Depresja (duże zaburzenie depresyjne)

Omówienie

Depresja to zaburzenie nastroju, które powoduje utrzymujące się uczucie smutku i utratę zainteresowania. Nazywany również dużym zaburzeniem depresyjnym lub depresją kliniczną, wpływa na to, jak się czujesz, myślisz i zachowujesz, i może prowadzić do różnych problemów emocjonalnych i fizycznych. Możesz mieć problemy z wykonywaniem zwykłych codziennych czynności, a czasami możesz czuć, że życie nie jest warte życia.

Depresja to coś więcej niż tylko napad smutku, depresja nie jest słabością i nie możesz po prostu się z tego wyrwać. Depresja może wymagać długotrwałego leczenia. Ale nie zniechęcaj się. Większość osób z depresją czuje się lepiej dzięki lekom, psychoterapii lub obu.

Objawy

Chociaż depresja może wystąpić tylko raz w życiu, zazwyczaj ma ona wiele epizodów. Podczas tych epizodów objawy występują przez większość dnia, prawie codziennie i mogą obejmować:

• Uczucie smutku, płaczu, pustki lub beznadziejności
• Wybuchy złości, drażliwość lub frustracja , nawet w drobnych sprawach
• Utrata zainteresowania lub przyjemności w większości lub we wszystkich zwykłych czynnościach, takich jak seks, hobby lub sport
• Zaburzenia snu, w tym bezsenność lub zbyt długi sen
• Zmęczenie i brak energii, więc nawet małe zadania wymagają dodatkowego wysiłku
• Zmniejszony apetyt i utrata masy ciała lub zwiększone pragnienie jedzenia i zwiększenie masy ciała
• Niepokój, pobudzenie lub niepokój
• Spowolnione myślenie, mówienie lub ruchy ciała
• Poczucie bezwartościowości lub winy, skupianie się na przeszłych niepowodzeniach lub obwinianiu siebie
• Kłopoty z myśleniem, koncentracją, podejmowaniem decyzji i zapamiętywaniem rzeczy
• Częste lub nawracające myśli o śmierci, myśli samobójcze, próby samobójcze lub samobójstwo
• Nie. zwykłe problemy fizyczne, takie jak bóle pleców lub głowy

Dla wielu osób z depresją objawy są zwykle na tyle poważne, że powodują zauważalne problemy w codziennych czynnościach, takich jak praca, szkoła, działania społeczne lub relacje z innymi osobami. Niektóre osoby mogą czuć się ogólnie nieszczęśliwe lub nieszczęśliwe, nie wiedząc dokładnie, dlaczego.

Objawy depresji u dzieci i nastolatków

Typowe objawy depresji u dzieci i młodzieży są podobne do tych występujących u dorosłych, ale mogą być pewne różnice.

• U młodszych dzieci objawy depresji mogą obejmować smutek, drażliwość, przywiązanie, zmartwienie, bóle, odmowę chodzenia do szkoły lub niedowagę.
• U nastolatków objawy mogą obejmować smutek, drażliwość, negatywne i bezwartościowe uczucie, złość, słabe wyniki lub słabą frekwencję w szkole, poczucie niezrozumienia i skrajnej wrażliwości, zażywanie narkotyków rekreacyjnych lub alkoholu, nadmierne jedzenie lub spanie, szkoda, utrata zainteresowania zwykłymi czynnościami i unikanie interakcji społecznych.

Objawy depresji u osób starszych

Depresja nie jest normalną częścią starzenia się i nigdy nie należy lekceważyć. Niestety u osób starszych depresja często pozostaje nierozpoznana i nieleczona, a osoby starsze mogą niechętnie szukać pomocy. U osób starszych objawy depresji mogą być inne lub mniej oczywiste, takie jak:

• Problemy z pamięcią lub zmiany osobowości
• Fizyczne bóle lub ból
• Zmęczenie , utrata apetytu, problemy ze snem lub utrata zainteresowania seksem - niespowodowane stanem chorobowym lub lekami
• Często wolą zostać w domu, niż wychodzić na spotkania towarzyskie lub robić nowe rzeczy.
• Myśli lub uczucia samobójcze, szczególnie u starszych mężczyzn

Kiedy iść do lekarza

Jeśli czujesz się przygnębiony, umów się na wizytę u lekarza lub do zdrowia psychicznego profesjonalny tak szybko, jak to możliwe. Jeśli nie masz ochoty na leczenie, porozmawiaj z przyjacielem lub ukochaną osobą, dowolnym pracownikiem służby zdrowia, przywódcą wiary lub kimś innym, komu ufasz.

