Zakażenie wirusem cytomegalii (CMV)

Omówienie

Cytomegalowirus (CMV) jest powszechnym wirusem. Po zainfekowaniu organizm zachowuje wirusa na całe życie. Większość ludzi nie wie, że ma CMV, ponieważ rzadko powoduje ona problemy u zdrowych ludzi.

Jeśli jesteś w ciąży lub masz osłabiony układ odpornościowy, CMV jest powodem do niepokoju. Kobiety, u których rozwinie się aktywna infekcja CMV w czasie ciąży, mogą przekazać wirusa swoim dzieciom, u których mogą wystąpić objawy. Dla osób z osłabionym układem odpornościowym, zwłaszcza tych, które przeszły przeszczep narządu, komórki macierzystej lub szpiku kostnego, zakażenie CMV może być śmiertelne.

CMV przenosi się z człowieka na człowieka poprzez płyny ustrojowe, takie jak krew, ślina, mocz, nasienie i mleko matki. Nie ma lekarstwa, ale istnieją leki, które mogą pomóc w leczeniu objawów.

Objawy

Większość zdrowych ludzi zakażonych CMV może nie odczuwać żadnych objawów. Niektórzy doświadczają niewielkich objawów. Osoby, które są bardziej narażone na objawy przedmiotowe i podmiotowe CMV to:

• Noworodki zakażone CMV przed urodzeniem (wrodzona CMV).
• Niemowlęta zakażone podczas porodu lub krótko po nim (CMV okołoporodowa). Ta grupa obejmuje dzieci zakażone mlekiem matki.
• Osoby z osłabionym układem odpornościowym, na przykład osoby, które przeszły przeszczep narządu, szpiku kostnego lub komórek macierzystych, lub osoby zakażone wirusem HIV.

Niemowlęta

Większość dzieci z wrodzoną CMV wydaje się zdrowa po urodzeniu.

U kilku dzieci z wrodzoną CMV, które po urodzeniu wyglądają na zdrowe, z czasem pojawiają się objawy - czasami nie przez miesiące lub lata po urodzeniu. Najczęstsze z tych późnych objawów to utrata słuchu i opóźnienie rozwoju. U niewielkiej liczby dzieci mogą również wystąpić problemy ze wzrokiem.

Następujące oznaki i objawy są częstsze u niemowląt z wrodzoną CMV i które są chore po urodzeniu:

• Wcześniak poród
• Niska waga urodzeniowa
• Żółta skóra i oczy (żółtaczka)
• Powiększona i słabo funkcjonująca wątroba
• Fioletowe plamy na skórze lub wysypka lub oba
• Nienormalnie mała głowa (mikroencefalia)
• Powiększona śledziona
• Zapalenie płuc
• Drgawki

Osoby z osłabioną odpornością

Jeśli Twój układ odpornościowy jest osłabiony, możesz doświadczyć poważnych problemów, które wpływają na Twoje:

• Oczy
• Płuca
• Wątroba
• Przełyk
• Żołądek
• Jelita
• Mózg

Zdrowy dorośli

Większość osób zarażonych wirusem CMV, które są poza tym zdrowe, doświadcza niewielkich, jeśli w ogóle, objawów. Podczas pierwszej infekcji niektórzy dorośli mogą mieć objawy podobne do mononukleozy zakaźnej, w tym:

• Zmęczenie
• Gorączka
• Ból gardła
• Bóle mięśni

Kiedy iść do lekarza

Do lekarza, jeśli:

• Masz osłabiony układ odpornościowy i ponownie występują objawy zakażenia CMV. Dla osób, które mają osłabiony układ odpornościowy, zakażenie CMV może być poważne lub nawet śmiertelne. Wydaje się, że najbardziej zagrożone są osoby, które przeszły przeszczep komórek macierzystych lub narządów.
• W czasie ciąży zachorujesz na chorobę podobną do mononukleozy.

Jeśli masz CMV, ale poza tym jesteś zdrowy i cierpisz na łagodną, ​​uogólnioną chorobę, możesz być w okresie reaktywacji. Samoopieka, taka jak dużo odpoczynku, powinna wystarczyć Twojemu organizmowi do opanowania infekcji.

Kiedy Twoje dziecko powinno iść do lekarza

Jeśli wiesz, że zostałeś zarażony CMV w czasie ciąży, poinformuj o tym lekarza dziecka. Lekarz prawdopodobnie oceni Twoje dziecko pod kątem problemów ze słuchem lub wzrokiem.

