Przykurcz Dupuytrena

Omówienie

Przykurcz Dupuytrena (du-pwe-TRANZ) to deformacja dłoni, która zwykle rozwija się przez lata. Stan wpływa na warstwę tkanki znajdującą się pod skórą dłoni. Pod skórą tworzą się węzły tkanki - ostatecznie tworząc gruby sznur, który może wyciągnąć jeden lub więcej palców do pozycji zgiętej.

Zaatakowanych palców nie można całkowicie wyprostować, co może komplikować codzienne czynności, takie jak umieszczanie ręce w kieszeniach, zakładanie rękawiczek lub uścisk dłoni.

Przykurcz Dupuytrena dotyczy głównie dwóch palców najbardziej oddalonych od kciuka i występuje najczęściej u starszych mężczyzn pochodzenia północnoeuropejskiego. Dostępnych jest wiele metod leczenia, które spowalniają postęp przykurczu Dupuytrena i łagodzą objawy.

Objawy

Przykurcz Dupuytrena zwykle postępuje powoli, przez lata. Stan zwykle zaczyna się od zgrubienia skóry na dłoni. W miarę postępu skóra na dłoni może wydawać się pomarszczona lub wgłębiona. Na dłoni może uformować się twarda grudka tkanki. Ten guzek może być wrażliwy na dotyk, ale zwykle nie jest bolesny.

W późniejszych stadiach przykurczu Dupuytrena pod skórą dłoni tworzą się struny tkanki, które mogą sięgać aż do palców. Kiedy te struny zaciskają się, twoje palce mogą zostać pociągnięte w kierunku dłoni, czasem mocno.

Najczęściej dotyczy to dwóch palców najbardziej oddalonych od kciuka, chociaż może to również dotyczyć palca środkowego. Rzadko dotyczy to kciuka i palca wskazującego. Przykurcz Dupuytrena może wystąpić w obu dłoniach, chociaż jedna ręka jest zwykle bardziej dotkliwa.

Przyczyny

Lekarze nie wiedzą, co powoduje przykurcz Dupuytrena. Nie ma dowodów na to, że urazy dłoni lub zawody, które wiążą się z wibracjami rąk, powodują ten stan.

Czynniki ryzyka

Uważa się, że wiele czynników zwiększa ryzyko choroby, w tym:

• Wiek. Przykurcz Dupuytrena występuje najczęściej po 50 roku życia.
• Seks. Mężczyźni są bardziej podatni na rozwój Dupuytrena i mają cięższe przykurcze niż kobiety.
• Pochodzenie. Osoby pochodzenia północnoeuropejskiego są bardziej narażone na tę chorobę.
• Historia rodziny. Przykurcz Dupuytrena często występuje w rodzinie.
• Używanie tytoniu i alkoholu. Palenie wiąże się ze zwiększonym ryzykiem przykurczu Dupuytrena, być może z powodu mikroskopijnych zmian w naczyniach krwionośnych spowodowanych paleniem. Spożycie alkoholu jest również związane z Dupuytrenem.
• Cukrzyca. Zgłaszano, że osoby z cukrzycą mają zwiększone ryzyko przykurczu Dupuytrena.

Powikłania

Przykurcz Dupuytrena może utrudniać wykonywanie pewnych funkcji ręką. Ponieważ zwykle nie dotyczy to kciuka i palca wskazującego, wiele osób nie ma wielu niedogodności lub niepełnosprawności z drobnymi czynnościami motorycznymi, takimi jak pisanie. Jednak wraz z postępem przykurczu Dupuytrena może to ograniczać zdolność do pełnego otwarcia dłoni, uchwycenia dużych przedmiotów lub umieszczenia dłoni w wąskich miejscach.

Diagnoza

W większości przypadków lekarze mogą zdiagnozować przykurcz Dupuytrena na podstawie wyglądu i dotyku dłoni. Inne testy są rzadko konieczne.

Twój lekarz porówna Twoje ręce i sprawdzi, czy nie marszczą się na skórze dłoni. Będzie również naciskać na części dłoni i palców, aby sprawdzić, czy nie ma wzmocnionych węzłów lub pasm tkanki.