Kiedy uzyskać pomoc w nagłych wypadkach

Jeśli uważasz, że możesz zrobić sobie krzywdę lub próbować popełnić samobójstwo, natychmiast zadzwoń pod numer 911 lub lokalny numer alarmowy.

Weź również pod uwagę te opcje, jeśli masz myśli samobójcze:

• Zadzwoń do swojego lekarza lub specjalisty ds. Zdrowia psychicznego.
• Zadzwoń pod numer infolinii dla samobójców - w USA zadzwoń do National Suicide Prevention Lifeline pod numerem 1-800-273-TALK (1-800-273-8255). Użyj tego samego numeru i naciśnij 1, aby przejść do Veterans Crisis Line.
• Skontaktuj się z bliskim przyjacielem lub ukochaną osobą.
• Skontaktuj się z duchownym, przywódcą duchowym lub kimś innym w swojej wierze społeczności.

Jeśli masz ukochaną osobę, której grozi samobójstwo lub która podjął próbę samobójczą, upewnij się, że ktoś z nią przebywa. Zadzwoń pod numer 911 lub lokalny numer alarmowy. Lub, jeśli uważasz, że możesz to zrobić bezpiecznie, zabierz osobę do najbliższej szpitalnej izby przyjęć.

Przyczyny

Nie wiadomo dokładnie, co powoduje depresję. Podobnie jak w przypadku wielu zaburzeń psychicznych, w grę może wchodzić wiele różnych czynników, takich jak:

• Różnice biologiczne. Wydaje się, że osoby z depresją mają fizyczne zmiany w mózgu. Znaczenie tych zmian jest nadal niepewne, ale może ostatecznie pomóc w zidentyfikowaniu przyczyn.
• Chemia mózgu. Neuroprzekaźniki to naturalnie występujące w mózgu substancje chemiczne, które prawdopodobnie odgrywają rolę w depresji. Niedawne badania wskazują, że zmiany w funkcji i działaniu tych neuroprzekaźników oraz ich interakcji z obwodami nerwowymi zaangażowanymi w utrzymanie stabilności nastroju mogą odgrywać znaczącą rolę w depresji i jej leczeniu.
• Hormony. Zmiany w równowadze hormonów w organizmie mogą powodować lub wywoływać depresję. Zmiany hormonalne mogą powodować ciążę i tygodnie lub miesiące po porodzie (po porodzie) oraz problemy z tarczycą, menopauzą lub szeregiem innych chorób.
• Cechy dziedziczne. Depresja występuje częściej u osób, których krewni również cierpią na tę chorobę. Naukowcy próbują znaleźć geny, które mogą być zaangażowane w wywoływanie depresji.

Czynniki ryzyka

Depresja często zaczyna się u nastolatków, w wieku 20 lub 30 lat, ale może się zdarzyć w wieku w każdym wieku. U większej liczby kobiet niż mężczyzn diagnozuje się depresję, ale może to częściowo wynikać z faktu, że kobiety częściej szukają leczenia.

Czynniki, które wydają się zwiększać ryzyko wystąpienia lub wywołania depresji, obejmują:

• Pewne cechy osobowości, takie jak niska samoocena i bycie zbyt zależnym, samokrytycznym lub pesymistycznym
• Traumatyczne lub stresujące wydarzenia, takie jak przemoc fizyczna lub seksualna, śmierć lub utrata ukochana osoba, trudny związek lub problemy finansowe
• Krewni z historią depresji, choroby afektywnej dwubiegunowej, alkoholizmu lub samobójstwa
• Bycie lesbijką, gejem, osobą biseksualną lub transpłciową lub posiadającą różnice w rozwoju narządów płciowych, które nie są wyraźnie męskie ani żeńskie (interseksualne) w sytuacji, w której nie ma wsparcia
• Historia innych zaburzeń psychicznych, takich jak zaburzenia lękowe, zaburzenia odżywiania lub zespół stresu pourazowego
• Nadużywanie alkoholu lub odurzanie narkotyków
• Poważne lub choroby przewlekłe, w tym rak, udar, przewlekły ból lub choroba serca
• Niektóre leki, takie jak niektóre leki na nadciśnienie lub środki nasenne (przed odstawieniem jakiegokolwiek leku należy skonsultować się z lekarzem).

Powikłania

Depresja to poważne zaburzenie, które może mieć straszne skutki dla Ciebie i Twojej rodziny. Depresja często się pogarsza, jeśli nie jest leczona, co powoduje problemy emocjonalne, behawioralne i zdrowotne, które wpływają na każdą dziedzinę twojego życia.

