Zespół chronicznego zmęczenia

Omówienie

Zespół chronicznego zmęczenia (CFS) to skomplikowane zaburzenie charakteryzujące się skrajnym zmęczeniem, które utrzymuje się przez co najmniej sześć miesięcy i którego nie można w pełni wyjaśnić stanem chorobowym. Zmęczenie pogarsza się wraz z aktywnością fizyczną lub umysłową, ale nie ustępuje po odpoczynku.

Inne charakterystyczne objawy to:

• Sen, który nie jest odświeżający
• Problemy z pamięcią, skupieniem i koncentracją
• Zawroty głowy, które nasilają się wraz z przejściem z pozycji leżącej lub siedzącej do stojącej

Ten stan jest również znany jako zapalenie mózgu i rdzenia kręgowego . Czasami jest to w skrócie ME / CFS. Najnowszym zaproponowanym terminem jest choroba ogólnoustrojowej nietolerancji wysiłkowej (SEID).

Przyczyna zespołu chronicznego zmęczenia jest nieznana, chociaż istnieje wiele teorii - od infekcji wirusowych po stres psychiczny. Niektórzy eksperci uważają, że zespół chronicznego zmęczenia może być wywołany przez kombinację czynników.

Nie ma jednego testu potwierdzającego rozpoznanie zespołu chronicznego zmęczenia. Możesz potrzebować różnych testów medycznych, aby wykluczyć inne problemy zdrowotne, które mają podobne objawy. Leczenie zespołu chronicznego zmęczenia koncentruje się na łagodzeniu objawów.

Objawy

Objawy zespołu chronicznego zmęczenia mogą się różnić w zależności od osoby, a ich nasilenie może się zmieniać z dnia na dzień. Oznaki i objawy mogą obejmować:

• Zmęczenie
• Problemy z pamięcią lub koncentracją
• Ból gardła
• Bóle głowy
• Powiększone węzły chłonne na szyi lub pod pachami
• Niewyjaśniony ból mięśni lub stawów
• Niespokojny sen
• Ekstremalne wyczerpanie po wysiłku fizycznym lub umysłowym

Kiedy iść do lekarza

Zmęczenie może być objawem wielu chorób, takich jak infekcje czy zaburzenia psychiczne. Ogólnie rzecz biorąc, skonsultuj się z lekarzem, jeśli masz uporczywe lub nadmierne zmęczenie.

Przyczyny

Przyczyna zespołu chronicznego zmęczenia jest nadal nieznana. Niektórzy ludzie mogą urodzić się z predyspozycją do zaburzenia, które jest następnie wyzwalane przez kombinację czynników. Potencjalne wyzwalacze obejmują:

• Infekcje wirusowe. Ponieważ u niektórych osób po infekcji wirusowej rozwija się zespół chronicznego zmęczenia, naukowcy zastanawiają się, czy niektóre wirusy mogą wywołać chorobę. Podejrzane wirusy obejmują wirus Epsteina-Barr, ludzki wirus opryszczki 6. Nie znaleziono jeszcze jednoznacznego powiązania.
• Problemy z układem odpornościowym. Wydaje się, że układ odpornościowy osób z zespołem chronicznego zmęczenia jest nieco osłabiony, ale nie jest jasne, czy to osłabienie wystarczy, aby faktycznie spowodować zaburzenie.
• Zaburzenia równowagi hormonalnej. Osoby z zespołem chronicznego zmęczenia również czasami doświadczają nieprawidłowego poziomu hormonów wytwarzanych we krwi w podwzgórzu, przysadce mózgowej lub nadnerczach. Jednak znaczenie tych nieprawidłowości jest nadal nieznane.
• Uraz fizyczny lub emocjonalny. Niektóre osoby zgłaszają, że doświadczyły urazu, operacji lub znacznego stresu emocjonalnego na krótko przed wystąpieniem objawów.

Czynniki ryzyka

Czynniki, które mogą zwiększać ryzyko zespołu chronicznego zmęczenia obejmują:

• Wiek. Zespół chronicznego zmęczenia może wystąpić w każdym wieku, ale najczęściej dotyka dorosłych w młodym lub średnim wieku.
• Seks. U kobiet znacznie częściej diagnozuje się zespół chronicznego zmęczenia niż u mężczyzn, ale może się zdarzyć, że kobiety po prostu częściej zgłaszają swoje objawy lekarzowi.

