Skomplikowany smutek

Omówienie

Utrata ukochanej osoby jest jednym z najbardziej niepokojących i niestety częstych doświadczeń, z jakimi ludzie się spotykają. Większość ludzi doświadczających normalnego smutku i żałoby przeżywa okres smutku, odrętwienia, a nawet poczucia winy i złości. Stopniowo uczucia te ustępują i można zaakceptować stratę i iść naprzód.

Dla niektórych osób poczucie straty jest wyniszczające i nie poprawia się nawet po upływie czasu. Jest to znane jako żałoba złożona, czasami nazywana uporczywym złożonym zaburzeniem żałoby. W skomplikowanym żałobie bolesne emocje są tak długotrwałe i dotkliwe, że masz problem z wyzdrowieniem po stracie i wznowieniem własnego życia.

Różni ludzie podążają różnymi ścieżkami przez doświadczenie żałoby. Kolejność i czas tych faz może się różnić w zależności od osoby:

• Zaakceptowanie rzeczywistości swojej straty
• Pozwolenie sobie na odczuwanie bólu po swojej stracie
• Przystosowanie się do nowej rzeczywistości, w której zmarłego już nie ma
• Posiadanie innych związków

Te różnice są normalne. Ale jeśli nie jesteś w stanie przejść przez te etapy dłużej niż rok po śmierci ukochanej osoby, możesz mieć skomplikowany smutek. Jeśli tak, zgłoś się do leczenia. Może pomóc ci pogodzić się ze stratą i odzyskać poczucie akceptacji i spokoju.

Objawy

W ciągu pierwszych kilku miesięcy po stracie występuje wiele oznak i symptomów normalnego żalu są takie same jak w przypadku skomplikowanego smutku. Jednak podczas gdy normalne objawy żałoby stopniowo zaczynają zanikać z czasem, objawy powikłanego żalu utrzymują się lub nasilają. Skomplikowany żałoba jest jak trwająca, wzmożona żałoba, która uniemożliwia uzdrowienie.

Oznaki i objawy powikłanego żalu mogą obejmować:

• Intensywny smutek, ból i rozmyślanie nad utratą ukochanej osoby
• Skoncentruj się na niczym innym, jak tylko na śmierci ukochanej osoby
• Ekstremalne skupienie się na przypomnieniach o ukochanej osobie lub nadmiernym unikaniu przypomnień
• Intensywna i uporczywa tęsknota lub tęsknota za zmarłym
• Problemy z akceptacją śmierci
• Drętwienie lub obojętność
• Rozgoryczenie z powodu Twojej straty
• Uczucie że życie nie ma sensu ani celu
• Brak zaufania do innych
• Niezdolność do cieszenia się życiem lub wspominania pozytywnych doświadczeń z ukochaną osobą

Skomplikowany smutek może być również wskazany, jeśli nadal:

• Masz problemy z wykonywaniem normalnych czynności
• Izoluj się od innych i wycofuj się z zajęć towarzyskich
• Exper depresja, głęboki smutek, poczucie winy lub obwinianie siebie
• Uwierz, że zrobiłeś coś złego lub mogłeś zapobiec śmierci
• Poczuj, że życie nie jest warte życia bez ukochanej osoby
• Szkoda, że ​​nie umarłeś razem z ukochaną osobą

Kiedy iść do lekarza

Skontaktuj się ze swoim lekarzem lub specjalistą zdrowia psychicznego, jeśli odczuwasz silny smutek i problemy z funkcjonowaniem, które nie ustępują co najmniej rok po odejściu ukochanej osoby.

Jeśli masz myśli samobójcze

Czasami osoby ze skomplikowanym żalem mogą rozważyć samobójstwo . Jeśli myślisz o samobójstwie, porozmawiaj z kimś, komu ufasz. Jeśli podejrzewasz, że możesz zareagować na myśli samobójcze, zadzwoń pod numer 911 lub lokalny numer pogotowia ratunkowego. Lub zadzwoń pod numer infolinii samobójców. W Stanach Zjednoczonych zadzwoń do National Suicide Prevention Lifeline pod numer 800-273-TALK (800-273-8255), aby skontaktować się z wyszkolonym doradcą.