Przykłady powikłań związanych z depresją obejmują:

• Nadwaga lub otyłość, które mogą prowadzić do chorób serca i cukrzycy
• Ból lub choroby fizyczne
• Nadużywanie alkoholu lub narkotyków
• Lęk, panika lub problemy społeczne fobia
• Konflikty rodzinne, trudności w związkach oraz problemy w pracy lub szkole
• Izolacja społeczna
• Uczucia samobójcze, próby samobójcze lub samobójstwo
• Samobójstwo - okaleczenie, takie jak cięcie
• przedwczesna śmierć z powodu schorzeń

Zapobieganie

Nie ma pewnego sposobu na zapobieganie depresji. Jednak te strategie mogą pomóc.

• Podejmij kroki, aby kontrolować stres, zwiększyć swoją odporność i zwiększyć poczucie własnej wartości.
• Dotrzyj do rodziny i przyjaciół, szczególnie w w czasach kryzysu, aby pomóc Ci przetrwać trudne okresy.
• Podejmij leczenie przy najwcześniejszych oznakach problemu, aby zapobiec pogorszeniu się depresji.
• Rozważ skorzystanie z długoterminowego leczenia podtrzymującego, które pomoże zapobiec nawrotowi objawów.

Diagnoza

Twój lekarz może ustalić rozpoznanie depresji na podstawie on:

• Egzamin fizyczny. Twój lekarz może przeprowadzić badanie fizykalne i zadać pytania dotyczące Twojego zdrowia. W niektórych przypadkach depresja może mieć związek z podstawowym problemem zdrowotnym.
• Testy laboratoryjne. Na przykład lekarz może wykonać badanie krwi zwane pełną morfologią krwi lub zbadać tarczycę, aby upewnić się, że działa ona prawidłowo.
• Ocena psychiatryczna. Twój specjalista ds. Zdrowia psychicznego zapyta o objawy, myśli, uczucia i wzorce zachowań. Możesz zostać poproszony o wypełnienie kwestionariusza, aby pomóc odpowiedzieć na te pytania.
• DSM-5. Twój specjalista ds. Zdrowia psychicznego może zastosować kryteria depresji wymienione w Podręczniku diagnostycznym i statystycznym zaburzeń psychicznych (DSM-5), opublikowanym przez Amerykańskie Towarzystwo Psychiatryczne.

Rodzaje depresji

Objawy spowodowane dużą depresją mogą się różnić w zależności od osoby. Aby wyjaśnić rodzaj depresji, lekarz może dodać jeden lub więcej specyfikacji. Specyfikator oznacza, że ​​masz depresję z określonymi cechami, takimi jak:

• Stres lękowy - depresja z niezwykłym niepokojem lub niepokój o możliwe zdarzenia lub utrata kontroli
• Cechy mieszane - jednoczesna depresja i mania, która obejmuje podwyższoną samoocenę, zbyt dużo mówienia i zwiększoną energię
• Cechy melancholijne - ciężka depresja z brakiem reakcji na coś, co dawało przyjemność i związana z porannym budzeniem się, pogorszeniem nastroju rano, duże zmiany apetytu i poczucie winy, pobudzenie lub ospałość
• Nietypowe cechy - depresja, która obejmuje zdolność do chwilowego dodawania otuchy przez szczęśliwe wydarzenia, zwiększony apetyt, nadmierna potrzeba snu, wrażliwość na odrzucenie i uczucie ciężkości w rękach lub nogach
• Cechy psychotyczne - depresja, której towarzyszą urojenia lub halucynacje, które mogą wiązać się z nieadekwatnością osobistą lub innymi negatywnymi motywami
• Cata tonia - depresja obejmująca aktywność ruchową, która obejmuje niekontrolowane i bezcelowe ruchy lub stałą i nieelastyczną postawę
• Początek okołoporodowy - depresja występująca w czasie ciąży lub w tygodniach lub miesiącach po porodzie (po porodzie)
• Sezonowość - depresja związana ze zmianami pór roku i zmniejszoną ekspozycją na światło słoneczne

Inne zaburzenia, które powodują objawy depresji

Kilka innych zaburzeń, takich jak te poniżej, obejmuje depresja jako objaw. Ważne jest, aby uzyskać dokładną diagnozę, aby uzyskać odpowiednie leczenie.