Powikłania

Możliwe powikłania zespołu chronicznego zmęczenia obejmują:

• Ograniczenia dotyczące stylu życia
• Zwiększone nieobecności w pracy
• Izolacja społeczna
• Depresja

Diagnoza

Nie ma jednego testu potwierdzającego rozpoznanie zespołu chronicznego zmęczenia. Objawy mogą naśladować wiele innych problemów zdrowotnych, w tym:

• Zaburzenia snu. Przewlekłe zmęczenie może być spowodowane zaburzeniami snu. Badanie snu może określić, czy odpoczynek jest zakłócany przez takie zaburzenia, jak obturacyjny bezdech senny, zespół niespokojnych nóg lub bezsenność.
• Problemy zdrowotne. Zmęczenie jest częstym objawem wielu schorzeń, takich jak anemia, cukrzyca i niedoczynność tarczycy (niedoczynność tarczycy). Testy laboratoryjne mogą sprawdzić Twoją krew w poszukiwaniu dowodów na obecność niektórych z głównych podejrzanych.
• Problemy ze zdrowiem psychicznym. Zmęczenie jest również objawem różnych problemów ze zdrowiem psychicznym, takich jak depresja i lęk. Doradca może pomóc określić, czy któryś z tych problemów powoduje zmęczenie.

Często zdarza się, że osoby z zespołem chronicznego zmęczenia mają jednocześnie inne problemy zdrowotne, takie jak sen zaburzenia, zespół jelita drażliwego, fibromialgia, depresja lub lęk.

W rzeczywistości istnieje tak wiele nakładających się objawów między zespołem chronicznego zmęczenia a fibromialgią, że niektórzy badacze uważają te dwa zaburzenia za różne aspekty tej samej choroby.

Kryteria diagnostyczne

Wytyczne zaproponowane przez United States Institute of Medicine definiują zmęczenie związane z zespołem chronicznego zmęczenia jako:

• Tak poważne, że przeszkadza w podejmowaniu czynności przed zachorowaniem.
• Nowy lub wyraźny początek (nie trwający przez całe życie)
• Nie łagodzi istotnie odpoczynek
• Pogorsza się wysiłkiem fizycznym, umysłowym lub emocjonalnym

spełniają kryteria diagnostyczne Instytutu Medycyny dotyczące zespołu przewlekłego zmęczenia, osoba musi również doświadczyć co najmniej jednego z tych dwóch objawów:

Objawy te muszą trwać co najmniej sześć miesięcy i występują co najmniej przez połowę czasu z umiarkowanym, znacznym lub ciężkim nasileniem.

Leczenie

Nie ma lekarstwa na przewlekłe choroby zespół zmęczenia. Leczenie koncentruje się na łagodzeniu objawów. W pierwszej kolejności należy zająć się najbardziej uciążliwymi lub niepełnosprawnymi objawami.

Leki

Niektóre problemy związane z zespołem przewlekłego zmęczenia można złagodzić za pomocą leków na receptę lub dostępnych bez recepty. Przykłady obejmują:

• Depresja. Wiele osób z długotrwałymi problemami zdrowotnymi, takimi jak zespół chronicznego zmęczenia, również cierpi na depresję. Leczenie depresji może ułatwić radzenie sobie z problemami związanymi z zespołem chronicznego zmęczenia. Niskie dawki niektórych leków przeciwdepresyjnych mogą również pomóc w poprawie snu i złagodzeniu bólu.
• Nietolerancja ortostatyczna. Niektóre osoby z zespołem chronicznego zmęczenia, szczególnie nastolatki, odczuwają omdlenia lub mdłości, gdy stoją lub siedzą prosto. Pomocne mogą być leki regulujące ciśnienie krwi lub rytm serca.
• Ból. Jeśli leki dostępne bez recepty, takie jak ibuprofen (Advil, Motrin IB, inne) i naproksen sodu (Aleve) nie pomagają wystarczająco, leki na receptę czasami stosowane w leczeniu fibromialgii mogą być dla Ciebie opcją. Należą do nich pregabalina (Lyrica), duloksetyna (Cymbalta), amitryptylina lub gabapentyna (Neurontin).

Terapia

Wiele osób z zespołem chronicznego zmęczenia odnosi korzyści z:

• Doradztwo. Rozmowa z doradcą może pomóc w rozwijaniu umiejętności radzenia sobie z chorobami przewlekłymi, radzeniu sobie z ograniczeniami w pracy lub szkole oraz poprawie dynamiki rodziny. Może być również pomocna w leczeniu depresji.
• Rozwiązywanie problemów ze snem. Brak snu może utrudniać radzenie sobie z innymi objawami. Twój lekarz może zasugerować unikanie kofeiny lub zmianę rutyny przed snem. Bezdech senny można leczyć za pomocą maszyny, która podczas snu dostarcza ciśnienie powietrza przez maskę.
• Ćwiczenia. Agresywne ćwiczenia fizyczne często prowadzą do pogorszenia objawów, ale utrzymanie tolerowanej aktywności jest ważne, aby zapobiec utracie kondycji. Schematy ćwiczeń, które rozpoczynają się z bardzo małą intensywnością i stopniowo narastają w miarę upływu czasu, mogą być pomocne w poprawie długoterminowego funkcjonowania.

