecko je usłyszy.
• Pracuj ze szkołą swojego dziecka. Porozmawiaj z nauczycielem Twojego dziecka o tym, jak szkoła pomoże mu odnieść sukces. Jesteś najlepszym obrońcą swojego dziecka.
• Zachęcaj do czytania. Aby poprawić umiejętności czytania, dziecko musi ćwiczyć czytanie. Zachęcaj dziecko do czytania.
• Daj przykład czytania. Wyznacz codziennie czas na przeczytanie czegoś własnego, podczas gdy Twoje dziecko czyta - to daje przykład i wspiera Twoje dziecko. Pokaż dziecku, że czytanie może być przyjemne.

Co mogą zrobić dorośli z dysleksją

Sukces w zatrudnieniu może być trudny dla dorosłych zmagających się z dysleksją. Aby pomóc osiągnąć swoje cele:

• Poproś o ocenę i pomoc instruktażową w czytaniu i pisaniu, niezależnie od swojego wieku
• Poproś pracodawcę lub instytucję akademicką o dodatkowe szkolenie i rozsądne udogodnienia zgodnie z Ustawą o niepełnosprawnościach Amerykanów

Problemy w nauce niekoniecznie oznaczają, że osoba z dysleksją nie może odnieść sukcesu. Zdolni uczniowie z dysleksją mogą odnosić duże sukcesy, mając odpowiednie zasoby. Wiele osób z dysleksją jest kreatywnych i bystrych oraz może mieć talent do matematyki, nauk ścisłych lub sztuk pięknych. Niektórzy mają nawet udane kariery pisarskie.

Radzenie sobie i wsparcie

Wsparcie emocjonalne i możliwości osiągania sukcesów w zajęciach, które nie wymagają czytania, są ważne dla dzieci z dysleksją. Jeśli Twoje dziecko ma dysleksję:

• Okaż mu wsparcie. Trudności w nauce czytania mogą wpłynąć na samoocenę Twojego dziecka. Wyraź swoją miłość i wsparcie. Zachęcaj dziecko, chwaląc jego talenty i mocne strony.
• Porozmawiaj z dzieckiem. Wyjaśnij dziecku, czym jest dysleksja i że nie jest to osobista porażka. Im lepiej Twoje dziecko to zrozumie, tym lepiej będzie w stanie radzić sobie z trudnościami w uczeniu się.
• Podejmij kroki, aby pomóc dziecku uczyć się w domu. Zapewnij dziecku czyste, ciche i zorganizowane miejsce do nauki i wyznacz czas na naukę. Upewnij się też, że Twoje dziecko odpoczywa i regularnie spożywa zdrowe posiłki.
• Ogranicz czas spędzany przed ekranem. Ograniczaj codziennie czas przed ekranem elektronicznym i wykorzystaj dodatkowy czas na ćwiczenie czytania.
• Pozostań w kontakcie z nauczycielami dziecka. Często rozmawiaj z nauczycielami, aby upewnić się, że Twoje dziecko jest w stanie nadążyć. W razie potrzeby upewnij się, że dostanie dodatkowy czas na testy wymagające czytania. Zapytaj nauczyciela, czy pomogłoby to Twojemu dziecku nagrać lekcje dnia i odtworzyć je później.
• Dołącz do grupy wsparcia. Może to pomóc w utrzymaniu kontaktu z rodzicami, których dzieci mają podobne trudności w uczeniu się. Grupy wsparcia mogą zapewnić przydatne informacje i wsparcie emocjonalne. Zapytaj swojego lekarza lub specjalisty od czytania dziecka, czy w Twojej okolicy są jakieś grupy wsparcia.

Przygotowanie do wizyty

Możesz najpierw poruszyć swoje obawy na temat pediatra lub lekarz rodzinny. Aby upewnić się, że inny problem nie jest przyczyną trudności Twojego dziecka z czytaniem, lekarz może skierować Twoje dziecko do:

• Specjalisty, np. Okulisty (okulisty)
• Pracownik służby zdrowia przeszkolony w zakresie oceny słuchu (audiolog)
• Lekarz specjalizujący się w chorobach mózgu i układu nerwowego (neurolog)
• Lekarz specjalizujący się w ośrodkowym układzie nerwowym i zachowaniu ( neuropsycholog)
• Lekarz specjalizujący się w zdolnościach rozwojowych i zachowaniu dzieci (pediatra zajmujący się rozwojem i zachowaniem)

Jeśli to możliwe, możesz poprosić członka rodziny lub przyjaciela o w celu uzyskania wsparcia i pomocy w zapamiętaniu informacji.

Oto kilka informacji, które pomogą Ci przygotować się do wizyty:

Co możesz zrobić

Przed wizytą należy lista:

• Wszelkie objawy, których doświadcza Twoje dziecko oraz wiek, w którym objawy zostały zauważone, w tym wszelkie objawy, które mogą się wydawać niezwiązane z powodem wizyty
• Kluczowe dane osobowe, w tym wszelkie poważne stresy lub ostatnie zmiany w życiu
• Wszelkie leki, witaminy, zioła lub inne suplementy, które przyjmuje Twoje dziecko, w tym dawki
• Pytania, które należy zadać lekarzowi, aby jak najlepiej wykorzystać wizytę

Pytania, które należy zadać lekarzowi, mogą obejmować:

• Jak myślisz, co jest przyczyną trudności mojego dziecka z czytaniem i rozumieniem?
• Czy istnieją inne diagnozy, które mogą być związane z dysleksją lub z nią mylone?
• Jakie rodzaje testów potrzeba dziecka?
• Czy moje dziecko powinno zgłosić się do specjalisty?
• Jak leczy się dysleksję?
• Jak szybko będziemy widzieć postępy?
• Czy inni członkowie rodziny również powinni być badani na dysleksję?
• Jakie źródła pomocy lub wsparcia polecasz?
• Czy są jakieś broszury lub inne materiały drukowane, które mogę mieć? Czy możesz polecić jakieś strony internetowe?
• Czy są jakieś lokalne zasoby edukacyjne dotyczące dysleksji?

Podczas wizyty możesz zadać inne pytania.

Czego można oczekiwać od lekarza

Twój lekarz prawdopodobnie zada Ci kilka pytań. Przygotuj się, aby na nie odpowiedzieć, aby zarezerwować czas na omówienie punktów, na których chcesz się skupić. Twój lekarz może zapytać:

• Kiedy po raz pierwszy zauważyłeś, że Twoje dziecko ma problemy z czytaniem? Czy nauczyciel zwrócił na to Twoją uwagę?
• Jak Twoje dziecko radzi sobie w nauce w klasie?
• W jakim wieku Twoje dziecko zaczęło mówić?
• Czy próbowałeś jakichkolwiek interwencji w czytaniu? Jeśli tak, to które?
• Czy zauważyłeś jakieś problemy z zachowaniem lub trudności społeczne, które podejrzewasz, że mogą być związane z trudnościami dziecka z czytaniem?
• Czy Twoje dziecko miało problemy ze wzrokiem? li>