• Zaburzenia afektywne dwubiegunowe typu I i II. Te zaburzenia nastroju obejmują wahania nastroju, od wzlotów (manii) do spadków (depresja). Czasami trudno jest odróżnić chorobę afektywną dwubiegunową od depresji.
• Cyklotymia. Cyklotymia (sy-kloe-THIE-mik) obejmuje wzloty i upadki, które są łagodniejsze niż zaburzenia afektywne dwubiegunowe.
• Zaburzenie zaburzające regulację nastroju. To zaburzenie nastroju u dzieci obejmuje przewlekłą i silną drażliwość oraz złość z częstymi skrajnymi wybuchami gniewu. To zaburzenie zwykle rozwija się w depresję lub zaburzenie lękowe w wieku nastoletnim lub w wieku dorosłym.
• Trwała depresja. Czasami nazywana dystymią (dis-THIE-me-uh), jest to mniej dotkliwa, ale bardziej przewlekła forma depresji. Chociaż zwykle nie powoduje ona niepełnosprawności, uporczywe zaburzenie depresyjne może uniemożliwić Ci normalne funkcjonowanie w codziennej rutynie i życie pełnią życia.
• Przedmiesiączkowe zaburzenie dysforyczne. Obejmuje to objawy depresji związane ze zmianami hormonalnymi, które rozpoczynają się tydzień wcześniej i ustępują w ciągu kilku dni po rozpoczęciu miesiączki i ustępują po zakończeniu miesiączki lub znikają.
• Inne zaburzenia depresyjne. Obejmuje to depresję spowodowaną używaniem narkotyków rekreacyjnych, niektórych przepisanych leków lub innych schorzeń.

Leczenie

Leki i psychoterapia są skuteczne u większości osób z depresją. Twój lekarz pierwszego kontaktu lub psychiatra może przepisać leki łagodzące objawy. Jednak wiele osób z depresją skorzysta również na wizycie u psychiatry, psychologa lub innego specjalisty zajmującego się zdrowiem psychicznym.

Jeśli cierpisz na ciężką depresję, możesz potrzebować pobytu w szpitalu lub leczenia ambulatoryjnego program do czasu poprawy objawów.

Przyjrzyjmy się bliżej możliwościom leczenia depresji.

Leki

Dostępnych jest wiele rodzajów leków przeciwdepresyjnych, w tym wymienione poniżej. Pamiętaj, aby omówić możliwe poważne skutki uboczne z lekarzem lub farmaceutą.

• Selektywne inhibitory wychwytu zwrotnego serotoniny (SSRI). Lekarze często zaczynają od przepisywania SSRI. Leki te są uważane za bezpieczniejsze i generalnie powodują mniej uciążliwych skutków ubocznych niż inne rodzaje leków przeciwdepresyjnych. SSRI obejmują citalopram (Celexa), escitalopram (Lexapro), fluoksetynę (Prozac), paroksetynę (Paxil, Pexeva), sertralinę (Zoloft) i wilazodon (Viibryd).
• Inhibitory wychwytu zwrotnego serotoniny i noradrenaliny (SNRI). Przykłady SNRI obejmują duloksetynę (Cymbalta), wenlafaksynę (Effexor XR), desvenlafaksynę (Pristiq, Khedezla) i lewomilnacipran (Fetzima).
• Nietypowe leki przeciwdepresyjne. Te leki nie pasują idealnie do żadnej z innych kategorii leków przeciwdepresyjnych. Są to bupropion (Wellbutrin XL, Wellbutrin SR, Aplenzin, Forfivo XL), mirtazapina (Remeron), nefazodon, trazodon i wortioksetyna (Trintellix).
• Trójpierścieniowe leki przeciwdepresyjne. Leki te - takie jak imipramina (Tofranil), nortryptylina (Pamelor), amitryptylina, doksepina, trimipramina (Surmontil), dezypramina (Norpramin) i protryptylina (Vivactil) - mogą być bardzo skuteczne, ale mają tendencję do wywoływania poważniejszych skutków ubocznych niż nowsze leki przeciwdepresyjne. Tak więc leki trójcykliczne generalnie nie są przepisywane, chyba że najpierw wypróbowałeś SSRI bez poprawy.
• Inhibitory monoaminooksydazy (IMAO). IMAO - takie jak tranylcypromina (Parnate), fenelzyna (Nardil) i izokarboksazyd (Marplan) - mogą być przepisywane, zazwyczaj gdy inne leki nie zadziałały, ponieważ mogą powodować poważne skutki uboczne. Używanie IMAO wymaga ścisłej diety ze względu na niebezpieczne (lub nawet śmiertelne) interakcje z żywnością - taką jak niektóre sery, marynaty i wina - oraz niektórymi lekami i suplementami ziołowymi. Selegilina (Emsam), nowszy IMAO, który przykleja się do skóry w postaci plastra, może powodować mniej skutków ubocznych niż inne IMAO. Te leki nie mogą być łączone z SSRI.
• Inne leki. Do leków przeciwdepresyjnych można dodawać inne leki, aby wzmocnić działanie przeciwdepresyjne. Twój lekarz może zalecić połączenie dwóch leków przeciwdepresyjnych lub dodanie leków, takich jak stabilizatory nastroju lub leki przeciwpsychotyczne. Do krótkotrwałego stosowania można również dodać leki przeciwlękowe i pobudzające.