Przyczyny

Nie wiadomo, jakie są przyczyny skomplikowany smutek. Podobnie jak w przypadku wielu zaburzeń zdrowia psychicznego, może to dotyczyć środowiska, osobowości, cech odziedziczonych i naturalnego składu chemicznego organizmu.

Czynniki ryzyka

Skomplikowany żal występuje częściej u kobiet i osób z starszy wiek. Czynniki, które mogą zwiększać ryzyko rozwinięcia się powikłanej żałoby to:

• Niespodziewana lub gwałtowna śmierć, taka jak śmierć w wypadku samochodowym, morderstwo lub samobójstwo bliskiej osoby
• Śmierć dziecka
• Bliski lub zależny związek ze zmarłą osobą
• Izolacja społeczna lub utrata systemu wsparcia lub przyjaźni
• Depresja w przeszłości, lęk separacyjny lub zespół stresu pourazowego (PTSD)
• Traumatyczne doświadczenia z dzieciństwa, takie jak znęcanie się lub zaniedbanie
• Inne główne stresory życiowe, takie jak poważne trudności finansowe

Komplikacje

Skomplikowany żal może wpłynąć na Ciebie fizycznie, psychicznie i społecznie. Bez odpowiedniego leczenia powikłania mogą obejmować:

• Depresję
• Myśli lub zachowania samobójcze
• Lęk, w tym PTSD
• Znaczny sen zaburzenia
• Zwiększone ryzyko chorób fizycznych, takich jak choroba serca, rak lub nadciśnienie
• Długotrwałe trudności w codziennym życiu, związkach lub zajęciach zawodowych
• Alkohol, używanie nikotyny lub nadużywanie substancji.

Zapobieganie

Nie jest jasne, jak zapobiegać skomplikowanemu żałobie. Uzyskanie porady wkrótce po stracie może pomóc, szczególnie w przypadku osób o podwyższonym ryzyku wystąpienia powikłanej żałoby. Ponadto opiekunowie zapewniający opiekę pod koniec życia ukochanej osobie mogą skorzystać z doradztwa i wsparcia w przygotowaniu się na śmierć i jej emocjonalne następstwa.

• Rozmowa. Rozmawianie o swoim żalu i pozwalanie sobie na płacz również może pomóc w uniknięciu utknięcia w smutku. Choć jest to bolesne, ufaj, że w większości przypadków ból zacznie ustępować, jeśli pozwolisz sobie na to.
• Wsparcie. Członkowie rodziny, przyjaciele, grupy wsparcia społecznego i wspólnota wyznaniowa są dobrymi opcjami, które pomogą ci poradzić sobie ze smutkiem. Możesz znaleźć grupę wsparcia skupioną na konkretnym typie straty, takim jak śmierć współmałżonka lub dziecka. Poproś lekarza o zalecenie lokalnych zasobów.
• Poradnictwo w żałobie. Poprzez wczesne doradztwo po stracie możesz zbadać emocje towarzyszące stracie i nauczyć się zdrowych umiejętności radzenia sobie. Może to pomóc zapobiec utrwalaniu się negatywnych myśli i przekonań tak silnych, że trudno je przezwyciężyć.

Diagnoza

Żałoba to bardzo indywidualny proces dla każdej osoby, a określenie, kiedy normalny żal staje się skomplikowany, może być trudne. Obecnie eksperci od zdrowia psychicznego nie są zgodni co do tego, ile czasu musi upłynąć, zanim można zdiagnozować skomplikowany żal.

Złożony żal można rozważyć, gdy intensywność żalu nie zmniejszyła się w ciągu kilku miesięcy po śmierci ukochanej osoby. Niektórzy specjaliści zajmujący się zdrowiem psychicznym diagnozują powikłany smutek, gdy żałoba jest intensywna, uporczywa i wyniszczająca dłużej niż 12 miesięcy.