Przyczyny

CMV jest związana z wirusami wywołującymi ospę wietrzną, opryszczkę pospolitą i mononukleozę. CMV może przechodzić przez okresy, w których jest uśpiony, a następnie reaktywuje. Jeśli jesteś zdrowy, CMV pozostaje głównie w stanie uśpienia.

Kiedy wirus jest aktywny w twoim ciele, możesz przekazać go innym ludziom. Wirus rozprzestrzenia się poprzez płyny ustrojowe - w tym krew, mocz, ślinę, mleko matki, łzy, nasienie i wydzieliny pochwowe. Przypadkowy kontakt nie przenosi wirusa CMV.

Sposoby przenoszenia wirusa obejmują:

• Dotykanie oczu lub wnętrza nosa lub ust po kontakcie z płyny ustrojowe osoby zakażonej.
• Kontakt seksualny z osobą zakażoną.
• Mleko matki zakażonej.
• Narząd, szpik kostny lub komórka macierzysta przeszczepy lub transfuzje krwi.
• Narodziny. Zarażona matka może przekazać wirusa dziecku przed porodem lub w jego trakcie. Ryzyko przeniesienia wirusa na dziecko jest większe, jeśli po raz pierwszy zarażasz się w czasie ciąży.

Czynniki ryzyka

CMV jest szeroko rozpowszechnionym i powszechnym wirusem, który może zarazić prawie każdego.

Powikłania

Powikłania zakażenia CMV różnią się w zależności od ogólnego stanu zdrowia i czasu zakażenia.

Zdrowi dorośli

W rzadkich przypadkach CMV powoduje mononukleozę u zdrowego dorosłego. Inne rzadkie powikłania u zdrowych osób dorosłych obejmują problemy z układem pokarmowym, wątrobą, mózgiem i układem nerwowym.

Osoby z osłabioną odpornością

Powikłania zakażenia CMV mogą obejmować:

• Utrata wzroku z powodu zapalenia warstwy wrażliwej na światło oka (zapalenie siatkówki)
• Problemy z układem pokarmowym, w tym zapalenie okrężnicy (zapalenie okrężnicy), przełyku (zapalenie przełyku) i wątroby (zapalenie wątroby)
• Problemy z układem nerwowym, w tym zapalenie mózgu (zapalenie mózgu)

Niemowlęta z wrodzonym CMV

Niemowlę, którego matka po raz pierwszy została zarażona z CMV w czasie ciąży jest bardziej narażone na powikłania. Powikłania dla dziecka mogą obejmować:

• Utrata słuchu
• Niepełnosprawność intelektualna
• Problemy ze wzrokiem
• Brak koordynacji
• Osłabienie lub problemy z używaniem mięśni

Zapobieganie

Staranna higiena to najlepsza profilaktyka przeciwko CMV. Możesz podjąć następujące środki ostrożności:

• Często myj ręce. Używaj mydła i wody przez 15 do 20 sekund, zwłaszcza jeśli masz kontakt z małymi dziećmi lub ich pieluchami, śliną lub innymi wydzielinami z jamy ustnej. Jest to szczególnie ważne, jeśli dzieci uczęszczają do opieki nad dziećmi.
• Unikaj kontaktu ze łzami i śliną podczas całowania dziecka. Zamiast na przykład całować dziecko w usta, całuj w czoło. Jest to szczególnie ważne, jeśli jesteś w ciąży.
• Unikaj dzielenia się jedzeniem i picia z tej samej szklanki co inni. Dzielenie się szklankami i przyborami kuchennymi może rozprzestrzeniać CMV.
• Uważaj na przedmioty jednorazowego użytku. Wyrzucając pieluchy, chusteczki higieniczne i inne przedmioty zanieczyszczone płynami ustrojowymi, dokładnie umyj ręce przed dotknięciem twarzy.
• Wyczyść zabawki i blaty. Oczyść wszystkie powierzchnie, które mają kontakt z moczem lub śliną dzieci.
• Praktykuj bezpieczny seks. Noś prezerwatywę podczas kontaktów seksualnych, aby zapobiec rozprzestrzenianiu się wirusa CMV przez nasienie i wydzieliny pochwowe.

Jeśli masz osłabioną odporność, możesz skorzystać z leków przeciwwirusowych zapobiegających chorobie CMV.