Złe samopoczucie po wysiłku

Osoby z przewlekłymi syndromu zmęczenia nasilają się objawy po wysiłku fizycznym, psychicznym lub emocjonalnym. Nazywa się to złym samopoczuciem po wysiłku i może utrzymywać się przez kilka dni lub tygodni po wysiłku.

Osoby, które doświadczają złego samopoczucia po wysiłku, często mają trudności ze znalezieniem równowagi między aktywnością a odpoczynkiem. Celem jest pozostanie aktywnym bez przesady.

Możesz prowadzić dziennik codziennych czynności i objawów, aby móc śledzić, jaka aktywność jest dla Ciebie za duża. Może to pomóc uniknąć zbytniego nacisku w dni, w których czujesz się dobrze, co może spowodować wypadek, w którym później poczujesz się znacznie gorzej.

Medycyna alternatywna

Promowano wiele alternatywnych terapii na zespół chronicznego zmęczenia, ale nie ma wielu dowodów na to, że działają. Pacjenci z zespołem chronicznego zmęczenia mogą być wrażliwi na leki, w tym produkty ziołowe i suplementy. Należy unikać kosztownych lub potencjalnie szkodliwych metod leczenia.

Radzenie sobie i wsparcie

Doświadczenie zespołu chronicznego zmęczenia różni się w zależności od osoby. Wsparcie i porady emocjonalne mogą pomóc tobie i twoim bliskim radzić sobie z niepewnością i ograniczeniami związanymi z tym zaburzeniem.

Dołączenie do grupy wsparcia i spotkanie z innymi osobami z zespołem chronicznego zmęczenia może okazać się terapeutyczne. Grupy wsparcia nie są dla wszystkich i może się okazać, że grupa wsparcia zwiększa stres, zamiast go łagodzić. Eksperymentuj i kieruj się własnym osądem, aby określić, co jest dla Ciebie najlepsze.

Przygotowanie do wizyty

Jeśli masz oznaki i objawy zespołu chronicznego zmęczenia, prawdopodobnie zaczniesz od wizyty u lekarza rodzinnego lub lekarza ogólnego. Przyjęcie wszystkich informacji podanych podczas wizyty może być trudne, dlatego warto umówić się na spotkanie z przyjacielem lub członkiem rodziny. Jeśli ktoś inny usłyszy te informacje, może Ci pomóc później, na wypadek, gdybyś coś przeoczył lub zapomniał.

Co możesz zrobić

Przed spotkaniem możesz sporządzić listę zawierającą :

• Twoje oznaki i objawy. Bądź dokładny. Chociaż zmęczenie może dotykać Ciebie najbardziej, inne objawy - takie jak problemy z pamięcią lub bóle głowy - również są ważne, aby podzielić się z lekarzem.
• Kluczowe informacje osobiste. Niedawne zmiany lub główne czynniki stresogenne w Twoim życiu mogą odgrywać bardzo realną rolę w Twoim samopoczuciu fizycznym.
• Informacje o zdrowiu. Wypisz wszystkie inne schorzenia, z powodu których jesteś leczony, oraz nazwy leków, witamin lub suplementów, które regularnie zażywasz.
• Pytania, które należy zadać lekarzowi. Utworzenie listy pytań z wyprzedzeniem może pomóc w maksymalnym wykorzystaniu czasu spędzonego z lekarzem.

W przypadku zespołu chronicznego zmęczenia, kilka podstawowych pytań, które należy zadać lekarzowi, obejmuje:

• Jakie są możliwe przyczyny moich objawów lub stanu?
• Jakie testy zalecasz?
• Jeśli te testy nie wskazują przyczyny moich objawów, co dodatkowe testy mogą być potrzebne?
• Na jakiej podstawie postawiłbyś diagnozę zespołu chronicznego zmęczenia?
• Czy są jakieś terapie lub zmiany stylu życia, które mogą teraz złagodzić moje objawy?
• Czy masz jakieś materiały drukowane, które mogę zabrać ze sobą? Jakie witryny polecasz?
• Do jakiego poziomu aktywności powinienem dążyć, szukając diagnozy?
• Czy polecasz również wizytę u lekarza psychiatrycznego?

Nie wahaj się zadawać innych pytań podczas wizyty, gdy się pojawią.

Czego możesz oczekiwać od swojego lekarza

Twój lekarz prawdopodobnie zadać Ci kilka pytań, takich jak:

• Jakie są Twoje objawy i kiedy się zaczęły?
• Czy coś poprawia lub pogarsza objawy?
• Czy masz problemy z pamięcią lub koncentracją?
• Czy masz problemy ze snem?
• Jak często czujesz się przygnębiony lub niespokojny?
• Ile czy twoje objawy ograniczają twoją zdolność do funkcjonowania? Na przykład, czy kiedykolwiek musiałeś opuścić szkołę lub pracę z powodu swoich objawów?
• Jakie terapie próbowałeś do tej pory w tej chorobie? Jak oni działali?