Znalezienie odpowiedniego leku

Jeśli członek rodziny dobrze zareagował na lek przeciwdepresyjny, może być takim, który może ci pomóc. Lub może być konieczne wypróbowanie kilku leków lub kombinacji leków, zanim znajdziesz taki, który działa. Wymaga to cierpliwości, ponieważ niektóre leki potrzebują kilku tygodni lub dłużej, aby w pełni działać, a skutki uboczne złagodzić, gdy organizm się dostosowuje.

Dziedziczne cechy odgrywają rolę w tym, jak leki przeciwdepresyjne wpływają na Ciebie. W niektórych przypadkach, jeśli są dostępne, wyniki testów genetycznych (wykonanych na podstawie badania krwi lub wymazu z policzka) mogą dostarczyć wskazówek dotyczących reakcji organizmu na określony lek przeciwdepresyjny. Jednak inne zmienne oprócz genetyki mogą wpływać na twoją reakcję na lek.

Ryzyko związane z nagłym odstawieniem leku

Nie przerywaj przyjmowania leku przeciwdepresyjnego bez uprzedniej konsultacji z lekarzem. Leki przeciwdepresyjne nie są uważane za uzależniające, ale czasami może wystąpić uzależnienie fizyczne (inne niż uzależnienie).

Nagłe przerwanie leczenia lub pominięcie kilku dawek może powodować objawy przypominające odstawienie, a nagłe rzucenie palenia może spowodować nagłe pogorszenie depresji. Pracuj z lekarzem, aby stopniowo i bezpiecznie zmniejszać dawkę.

Leki przeciwdepresyjne a ciąża

Jeśli jesteś w ciąży lub karmisz piersią, niektóre leki przeciwdepresyjne mogą stanowić zwiększone zagrożenie dla zdrowia nienarodzonego dziecka dziecko lub dziecko karmiące. Porozmawiaj z lekarzem, jeśli zajdziesz w ciążę lub planujesz zajść w ciążę.

Leki przeciwdepresyjne i zwiększone ryzyko samobójstwa

Większość leków przeciwdepresyjnych jest ogólnie bezpieczna, ale Food and Drug Administration (FDA ) wymaga, aby wszystkie leki przeciwdepresyjne posiadały ostrzeżenie z czarnej skrzynki, najostrzejsze ostrzeżenie dla recept. W niektórych przypadkach dzieci, nastolatki i młodzi dorośli poniżej 25 roku życia mogą mieć nasilone myśli lub zachowania samobójcze podczas przyjmowania leków przeciwdepresyjnych, zwłaszcza w ciągu pierwszych kilku tygodni po rozpoczęciu lub po zmianie dawki.

Każdy, kto przyjmuje leki przeciwdepresyjne należy uważnie obserwować lek przeciwdepresyjny pod kątem nasilenia się depresji lub nietypowych zachowań, zwłaszcza podczas rozpoczynania nowego leczenia lub zmiany dawkowania. Jeśli Ty lub ktoś, kogo znasz, ma myśli samobójcze podczas przyjmowania leku przeciwdepresyjnego, natychmiast skontaktuj się z lekarzem lub uzyskaj pomoc w nagłych wypadkach.

Należy pamiętać, że leki przeciwdepresyjne są bardziej skłonne do zmniejszenia ryzyka samobójstwa na dłuższą metę poprzez poprawę nastroju.

Psychoterapia

Psychoterapia to ogólny termin na leczenie depresji poprzez rozmowę o swoim stanie i problemach z lekarzem psychiatrycznym. Psychoterapia jest również znana jako terapia rozmowa lub terapia psychologiczna.

W przypadku depresji skuteczne mogą być różne rodzaje psychoterapii, takie jak terapia poznawczo-behawioralna lub terapia interpersonalna. Twój specjalista od zdrowia psychicznego może również zalecić inne rodzaje terapii. Psychoterapia może Ci pomóc:

• Dostosować się do kryzysu lub innej bieżącej trudności
• Zidentyfikować negatywne przekonania i zachowania i zastąpić je zdrowymi, pozytywnymi
• Badaj relacje i doświadczenia oraz rozwijaj pozytywne interakcje z innymi.
• Znajdź lepsze sposoby radzenia sobie i rozwiązywania problemów
• Zidentyfikuj problemy, które przyczyniają się do depresji i zmień zachowania, które ją pogarszają
• Odzyskaj poczucie satysfakcji i kontroli w swoim życiu oraz pomóż złagodzić objawy depresji, takie jak beznadziejność i złość
• Naucz się wyznaczać realistyczne cele swojego życia
• Rozwijaj umiejętność tolerować i akceptować cierpienie za pomocą zdrowszych zachowań

Alternatywne formy terapii

Formaty terapii depresji jako alternatywy dla bezpośrednich sesji w gabinecie są dostępne i mogą być skuteczna opcja dla niektórych osób. Terapia może być prowadzona, na przykład, jako program komputerowy, poprzez sesje online lub przy użyciu filmów lub zeszytów ćwiczeń. Programy mogą być prowadzone przez terapeutę lub być częściowo lub całkowicie niezależne.