Eksperymentalne szczepionki są testowane dla kobiet w wieku rozrodczym. Te szczepionki mogą być przydatne w zapobieganiu zakażeniom CMV u matek i niemowląt oraz zmniejszaniu ryzyka niepełnosprawności dzieci urodzonych przez kobiety zakażone w czasie ciąży.

Diagnoza

Badania laboratoryjne - w tym badania krwi i innych płynów ustrojowych lub badania próbek tkanek - mogą wykryć CMV.

W czasie ciąży i po porodzie

Jeśli jesteś w ciąży, ważne może być przeprowadzenie testów w celu ustalenia, czy kiedykolwiek zostałaś zarażona CMV. Kobiety w ciąży, które już rozwinęły przeciwciała CMV, mają bardzo małą szansę na reaktywację zakażenia ich nienarodzonych dzieci.

Jeśli lekarz wykryje nową infekcję CMV w czasie ciąży, badanie prenatalne (amniopunkcja) może określić czy płód został zakażony. W tym teście lekarz pobiera i bada próbkę płynu owodniowego. Amniopunkcja jest generalnie zalecana, gdy w USG widoczne są nieprawidłowości, które mogą być spowodowane przez CMV.

Jeśli lekarz podejrzewa, że ​​Twoje dziecko ma wrodzoną CMV, ważne jest, aby zbadać dziecko w ciągu pierwszych trzech tygodni po urodzeniu. Jeśli Twoje dziecko ma CMV, Twój lekarz prawdopodobnie zaleci dodatkowe testy, aby sprawdzić stan narządów dziecka, takich jak wątroba i nerki.

U osób z osłabioną odpornością

Badania dla CMV może być również ważne, jeśli masz osłabiony układ odpornościowy. Na przykład, jeśli masz HIV lub AIDS, albo przeszedłeś przeszczep, lekarz może chcieć Cię regularnie kontrolować.

Leczenie

Generalnie leczenie nie jest konieczne w przypadku zdrowe dzieci i dorośli. Zdrowi dorośli, u których rozwinęła się mononukleoza CMV, zwykle wracają do zdrowia bez leków.

Noworodki i osoby z osłabioną odpornością wymagają leczenia, gdy doświadczają objawów zakażenia CMV. Rodzaj leczenia zależy od objawów przedmiotowych i podmiotowych oraz ich nasilenia.

Leki przeciwwirusowe są najczęstszym rodzajem leczenia. Mogą spowolnić reprodukcję wirusa, ale nie mogą go wyeliminować. Naukowcy badają nowe leki i szczepionki do leczenia i zapobiegania CMV.

Badania kliniczne

Przygotowanie do wizyty

Oto kilka informacji, które pomogą Ci przygotować się na spotkanie.

Co możesz zrobić

Przed wizytą wykonaj następujące czynności:

• Zapisz wszelkie objawy, których ty lub twoje dziecko doświadcza. Uwzględnij oznaki i objawy, nawet jeśli wydają się niewielkie, takie jak niska gorączka lub zmęczenie.
• Zapisz pytania, które chcesz zadać lekarzowi. Twój czas spędzony z lekarzem jest ograniczony, dlatego warto przygotować listę pytań.

W przypadku CMV pytania, które należy zadać lekarzowi, obejmują:

• Co prawdopodobnie powoduje moje objawy?
• Jakich testów potrzebuję?
• Czy mój stan jest prawdopodobnie przejściowy czy przewlekły?
• Jaki jest najlepszy sposób postępowania ?
• Czy będę zarażać innych?
• Czy są jakieś ograniczenia, których muszę przestrzegać?
• Mam inne schorzenia. Jak najlepiej zarządzać nimi razem?

Czego oczekiwać od swojego lekarza

Twój lekarz prawdopodobnie zada Ci kilka pytań, w tym:

• Od jak dawna masz objawy?
• Czy pracujesz lub mieszkasz z małymi dziećmi?
• Czy miałaś transfuzję krwi lub narząd, szpik kostny lub komórkę macierzystą niedawno przeszczepiono?
• Czy cierpisz na schorzenie, które może osłabić Twój układ odpornościowy, takie jak HIV lub AIDS?
• Czy otrzymujesz chemioterapię?
• Czy uprawiać bezpieczny seks?
• Czy jesteś w ciąży lub karmisz piersią?

Ponadto, jeśli podejrzewasz, że byłaś narażona w czasie ciąży:

• Jak myślisz, kiedy mogłeś zostać narażony?
• Czy miałeś objawy tej choroby?
• Czy byłeś już badany na obecność wirusa CMV?