Twój lekarz może również sprawdzić, czy możesz położyć dłoń płasko na blacie lub innym miejscu. powierzchnia. Niemożność pełnego spłaszczenia palców wskazuje, że masz przykurcz Dupuytrena.

Leczenie

Jeśli choroba postępuje powoli, nie powoduje bólu i ma niewielki wpływ na zdolność używania rąk do codziennych zadań, możesz nie potrzebować leczenia. Zamiast tego możesz poczekać i zobaczyć, czy przykurcz Dupuytrena postępuje. Możesz zechcieć śledzić progresję za pomocą testu stołowego, który możesz wykonać samodzielnie.

Leczenie polega na usunięciu lub zerwaniu sznurów, które ciągną palce w kierunku dłoni. Można to zrobić na kilka sposobów. Wybór procedury zależy od nasilenia objawów i innych problemów zdrowotnych, które możesz mieć.

Igła

Ta technika wykorzystuje igłę wprowadzoną przez skórę do nakłucia i złamania sznurek tkanki kurczący się palec. Przykurcze często się powtarzają, ale zabieg można powtórzyć.

Główną zaletą techniki igłowania jest brak nacięcia, można to zrobić na kilku palcach jednocześnie i zwykle niewiele jest fizjoterapii. potrzebne później. Główną wadą jest to, że nie można go używać w niektórych miejscach palca, ponieważ może to spowodować uszkodzenie nerwu lub ścięgna.

Zastrzyki z enzymem

Wstrzyknięcie pewnego rodzaju enzymu w napięty pasmo w dłoni może go zmiękczyć i osłabić - umożliwiając lekarzowi później manipulowanie ręką w celu złamania pępowiny i wyprostowania palców. FDA zatwierdziła do tego celu kolagenazę Clostridium histolyticum (Xiaflex). Zalety i wady wstrzykiwania enzymu są podobne do igłowania. Zastrzyki enzymatyczne nie są oferowane we wszystkich placówkach medycznych.

Chirurgia

Inną opcją dla osób z zaawansowaną chorobą, ograniczoną funkcją i postępującą chorobą jest chirurgiczne usunięcie tkanki z dłoni dotkniętej choroba. Główną zaletą operacji jest to, że powoduje ona pełniejsze i trwalsze uwalnianie niż to zapewniane przez igłę lub metody enzymatyczne. Główną wadą jest to, że fizjoterapia jest zwykle potrzebna po operacji, a powrót do zdrowia może potrwać dłużej.

W niektórych ciężkich przypadkach, zwłaszcza jeśli operacja nie rozwiązała problemu, chirurdzy usuwają całą tkankę, która może być dotknięta przez przykurcz Dupuytrena, w tym przyczepioną skórę. W takich przypadkach potrzebny jest przeszczep skóry, aby zakryć otwartą ranę. Ta operacja jest najbardziej inwazyjną opcją i ma najdłuższy czas rekonwalescencji. Ludzie zwykle wymagają miesięcy intensywnej fizykoterapii.

Styl życia i domowe sposoby

Jeśli masz łagodny przykurcz Dupuytrena, możesz chronić swoje ręce:

• Unikanie ciasnego trzymania narzędzi poprzez zabudowanie uchwytów izolacją rury lub taśmą amortyzującą
• Używanie rękawic z grubą wyściółką podczas ciężkich zadań związanych z chwytaniem

Jednak twój stan mogą utrzymywać się lub nasilać pomimo tych środków ostrożności.

Przygotowanie do wizyty

Chociaż możesz najpierw zwrócić uwagę lekarza rodzinnego na objawy, może on skierować Cię do lekarza rodzinnego. chirurg ortopeda.

Co możesz zrobić

Przed wizytą możesz sporządzić listę zawierającą odpowiedzi na następujące pytania:

• Czy masz rodzinną historię tego problemu?
• Jakich terapii próbowałeś? Czy pomogli?
• Jakie leki i suplementy bierzesz regularnie?

Czego możesz oczekiwać od swojego lekarza

Twój lekarz może zapytać o kilka następujące pytania:

• Kiedy zaczęły się twoje objawy?
• Czy nasilały się?
• Czy boli Cię ręka?
• W jaki sposób przykurcz wpływa na Twoje codzienne zadania?