Zanim wybierzesz jedną z tych opcji, przedyskutuj te formaty z terapeutą, aby określić, czy mogą być dla Ciebie pomocne. Zapytaj również swojego terapeutę, czy może polecić zaufane źródło lub program. Niektóre mogą nie być objęte ubezpieczeniem, a nie wszyscy programiści i terapeuci internetowi mają odpowiednie poświadczenia lub szkolenia.

Smartfony i tablety, które oferują mobilne aplikacje zdrowotne, takie jak wsparcie i ogólna edukacja na temat depresji, nie są zamiast wizyty u lekarza lub terapeuty.

Leczenie szpitalne i stacjonarne

U niektórych osób depresja jest tak ciężka, że ​​konieczny jest pobyt w szpitalu. Może to być konieczne, jeśli nie możesz odpowiednio o siebie zadbać lub gdy grozi Ci bezpośrednie niebezpieczeństwo wyrządzenia krzywdy sobie lub komuś innemu. Leczenie psychiatryczne w szpitalu może pomóc zachować spokój i bezpieczeństwo do czasu poprawy nastroju.

Częściowa hospitalizacja lub dzienne programy leczenia mogą również pomóc niektórym osobom. Programy te zapewniają ambulatoryjne wsparcie i porady potrzebne do opanowania objawów.

Inne opcje leczenia

W przypadku niektórych osób można zasugerować inne procedury, czasami nazywane terapiami stymulacji mózgu:

• Terapia elektrowstrząsami (ECT). Podczas ECT prądy elektryczne są przepuszczane przez mózg, aby wpływać na funkcję i działanie neuroprzekaźników w mózgu i łagodzić depresję. ECT jest zwykle stosowane w przypadku osób, u których leki nie poprawiają się, nie mogą przyjmować leków przeciwdepresyjnych z powodów zdrowotnych lub są w grupie wysokiego ryzyka samobójstwa.
• Przezczaszkowa stymulacja magnetyczna (TMS). TMS może być opcją dla osób, które nie zareagowały na leki przeciwdepresyjne. Podczas TMS cewka terapeutyczna umieszczona na skórze głowy wysyła krótkie impulsy magnetyczne, aby stymulować komórki nerwowe w mózgu, które biorą udział w regulacji nastroju i depresji.

Badania kliniczne

Styl życia i domowe sposoby

Ogólnie depresja nie jest zaburzeniem, które można leczyć samodzielnie. Ale oprócz profesjonalnego leczenia pomocne mogą być te kroki samoopieki:

• Trzymaj się planu leczenia. Nie pomijaj sesji psychoterapeutycznych ani wizyt. Nawet jeśli czujesz się dobrze, nie pomijaj leków. Jeśli przestaniesz, objawy depresji mogą powrócić, a także mogą wystąpić objawy podobne do odstawienia. Pamiętaj, że lepsze samopoczucie zajmie trochę czasu.
• Dowiedz się więcej o depresji. Edukacja na temat twojego stanu może cię wzmocnić i zmotywować do trzymania się planu leczenia. Zachęcaj swoją rodzinę, aby nauczyła się o depresji, aby pomóc jej zrozumieć i wspierać Cię.
• Zwróć uwagę na znaki ostrzegawcze. Porozmawiaj z lekarzem lub terapeutą, aby dowiedzieć się, co może wywołać objawy depresji. Zrób plan, aby wiedzieć, co zrobić, jeśli objawy się nasilą. Skontaktuj się z lekarzem lub terapeutą, jeśli zauważysz jakiekolwiek zmiany w objawach lub samopoczuciu. Poproś krewnych lub przyjaciół o pomoc w wypatrywaniu znaków ostrzegawczych.
• Unikaj alkoholu i narkotyków rekreacyjnych. Może się wydawać, że alkohol lub narkotyki zmniejszają objawy depresji, ale na dłuższą metę generalnie pogarszają objawy i utrudniają leczenie. Porozmawiaj ze swoim lekarzem lub terapeutą, jeśli potrzebujesz pomocy przy używaniu alkoholu lub innych substancji.
• Dbaj o siebie. Jedz zdrowo, bądź aktywny fizycznie i dużo śpij. Weź pod uwagę spacery, bieganie, pływanie, pracę w ogrodzie lub inną aktywność, którą lubisz. Dobry sen jest ważny zarówno dla dobrego samopoczucia fizycznego, jak i psychicznego. Jeśli masz problemy ze snem, porozmawiaj ze swoim lekarzem o tym, co możesz zrobić.