Istnieje wiele podobieństw między powikłaną żałobą a poważną depresją, ale istnieją również wyraźne różnice. W niektórych przypadkach depresja kliniczna i powikłany smutek występują razem. Uzyskanie prawidłowej diagnozy jest niezbędne do odpowiedniego leczenia, dlatego często przeprowadza się kompleksowe badanie lekarskie i psychologiczne.

Leczenie

Twój lekarz lub specjalista ds. Zdrowia psychicznego bierze pod uwagę poszczególne objawy i okoliczności, aby określić jakie leczenie będzie dla Ciebie najlepsze.

Psychoterapia

Powikłany smutek jest często leczony za pomocą psychoterapii zwanej terapią skomplikowanej żałoby. Jest podobny do technik psychoterapeutycznych stosowanych w depresji i PTSD, ale jest przeznaczony specjalnie do skomplikowanego żalu. Zabieg ten może być skuteczny, gdy jest wykonywany indywidualnie lub w grupie.

Podczas terapii możesz:

• Dowiedz się o żałobie powikłanej i jej leczeniu
• Eksploruj takie tematy, jak reakcje żalu, skomplikowane objawy żałoby, przystosowanie się do straty i przedefiniowanie celów życiowych
• Prowadź wyimaginowane rozmowy z ukochaną osobą i opowiedz o okolicznościach śmierci, aby pomóc Ci zmniejszyć obrazy i myśli ukochanej osoby
• Eksploruj i przetwarzaj myśli i emocje
• Popraw umiejętności radzenia sobie
• Zmniejsz poczucie winy i winy

Inne rodzaje psychoterapii mogą pomóc w radzeniu sobie z innymi schorzeniami psychicznymi, takimi jak depresja lub PTSD, które mogą występować wraz z żałobą.

Leki

Niewiele jest rzetelnych badań na temat stosowania leków psychiatrycznych w leczeniu żałoby powikłanej. Jednak leki przeciwdepresyjne mogą być pomocne u osób z kliniczną depresją i powikłanym smutkiem.

Radzenie sobie i wsparcie

Chociaż ważne jest, aby uzyskać profesjonalną terapię w przypadku powikłanej żałoby, poniższe strategie mogą Ci w tym pomóc:

• Trzymaj się planu leczenia. Chodź na wizyty terapeutyczne zgodnie z planem i ćwicz umiejętności nabyte podczas terapii. W razie potrzeby przyjmuj leki zgodnie z zaleceniami.
• Ćwicz radzenie sobie ze stresem. Dowiedz się, jak lepiej radzić sobie ze stresem. Niekontrolowany stres może prowadzić do depresji, przejadania się lub innych niezdrowych myśli i zachowań.
• Dbaj o siebie. Odpocznij, zdrowo się odżywiaj i odpocznij. Ćwicz regularnie. Aktywność fizyczna może pomóc złagodzić stres, depresję i lęk. Nie sięgaj po alkohol lub narkotyki w celu uzyskania ulgi.
• Zwróć się do swojej wspólnoty wyznaniowej. Jeśli przestrzegasz praktyk lub tradycji religijnych, możesz uzyskać pocieszenie dzięki rytuałom lub wskazówkom duchowego przywódcy.
• Uspołecznij się. Pozostań w kontakcie z ludźmi, w pobliżu których lubisz przebywać. Mogą zaoferować wsparcie, ramię do płaczu lub wspólny śmiech, aby trochę ożywić.
• Zaplanuj z wyprzedzeniem specjalne daty lub rocznice. Święta, rocznice i specjalne okazje mogą wywołać bolesne przypomnienia o ukochanej osobie. Znajdź nowe sposoby na świętowanie, pozytywne wspominanie lub uznanie ukochanej osoby, które zapewnią Ci pocieszenie i nadzieję.
• Zdobądź nowe umiejętności. Jeśli byłeś bardzo zależny od ukochanej osoby, na przykład w zakresie gotowania lub finansów, spróbuj samodzielnie opanować te zadania. W razie potrzeby poproś rodzinę, przyjaciół lub specjalistów o wskazówki. Szukaj też klas i zasobów społeczności.
• Dołącz do grupy wsparcia. Możesz nie być gotowy, aby dołączyć do grupy wsparcia natychmiast po stracie, ale z czasem wspólne doświadczenia mogą cię pocieszyć i możesz nawiązać nowe, znaczące relacje.

Przygotowanie do spotkania

Możesz zacząć od skontaktowania się z lekarzem. Po pierwszej wizycie lekarz może skierować Cię do specjalisty zdrowia psychicznego, który może pomóc zdiagnozować objawy i przedstawić plan leczenia.

Możesz poprosić zaufanego członka rodziny lub przyjaciela, aby był obecny przy Twoim spotkanie, jeśli to możliwe, aby pomóc Ci zapamiętać kluczowe informacje.

Oto kilka informacji, które pomogą Ci przygotować się do wizyty.

Co możesz zrobić

Zanim umówić się na wizytę, zrób listę:

• Wszelkie objawy, których doświadczasz i od jak dawna. Twój lekarz będzie chciał wiedzieć, w jakim stopniu te objawy wpływają na Twoje codzienne życie, w tym na pracę i relacje osobiste.
• Twoje kluczowe dane osobowe, zwłaszcza wszelkie dodatkowe poważne stresy lub zmiany, których doświadczyłeś od czasu ukochanej jeden zmarł, na przykład poważna choroba, poważne zakłócenia w rodzinie lub problemy finansowe.
• Informacje medyczne, w tym inne schorzenia fizyczne lub psychiczne, u których została zdiagnozowana.
• Wszystkie leki, witaminy, zioła lub inne suplementy, które bierzesz, oraz ich dawki.
• Pytania, które chciałbyś zadać swojemu lekarzowi.

Kilka pytań, które należy zadać lekarzowi lub psychoterapia obejmuje:

• Czy uważasz, że moje objawy są poważniejsze niż to, co jest typowe po śmierci bliskiej osoby?
• Czy uważasz, że psychoterapia mi pomogła?
• Czy są dostępne leki, które mogą złagodzić objawy?
• Jakie są możliwe skutki uboczne leki ose?
• Jakie kroki w zakresie samoopieki najprawdopodobniej mi pomogą?
• Czy istnieją lokalne grupy wsparcia lub internetowe grupy wsparcia, które mogą mi pomóc?
• Jak długo, spodziewasz się, że będę czuł się lepiej po leczeniu?
• Czy w końcu znów poczuję się sobą?

Nie wahaj się zadawać innych pytań podczas umówioną wizytę.

Czego można oczekiwać od lekarza

Twój lekarz lub specjalista zdrowia psychicznego prawdopodobnie zada Ci kilka pytań. Przygotuj się, aby na nie odpowiedzieć, aby zarezerwować czas na omówienie punktów, na których chcesz się skupić. Pytania mogą obejmować:

• Jak często myślisz o swojej zmarłej ukochanej osobie?
• Czy uważasz, że mogłeś zapobiec śmierci ukochanej osoby?
• Czy kiedykolwiek żałowałeś, że nie umarłeś razem z ukochaną osobą?
• Jak dobrze funkcjonujesz w życiu codziennym, takim jak praca, utrzymanie domu i związki?
• Czy doświadczyłeś innych poważnych stresów, zmian lub strat od czasu śmierci ukochanej osoby?
• Czy od śmierci ukochanej osoby miałeś problemy z jedzeniem lub snem?
• Jakie wsparcie społeczne powiedziałbyś, że od krewnych, przyjaciół lub społeczności kościelnej?
• Czy zdiagnozowano u Ciebie jakieś schorzenia?
• Czy kiedykolwiek byłeś leczony z powodu chorób psychicznych? Jeśli tak, jaki rodzaj terapii był najbardziej korzystny?
• Czy kiedykolwiek myślałeś o skrzywdzeniu siebie lub innych?
• Czy pijesz alkohol lub używasz narkotyków rekreacyjnie? Jeśli tak, to jak często?