Medycyna alternatywna

Medycyna alternatywna polega na stosowaniu niekonwencjonalnego podejścia zamiast medycyny konwencjonalnej. Medycyna komplementarna to niekonwencjonalne podejście stosowane wraz z medycyną konwencjonalną - czasami nazywane medycyną integracyjną.

Upewnij się, że rozumiesz ryzyko, a także możliwe korzyści, jeśli zdecydujesz się na terapię alternatywną lub uzupełniającą. Nie zastępuj konwencjonalnego leczenia lub psychoterapii medycyną alternatywną. Jeśli chodzi o depresję, alternatywne metody leczenia nie zastępują opieki medycznej.

Suplementy

Przykłady suplementów, które są czasami stosowane w leczeniu depresji:

• Św. Dziurawiec. Chociaż ten ziołowy suplement nie jest zatwierdzony przez Food and Drug Administration (FDA) do leczenia depresji w USA, może być pomocny w łagodnej lub umiarkowanej depresji. Ale jeśli zdecydujesz się go użyć, bądź ostrożny - dziurawiec może wpływać na wiele leków, takich jak leki nasercowe, leki rozrzedzające krew, pigułki antykoncepcyjne, chemioterapia, leki na HIV / AIDS i leki zapobiegające odrzuceniu narządu po przeszczep. Unikaj też przyjmowania ziela dziurawca podczas przyjmowania leków przeciwdepresyjnych, ponieważ połączenie to może powodować poważne skutki uboczne.
• SAMe. Wymawiane sam-E, ten suplement diety jest syntetyczną formą substancji chemicznej naturalnie występującej w organizmie. Nazwa jest skrótem od S-adenozylometioniny (es-uh-den-o-sul-muh-THIE-o-neen). SAMe nie jest zatwierdzone przez FDA do leczenia depresji w USA.Może być pomocne, ale potrzebne są dalsze badania. SAM-e może wywoływać manię u osób z chorobą afektywną dwubiegunową.
• Kwasy tłuszczowe omega-3. Te zdrowe tłuszcze znajdują się w rybach zimnowodnych, siemieniu lnianym, oleju lnianym, orzechach włoskich i niektórych innych produktach spożywczych. Suplementy Omega-3 są badane pod kątem możliwego leczenia depresji. Chociaż suplementy omega-3 są ogólnie uważane za ogólnie bezpieczne, w dużych dawkach mogą wchodzić w interakcje z innymi lekami. Potrzebne są dalsze badania, aby ustalić, czy spożywanie żywności zawierającej kwasy tłuszczowe omega-3 może pomóc złagodzić depresję.

Produkty żywieniowe i dietetyczne nie są monitorowane przez FDA w taki sam sposób, jak leki. Nie zawsze możesz mieć pewność, co otrzymujesz i czy jest to bezpieczne. Ponadto, ponieważ niektóre zioła i suplementy diety mogą kolidować z lekami na receptę lub powodować niebezpieczne interakcje, przed przyjęciem jakichkolwiek suplementów należy porozmawiać z lekarzem lub farmaceutą.

Połączenia umysł-ciało

Praktycy medycyny integracyjnej wierzysz, że umysł i ciało muszą być w harmonii, abyś był zdrowy. Przykłady technik umysł-ciało, które mogą być pomocne w przypadku depresji:

• Akupunktura
• Techniki relaksacyjne, takie jak joga czy tai chi
• Medytacja
• Zdjęcia z przewodnikiem
• Masaż
• Terapia muzyczna lub plastyczna
• Duchowość
• Ćwiczenia aerobowe

Poleganie wyłącznie na tych terapiach zazwyczaj nie wystarcza do leczenia depresji. Mogą być pomocne, gdy są stosowane jako dodatek do leków i psychoterapii.

Radzenie sobie i wsparcie

Porozmawiaj ze swoim lekarzem lub terapeutą o poprawie umiejętności radzenia sobie i wypróbuj następujące wskazówki:

• Uprość sobie życie. Jeśli to możliwe, ograniczaj zobowiązania i wyznacz sobie rozsądne cele. Pozwól sobie robić mniej, gdy czujesz się przygnębiony.
• Pisz w dzienniku. Dzienniki, jako część leczenia, mogą poprawić nastrój, umożliwiając wyrażanie bólu, złości, strachu lub innych emocji.
• Przeczytaj renomowane książki samopomocy i strony internetowe. Twój lekarz lub terapeuta może polecić książki lub strony internetowe do przeczytania.
• Znajdź pomocne grupy. Wiele organizacji, takich jak National Alliance on Mental Illness (NAMI) oraz Depression and Bipolar Support Alliance, oferują edukację, grupy wsparcia, poradnictwo i inne zasoby pomagające w walce z depresją. Programy pomocy dla pracowników i grupy religijne mogą również oferować pomoc w przypadku problemów ze zdrowiem psychicznym.
• Nie izoluj się. Staraj się uczestniczyć w zajęciach towarzyskich i regularnie spotykaj się z rodziną lub przyjaciółmi. Grupy wsparcia dla osób z depresją mogą pomóc Ci nawiązać kontakt z innymi osobami stojącymi przed podobnymi wyzwaniami i podzielić się doświadczeniami.
• Dowiedz się, jak się zrelaksować i radzić sobie ze stresem. Przykłady obejmują medytację, progresywną relaksację mięśni, jogę i tai chi.
• Zorganizuj swój czas. Zaplanuj swój dzień. Może się okazać, że pomocne może być sporządzenie listy codziennych zadań, używanie karteczek samoprzylepnych jako przypomnień lub planowanie w celu zachowania porządku.
• Nie podejmuj ważnych decyzji, gdy jesteś na dole. Unikaj podejmowania decyzji, gdy czujesz się przygnębiony, ponieważ możesz nie myśleć jasno.

Przygotowanie do wizyty

Możesz spotkać się z lekarzem pierwszego kontaktu lub Twój lekarz może skierować Cię do specjalisty zdrowia psychicznego. Oto kilka informacji, które pomogą Ci przygotować się na spotkanie.

Co możesz zrobić

Przed wizytą zrób listę:

• Wszelkie objawy, które wystąpiły, w tym te, które mogą wydawać się niezwiązane z powodem wizyty
• Kluczowe kwestie osobiste informacje, w tym wszelkie poważne stresy lub ostatnie zmiany w życiu.
• Wszystkie przyjmowane leki, witaminy i inne suplementy, w tym ich dawki.
• Pytania, które należy zadać lekarzowi lub psychiatrowi

Jeśli to możliwe, weź ze sobą członka rodziny lub przyjaciela, aby pomógł Ci zapamiętać wszystkie informacje podane podczas wizyty.

Oto kilka podstawowych pytań, które należy zadać lekarzowi:

• Czy depresja jest najbardziej prawdopodobną przyczyną moich objawów?
• Jakie są inne możliwe przyczyny moich objawów?
• Jakie rodzaje testów będę potrzebować?
• Jakie leczenie będzie dla mnie najlepsze?
• Jakie są alternatywy dla podstawowego podejścia, które sugerujesz?
• Mam te inne zdrowie warunki. Jak najlepiej zarządzać nimi razem?
• Czy są jakieś ograniczenia, których muszę przestrzegać?
• Czy powinienem udać się do psychiatry lub innego specjalisty zdrowia psychicznego?
• Jakie są główne skutki uboczne leków, które zalecasz?
• Czy istnieje ogólna alternatywa dla przepisywanego leku?
• Czy są jakieś broszury lub inne materiały drukowane, które Mogę mieć? Jakie strony internetowe polecasz?

Nie wahaj się zadawać innych pytań podczas wizyty.

Czego możesz oczekiwać od swojego lekarza.

Twój lekarz prawdopodobnie zada kilka pytań. Przygotuj się, aby na nie odpowiedzieć, aby zarezerwować czas na omówienie punktów, na których chcesz się skupić. Twój lekarz może zapytać:

• Kiedy Ty lub Twoi bliscy po raz pierwszy zauważyliście objawy depresji?
• Od jak dawna odczuwacie depresję? Czy na ogół zawsze czujesz się przygnębiony, czy też twój nastrój się zmienia?
• Czy Twój nastrój zmienia się z obniżenia do intensywnego szczęścia (euforii) i pełnego energii?
• Czy kiedykolwiek masz myśli samobójcze, gdy czujesz się przygnębiony?
• Czy objawy zakłócają Twoje codzienne życie lub relacje?
• Czy masz krewnych z depresją lub innymi zaburzeniami nastroju?
• Jakie masz inne problemy ze zdrowiem psychicznym lub fizycznym?
• Czy pijesz alkohol lub używasz narkotyków rekreacyjnie?
• Ile śpisz w nocy? Czy zmienia się z czasem?
• Co wydaje się poprawiać objawy?
• Co, jeśli w ogóle, pogarsza objawy?